رسانهRSSاشتراک:

گفت‌وگو با نیکی کریمی درباره بازی در «زن دوم»:

اگر کارگردان «زن دوم» می‌شدم دیگر در فیلم بازی نمی‌کردم سینمای ما- بازیگران شکوه و جلا‌ل نمایشند. انگیزه همیشه زنده رویارویی با زندگی. بهانه‌ای تازه برای گریه و خنده. در حالی که اکران نوروز را، بازیگران جوان با خنده و شوخی در دست گرفته‌اند و سردر سینماها از انبوه عکس بازیگران جای خالی ندارد، نیکی […]

اگر کارگردان «زن دوم» می‌شدم دیگر در فیلم بازی نمی‌کردم

سینمای ما- بازیگران شکوه و جلا‌ل نمایشند. انگیزه همیشه زنده رویارویی با زندگی. بهانه‌ای تازه برای گریه و خنده. در حالی که اکران نوروز را، بازیگران جوان با خنده و شوخی در دست گرفته‌اند و سردر سینماها از انبوه عکس بازیگران جای خالی ندارد، نیکی کریمی در فیلمی ظاهر شده که ملودرامی تاثیرگذار از عشقی عمیق را روایت می‌کند. گفت‌وگو با نیکی کریمی با هر بهانه‌ای می‌تواند فرصت مناسبی برای بحث همیشه تازه بازیگری در سینمای ایران باشد. تحولا‌ت اخیر اجتماعی و اقتصادی، هنر بازیگری را در جامعه در حال تغییر ایران، به شکل و شمایل متفاوتی درآورده است. این گفت‌وگو به بهانه آخرین فیلم نیکی کریمی بر پرده سینماهای تهران انجام شده است. فیلمی که برای کارنامه نیکی کریمی، هم تازه است و هم تجربه شده. او اینک یک بازیگر کامل است.

<زن دوم> اولین تجربه همکاری شما با سیروس الوند بود. برای شروع از این همکاری بگویید؟

تقریبا ۱۰ سال پیش بود که فرشته طائرپور کتاب <زن دوم> را به من داد تا بخوانم. گفته بود که با حضور من این فیلم را خواهد ساخت. در این مدت با کارگردان‌های زیادی صحبت کرد که با هر کدام یا به توافق نمی‌رسید یا نمی‌توانست ذهنیت خود را به آنها منتقل کند. تا اینکه سیروس الوند وارد این جریان شد. بعد هم من فیلمنامه نهایی را خواندم و کار را شروع کردم.

نه، منظور همکاری شما و سیروس الوند بود. می‌خواهم بدانم نیکی کریمی برای بازی در نقش مهتاب، انتخاب فرشته طائرپور بود یا سیروس الوند؟

من بی‌نهایت قصه را دوست داشتم. از همان ابتدا هم قرار بود که فیلم با حضور من در این نقش ساخته شود. الوند هم از این انتخاب بسیار استقبال کرد. چون مدت‌ها بود دلش می‌خواست با من در یک فیلم کار کند.

یعنی اگر هر کارگردان دیگری هم بود کار می‌کردید؟

من به فرشته طائرپور اطمینان داشتم و مطمئن بودم با هر کارگردانی کار نمی‌کند، اگرچه برای انتخاب کارگردان و دیگر عوامل فیلم همیشه نظر مرا هم می‌پرسید. به هر حال الوند کارگردان باتجربه‌ای است. او وقتی کاری را شروع می‌کند به شدت درگیر پروژه می‌شود. فکر می‌کنم این خصیصه بیشتر، در فیلمسازان نسل الوند وجود دارد. او تمام وقتش را برای پروژه صرف می‌کرد. مدام به قصه و آدم‌های آن فکر می‌کرد. در واقع خودش را در اختیار فیلم می‌گذارد. یادم هست اوایل فیلمبرداری در شمال، هر روز صبح که با محمدرضا فروتن برای گریم می‌رفتیم، می‌دیدم که الوند بیدار است و در حال کار کردن بود. او از اول وقت کار می‌کرد و همه چیز را به دقت بررسی می‌کرد.

گفتید که فرشته طائرپور با شما در انتخاب عوامل همفکری می‌کرد. آیا در انتخاب محمدرضا فروتن هم شما نقش داشتید؟

تا حدودی. من همیشه با فرشته طائرپور همفکری می‌کردم. همانطور که گفتم من از ۱۰ سال پیش مدام با او درباره این فیلم صحبت می‌کردم. بنابراین در تمام جریانات تولید فیلم حضور داشتم.

‌ به نظر شما انتخاب سیروس الوند برای کارگردانی این فیلم، چطور بود؟

الوند از کارگردان‌هایی است که کار خودش را به خوبی بلد است. در ژانرهایی که کار می‌کند یک حرفه‌ای به تمام معناست. حاشیه ندارد و تمرکزش را روی کار می‌گذارد. این خصیصه برای ساخت فیلم‌هایی مثل <زن دوم> بسیار مهم است. الوند یکی از مناسب‌ترین گزینه‌های کارگردانی <زن دوم> بود.

الوند در یکی از مصاحبه‌هایش گفته بود که به شدت دلبسته <زن دوم> است.

به هر حال الوند برای فیلم خیلی زحمت کشید و مطمئنا از نتیجه کار هم راضی است.

با توجه به این که نویسنده فیلمنامه زن است و همچنین حضور خودت در فیلم، چقدر با نگاه فیلم به زن موافق هستید؟

من سال گذشته دو فیلم کار کردم که کاراکترهای اصلی هر دو فیلم ، زن بودند. یکی <سه زن> ساخته منیژه حکمت و دیگری هم <زن دوم.> نگاهی که <زن دوم> به زن دارد بسیار محترم است و همین نگاه برای من خیلی اهمیت داشت. یعنی زنی هست که جسارت دارد و در برابر مشکلا‌ت به اصطلا‌ح کم نمی‌آورد. متاسفانه در فیلم‌هایی که ساخته می‌شود تصویر نادرستی از زن ارائه می‌شود. عموما زنان در تصویر بیرونی سینمای ایران بسیار ضعیف نشان داده می‌شوند. زنان همیشه قربانی شرایط هستند. چیزی که برای من اهمیت دارد این است که آدم‌ها وقتی در موقعیتی هستند که می‌خواهند انتخاب کنند، چگونه انتخاب می‌کنند.نگاه من در فیلم‌هایی که ساختم و حتی کتابی که ترجمه کردم براساس چنین دیدگاهی است. در <زن دوم> هم به همین صورت بود. زن در موقعیتی است که باید تصمیم بگیرد و انتخاب کند. او از خودش می‌گذرد. من نمی‌خواهم قضاوت کنم کاری که می‌کند درست است یا نه. اما انتخاب او را دوست دارم.

اساسا مبنایش برای زندگی با آن مرد هم همین است. یعنی بعد از سه سال ارتباط با مرد، از حق خودش می‌گذرد.

دقیقا این همان چیزی است که تا به حال در سینمای ایران ندیده‌ایم. یک زن پای حرفش می‌ایستد حتی به این قیمت که خیلی چیزها را از دست بدهد.

به قول خودت در سینمای ایران چنین زنانی نداشته‌ایم چون در جامعه نیز مثل آنها کمتر دیده می‌شود.

درست است.

به نظرت چنین زنی می‌تواند با مخاطبی ارتباط برقرار کند که کمتر چنین شخصیتی را دیده است.

ارتباط برقرار می‌شود. از آنجایی که خیلی از زن‌ها در وجودشان می‌خواهند که چنین رفتاری داشته باشند. به خاطر هزاران ضد و نقیضی که در درون‌مان وجود دارد همیشه تن به احساساتمان می‌دهیم اما شاید خیلی از تماشاگرانی که فیلم را می‌بینند همذات‌پنداری کنند و بگویند ‌ای کاش ما هم می‌توانستیم چنین مقتدرانه تصمیم بگیریم، شخصیت زن دوم زجر زیادی می‌کشد ولی شرایط را درست می‌کند.

سیروس الوند بیشتر در دو گونه سینمایی فیلم ساخته که البته در نهایت یک نوع نگاه دارند. دسته اول فیلم‌های او که با موضوعات اجتماعی محض ساخته می‌شوند و خانواده حضور دارد. دسته دوم هم فیلم‌های حادثه‌ای هستند که باز هم ته‌نگاه اجتماعی دارند. به این مساله فکر نکردید که الوند در سال‌های اخیر به‌عنوان کارگردان فیلم‌های حادثه شناخته می‌شود. در صورتی که شما مدتی است که از سینمای بدنه فاصله گرفته‌اید. ‌

شاید اوایل من هم همین‌طور فکر می‌کردم. اما آنچه مسلم است این که الوند نشان داده که ظرفیت لا‌زم برای ساخت فیلم‌های خوبی از جنس زن دوم را دارد. زمانی بنابر موضوعات متوسطی که الوند در اختیار داشته و شاید حتی بر حسب ضرورت‌هایی به سمت فیلم‌های متوسط رفته. اما به هر حال الوند کارگردانی است که فیلم‌های خوبی مثل <یک بار برای همیشه> را در کارنامه‌اش دارد که یکی از مهم‌ترین فیلم‌های سینمایی ما است. خیلی مسائل به ساخت فیلم خوب کمک می‌کند. مثلا‌ آدم‌هایی که در تولید فیلم حضور دارند. عوامل فیلم <زن دوم> همه حرفه‌ای بودند، از بازیگران، کارگردان، تهیه کننده تا سایر عوامل فنی و تولید. این حرفه‌ای بودن عوامل خیلی مهم است. سینما اصلا‌ کاری انفرادی نیست. کافی است تنها یک نفر با جمع سنخیت نداشته باشد تا کل ماجرا به هم بریزد.

‌ ده سال پیش که پیشنهاد بازی در فیلم زن دوم از طرف طائرپور به شما داده شد، هنوز کارگردان نشده بودید. اما وقتی که قضیه ساخت فیلم جدی شد شما ساخت فیلم دوم خودتان را هم به پایان برده بودید. این دغدغه را نداشتید که این فیلم را خودتان کارگردانی کنید.

اتفاقا فرشته طائرپور پیشنهاد کارگردانی این فیلم را به من هم داد. تقریبا از همان اول که ماجرای تولید قطعی شد به من گفت که فیلم را من کارگردانی کنم. البته این پیشنهاد دقیقا همزمان بود با اتمام فیلمبرداری <چند روز بعد.>آن روزها واقعا خسته بودم. در عین حال که مونتا‌‌ژ فیلم تازه داشت شروع می‌شد. واقعا تمرکز لا‌زم را برای کارگردانی یک فیلم دیگر نداشتم. شاید اگر این پیشنهاد چند ماه بعد به من می‌شد آن را می‌پذیرفتم. البته اگر کارگردان می‌شدم دیگر در فیلم بازی نمی‌کردم. کارگردانی این فیلم خیلی تمرکز می‌خواست. بازی‌های این فیلم خیلی سخت بود.

‌ شما اول رمان را خوانده بودید و بعد از آن فیلمنامه را. به نظر شما اقتباس خوبی از رمان صورت گرفته است؟

به هر حال اگر من بخواهم از دیدگاه سینمایی به ماجرا نگاه کنم قطعا یک‌سری نظرات و پیشنهاداتی دارم، ولی همه ما سعی کردیم کاری را که فرشته طائرپور می‌خواهد انجام دهیم. به این خاطر که او کتاب را نوشته بود و عاشقانه به آن علا‌قه داشت.

‌ پس بیشتر همکاری با طائرپور برای شما اهمیت داشت.‌

بله، همه ما همینطور فکر می‌کردیم. برای ما مهم بود که <زن دوم> به همین شکل ساخته شود. چون اعتقاد به داستان و کتاب داشتیم.

این مساله چقدر به فیلم کمک کرد و چقدر به ضرر فیلم بود.

این فکر برای ما یک انرژی مثبت ایجاد می‌کرد که بتوانیم فیلم خوبی داشته باشیم.

‌ این مساله باعث عدم استقلا‌ل کارگردان نمی‌شد؟

خب این را باید از سیروس الوند بپرسید. قطعا با توجه به اینکه بخشی از کار به سلیقه شخصی برمی‌گردد مطمئنا شاید او خیلی دلش می‌خواسته یک جاهایی از داستان را کم کند یا یک جاهایی را تغییر یا اضافه کند. اما نباید فراموش کرد که در نهایت سلیقه کارگردان در فیلم وجود دارد.

خود شما به‌عنوان کسی که خیلی با این پروژه درگیر بوده، رمان را ترجیح می‌دهید یا فیلمنامه را؟

چندان از لحاظ نحوه روایت با هم فرقی ندارند. هر دو خیلی به هم شبیه هستند.

‌ در بیشتر مواردی که فیلمی از روی یک اثر ادبی ساخته می‌شود عموما نظر بر این است که فیلم دینش را به اثر ادبی ادا نکرده است و اثری که مورد اقتباس قرار گرفته بر فیلم غالب است.

<زن دوم> یک فیلم عاشقانه خیلی متفاوت است که اقتباس سینمایی خیلی خوبی هم از آن شده است. به نظرم فیلم و رمان در یک سطح قرار دارند. فیلم به شدت به رمان وفادار است.

‌ بازی شما در فیلم به نسبت دیگر بازی‌هایت خیلی متفاوت است. در عین حالی که زجر می‌کشی اما قدرت و اقتدار خودت را هم حفظ می‌کنی.

به نظر من یک زن واقعی همین گونه است. من دیدگاهم را نسبت به زن و مهتاب بازی کردم.

درباره بازیگران نقش مقابلت هم برایمان بگویید؟

به هر حال این گونه فیلم‌ها که مبنایش بازی احساسی است، احتیاج به همکاری دارد. بچه‌ها همه خوب و حرفه‌ای بودند.

‌ عنصر اتفاق در فیلم خیلی مهم است. به نظرت این اتفاقات باورپذیر هستند؟

عنصر اتفاق یکی از مولف‌های سینمای داستانگو است و این‌گونه سینمایی، این ماجرا را می‌پذیرد. وقتی من فیلمنامه را خواندم احساس می‌کردم که مهتاب در یک برزخ قرار گرفته و ناگهان معجزه‌ای برای او صورت می‌گیرد. این اتفاقات عنصر پیش برنده فیلم هستند. این اتفاقات هر کدام نشانه‌ای هستند در زندگی و امکان دارد برای هر کسی در زندگی واقعی هم صورت بگیرد. زندگی واقعی ما هم پر است از اتفاقاتی که شاید قابل باور نباشند.

زن دوم را در کدام بخش از کارنامه‌ات قرار می‌دهی؟

برای خودم در بخشی قرار می‌گیرد که مثلا‌ فیلم <سارا> هم در آن بخش قرار گرفته است. البته این مساله را هم در نظر بگیرید که در سال‌های اخیر دیگر فیلم‌های درخشانی در سینمای ما تولید نشده است. ما با سال‌های اوج‌مان فاصله زیادی گرفته‌ایم. <زن دوم> برای من یک وضعیت میانه دارد. من این فیلم را البته خیلی دوست دارم. نقشم را هم خیلی دوست دارم. <زن دوم> نکات بسیار زیادی دارد که مخاطب را مجاب می‌کند که به فیلم توجه کند. این فیلم از فیلم‌هایی نیست که زود فراموش شود و این مساله بیش از هر چیزی برای من اهمیت دارد.

سال گذشته در چند فیلم بازی کردی که هر کدام به دلا‌یلی در جشنواره حضور پیدا نکردند. فکر می‌کنید حضور در جشنواره چقدر برای یک فیلم اهمیت دارد؟

دیگر زمانه مثل قبل نیست که حضور در جشنواره فجر برای یک فیلم خیلی اهمیت داشته باشد. اما به نظرم خیلی خوب بود که فیلم <زن دوم> در جشنواره حضور پیدا می‌کرد. هم یک محکی توسط منتقدان جدی سینما می‌خورد و هم اینکه به هر حال خیلی‌ها برای فیلم زحمت کشیده بودند و به دیده شدن بیشتر و بهتر فیلم هم کمک می‌کرد. به نظرم این فیلم در جشنواره می‌توانست مورد توجه قرار بگیرد.

منبع خبر : روزنا-اعتماد ملی

نو عروس

هاست ایران

دکتر بتول طاهری

مبلمان اداری

چهل نما
رایانمهربهنودگشت