etemad-benafsRSSاشتراک:

به خودتان عشق و محبت بورزید !

قسمت اول – به خودتان عشق بورزید شرط اساسی اعتماد به نفس، خودشیفتگی است. و اساسی ترین مانع اعتماد به نفس، خودشکنی است. بر ای اینکه اعتماد به نفس داشته باشید، باید خود شیفته گردید. باید عاشق جسم و روح خود باشید. و برای رسیدن به این «خود شیفتگی» باید شناخت و درک درستی از […]

قسمت اول – به خودتان عشق بورزید
شرط اساسی اعتماد به نفس، خودشیفتگی است.
و اساسی ترین مانع اعتماد به نفس، خودشکنی است.
بر ای اینکه اعتماد به نفس داشته باشید، باید خود شیفته گردید. باید عاشق جسم و روح خود باشید. و برای رسیدن به این «خود شیفتگی» باید شناخت و درک درستی از خویشتن خویش داشته باشید.
برای خود شیفتگی همین بس که بدانید «انسانید» اشرف مخلوقاتید، تجلی کائناتید. شاهکار خداوندید. بین این همه آفریده، جماد و نبات، جاندار و بیجان، شما شایستگی انسان بودن را پیدا کرده اید و برترین موهبتهای الهی یعنی قدرت و اراده و اختیار و تواناییهای ذهنی فوق العاده، به شما داده شده است.
شمادر حقیقت، برگزیده آفریدگان خدایید.
پیچیده ترین کامپیوترهای جهان، اگر چه به ظاهر، تواناییهای حافظه ای فراوان دارند، هیچگاه نمی توانند جایگزین حافظه شگرف شما باشند.
شما بر تمام این جهان، تسلط دارید. شما قدرت خلاقیت و نوآوری دارید. شما قادرید دگرگون شوید و به شیوه ای کاملا نوین به دنیا بنگرید.
کامپیوترهای امروزی، قدرت جذب، ثبت و استدلال دارند ولی هرگز این قابلیتهای شما را ندارند.
خدا در قرآن فرموده است: شما را بر زمین و آسمان، مسلط ساختیم.
(و سخر لکم ما فی السموات و الارض)
شما جانشینان خدایید. هر صفتی که در خدا هست در شما هست ولی به شکلی محدود.
اگر خدا آمرزنده و بخشاینده است؛ شما هم هستید. اگر خدا کریم و بخشنده است؛ شما هم هستید، اگر خدا مهربان است، شما هم هستید و …
چرا که خداوند، خطاب به انسان می فرماید: ای انسان! من از روح خودم در تو دمیدم.
(و نفخت فیه من روحی)
شاید درک همین یک جمله، اعتماد به نفس را در شما به کمال رساند.
دقایقی به این موضوع فکر کنید. به این که روح خدا در شما جریان دارد. به مقام «جانشین خدا بودن»
به عظمت طبیعت، به وسعت کهکشانها و به شکوه جهان پیرامون خود فکر کنید. اکنون عظمت غیرقابل آفریننده اینها را به یاد آورید. خداوند با این شکوه و عظمت «انسان» را خطاب قرار می دهدو به او می فرماید:
«تو رادر زمین جانشین خود ساختم» و هیچ کس را هم در این خطاب، مستثنی نمی کند.
وقتی شما خود را به درستی درک می کنید. توجه می کنید که روح الهی در شما جاری است؛ ناخودآگاه شیفته و مجذوب خود می شوید.
در حقیقت، مقدمه عشق به خود، عشق الهی است.
شما تنها زمانی احساس پست بودن، خوار بودن و بد بودن می کنید که خود را درست نشناخته باشید و به حقیقت انسان بودن خود پی نبرده باشید.
در چنین حالتی، شما جهان را هم، پست و بد می بینید، چرا که جهان، بازتاب خود ماست.
وقتی از خود بیزاریم، از همه بیزاریم و وقتی به خود عشق می ورزیم، جهان نیز در چشم ما دوست داشتنی می آید.

ادامه دارد

برگرفته از کتاب اعتماد به نفس در ۱۰ روز-م.حورایی

چهل نما
رایانمهربهنودگشت