فال حافط با معنی

نیت کنید و اشاره ای بفرمایید.

گرفتن فال حافظ با معنی و تفسیر کامل و دقیق

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین محمد حافظ شیرازی در سال ۷۲۷ هجری قمری به دنیا آمد .
حافظ به لسان الغیب معروف است و در سال ۷۹۲ هجری قمری از دنیا رفت .شاعر بزرگ قرن هشتم ایران
و یکی از سخنوران مشهور ایران و تمام جهان است .

گرفتن فال حافظ

تعداد بسیاری از شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند. سمت و سوی حافظ به شیوهٔ سخن‌پردازی
خواجوی کرمانی و شباهت شیوهٔ سخنش با او مشهور است. او از مهم‌ترین اثرگذارن بر شاعران
بعد از خود شناخته می‌شود. در قرن های هجدهم و نوزدهم شعرهای او به زبان‌های اروپایی
ترجمه شد و اسم او به نوعی به محافل ادبی جهان غرب نیز راه پیدا کرد . هرساله در تاریخ بیستم مهرماه
مراسم بزرگ‌داشت محمد حافظ شیرازی در محل آرامگاه او در شهر شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار
می‌شود. طبق تقویم رسمی ایران این روز را روز بزرگ‌داشت حافظ نامیده‌اند.

فال حافظ

اطلاعات زیادی از خانواده و جدهای حافظ شیرازی در دست نیست و ظاهراً اسم پدرش «بهاءالدین محمد»
است و مادر او اهل کازرون بوده‌است. در شعرهای او که می‌تواند تنها منبع موثّق و مطمئن زندگی او
باشد اشاره‌های کمی از زندگی شخصی و خصوصی او پیدا می‌شود. آنچه از فحوای تذکره‌ها به
دست می‌آید بیشتر افسانه‌هایی است که از این شخصیّت در ذهن عوام ساخته و پرداخته شده‌است.
با این همه آنچه با تکیه به اشارات دیوان او و برخی منابع معتبر قابل بیان است آن است که او در خانواده‌ای
از نظر مالی در حد متوسط جامعه زمان خویش متولد شده‌است. (با این حساب که کسب علم و دانش
در آن زمان اصولاً مربوط به خانواده‌های مرفه و بعضاً متوسط جامعه بوده‌است). در نوجوانی قرآن را با
چهارده روایت آن از برکرده و از همین رو به حافظ ملقب گشته‌است.

آرامگاه حافظ در شهر شیراز و در منطقهٔ حافظیّه واقع شده‌است. امروزه این مکان یکی از
جاذبه‌های مهمّ گردشگری به‌شمار می‌رود.

در زبان اغلب مردم ایران، رفتن به حافظیّه معادل با زیارت آرامگاه حافظ گردیده‌است. برخی از معتقدان
به آیین‌های مذهبی و اسلامی، رفتن به آرامگاه او را با آداب و رسوم مذهبی همراه می‌کنند. از جمله
با وضو به آنجا می‌روند و در کنار آرامگاه حافظ به نشان احترام، کفش خود را از پای بیرون می‌آورند.

طریقه گرفتن فال حافظ :

نیت کننده معمولاً در هنگام تفأل از دیوان حافظ، او را به عزیزترین کسانش یعنی به خداوند و معشوقه اش
(شاخ نبات) قسم می دهد. این قسم معمولاً به این شکل ادا می شود: ای حافظ شیرازی! تو محرم هر رازی!
تو را به خدا و به شاخ نباتت قسم می دهم که هر چه صلاح و مصلحت می بینی برایم آشکار و آرزوی مرا
براورده سازی. ضمن اینکه شاید بهتر باشد برای شادی روح حافظ، صلوات یا فاتحه ای نثار نماییم!

مشهور است که امروز در خانهٔ هر ایرانی یک دیوان حافظ یافت می‌شود. ایرانیان طبق رسوم قدیمی خود
در روزهای عید ملی یا مذهبی نظیر نوروز بر سر سفره هفت سین، یا شب یلدا، با کتاب حافظ فال می‌گیرند.
برای این کار، یک نفر از بزرگان خانواده یا کسی که بتواند شعر را به خوبی بخواند یا کسی که دیگران معتقدند
به اصطلاح خوب فال می‌گیرد ابتدا نیت می‌کند، یعنی در دل آرزویی می‌کند. سپس به‌طور تصادفی صفحه‌ای
را از کتاب حافظ می‌گشاید و با صدای بلند شروع به خواندن می‌کند. کسانی که ایمان مذهبی داشته باشند
هنگام فال گرفتن فاتحه‌ای می‌خوانند و سپس کتاب حافظ را می‌بوسند، آنگاه با ذکر اورادی آن را می‌گشایند
و فال خود را می‌خوانند.

اشعار حافظ و نیت صاحب فال

برخی حافظ را «لسان‌الغیب» می‌گویند یعنی کسی که از غیب سخن می‌گوید و بر اساس بیتی از شعر
حافظ او معتقد است که هیچ‌کس زبان غیب نیست:
ز سر غیب کس آگاه نیست قصه مخوان کدام محرم دل ره در این حرم دارد

یکی از صنایع شعری ایهام است بدین معنی که از یک کلمه معانی متفاوتی برداشت می‌شود. ایهام
در اشعار حافظ به صورت گسترده مورد استفاده قرار گرفته. همچنین از مهم‌ترین خصوصیات شعر حافظ
گستردگی مطالب ذکر شده در یک غزل اوست؛ به گونه‌ای که در یک غزل از موضوع‌های فراوانی حرف می‌زند.
از طرفی هر بیت شعر حافظ نیز به‌طور مستقل قابل تفسیر است. این ویژگی‌های شعر حافظ باعث شده
که هر کس با هر نیتی که دیوان حافظ را بگشاید و غزلی از آن را بخواند در مورد نیت خود کلمه یا جمله‌ای
در آن می‌یابد و فرد فکر می‌کند که حافظ نیت او را خوانده و به وی جواب داده‌است. غافل از اینکه این ویژگی
شعر حافظ است و در بقیه غزلیات او نیز کلمات یا جملاتی همخوان با نیت صاحب فال وجود دارد.

حافظ زمانی که درمانده می‌شود به فال روی می‌آورد:
از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش زده‌ام فالی و فریاد رسی می‌آید

فال حافظ

فال حافظ امتیاز بدهید
امتیاز : 4 تعداد رای : 5