توصیه هایی برای کشف استعدادهایتان

مشاهده : 158
توصیه هایی برای کشف استعدادهایتان احکام و مسائل شرعی
کشف استعدادها این مثال را از زبان استاد قرائتی زیاد شنیده ایم؛ مثالی که به خوبی، به ظرفیت های نهفته و استعداد های خاموش درون انسان اشاره می کند.ظرفیت زیاد حافظه انسان، عدم محدودیت زمانی در یادگیری، برخی مهارت های خارق العاده و بسیار نشانه های دیگر حاکی از همین مطلب است. قلاب ماهیگیری بارها […]

کشف استعدادها

این مثال را از زبان استاد قرائتی زیاد شنیده ایم؛ مثالی که به خوبی، به ظرفیت های نهفته و استعداد
های خاموش درون انسان اشاره می کند.ظرفیت زیاد حافظه انسان، عدم محدودیت زمانی در یادگیری، برخی مهارت های خارق العاده
و بسیار نشانه های دیگر حاکی از همین مطلب است.

قلاب ماهیگیری

بارها گفته ام که اگر بگویند: چقدر می دوید؟ ما می گوییم: ۲ کیلومتر! اگر یک گرگ
دنبالمان کند، ۳۰ کیلومتر می دویم.پیداست ۳۰ کیلومتر دیگر انرژی در ما هست.منتها باید این انرژی را کشف کنیم.۱همیشه انسان
در این اندیشه است تا همه توانایی هایش را به نمایش بگذارد و از آن ها استفاده کند اما همچنان
در راه رسیدن به این نقطه کمال باز می ماند.با یک نگاهی مختصر به دور و برمان می بینیم که
آدم ها همچنان از قسمت کوچکی از ظرفیتشان بهره می برند.چرا؟

من، عقب ترم!

یکی از مهم ترین بازدارنده های انسان از حداکثر
استفاده از توانایی هایش، مقایسه کردن است.امام صادق علیه السلام مردم را مانند معدن طلا و نقره توصیف می کند؛

النَّاسُ مَعَادِنُ کَمَعَادِنِ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّه،

۲ به گونه ای که هرکسی را بهر کاری ساخته اند؛ اما آنچه در مقایسه اتفاق می افتد، ندیدن توانایی
های خود است.همین ندیدن، مقدمه ای است که انسان به «آنچه می تواند باشد» نرسد.آفاتی که از مقایسه کردن به
زندگی انسان وارد می شود قابل توجه است چه در دوران کودکی که تضعیف
استعداد ها را در پی دارد
۳ و چه در بزرگسالی که رابطه ها را تیره می کند و موقعیت اجتماعی را به خطر می اندازد.۴

من نفرت دارم از مردی که در کار دنیایش تنبل باشد.هر که در کار دنیایش تنبل باشد در کار آخرتش
تنبل تر استمن حال ندارم!امام صادق علیه السلام به یکی از فرزندانش فرمود: از تنبلی و بی حوصلگی بپرهیز که
این دو خصلت تو را از بهره دنیا و آخرت باز می دارد.۵تنبلی واضح ترین دلیل بر عدم استفاده از
همه توانایی هاست.همان طور که پیش تر در سخن امام صادق علیه السلام اشاره شد، انسان ها با وجود تفاوت،
همگی در معدن استعداد بودن مشترک اند و همه دارای استعدادهای طلایی یا نقره ای اند.از این رو کسی نباید
بهانه ناتوانی و بی استعدادی را عَلَم کند و تنبلی پیشه کند و نعمت خدادادی استعداد را هدر دهد؛ چراکه
ما هم مانند امام باقر علیه السلام از تنبلی بیزاریم: «من نفرت دارم از مردی که در کار دنیایش تنبل
باشد.هرکه در کار دنیایش تنبل باشد در کار آخرتش تنبل تر است.» ۶

من کمرم شکست!

إِنَّ الْانسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا ۞ إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً؛ ۷

به یقین انسان حریص و کم طاقت
آفریده شده است ۞ هنگامى که بدى به او رسد بی تابی مى کند.انسان موجودی ضعیف است و در معرض
خسران.این مطلب به روشنی از آیات قرآن کریم فهمیده می شود؛ اما همین انسان، دارای استعداد های سرشاری است
که چنین نظام خلقت را دگرگون کرده است و با وجود همین استعدادهاست که خلقت را تحت سلطه خویش درآورده
است.

با وجود این، انسان، همچنان ضعیف است، صبر ندارد و در سختی به جزع و فزع می افتد و ناله
و شیون می کند و به سختی ها اجازه می دهد تا کمرش را خم کنند.همین امر او را از
رسیدن به کمال باز می دارد و او را زمین گیر می کند.حقا که زیباست سخن امام کاظم علیه السلام
که فرمود:

الْمُصِیبَهُ لِلصَّابِرِ وَاحِدَهٌ وَ لِلْجَازِعِ اثْنَتَان ؛ ۸ مصیبت برای انسان شکیبا یکی است و برای ناشکیبا دو
تا.

برای مبارزه با این آفت، علما، توکل را پیشنهاد می کنند.با توکل و طلب یاری از مبدأ قدرت می توان
بر ضعف، فائق آمد و مسیر را ادامه داد.آسان شدن سختی ها با توکل بر خدا، فرمولی است که امام
علی علیه السلام نیز آن را تأیید می کند:

مَن تَوَکَّلَ عَلى اللّهِ تَسَهَّلَت لَهُ الصِّعابُ.۹

اما همچنان مشکلات در کمین اند و با یاری شیطان،
در صدد پرتاب تیری دیگر برای ممانعت از رشد انسان هستند تا او را از ادامه راه ناامید کنند.

آنچه در مقایسه اتفاق می افتد، ندیدن توانایی های خود است.همین ندیدن، مقدمه ای است که انسان به «آنچه می
تواند باشد» نرسد.آفاتی که از مقایسه کردن به زندگی انسان وارد می شود قابل توجه است چه در دوران کودکی
که تضعیف استعدادها را در پی دارد و چه در بزرگسالی که رابطه ها را تیره می کند و موقعیت
اجتماعی را به خطر می اندازد

من امیدی ندارم!

یا عِبادِی الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ؛ ۱۰

اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده اید! از رحمت خداوند
نومید نشوید.با هر برنامه و با هر میزان آمادگی که راه بیفتیم همچنان امکان شکست و عدم موفقیت وجود دارد.چنین
نیست که بتوان با یک عزم و یک تجربه ناپخته قدم در مسیر گذاشت و یک نفس، تا انتها رفت.بلکه
باید فرودها و شکست ها را در نظر داشت.آنچه در این گردنه ها، انسان را از رسیدن به مرادش باز
می دارد، ناامیدی است.

***سنگلاخ های مسیر در این موارد خلاصه نمی شود، چه بسا دسترسی به استعدادهای نهفته هرکس، قلاب مخصوصی داشته باشد.شناخت
آن گنج های ناپیدا و ابزار کشف و پیروزی بر آفت ها و آسیب ها؛ هم در گروه همت است
و هم مشورت.شاید گاهی زور مشورت بر دیگری بچربد و همت را نیرو دهد و آن را دوچندان کند.اصلاً بهتر
از امام علی علیه السلام نمی توانیم بگوییم که فرمود: هیچ پشتیبانی چون مشاوره نیست.۱۱

پی نوشت:

۱٫درس هایی از قرآن، ۶
مهر ۱۳۸۷۲٫اصول کافی، ج ۱۵، ص ۴۲۲۳٫نگاه کنید به: هشدارهای تربیتی، علی اکبر مظاهری، ص ۱۱۹۴٫نگاه کنید به: فرهنگ خانواده،
علی اکبر مظاهری، ص ۳۷۲۵٫اصول کافی، ج ۹، ص ۵۵۹۶٫اصول کافی، ج ۹، ص ۵۶۰۷٫معارج؛ ۱۹-۲۰۸٫تحف العقول، ص ۴۱۴ و
منتخب میزان الحکمه، ج ۱، ص ۲۳۷۹٫غررالحکم، ص ۶۴۷، حدیث ۱۲۶۶۱۰٫زمر؛ ۵۳۱۱٫نهج البلاغه، حکمت ۵۴

تبیان

2015-11-17 / گردآوری:
گزارش خطا در خبر
نظر خود را بنویسید - نظرات کاربران (۰)
فیلم پرشین وی
logo-samandehi