رازهای ویندوز ویستا بازیابی سیستم و تکنیکهای تشخیصی

مشاهده : 196
رازهای ویندوز ویستا بازیابی سیستم و تکنیکهای تشخیصی کامپیوتر و موبایل
ReadyBoost همانطور که هر مهندس مایکروسافت می داند، یکی از تکنیکهای جادوئی که این شرکت همیشه آن را برای دستیابی به عملکرد بهتر و یک سیستم عامل پایدارتر توصیه می کند، بهره گیری از RAM بیشتر است.بطور منطقی، این وضعیت همیشه به آسانی قابل دستیابی نخواهد بود.برای مثال، گاهی اوقات ممکن است متوجه شوید که […]
ReadyBoost همانطور که هر مهندس مایکروسافت می داند، یکی از تکنیکهای جادوئی که این شرکت همیشه آن را برای دستیابی
به عملکرد بهتر و یک سیستم عامل پایدارتر توصیه می کند، بهره گیری از RAM بیشتر است.
بطور منطقی، این وضعیت همیشه به آسانی قابل دستیابی نخواهد بود.
برای مثال، گاهی اوقات ممکن است متوجه شوید که به حافظه بیشتری برای نصب یک سرور مجازی بر روی یک
سیستم خود نیاز دارید.
شما بلافاصله به حافظه مورد نیاز خود احتیاج دارید و نمی توانید منتظر سفارش و تحویل حافظه بمانید.
در این شرایط ReadyBoost می تواند یک راه حل مناسب برای شما باشد، البته به شرط آنکه ویندوز ویستا را
بر روی سیستم خود اجرا نمائید.
ReadyBoost به شما امکان می دهد تا “حافظه”سیستم خود را با اتصال یک درایو USB (و یا کارتهای SD) به
آن، افزایش دهید.
البته توجه داشته باشید که شما در این حالت RAM سیستم خود را افزایش نمی دهید، بلکه عملا از حافظه
درایو Flash خود بهره گیری نموده و به آن امکان می دهید تا همانند یک کاشه مجازی برای درایو دیسک
سخت کامپیوترتان عمل کند.
ویستا می تواند از تمام یا بخشی از ظرفیت درایو مورد نظر به عنوان حافظه اضافی استفاده نماید.
با وجود آنکه درایوهای دیسک سخت برای عملیات I/O ترتیبی بزرگ از سرعت بالاتری برخوردارند، اما Ready Boost می تواند
عملکرد شما را در مورد عملیات I/O تصادفی کوچکتر بهبودبخشد.
بدون شک سوالات بسیاری در ذهن شما ایجاد شده است.Tom Archer به همراه Matt Ayers (مدیر برنامه گروه Windows Client
Performance مایکروسافت که ویژگیReady Boost اساسا به آن تعلق دارد) یک فهرست طولانی از پرسشها و پاسخها را در آدرسhttp://blogs.msdn.com/tomarcher/arshive/2006/06/02/615199.aspx
ارائه کرده اند.
شما می توانید فهرست مذکور را بطور کامل مطالعه نمائید، ولی ما در اینجا بطور خلاصه به ذکر نکات کلیدی
آن می پردازیم: پیش از هر چیز، باید به این نکته توجه داشته باشید که تمام ابزارهای USB نمی توانند
برای این منظور مورد استفاده قرار گیرند.
به گفته Matt Ayers، شما از نظر عملکردی به یک توان عملیاتی ۲/۵ مگابایت برثانیه ای برای Read های تصادفی
۴ کیلوبایتی و یک توان عملیاتی ۱/۷۵ مگابایت بر ثانیه ای برای Write های تصادفی۵۱۲ کیلوبایتی نیاز خواهید داشت.
شما می توانید حداکثر۴گیگابایت از فضای ذخیره سازی ابزار Flash خود را به این ویژگی اختصاص دهید (که به لطف
مکانیزم فشرده سازی به کاشه ۸ گیگابایتی تبدیل خواهد شد).
دلیل وجود این محدودیت ۴ گیگابایتی به استفاده از سیستم FAT32 مربوط می شود.
کوچکترین اندازه ممکن معادل ۲۵۶ مگابایت خواهد بود اما توصیه می شود که حداقل از یک نسبت “۱به۱” با حافظه
سیستم خود استفاده کنید (این نسبت در سطح بالا به ۲/۵ به۱ می رسد).
اگر درایو USB خود را از سیستم جدا کنید، هیچ حادثه بدی اتفاق نخواهد افتاد.
از آنجائیکه تمام صفحات ذخیره شده در ابزارUSB بر روی درایو دیسک سخت شما نیز وجود دارند، هیچ چیزی مفقود
نخواهد گردید.
از دیدگاه امنیتی نیز همه چیز با مکانیزم AES-128 رمزگذاری گذاری می شود.
مطمئن شوید که ابزار مورد نظر شما از قابلیت پشتیبانی ReadyBoost برخوردار است.
در غیر اینصورت، از عدم دستیابی به کارآئی مورد نظر خود ناامید خواهید شد.
SuperFetch بهبود عملکرد، مستلزم غلبه بر گلوگاه های I/O دیسک است.
ویندوز XP دارای یک فناوری با نام Super Fetch مجهز شده است.
این فناوری ها، مدیریت حافظه را با نگهداری سوابق و ردپای آن دسته از نرم افزارهای کاربردی که شما مکررا
از آن استفاده می نمائید و همچنین آماده نگهداشتن آنها برای بارگذاری در حافظه، بهبود می بخشد.
این فناوری در عین حال داده ها و نرم افزارهای کاربردی موجود بر روی دیسک سخت شما را شناسائی می
کند تا دسترس پذیری آنها برای بارگذاری به حافظه در مواقعی که مورد نیاز هستند را افزایش دهد.
Jim Allchin معاون بخش سرویس ها و سکوی مایکروسافت می گوید: «ما مدیر حافظه را در ویندوز ویستا مجددا طراحی
کرده ایم تا اگر شما حافظه بیشتری را در اختیار سیستم قرار دهید، بتوانید از طریق تکنیک Super Fetch (که
بخشی از سیستم مدیریت حافظه اکتشافی هوشمند ویندوز ویستا به حساب می آید) بصورت بسیار کارآمدتری از آن حافظه بهره
گیری نماید.» در اینجا بد نیست به گرایش هائی که در طول سالهای اخیر در “فرهنگ واژگان” کارشناسان کامپیوتری بوجود
آمده اند، اشاره کنیم.
در حالیکه حوزه ذخیره سازی در سالهای اخیر به یکی از بازیکنان اصلی در دنیای IT تبدیل شده است، ما
با عباراتی نظیر “حاضر در همه جا” (Ubiquitous) و “ناهمگن” (Heterogeneus) مواجه می شویم.
شاید بتوان گفت که تازه ترین عبارت در این حوزه “اکتشافی” (Heuristic) است.
یک فرهنگ لغات آنلاین، عبارت مذکور را به این صورت تعریف می کند:”یک شیوه کامپیوتری که از شیوه های آزمون
و خطا جهت دستیابی به یک راه حل برای مسائل دشوار محاسباتی استفاده می نماید”.
شاید این توضیح در مورد راه حل یک مشکل سرعتی کامپیوتری تا حدودی عجیب به نظر برسد.
شاید بهتر است بگوئیم که این روش بیشتر به یک “حدس تعلیم دیده درباره چیزی که قرار است از آن
استفاده کنید” شباهت دارد.
Andrea Arcangeli توسعه دهنده کرنل Suse Linux می گوید:”در بسیاری از موارد، پیش بارگذاری (Preloading) یک حافظه جدید به معنای
تخلیه یک کاشه موجود خواهد بود که همیشه یک فرآیند بی نقص و بدون ریسک به حساب نمی آید.
ُSuper Fetch از یک الگوی الویت بندی هوشمند استفاده می نماید که نه تنها پر مصرف ترین نرم افزارهای کاربردی
شما را تشخیص می دهد، بلکه قادر به تشخیص زمانی از روز که معمولاً از آنها استفاده می کنید نیز
خواهد بود.
بنابراین اگر هر روز صبح کارتان را با اجرای مرورگر Firefox آغاز می کنید، این نرم افزار کاربردی از قبل
برای شما در حافظه بارگذاری خواهد شد.
اگر هر روز ظهر ساعت ۱۲ میز خود را برای صرف ناهار ترک کرده و کارتان را مجدداً در ساعت
۱ بعد از ظهر آغاز می نمائید، SuperFatch می تواند نرم افزارهای کاربردی شما را بموقع برایتان آماده کند.
این مکانیزم یکی از مشکلاتی که در نسخه های قبلی ویندوز همیشه با آن مواجه بودیم را برطرف می سازد:
این واقعیت که بیکار گذاشتن سیستم عامل برای هر دوره زمانی باعث می شود سیستم عامل تصور کند که صرفاً
باید کار بر روی پردازش های پشت صحنه خود را آغاز نماید.
اما اکنون Super Fetch، سیستم عامل شما می داند که نرم افزارهای کاربردی را برایتان آماده کند.
برای شناخت واقعی این فناوری، شاید بهتر باشد بپرسیم که “چرا پنجره های XP پس از فاصله صرف نهار تا
این حد تنبل و کند هستند.
با یک سیستم عامل که از حافظه مجازی Demand Paged استفاده می کند، هر زمان که به RAM فیزیکی بیشتری
نیاز باشد داده ها به Pgefile تخلیه می شوند.
بنابراین، هنگامیکه شما کامپیوتر خود را برای صرف نهار ترک می کنید و اجرای یک پردازش دیگر در طول این
مدت بر روی سیستم آغاز می شود، تمام نرم افزارها و داده های شخصی شما به فایل Paging فرستاده خواهند
شد.
به این ترتیب می دانیم که داده هایمان از حافظه خارج شده اند، اما وقتی کار سایر پردازش ها به
اتمام می رسد، هیچ چیز به طور خودکار این داده ها را مجدداً فراخوانی نخواهد کرد.
وقتی شما به میز کار خود برمی گردید، احساس می کنید که کامپیوترتان تنبل شده است زیرا مجبور است تمام
داده های مورد نیازتان را مجدداً به حافظه فیزیکی برگرداند.
SuperFetch این مشکل را پیش بینی نموده و تلاش می کند تا نرم افزارهای کاربردی مورد نیاز شما را از
قبل به حافظه فیزیکی برگرداند.
شما Super Fetch را پیکربندی نمی کنید و این مکانیزم بطور کاملاًَ خودکار عمل می نماید.
یک فولدر با نام Prefetch در دایرکتوری ویندوز شما (غالباً C:windows) قرار گرفته است و عده ای توصیه می کنند
که تغییراتی را در فولدر مذکور ایجاد نمائید.
شما در این فولدر فایلهائی را مشاهده خواهید کرد که دارای نام هائی مرتبط با برنامه های شما و پسوندهای
.
pf هستند.
این اطلاعات به منظور بهبود عملکرد با فناوری Fetching توسط ویندوز مورد استفاده قرار گرفته و می گیرد.
عده ای تصور می کنند که پاکسازی این فولدر می تواند باعث بهبود عملکرد سیستم شما گردد.
یک پاسخ ساده و قطعی به ایده مذکور این است که: خیر، شما نباید فولدر Prefetch را پاکسازی کنید زیرا
باعث بهبود عملکرد کامپیوترتان نخواهد شد، حتی با وجود آنکه گاهی اوقات با توصیه هائی در این زمینه بر روی
وب مواجه می شوید.
ویندوز بخوبی این فولدر را مدیریت می نماید و شما با پاکسازی این فولدر تنها کار بیشتری را به سیستم
خود تحمیل خواهید کرد زیرا ویندوز تمام اطلاعات حذف شده را جایگزین می نماید.
درباره افسانه نادرست دیگری که بر اساس آن با اضافه کردن یک کلید رجیستری به ویندوز XP می توان مکانیزمSuper
Fetch را در این نسخه از ویندوز فعال کرد نیز باید بگوئیم که بالاترین منابع فنی معتقدند چنین امکانی وجود
ندارد.
حافظه من کجاست؟ یکی از انتقاد هائی که کاربران درباره SuprtFetch مطرح می کنند (بخاطر عدم شناخت آن)، این است
که مقدار حافظه قابل دسترسی تحت مدیر حافظه ویندوزXP خود را به یاد می آورند و اکنون در ویندوز ویستا
هنگامیکه حافظه قابل دسترسی یا آزاد سیستم خود را بررسی می نمایند، تقریباً هیچ چیز در اختیار ندارند.
چرا چنین وضعیتی روی می دهد؟ بطور کلی توجه داشته باشید که بایستی حافظه سیستم خود را بعنوان یک کاشه
در نظر بگیرید نه یک منبع.
یک کاشه خالی هیچ کار مفیدی را برای شما انجام نخواهد داد، بنابراین ویندوز ویستا تلاش می کند تا آن
را با بهره گیری از فناوری SuperFetch با حداکثر موادی که در مراحل بعدی کار شما مورد نیاز خواهند بود،
پر نماید.
در واقع می توان گفت که هر بایت از حافظه شما باید دائم بطور فعالانه ای از طرف شما کار
کند.
در عین حال، این وضعیت با یک نقیصه نیز همراه است که به اجرای بازیها مربوط می شود.
بعضی از بازیها به حافظه آزادی تکیه دارند که SuperFetch آن را بعنوان حافظه قابل دسترسی در نظر گرفته و
اشغال می کند.
به هر حال نظرات موافق و مخالف فراوانی در این زمینه وجود دارند و هر یک از آنها استدلال های
خاص خود را ارائه می نمایند.
با اینحال ما در حال حاضر صرفاً می خواهیم بفهمیم که آیا می توانیم SuperFetch را بصورت اختیاری غیر فعال
کنیم یا خیر.
خوشبختانه راه هائی برای غیر فعال نمودن SuperFetch وجود دارد.
آسانترین روش این است که اپلت Services را از مجموعه Administrative Tools اجرا کرده و سپس سرویس SuperFetch را غیر
فعال نموده یا بطور موقتی متوقف کنید.
شما همچنین می توانید این سرویس را در رجیستری غیر فعال نمائید.
برای اینکار، Regedit را اجرا کرده و مقادیر EnablePrefetcher و EnableSuperfetch را در کلید رجیستری HKEY-LOCAL-MACHINESYSTEMCurrentControlSetControlSessionManagerMemoryManagementPrefetchParameters بررسی نمائید.
ارزشهای قابل تخصیص برای این مقادیر عبارتند از: -۰: غیر فعال -۱: فعال سازی Prefetching اجرای نرم افزار کاربردی -۲:
فعال سازی Prefetching بوت -۳: فعال سازی Prefetching همه چیز (تنظیم بهینه و پیش فرض) توصیه ما این است که
مطمئن شوید این مقادیر بر روی ۳ تنظیم شده اند و سپس آنها را به حال خود رها کنید.
بازیابی ویندوز ویستا آخرین چیزی که احتمالاًَ می خواهید برای کامپیوترتان اتفاق بیفتد، این است که بوت نشود.
وقتی سیستم شما صفحه سیاه رنگی را با یک پیام خطا به جای صفحه رنگین Login نمایش می دهد، بعید
به نظر می رسد که نگران سرعت و عملکرد آن باشید.
پیش از آنکه به سراغ کپی های پشتیبان اطلاعات خود بروید( البته اگر آنقدر خوش شانس و با تجربه بوده
اید که بطور منظم آنها را تهیه کرده باشید)، باید برای برطرف نمودن مشکل خود تلاش کنید.
برای این منظور می توانید کار با گزینه های بوت پیشرفته (Advanced Boot Options) آغاز نمائید.
گزینه های بوت پیشرفته در ویندوز ویستا با فشار کلید F8 در ابتدای فرآیند بوت، به صفحه Advanced Boot Options
هدایت خواهید شد که به شما کمک می کند تا یک بحران خاص را پشت سر بگذارید.
آشنائی با نحوه کار هر گزینه به شما امکان می دهد تا یک تصمیم گیری آگاهانه را در مورد ابزاری
که می تواند در کوتاه ترین زمان ممکن سیستم شما را راه اندازی و آماده کار نماید، انجام دهید.
انتخاب های شما عبارت اند از: -Safe Mode: حداقل درایورهای ممکن و مجموعه محدودی از سرویس ها را بارگذاری می
کند.
-Safe Mode Wide Networking: این گزینه تنظیمات Safe Mode را بارگذاری می کند، با این تفاوت که ارتباطات شبکه شما
را نیز برقرار کرده، به اسکریپتهای Logon اجازه اجرا داده و امکان اعمال تنظیمات و خط مشی گروه (برای سیستم
هائی که به یک Domain متصل می شوند) را فراهم می نماید.
اگر مطمئن هستید که یک مشکل شبکه از بوت سیستم شما جلوگیری نمی کند، این حالت می تواند برای تأمین
امکان دسترسی شما به سایر منابع (و تهیه کپی پشتیبان از سیستم تان در صورتی که قبلاً این کار را
انجام نداده اید) مفید باشد.
-Safe Mode Command Prompt: سیستم شما را بوت می کند، اما با یک اعلان فرمان بجای اینترفیس کاربری گرافیکی (GUI)
آن.
چرا ممکن است بخواهید از چنین حالتی استفاده کنید؟ خوب، اگر فکر می کنید که سیستم شما کار خود را
بخاطر وجود مشکلی در یک پردازش که از طریق Explorer shell اجرا شده است آغاز نمی کند، این حالت از
اجرای ابتدائی Explorer shell جلوگیری خواهد نمود.
-Enable Boot Logging: یک فایل log را ایجاد خواهد نمود که تمام سرویس ها و درایورهای بارگذاری شده (و یا
نشده) را فهرست می کند.
این فایل log را با نام Ntbtlog.txt ذخیره شده و در فولدر ویندوز قرار دارد.
حالت هائی که قبلاً به آنها اشاره کردیم نیز فایل های log بوت را ایجاد می نماید، اما در این
گزینه فایل log بدون رفتن به حالت Safe Mode ایجاد می گردد.
– (Enable Low-resolution Vudei (640×۴۸۰): این گزینه در ویندوز XP تحت عنوان حالت VGA شناخته می شد.
گزینه مذکور برای مشکلات مرتبط با درایورهای ویدیوئی و یا تنظیمات نادرست نمایش ویدیوئی مفید خواهد بود و یک درایور
استاندارد (زشت) و پایدار (تنظیمات پائین نرخ نوسازی و تفکیک پذیری) VGA را فراهم می کند که به شما امکان
خواهد داد تا صفحه دسک تاپ خود را مشاهده نموده و مشکلات احتمالی را برطرف کنید.
-(Last Known Good Configuration Advanced): آخرین باری که با موفقیت بر روی سیستم خود log-on کرده اید، رجیستری یک تصویر
لحظه ای از خود تهیه نموده و آن را ذخیره می کند.
اگر کاری را بر روی سیستم خود انجام دهید که از log-in مجدد شما جلوگیری نماید، نیازی نیست که نگران
باشید زیرا به آسانی می توانید از این گزینه برای بازگشت به شرایطی که در آخرین log-on موفق خود داشته
اید استفاده کنید.
با این حال، اگر پس از یک نصب ضعیف از یک درایور یا سرویس همچنان قادر به log-in هستید، این
گزینه نمی تواند به شما کمک کند.
بنابراین اگر می دانید که مشکلی وجود دارد، بهتر است با این امید که بعداً به بررسی موضع خواهید پرداخت
بطور عادی بر روی سیستم خود log-in نکنید.
در این موارد بهتر است به احساس خود اعتماد کرده و از این گزینه برای log-in استفاده نمائید.
توجه داشته باشید که این گزینه نمی تواند مشکلات ایجاد شده به خاطر فایل ها و درایورهای معیوب یا مفقوده
را برطرف نماید (در این شرایط شما به WinRE نیاز خواهید داشت که در ادامه به بررسی آن می پردازیم).
-Directory Services Restor Mode: این گزینه تنها بر روی کنترلرهای دامنه (Domain Contoroller) اعمال می شود و به همین دلیل
بر روی سیستم عامل دسک تاپ خود نیازی به آن نخواهید داشت.
-Debugging Mode: این گزینه به ویندوز ویستا امکان می دهد تا اطلاعات دیباگینگ را از طریق یک کابل سریال به
کامپیوتر دیگری بفرستد تا برای عیب یابی کرنل و یا سایر آنالیزهای سیستم مورد استفاده قرار گیرند.
-Disable Automatic Restart on System Failure: این گزینه در مواردی مفید خواهد بود که سیستم شما در یک حلقه بی
پایان از راه اندازی های مجدد گیر افتاده است.
در واقع، این گزینه حلقه راه اندازی مجدد صفحه آبی (BSD) را متوقف می کند تا شما بتوانید دلیل وقوع
مشکل را کشف و برطرف نمائید.
-Disable Driver Signature Enforcement: به درایورهای دارای امضاهای نامناسب اجازه نصب می دهد.
عملکرد این گزینه در بوت های متوالی ادامه پیدا نخواهد کرد.
شما از این گزینه استفاده نموده و درایور مورد نظر خود را نصب می کنید.
هنگامی که سیستم خود را مجدداً بوت نمائید، Driver Signature Enforcement باز هم فعال خواهد شد.
-Start Windows Normally: همانطور که احتمالاً حدس زده اید، عملکرد سیستم را بطور معمولی آغاز می کند.
یک رجیستری آسیب دیده می تواند شما را از سیستم و فایل های مهمتان دور نگه دارد.
رجیستری یک بانک اطلاعاتی بزرگ است که پیکربندی تمام برنامه ها و سیستم شما را در بر می گیرد و
یک عنصر مرکزی در نحوه عملکرد ویندوز به حساب می آید.
اگر این فایل به هر صورتی دچار آسیب دیدگی شود، به احتمال قوی قادر به بوت کردن صحیح سیستم خود
نخواهید بود.
ساده ترین روش برای خروج از این شرایط، استفاده از گزینه Last Known Good Configuration است.
این گزینه، رجیستری را با نسخه ای که در آخرین بارگذاری موفق ویندوز مورد استفاده قرار گرفته است، جایگزین می
نماید.
در اکثر موارد، این روش می تواند مشکلات بوت را برطرف کند، گرچه شما متوجه خواهید شد که تمام تغییرات
اعمال شده بر روی رجیستری را از زمان تهیه کپی مذکور به بعد از دست داده اید.
با اشاره به نکات فوق، اگر احساس می کنید که واقعاً به یک مشکل جدی مواجه هستید، قدم بعدی شما
استفاده از گزینه های Windows Recovery خواهد بود.
محیط Windows Recovery برای آن دسته از کاربرانی که کنسول بازیابی (Recovery Console) در ویندوز XP آشنا هستند، باید بگوئیم
که این کنسول در ویندوز ویستا با WinRE) Windows Recovery Environment جایگزین شده است.
WinRE یک سکوی بازیابی مبتنی بر (WinPE) Windows Preinstallation Environment است که شالوده استقرار هسته ای ویندوز ویستا به حساب
می آید.
به گفته تیم WinRE، این محیط دارای دو تابع اصلی است: تشخیص مشکلات با استفاده از ابزار Startup Repaire و
تأمین یک سکو برای ابزارهای بازیابی پیشرفته.
استفاده از WinRE به اندازه کافی آسان است.
شما سیستم خود را با دیسک نصب ویندوز ویستا بوت می کنید و از شما خواسته می شود تا یک
زبان، زمان و گزینه های دیگری را طبق معمول انتخاب نمائید.
هنگامیکه کلیدی با برچسب Install را مشاهده کردید، گزینه ای تحت عنوان Repair Your Computer نیز در گوشه پائین و
سمت چپ صفحه در اختیارتان قرار می گیرد.
این گزینه شما را به گزینه های بازیابی سیستم (System Recovery Options) هدایت خواهد نمود.
Windows PE 2.0 WinPE 2.0) Windows Pre-insallation Environment ابزاری که به شما امکان می دهد تا سیستم عامل PE را
بوت کنید.
یک سیستم عامل کوچک که به شما اجازه خواهد داد نصب، تشخیص، عیب یابی و راه حل های بازیابی را
برای ویندوز ویستا اداره نمائید.
عده ای معتقدند که WinPE در واقع نوعی Super-DOS است.
این محیط DOS نیست، بلکه بیشتر به فرزند DOS(Son-of-DOS) شباهت دارد و به همین دلیل شاید بتوان آن را SOD
نامید.
هنگامیکه گزینه های WinRE را از دیسک نصب ویندوز ویستا بارگذاری می کنید، عملاً در حال اجرای WinPE به عنوان
سیستم عامل زیربنائی هستید.
همین شرایط در مواقعی که نصب سیستم عامل را از دیسک مذکور آغاز می کنید نیز صادق است.
با اینحال، در واقع شما می توانید CDهای بوت خودتان را ایجاد کرده و یا سیستم خود را از یک
درایو USB Flash بوت نمائید.
برای شروع، باید (Windows AIK) Windows Automated Installation Kit را از سایت مایکروسافت بارگذاری کنید، مطمئن شوید که نسخه مربوط
به آخرین عرضه ویندوز ویستا را تهیه کرده اید (در صورتیکه کیت مذکور را از منبع دیگری بارگذاری کرده و
یا بدست آورده اید).
Windows AIK شامل ابزارهای مورد نیاز برای استقرار و همچنین ابزارهائی جهت ایجاد محیط بوت برای Win RE است.
Imagex.exe یکی از مهمترین ابزارهائی است که شما به آن نیاز خواهید داشت.
یک ابزار خط فرمان که برای ضبط، ویرایش و اعمال Imageهای نصب مورد استفاده قرار می گیرد.
توجه داشته باشید که شما در عین حال می توانید Windows AIK را با تهیه Business Desktop Deployment 2007 Kit
نیز بدست آورید.
BDD 2007 علاوه بر Windows AIK شامل ابزارهای استقرار و مستندات ضروری دیگری نیز می باشد.
ابزارهای ابتدائی Win PE پس از نصب Win AIK، ابزارهای مورد نیاز شما در فولدرهای مربوطه قرار خواهند گرفت.
اگر نمی خواهید تمام مسیرهای مورد نظر را به خاطر بسپارید، می توانید یک ویرایش سریع را در متغیرهای محیطی
(Environment Variables) سیستم خود اعمال نمائید تا مسیرهای مربوطه را در بر گیرد.
برای انجام این کار، پنجره Properties سیستم خود را باز نموده، برگه Advanced را انتخاب کرده و سپس بر روی
کلید Environment Veriables کلیک نمائید.
برای متغیرهای سیستمی که می خواهید به متغیرهای مسیر اضافه گردند، مطمئن شوید که مسیرهای مورد نظر خود را درج
کرده اید.
برای مثالهائی که در اینجا به آنها اشاره می کنیم، شما باید دو مسیر زیر را به متغیرهای مسیر اضافه
نمائید: C:Program FileWindows AIKPETools C:Program FilesWindows AIKToolsx86 بعضی از ابزارهای مورد اشاره عبارتند از: -CopyPE: برای ایجاد خودکار یک دایرکتوری
ساخت Windows PE محلی، اسکریپ copype.cmd را اجرا کنید.
این اسکریپ در فولدر PETools قرار گرفته است.
اسکریپ مذکور به دو آرگومان نیاز دارد: معماری سخت افزاری و موقعیت هدف.
که در آن می تواند x86, amd64 و یا ia64 باشد.
نیز مسیر یک دایرکتوری محلی است.
برای مثال، یک ترکیب کامل برای اجرای اسکریپ مذکور می تواند به صورت copype.cmdx86 c:winpe-x86 باشد.
نیازی نیست که فولدر مورد نظر خود را از قبل ایجاد نمائید زیرا این ابزار فولدر مربوطه را برایتان ایجاد
خواهد کرد.
اسکریپ copype.cmd ساختار دایرکتوری زیر را ایجاد نموده و تمام فایلهای مورد نیاز برای معماری مورد نظر را در آن
کپی می کند: /Winpe-x86 Winpe-x86ISO /Winpe-x86mount -Imagex: این ابزار در واقع یک mega-Tool است.
Imagex ابزاری برای ایجاد پیکربندی مجدد و همچنین اعمال فایلهای wim.
است.
عده ای این ابزار را با یک ابزارzip-ping.
پیشرفته مقایسه می کنند و از بعضی جهات می توان گفت که چنین مقایسه ای صحیح است.
شما می توانید تعدادی از فایل ها و یا تمام سیستم خود را انتخاب کرده و آنها را در یک
فایل wim.
قرار دهید.
شما همچنین می توانید این فایل را فشرده سازی نمائید.
این ابزار به فایل wim.
همانند یک دایرکتوری نگاه می کند و به همین دلیل شما می توانید فایل های مورد نظر خود را به
هر بخش دلخواه (و یا محل های مفقوده ) اضافه نمائید.
یک مثال از قابلیت های Imagex را می توانید تنها با یک نگاهی به install.wim برای ویندوز ویستا مشاهده کنید.
برای مبتدیان، باید بگوئیم که این یک فایل با حجم بیش از ۲ گیگا بایت است که محتویات آن پس
از بسط و باز شدن معادل ۸ گیگابایت خواهد بود.
همین مثال می تواند بخشی از قابلیت های فوق العاده Imagex را نشان دهد.
OEMها می توانند از این ابزار برای باز کردن imageهای ویستای خود، درج اطلاعات Welcome Center خودشان و یا سایر
ویژگی های بازیابی و سپس بستن مجدد آنها استفاده کنند.
-PEImg: پس از اینکه از Imagex برای بسط یک ساختار Windows PE استفاده کردید، می توانید از PEImg برای اعمال
تغییرات در Windows PE نظیر نصب بسته ها، درایورها و بسته های زبان بهره گیری نمائید.
-OsCDimg: به شما اجازه می دهد تا فایل های wim.
خود را به فایل های ISO تبدیل کنید.
پس از تبدیل این فایلها به فرمت ISO، می توانید آنها را بر رویCD یا DVD ضبط نموده و دیسک
های قابل بوت ایجاد کنید.
-Diskpart: این یک ابزار خط فرمان برای مدیریت دیسک است.
شما می توانید از Diskpart در آماده سازی درایو USB Flash خود استفاده کرده وآن را به یک ابزار قابل
بوت تبدیل نمائید.
ابزارهای دیگری نیز در این مجموعه وجود دارند که شما می توانید از طریقWindowsAIK به آنها آشنا شوید.
ایجاد یک CD بوتWindows PE با ویندوز ویستا و Windows AIK Mario Szpuzta یکی از برنامه نویسان مایکروسافت در این
مورد می گوید: “مدتی پیش من کشف کردم که WAIK Windows Automated Installation Toolkit قادر است با imageهای دموی مختلف
برای نشست هائی که در TechEd Europe با ماشین های فیزیکی بجای imageهای (بسیار کندتر) Virtual PC انجام می دادم،
کار کند.
WAIK شامل Imagex.exe است، ابزاری که به شما امکان می دهد تا Imageهائی را از یک پارتیشن ماشین خود ایجاد
کرده و آنها را در فایل های (WIM)Windows Imaging بسته بندی کنید.
اولین مرحله شامل استفاده از WAIK و imagex.exe است.
این فایل ها می توانند برای استقرار متمرکز از طریق Windows Deployment Services (جانشین Remote Installation Services) مورد استفاده قرار
می گیرند.
با این حال من از آن برای تهیه image و بازیابی انواع مختلف imageهای نمایشی برای ماشین های فیزیکی خودم
استفاده کردم زیرا نمی خواستم در کنفرانسی نظیر TechEd Eurpe با ماشین های کندتر VPC کار کنم.
بنابراین، من دو پارتیشن را بر روی ماشین برنامه نویسی خودم ایجاد کردم، یک پارتیشن با نمونه اصلی سیستم عامل
و یک پارتیشن ثانویه برای imageهای مختلف نمایشی.
من بر روی پارتیشن دوم سیستم عامل Windows Server 2003 را با هر چیزی که برای نشستهای دموی خود نیاز
داشتم نصب نموده و سپس با استفاده از imagex.exe در WAIK یک WIM-image را از نمونه سیستم عامل ویستا ایجاد
کردم.
ترکیب فرمان مورد استفاده من بصورت زیر بود: Imagex/capture D: M:WindowsImagesWindows2003 OfficeDev.wim “Windows Server 2003_ Office Development این فرمان، هر
چیزی که بر روی درایو D: وجود دارد را در یک فایل WIM که بر روی درایو دیسک سخت خارجی
M: من ذخیره شده است، درج می نماید.
سپس من دموهای مورد نیاز نشست را آزمایش کرده و با بازیابی image به روش زیر مجدداً به شرایط اولیه
برگشتم: Format D:/q Imagex/apply M:WindowsImages Windows2003_:OfficeDev.wim 1 D به منظور یک تصویر کامل، در اینجا به ذکر کارهائی می پردازم
که برای TechEd انجام دادم.
برای مثال، من در این کنفرانس به یک image برای برنامه نویسی SharePoint 2007 Office، یک image برای برنامه نویسی
Composite UI Application Block و WPF با ویندوز ویستا، و یک Image سوم برای برنامه نویسی قدیمی Office 2003 (در
طول بتای Office 2007 و خصوصاً VSTO2005 SE، نصب دو نسخه Office2003 و Office 2007 در کنار یکدیگر امکان پذیر
نبود).
۱- پیش از هر چیز، من یک نصب ابتدائی از Windows Server 2003 را بر روی دومین پارتیشن (D:) کامپیوترم
ایجاد کردم.
۲- سپس پارتیشن ویستای اصلی خودم را برای کارهای معمولی (email، برنامه نویسی در دفتر کارمان و غیره) نصب کردم.
۳-WAIK را بر روی نمونه ویستای اصلی خودم نصب نمودم.
۴- سپس، اولین image را با استفاده از imagex/capture از پارتیشن Windows Server 2003 تهیه کردم.
۵- در مرحله بعد، همه چیز را برای برنامه نویسی Office 2003 بر روی این Windows Server 2003 نصب نمودم.
۶- حالا با استفاده از فرمان imagex/capture یک image جدید را از این ایستگاه کاری برنامه نویسی Office 2003 تهیه
کردم.
۷- سپس، نمونه اولیه Windows Server 2003 را با استفاده از فرمان imagex/apply بازیابی نمودم.
۸- بر روی نمونه بازیابی شده Windows Server 2003، همه چیز را برای برنامه نویسی Office 2007 نصب کردم.
۹- یکبار دیگر با استفاده از فرمان image /capture از ایستگاه کاری برنامه نویسی Office 2007 یک Image تهیه کردم.
۱۰- حالا من Imageهای دموی خود را بصورت فایل های WIM در اختیار داشتم و می توانستم تنها در مدت
۱۵ دقیقه با بازیابی Image مقتضی از طریق فرمان imagex/apply در بین Office 2003 و Office 2007 سوئیچ نمایم.
به این ترتیب، مدیریت پارتیشن های دموی من واقعاً آسان شده بود و دیگر مجبور نبودم از PCهای مجازی (VPC)
استفاده کنم، اما هنوز همان مزایا نظیر بازیابی بسیار سریع یک مرحله از ماشین هایم را در اختیار داشتم.
قدم بعدی کاملاً آشکار بود و من می خواستم یک روش بسیار روان را برای بازیابی سریع سرورها و ایستگاه
های کاری آزمایشی خود (در صورت بروز مشکلات پیش بینی نشده) در اختیار داشته باشم.
ایده من، ایجاد Imageهای WIM برای هر سرور و سپس استقرار آنها از طریق Windows Deployment Services از PDC خودم
و یا از درایوهای دیسک سخت خارجی بود.
ولی من نمی خواستم دو نمونه سیستم عامل را بر روی هر ماشین داشته باشم (یک نمونه برای تهیه و
بازیابی Image و دیگری برای کارهای Productive). در نتیجه، من یک نسخه CD قابل بوت از ویندوز با imagex نصب
شده بر روی آن احتیاج داشتم تا بعنوان نمونه سیستم عامل تهیه و بازیابی Image مورد استفاده قرار گیرد.
در نهایت، WAIK شامل تمام ابزارهای مورد نیاز برای ایجاد نمونه های Windows PE است که از رسانه های گوناگونی
نظیر CD ها، DVDها و یا درایوهای USB قابل بوت هستند.
در اینجا بود که من تصمیم گرفتم با ماشین خانگی خود ریسک نمایم.
پس از مدتی جستجو، توانستم راه حل مناسبی را پیدا کنم.
مراحل انجام اینکار به حدی ساده بودند که کاملاً غافلگیر شدم: ۱- WAIK را بارگذاری و نصب کنید.
۲- اعلان فرمان Windows PE Tools را باز کنید.
۳- یک دایرکتوری را برای الگوی Windows PE image خود ایجاد نمائید (برای مثال، C:WinPE).
4- به C:Program FilesWindows AIKTools PETools سوئیچ کنید.
۵- فرمان copype x86 C:WinPE را اجرا نمائید.
حالا هر چیزی (ابزارها، برنامه ها و غیره) که می خواهید را در دایرکتوری الگوی Windows PE خود کپی نمائید.
شما می توانید هر دایرکتوری فرعی دلخواهی را در داخل دایرکتوری فرعی ISO ایجاد کنید(نظیر Imaging در مثال زیر که
در آن من ابزار Imagex.exe را به دایرکتوری Imaging دایرکتوری الگوی ISO خودم کپی کرده ام): Copy”C:Program FilesWindows AIKToolsx86imagex.exe”c:WinPEISOImaging 6-
C:Program FilesWindows AIKToolsPETools به x86 سوئیچ نمائید.
حالا بوت اصلی Windows PE را بصورت زیر اعمال کنید: Imagex/apply winpe.wim 1 c:WinPEmount 7- با استفاده از ابزار peimg.exe،
شما می توانید درایورهای اضافی را با مشخص کردن یک فایل INF ویا بسته های پیش ساخته ای نظیر MDAC,MSXML
یا پشتیبانی Windows Scripting را نصب نمائید.
برای می توان مثال به موارد زیر اشاره کرد: نام بسته توضیح WIN PE-HTA-PACKAGE پشتیبانی ازHTML APPLICATION WIN PE-MDAC- PACKAGE
پشتیبانی ازMICROSOFT DATA ACCESS COMPONENT WIN PE-SCRIPTING- PACKAGE پشتیبانی ازWINDOWS SCRIPT HOST WIN PE-SRT- PACKAGE پشتیبانی ازWINDOWS RECOVERY ENVIRONMENT PACKAGE
WIN PE-XML- پشتیبانی ازMICROSOFT XML(MSMXL)PARSER جدول[۱]: تعدادی از بسته های پیش ساخته WINPE Peimg/install=WinPE-XML-Package C:WinPEmount Peimg/install=WinPE-ScriptingPackage C:WinPEmount 8- پس از
آماده شدن دایرکتوری “Mount” (با استفاده از ابزار peimg.exe و سوئیچ prep) شما می توانید یک WIM Image را با
فرمان زیر برای دایرکتوری الگوی ISO خود ایجاد نمائید: Imagex /capture /boot/compress max”C:WinPE”mount” “C:winpeisosourcesoot.wim” “mszCool PE 9- سپس شما باید
یک ISO Image را ایجاد کنید که می توانید آن را با استفاده از هر ابزار مورد نظر خود (نظیر
Nero) بر روی یک CD ضبط نمائید: Oscdimg-n c:winpeISO c:winpemszCool-winpe.
Iso –n_bc:winpe etfsboot.com 10- با استفاده از ابزار OSCDIMG.EXE، شما یک ISO Image آماده استفاده را ایجاد کرده اید که
می توانید آن را بر روی یک CD ضبط نمائید.
سپس این CD به یک نسخه قابل بوت از Windows PE تبدیل می شود.
از داخل این نمونه بوت شده از CD، شما می توانید Image هر یک از پارتیشن های کامپیوترتان را ایجاد
و یا بازیابی کنید.
اگر در هنگام استفاده از این ابزار با ترکیب ذکر شده در بالا با پیام خطائی مواجه شدید، می توانید
از ترکیب زیر استفاده نمائید: Oscdimg-n-bc:winpeerfsboot.com c:winpeISO C:winpewinpe.iso من این روش را بر روی ایستگاه خانگی خودم و با تهیه
و بازیابی Image از پارتیشن نمونه اصلی سیستم عامل آن (که پارتیشن بوت آن نیز به حساب می آید) آزمایش
کردم و نتیجه کاملاً رضایت بخش بود.
تمام این مراحل به همراه مطالعه راهنمائی های مربوط به ایجاد اینگونه Imageهای Windows PE تنها ۴۰ دقیقه طول کشیدند.
درایو های USB قابل بوت Mario Szpuszta در بخش قبلی به قابلیت استفاده از Windows PE از یک DVD،CD و
یا درایو USB Flash اشاره کرد.
در این بخش ما به شما کمک خواهیم کرد تا از یک درایو USB برای این منظور بهره گیری نمائید.
برای ایجاد یک درایو USB قابل بوت با استفاده از نسخه Vista/WindowsPE، شما باید از فرمان های Diskpart ا ستفاده
کنید.
این فرمان ها عبارتند از: ۱- Select disk1 (یا عدد کلید USB شما.
این عدد را با دقت و احتیاط وارد کنید) ۲- Clean (همانطور که قبلاً نیز گفتیم، مراقب باشید زیرا این
فرمان دیسک شما را پاکسازی خواهد کرد) ۳- Create partition primary 4- Select partition 1 5- Active 6-Format fs=fat3 7-
Assign 8- Assign پس از اتمام این مراحل، می توانید فولدرISO را به درایو USB خود کپی نمائید.
کار تمام شد، حالا شما یک ابزار فراگیر را برای تهیه و بازیابی Image و تعمیر ویندوز ویستا در اختیار
دارید.
دیسکی که به این ترتیب ایجاد کردید، تلاش خواهد نمود تا با استفاده از BootMgr به شیوه Windows PE/Vista/Longhorn server
بوت شود.
کاربران زیادی از ما درباره وادار نمودن یک درایو USB به بوت با شیوه Server 2003/XP/Windows 2000/Windows NT سئوال کرده
اند.
شما نمی توانید نسخه Vista/PE ابزار Diskpart را بر روی ویندوز XP اجرا کنید و از سوی دیگر نسخه قرینی
تر نیز قادر به آماده سازی یک درایو USB نمی باشد.
در نتیجه، شما باید اینکار را از ویندوز ویستا و یا نسخه ویستای Windows PE انجام دهید.
پس از فرمت شدن درایو، یک سکتور بوت ویستا بر روی آن ایجاد خواهد شد و در نتیحه به سیستم
های عامل NT/200X/XP بوت نخواهد شد.
شما نمی توانید از یوتیلیتی BootSect بصورت زیر استفاده کنید: :Boosect/nt52 E این فرمان یک سکتور بوت Windows 2003 Sever
boot (سکتور بوتی که از boot.ini استفاده می نماید) را بر روی درایو:E ایجاد می کند.
ما این روش را آزمایش نکرده ایم، ولی شما می توانید NTLDR, BOOT.INI و NTDETECT.COM را بر روی یک درایو
USB کپی کرده و از آن بعنوان شیوه ای برای راه اندازی ماشینی که از یک محیط بوت معیوب رنج
می برد، بهره گیری نمائید.
منبع:بزرگراه یارانه
2011-05-26 / گردآوری:
گزارش خطا در خبر
نظر خود را بنویسید - نظرات کاربران (۰)
فیلم پرشین وی
با دنیای بی نظیر و پر از خلاقیت گوشی های موبایل همراه شوید با دنیای بی نظیر و پر از خلاقیت گوشی های موبایل همراه شوید
دراین مطلب به بررسی دنیای بی نظیر و پر از خلاقیت گوشی های موبایل خواهیم پرداخت ، با ما همراه شوید .
سوژه های روز رو این جا ببینید !
فال روزانه
تعبیر خواب
گوشی دست دوم بخریم یانه؟ (نکات مهم خرید گوشی دست دوم)
کمی در رابطه با تاریخچه و اطلاعات گوگل کروم بخوانیم
کیفیت و وضوح بالای تلویزیون ۵۵ اینچ سونی به همراه قیمت
تجربه فروش بیشتر با طراحی سایت فروشگاهی
اندروید ۱۰ جدیدترین سیستم عامل گوشی های هوشمند را بیشتر بشناسید
دوربین آیفون ۱۱ را بیشتر بشناسیم
سونی اکسپریا ۵ پرچم دار کوچک سونی
نحوه فهمیدن آنفالو شدن در اینستاگرام توسط سایر کاربران
آیپد پروی جدید و ویژگی های منحصربفردش
آیفون ۱۱ چه چیزهایی برای موفقیت لازم دارد؟
حذف شدن کیبورد گوشی ها با هوش مصنوعی
تعداد لایک در اینستاگرام نمایش داده شود یا نه؟
راه‌ رفتن معلولین با آسانی با شورت ورزشی رباتیک
اسم آیفون آیا از گوشی های اپل حذف خواهد شد؟
بازی‌های رایگان iOS مخصوص فصل تابستان
جایگزین sms اندروید گوشی های سامسونگ
logo-samandehi