مفاهیم پایه صدای دیجیتال

مشاهده : 165
مفاهیم پایه صدای دیجیتال کامپیوتر و موبایل
آیا دیجیتال، به معنای کیفیت است؟ مصرف کنندگان ناآگاه غالباً تصور می کنند که عبارت “دیجیتال” به معنای مضمونی با کیفیت بسیار بالا است.در واقع، ذکر این مطلب که چیزی “دیجیتال” است، هیچ ویژگی مهمتری را نسبت به شناسایی آن بعنوان “الکتریکی” در مورد کیفیت صدای تولید شده توسط آن بیان نخواهد کرد.بدون تردید شما […]
آیا دیجیتال، به معنای کیفیت است؟ مصرف کنندگان ناآگاه غالباً تصور می کنند که عبارت “دیجیتال” به معنای مضمونی با
کیفیت بسیار بالا است.
در واقع، ذکر این مطلب که چیزی “دیجیتال” است، هیچ ویژگی مهمتری را نسبت به شناسایی آن بعنوان “الکتریکی” در
مورد کیفیت صدای تولید شده توسط آن بیان نخواهد کرد.
بدون تردید شما این موضوع را از تجربه کیفیت پایین دریافت تلفن های موبایل و یا کابل دیجیتال، کشف کرده
اید.
رسانه دیجیتال، بعضی از مشکلات را بر طرف نموده است.
برای مثال، هیچ نویز پس از ضبط به صدا نخواهد شد (برخلاف ضبط کننده های آنالوگ).
با این حال، ضبط دیجیتال نیز به نوبه خود با مشکلات جدیدی همراه است.
مهمترین مسئله در میان این موارد، از دست رفتن داده ها است.
از آنجایی که تبدیل آنالوگ به دیجیتال از سیگنال به صورت سطوح جداگانه ای نمونه برداری می کند، مقداری از
اطلاعات موجود در سیگنال اصلی را حذف می نماید.
قابل توجه بودن(یا نبودن) مقدار داده های از دست رفته، تابعی از مشروح بودن نمونه ها است.
دو عنصر برای تعریف فرآیند نمونه برداری با یکدیگر کار می کنند: دفعات نمونه برداری توسط مبدل (نرخ نمونه برداری)
و میزان دقت آن برای بیان نمونه مورد نظر بصورت یک عدد (عمیق بیت نمونه).
ضبط اطلاعات کافی برای نمونه تأمین یک ضبط دقیق از سیگنال منبع، در هر یک از ابزارهای ضبط دیجیتال (شامل
هر یک از ابزارهای صوتی) از اهمیت بالایی برخوردار است.
سرعت یا نرخ نمونه برداری انتخاب شده توسط شما، تعیین خواهد کرد که توانایی ضبط چه دامنه فرکانسی را خواهید
داشت و عمق بیت نمونه نیز میزان دقت تغییرات در سطح سیگنال آنالوگ نمونه برداری شده را تعیین می نماید
(که برای دامنه دیجیتال و در نتیجه بر مقدار نویز باقیمانده در سیگنال، تاثیر خواهد گذاشت).
نرخ نمونه برداری و دامنه فرکانس نرخ نمونه برداری، دفعات اندازه گیری سطح سیگنال توسط مبدل A/D را مشخص می
کند.
این نمونه ها، به مجموعه ای از تصاویر لحظه ای شباهت دارند.
اگر مبدل در هر ثانیه ۱۰ نمونه از سیگنال تهیه کند، نرخ نمونه برداری آن هرتز خواهد بود.
دامنه فرکانس یک مبدل A/D، بر اساس نرخ نمونه برداری آن تعیین می شود اما احتمالاً به همان شیوه ای
که شما تصویر می کند.
بالا ترین فرکانسی که شما قادر به ضبط آن خواهید بود، تنها نصف نرخ نمونه برداری است.
یک نرخ نمونه برداری ۱۰هرتزی، حداکثر قادر به ضبط یک فرکانس ۵ هرتزی خواهد بود، نه ۱۰هرتزی.
این بدان خاطر است که بدون در اختیار داشتن دو برابر نمونه از یک منبع، شما از نوسان ها را
از دست خواهید داد زیرا نوسان ها هم به سمت پایین و هم به سمت بالا هستند.
شکستگی هاتی ایجاد شده در هنگام نمونه برداری از بالاترین فرکانس نمونه برداری شده، بیشتر از بالاترین فرکانس خواهد بود
که بطور دقیق توسط مبدل A/D قابل ضبط است.
شکستگی (Aliasing)، به خاطر کاهش مصنوعی فرکانس اجزاء بالا، اغتشاس ناخواسته را به سیگنال صوتی اضافه می نماید.
شکستگی می تواند به خاطر طراحی ضعیف مبدل A/D در یک سیستم صوتی دیجیتال بوجود آید، اما احتمال بسیار بیشتری
وجود دارد که آن را در هنگام ترکیب نت های بالا با استفاده ار یک سینتسایزر دیجیتال مبتنی بر نرم
افزار، بشنوید.
اگر سینتسایزر از فناوری هموارسازی (Antialiasing) استفاده نکند، نت های بالا به دسته های تصادفی از صداها تبدیل خواهند شد
که هیچ ارتباطی با کلید نواخته شده توسط شما، ندارند.
برای اجتناب از این مشکل، نرخ نمونه برداری شما باید حداقل دو برابر بزرگتر از بالاترین فرکانسی باشد که مایل
به ضبط آن هستید چرا دو برابر؟ هنگامی که یک صدا دارای یک فرکانس بالا است، فرازها و نشیب ها
در شکل موج آن به یکدیگر نزدیک تر خواهند بود.
اگر نرخ نمونه برداری به اندازه کافی برای ضبط هر یک از فرازها و نشیب ها سریع نباشد، نسخه دیجیتالی
شده صدا دارای شکل موجی متفاوتی نسبت به صدای اصلی خواهد بود (شکل [۸]).
اگر فرکانس صدایی که در حال نمونه برداری و یا ترکیب آن هستید، بالاتر از نصف نرخ نمونه برداری شما
باشد، فرکانس اصلی از دست خواهد رفت.
هنگامی که به صدای ضبط یا ترکیب شده گوش می دهید، فرکانس متفاوتی را خواهید شنید (شکل[۸]).
این فرکانس جدید که در فرآیند نمونه بردای به وجود آمده است غالباً تحت عنوان فرکانس “تا شده” (Fold Over)
شناخته می شود زیرا فرکانس بالاتر که فراتر از دامنه مبدل بوده، بصورت یک فرکانس پایین تر که در داخل
دامنه مبدل جا می گیرد، تا شده است.
محققین Bell Labs از اوایل دهه ۱۹۲۰ میلادی با این مشکل آشنایی داشتند و یک قاعده کلی را تحت عنوان
نظریه نمونه برداری Nyquist – Shannon ثبت کردند.
این نظریه بسیار ساده است: برای نمونه برداری صحیح از فرکانسی با مقدار x، شما به یک نرخ نمونه برداری
با مقدار حداقل ۲x نیاز خواهید داشت.
به همین دلیل، حداکثر فرکانسی که بدون ایجاد شکستگی در یک نرخ معین قابل نمونه برداری است را فرکانس Nyquist
آن می نامند.
اما چه ضرورتی وجود دارد که نرخ نمونه برداری ما دو برابر بالاترین فرکانس ضبط شده باشد؟ از آنجایی که
هر تناوب از یک شکل موج منظم دارای هر دو نوسان بالا و پایین است.
اگر مبدل A/D کمتر از دو نمونه در هر تناوب را تهیه کنید، قادر به ضبط نوسان کامل نخواهد بود.
برای ضبط هر وضعیت “بالا” و هر وضعیت “پایین”، شما حداقل به دو نمونه در هر تناوب نیاز خواهید داشت.
در نتیجه، نرخ نمونه برداری باید دو برابر بزرگتر از بالاتر فرکانس ضبط شده، باشد(شکل[۹]).
براساس نظریه Nyquist – Shannon، برای نمونه برداری فرکانس هایی تا سطح دامنه بالاتر شنوایی انسان (۲۲۰۰۰ هرتز)، به یک
نرخ نمونه برداری معادل ۴۴۰۰۰ هرتز نیاز خواهید داشت که (بطور نه چندان تصادفی)، بسیار نزدیک به نرخ نمونه برداری
استاندارد برای CDهای صوتی تجاری (۴۴۱۰۰ هرتز) است.
این استاندارد بوضوح به شما امکان می دهد تا از فرکانس هایی در بالای دامنه شنوایی خود نمونه برداری کنید.
اما وقتی فرکانس های داخل سیگنالی که به مبدل A/D می رسد از محدوده بالاترین فرکانس آن نیز فراتر می
روند، چه اتفاقی می افتد؟ آنها بصورت اغتشاش به طیف شنیداری “شکسته” می شوند.
به همین دلیل است که مبدلهای A/D پیش از تبدیل صدا به قالب دیجیتال، از یک فیلتر Anti – aliansing
برای حذف این اجزاء بالایی استفاده می کنند.
عمق بیت و نسبت سیگنال به نویز نرخ نمونه برداری، نحوه کار یک مبدل A/D در طول زمان و در
نتیجه، نحوه ضبط اطلاعات فرکانس بر روی محور X نمودار شکل موج را برای ما مشخص می نماید .
عمق بیت، مقدار جزئیاتی که می توان در مورد سطح ورودی سیگنال بر روی محور y نمودارها ضبط نمود را
تعیین می کند.
با هر نمونه، مبدل A/D باید سطح سیگنال ورودی را اندازه گیری کرده و یک عدد از یک مجموعه اعداد
جداگانه را به این تخصیص دهد.
(بنابراین عدد گرد شده برای هر مقدار ضبط شده، معادل ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷ و یا ۸
خواهد بود)، پس عمق بیت این مبدل معادل ۳ بیت است.
در واقع، یک بیت باینری دارای دو ارزش صفر یا یک است، بنابراین برای شمارش اعداد یک تا هشت به
۳ بیت (۲۳=۸) نیاز خواهید داشت.
مبدل، به این اعداد مجزا محدود شده است.
در واقع، مبدل نمی تواند سیگنالی بین دو و سه را ضبط نماید و باید آن را به یکی از
آنها گرد کند.
نیازی به گفتن نیست که ۳ بیت به هیچوجه برای کارهای واقعی کافی نخواهد بود.
در بسیاری از ابزارهای صوتی دیجیتال اولیه از مبدلهای ۸ و ۱۲ بیتی استفاده می شد، اما امروزه مبدلهای ۱۶
و ۲۴ بیتی بعنوان متداولترین نمونه ها شناخته می شوند.
با اضافه شدن هر بیت، تعداد سطوح فشار صوتی قابل ذخیره سازی دو برابر خواهد شد.
صدای ۱۶ بیتی ۶۵۰۰۰ سطح ممکن برای وضوح خود است، اما تعداد این سطوح در صدای ۲۴ بیتی به بیش
از ۱۶ میلیون عدد می رسد.
تأثیر مستقیم عمق بیت بر روی سیگنال ضبط شده، دامنه دینامیک آن است.
هر چه عمق بیت بیشتر باشد، دامنه دینامیک یا سطوح نوسان قابل ضبط پیش از فرو رفتن سیگنال در نویز
پس زمینه (در پایین ترین سطح دامنه)، بزرگتر خواهد بود.
با در نظر گرفتن سطح دامنه دینامیک قابل دریافت برای گوش های ما، اهمیت دامنه دینامیک کاملا بدیهی به نظر
می رسد.
اما اهمیت واقعی آن در این است که وقتی تعداد سطوح دینامیک ممکن بخاطر استفاده از مبدلی با عمق بیت
پایین تر محدود می شود، دقت اندازه گیری سیگنال آنالوگ از بین می رود.
گوش های شما، این عدم دقت را بصورت نویز دریافت می کنند.
ما خطاهای ایجاد شده گرد شدن اعداد (که تحت عنوان خطاهای Qunanitizationنامیده می شوند) را بصورت نویز می شنویم.
اگر دامنه دینامیک سیستم صوتی دیجیتال را با استفاده از عمق بیت بالاتری افزایش دهیم، مقدار نویز پس زمینه در
سیستم را بطور مؤثری کاهش خواهیم داد.
در این حالت، تفاوت میان بلندترین سیگنالی که سیستم قادر به اداره آن می باشد و نویز باقیمانده افزایش خواهد
یافت.
این نسبت اطلاعات قابل تشخیص سیگنال به نویز پس زمینه، تحت عنوان نسبت سیگنال به نویز شناخته می شود.
هر چه عمق بیت بیشتر باشد، دامنه دینامیک و در نتیجه نسبت سیگنال به نویز سیستم نیز بالاتر خواهد بود.
عمق بیت ها و فرکانس های نمونه برداری که عموماً مورد استفاده قرار می گیرند.
وضوح صدای دیجیتال بر اساس فرکانس نمونه برداری (که به دامنه فرکانس صدا مربوط شده و بر حسب kHz اندازه
گیری می گردد) و عمق بیت (مرتبط با دامنه که بر حسب بیت اندازه گیری می شود)، سنجیده می شود.
این مقادیر، تقریبا معادل وضوح تصویر و عمق رنگ در گرافیک های دیجیتالی هستند.
از نظر تئوری، هر عددی برای این مقادیر امکان پذیر بوده و شما می توانید فرکانس نمونه برداری و عمق
بیت را ترکیب با منطبق نمایید.
با این حال، تنظیماتی که در اکثر موارد با آنها برخورد خواهید نمود، عبارتند از: ۱۶بیت، ۴۴/۱ کیلو هرتز: استاندارد
مورد استفاده برای کتاب قرمز CD Audio یا فرمت CD صوتی تجاری که برای CD-R ها نیز بکار گرفته می
شود و متداولترین پیش فرض برای نرم افزارهای صوتی کامپیوتری به حساب می آید.
۱۶بیت، ۴۸ کیلو هرتز: استاندارد مورد استفاده برای ویدیوی دیجیتال DV(DVD ویدیوی تجاری و اکثر ویدئوهای پخش دیجیتال). ۲۴ بیت،
۹۶ کیلوهرتز: یک فرمت نوظهور با وضوح بالا که بطور روزافزونی توسط نرم افزارها و سخت افزارهای صوتی کامپیوتر مورد
پشتیبانی قرار می گیرد، هر چند که در بازار صوتی و تصویری هنوز بعنوان استانداردی با پذیرش گسترده برای شنیدن
موسیقی شناخته نمی شود.
ترکیب۱۶-bit/44.1 kHz، حداقل استاندارد قابل قبول برای ضبط به حساب می آید، زیرا کیفیت خروجی CD های صوتی تجاری بوده
و فرکانس نمونه برداری آن می تواند تا سطح دامنه بالای شنوایی انسان را ضبط نماید.
بطور کلی، صدای ۴۸ کیلوهرتزی برای انطباق با نرخ نمونه برداری خروجی ویدئوی استاندارد مورد استفاده قرار می گیرد، نه
یک افزایش ۲ کیلو هرتزی در فرکانس Nyquist (چیزی که احتمالاً شما آن را بعنوان یک بهبود در کیفیت صوتی
تشخیص نخواهید داد).
کار با صدایی که می تواند فرکانس های فراتر از بالاترین فرکانس قابل استماع توسط انسان را اداره کند، احتمالاً
چندان منطقی به نظر نمی رسد.
اما سه دلیل برای استفاده از نرخهای نمونه برداری تا ۹۶ کیلو هرتزی (و حتی بالاتر از آن)وجود دارند.
اولین دلیل (هر چند که بحث های بسیاری در مورد آن جریان دارند) این است که فرکانس های غیر شنیداری
بالاتر از ۲۲ کیلوهرتز می توانند بر صدای داخل طیف شنیداری ما تأثیر بگذارند و به این ترتیب، خروجی صوتی
یک صدای ۹۶ هرتزی بهتر و دقیق تر از یک صدای ۴۴/۱ کیلو هرتزی خواهد بود.
در واقع این دلیل کاملاً به نظرات شخصی افراد بستگی دارد: گروهی ادعا می کنند که می توانند این تفاوت
را احساس نمایند و گروه دیگری این نظریه را رد می کنند.
دلیل دوم تا حدودی محکم تر به نظر می رسد: بعضی از الگوریتم های دیجیتالی، خصوصاً آنهایی که با پردازش
شدید عددی سر و کار دارند(نظیر Time Stretching و Pitch Shifting) وقتی کار خود را با داده های بیشتری آغاز
می کنند، می توانند به نتایج بهتری دست پیدا کنند.
سومین دلیل نیز به همان اندازه اهمیت دارد: با وجود آنکه تأثیر مستقیم و چشمگیر فرکانس های بالا بر طیف
شنیداری ما قابل تردید است، اما وقتی نرخ نمونه برداری بالاتر باشد، احتمال وقوع اغتشاش فاز ایجاد شده توسط فیلترهای
Antialiasing در یک دامنه فرکانس شنیداری کاهش می یابد.
عدم وجود این اغتشاش می تواند به یک تغییر ظریف اما قابل توجه در وضوح درک شده از صدا منتهی
گردد.
این بدان معنی نیست که شما باید بلافاصله ضبط هر صدایی را با نرخ ۹۶ کیلو هرتز آغاز نمایید، خصوصاً
از آنجایی که این تنظیمات با هزینه سنگینی بر فضای ذخیره سازی دیسک سخت و قدرت پردازشی سیستم شما همراه
خواهند بود.
از سوی دیگر، این بدان معنی است که تفاوتی در بین فرکانس های نمونه برداری وجود دارد و به همین
دلیل است که استودیوهای حرفه ای مبالغ سنگینی را برای خرید تجهیزاتی که توانایی کار با فرکانس های نمونه برداری
بالاتری دارند، می پردازند.
به هر حال شما می توانید نتایج کاملاً قابل قبولی را در هنگام کار با یک استاندارد حداقل (۱۶ بیتی،
۴۴/۱ کیلوهرتزی) بدست آورید.
در این حالت، عواملی نظیر انتخاب میکروفن و محل استقرار آن، سطح سیگنال و سایر مسایل مرتبط با کیفیت ضبط،
تاثیر بسیار بیشتری (در مقایسه با استفاده از یک فرکانس نمونه برداری بالاتر یا عمق بیت بیشتر) بر کیفیت صدای
ضبط شده توسط شما خواهند داشت.
فرمت های فایل دیجیتال ما در مقاله های دیگر این شماره، بطور مشروح به بررسی بهترین گزینه ها برای توزیع
و به اشتراک گذاشتن صدا خواهیم پرداخت.
در اینجا به ارائه یک آشنایی مقدماتی با فرمت هایی با فایل دیجیتال خواهیم پرداخت که بیشترین برخورد را با
آنها خواهید داشت.
مهمترین تمایز در فرمتهای صوتی، مابین صدای فشرده سازی شده و صدای فشرده سازی نشده است.
صدای فشرده سازی شده، مقدار داده های ذخیره شده را کاهش می دهد تا در فضای درایوهای دیسک سخت و
یا سایر رسانه های ضبط، صرفه جویی کرده و سرعت انتقال فایل ها بر روی اینترنت را افزایش دهد.
برای انجام این کار، اینگونه فرمت ها مقداری از اطلاعات صوتی که برای گوش های شما از اهمیت کمتری برخوردارند
(در رابطه با شنیدن مواد مرجع) را حذف می نماید.
اگر الگوریتم فشرده سازی هیچ تأثیری بر صدا نداشته باشد و بتوان صدای اصلی را بطور کامل و بی نقص
از فایل فشرده سازی شده بازسازی نمود.
الگوریتم فشرده سازی مورد استفاده بعنوان “غیر حذفی” (Lossless) شناخته می شود.
متأسفانه اکثر فرمت های فشرده سازی صوتی از نوع حذفی (Lossy) هستند و این بدان معنی است که داده ها
را برای کاهش اندازه فایل حذف می کنند.
این فرمت ها، کیفیت ضبط را نیز کاهش می دهند زیرا اطلاعات مهم صدا در آنها حذف می گردد.
این افت کیفیت می تواند در قالب تضعیف یا قطع کامل صدا در دامنه های فرکانسی معین بوده و یا
بصورت نویز مصنوعی و سایر صداهای ناخواسته ای که در فرآیند فشرده سازی به صدای اصلی اضافه می شوند، خودنمایی
کند.
پس از آنکه اطلاعات صوتی را بخاطر فشرده سازی حذفی از دست دادید، هیچ راهی برای بازیابی آن داده ها
وجود نخواهد داشت و به همین دلیل، شما تقریبا همیشه می خواهید تا یک نسخه فشرده سازی نشده از هر
ضبط مهم خود را نگهداری نمایید.
از سوی دیگر، بسیاری از نرم افزارهای کاربردی صوتی نیز با فرمت های فشرده سازی شده، سازگار نیستند.
فرمت هایی نظیر CD های صوتی تجاری و فرمتهای فایل WAV یا AIFF بطور کلی از فرمت های صوتی غیر
حذفی فشرده سازی نشده به حساب می آیند.
فرمت هایی نظیر MP3،MP4،Real Audio، Windows Media و فایلهای Apple AAC که از فروشگاه های Online نظیرMSN Music، Napsterو iTues
Music Store خریداری می شوند، همگی از فرمت های فشرده سازی شده حذفی هستند.
عنصر دیگری که در هنگام انتخاب یک فرمت فایل صوتی بایستی آن را به یاد داشته باشید، استریو یا مونو
بودن یک فایل و همچنین نحوه ذخیره سازی داده های استریو در آن است.
گروهی از برنامه ها، گزینه ای بصورت فایلهای interleaved را برای فایل های استریو فراهم می کنند که شیارهای صوتی
راست و چپ، ذخیره می نماید.
برای مثال، MOTU>s Digital Performer برای کامپیوترهای مکینتاش، به فایلهای جداگانه ای برای کانال های راست و چپ صدای استریو
نیاز دارد.
با این حال، اکثر برنامه ها ترجیح می دهند از فایل های متداول تر interleaved استفاده کنند.
پیدایش فایل های Surround با مشکلات بیشتری همراه بود و ذخیره سازی فایل های صوتی همچنان به تکامل خود ادامه
می دهد.
یک پروتکل دیجیتال معروف با وجود آنکه راههای بسیاری برای دستکاری صدای دیجیتال ضبط شده وجود دارد، داده های مضمون
صدای دیجیتال تنها صدای آلات موسیقی نواخته شده را مجسم می کنند.
این ضبط فاقد هر گونه اطلاعات در مورد نت های نواخته شده و یا وضعیت فیزیکی نوازندگان در هنگام اجرای
آنها است.
در طول قرن های پیش از ورود فناوری دیجیتال، ضبط صدای موزیکال و رونویسی اجراهای موسیقیایی بصورت علایم نوشته شده،
مفید بود.
فناوری دیجیتال نیز شیوه ای بر ضبط و انتقال اجرای نوازندگان در یک قالب دیجیتال را فراهم می کند.
MIDI (Musical Instrument Digital Interface)یک پروتکل دیجیتال است که می توانیم رویدادهای موسیقیایی و وضعیت فیزیکی را با آن تشریح
نموده و آنها را در یک فرمت استانداردسازی ضبط و در بین ابزارها و کامپیوترهای مختلف منتقل کنیم.
داده های MIDI بصورت یک زبان کنترلی عمل می کنند که به سخت افزار یا نرم افزار امکان می دهد
تا اطلاعات اجزای موسیقیایی را بصورت بلادرنگ ارسال یا دریافت نمایند.
مشخصات MIDI شامل ۳ عنصر جداگانه است: یک فرمت فایل: اگر شما با فایلهای MIDI کار کرده باشید، از فرمت
فایل متداول مشخص شده برای ذخیره سازی MIDI استفاده کرده اید.
برای استفاده از MIDI، مجبور نیستید یک فایل MIDI در اختیار داشته باشید.
شما می توانید از آن بعنوان یک پروتکل کنترلی زنده استفاده کرده و یا حتی داده های MIDI را در
یک فرمت فایل غیر استاندارد ذخیره نمایید.
با این حال، فرمت فایل استاندارد، یک شیوه راحت برای ذخیره سازی و تبادل داده های MIDI است.
مشخصات یک پروتکل: MIDI یک شیوه استاندارد برای تشریح موسیقی در قالب دیجیتال است که می تواند برای سخت افراز
و نرم افزار قابل فهم باشد.
موسیقیدان ها قبلاً از یک زبان مشترک برای موسیقی استفاده می کردند: ممکن است یک موسیقیدان به “middle C” ،
“B minor” و یا “eighth – note ” اشاره کند و سایر موسیقیدان ها می دانستند که هر یک از
این عبارت چه معنایی دارد.
به همین ترتیب، یک پروتکل استاندارد سازی شده نیز به ابزارهای مختلف امکان می دهد تا در هنگام صحبت درباره
رویدادهای موسیقیایی، از زبان مشترکی استفاده کنند.
یک اینترفیس استاندارد سازی شده: MIDI برای کنترل سایز ابزارها بصورت بلادرنگ، به یک اینترفیس فیزیکی وکابل کشی ما بین
واحدهای سخت افزاری نیاز دارد.
این اینترفیس غالباً USB یا FireWire است، اما کانکتورهای ویژه MIDI (شکل [۱۰])هنوز متداول هستند.
MIDI و صدای دیجیتال غالباً شانه به شانه یکدیگر درنرم افزارهای کامپیوتری مورد استفاده قرار می گیرند و می توان
از هر دو آنها برای تولید موسیقی بهره گیری کرد.
به همین دلیل، افراد مبتدی همیشه با تفاوت عمیقی که در بین آنها وجود دارد، آشنا نیستند.
درک این واقعیت که آنها فناوری های کاملاً متفاوتی هستند، بسیار مهم است.
داده های MIDI بسیار فشرده تر بوده و ویرایش آن نیز ساده تر است، اما MIDI تنها زمانی صدا تولید
می کند که به یک سینتسایزر (سخت افزاری یا نرم افزاری) و یا نوع دیگری از آلات موسیقی الکترونیکی فرستاده
شود.
صدای واقعی توسط ساز تولید می شود و MIDI تنها دستورالعمل های مربوط به اینکه چه نتی و چگونه باید
نواخته شود را در اختیار آن قرار می دهد.
MIDI شباهت زیادی به نت های چاپ شده دارد: تا زمانی که توسط یک متخصص موسیقی نواخته نشود، هیچ صدایی
نخواهد داشت.
به منظور راندوی ” علایم” MIDI بصورت صدا، به یک ساز یا دستگاه MIDI نیاز خواهیم داشت، درست همانطور که
برای راوندی یک نت نوشته شده بصورت موسیقی شنیداری نیز به یک نوازنده احتیاج دارید.
برخی از انواع داده های اصلی و متداولی که توسط MIDI منتقل می شوند، عبارتند از : پیام های نت
که به دستگاه گیرنده اعلام می کنند چه نتی را بنوازد (شکل [۱۱]).
پیام های نت همچنین شامل اطلاعاتی درباره سرعت کلید هستند که مشخص می کند موسیقیدان با چه شدتی بر کلیدی
مورد نظر ضربه می زند.
داده های کنترلر که حرکات فیزیکی نظیر چرخاندن یک دسته، لغزش یک Fader، حرکت یک چرخ و یا فشار بر
یک پدال را بیان می کنند.
پیام های سیستمی که حاوی رویدادهایی نظیر پیام های آغاز و پایان برای هماهنگ نمودن تجهیزات و همچنین اطلاعات مخصوص
ابزار (اطلاعاتی که برای مثال به یک مدل خاص Yamaha می گویند چگونه خودش را پیکربندی نماید) هستند.
منبع: بزرگراه رایانه
2012-06-07 / گردآوری:
گزارش خطا در خبر
نظر خود را بنویسید - نظرات کاربران (۰)
فیلم پرشین وی
برای رشد کسب و کار خود، فالوور بخرید !! برای رشد کسب و کار خود، فالوور بخرید !!
خرید فالوور اینستاگرام، بهترین روش برای افزایش فالوور ارزان
سوژه های روز رو این جا ببینید !
فال روزانه
تعبیر خواب
با دنیای بی نظیر و پر از خلاقیت گوشی های موبایل همراه شوید
گوشی دست دوم بخریم یانه؟ (نکات مهم خرید گوشی دست دوم)
کمی در رابطه با تاریخچه و اطلاعات گوگل کروم بخوانیم
کیفیت و وضوح بالای تلویزیون ۵۵ اینچ سونی به همراه قیمت
تجربه فروش بیشتر با طراحی سایت فروشگاهی
اندروید ۱۰ جدیدترین سیستم عامل گوشی های هوشمند را بیشتر بشناسید
دوربین آیفون ۱۱ را بیشتر بشناسیم
سونی اکسپریا ۵ پرچم دار کوچک سونی
نحوه فهمیدن آنفالو شدن در اینستاگرام توسط سایر کاربران
آیپد پروی جدید و ویژگی های منحصربفردش
آیفون ۱۱ چه چیزهایی برای موفقیت لازم دارد؟
حذف شدن کیبورد گوشی ها با هوش مصنوعی
تعداد لایک در اینستاگرام نمایش داده شود یا نه؟
راه‌ رفتن معلولین با آسانی با شورت ورزشی رباتیک
اسم آیفون آیا از گوشی های اپل حذف خواهد شد؟
بازی‌های رایگان iOS مخصوص فصل تابستان
logo-samandehi