مشاهده : 111کودک و نوزادRSS

دلهره های یک مادر

دلهره های یک مادرکودک و نوزاد
به فرزندم که در حال تماشای تلویزیون است نگاه می کنم .به او تذکر می دهم تا عقب تر بنشیند که به چشمانش آسیبی نرسد ، محو دیدنش می شوم وقتی می خندد ناخودآگاه می خندم .وقتی سرفه می کند ،نگران می شوم .نکند مریض شده است ؟ نکند مریضی اش جدی باشد؟انفولانزا نباشد؟ این […]
به فرزندم که در حال تماشای تلویزیون است نگاه می کنم .
به او تذکر می دهم تا عقب تر بنشیند که به چشمانش آسیبی نرسد ، محو دیدنش می شوم وقتی
می خندد ناخودآگاه می خندم .
وقتی سرفه می کند ،نگران می شوم .
نکند مریض شده است ؟ نکند مریضی اش جدی باشد؟انفولانزا نباشد؟ این احساسات را خیلی از شما مادران تجربه کرده
اید.
و البته شما پدران با کمی تفاوت .
اما معمولا ما مادرها به خاطر ارتباط نزدیک تر و روحیه ی خاص زنانه مان نسبت به فرزندان نگرانی های
بیشتری داریم.
همه ی ما از لحظه ای که متوجه می شویم فرزندی قرار است پا به زندگی مان بگذارد ، در
کنار شادمانی ،احساس مسئولیت و کمی نگرانی و اضطراب را تجربه می کنیم .
از نخستین روزهای مادر شدن مان ، حتی قبل از تولد ،به بیشترین چیزی که فکر می کنیم ، سلامتی
جنینی است که به همراه داریم .
از راه رفتن ، غذا خوردن ، نحوه ی نشستن و تا فشار های عصبی و روحی را کنترل کرده
و سعی می کنیم ۹ ماه بهترین میزبان برای عزیز ترین مهمان زندگی مان باشیم .
وقتی اطرافیان می گویند ، این روزها را قدر بدان که با تولد فرزند تازه مشکلاتت شروع می شود ،برایمان
قابل تصور نیست و گمان می کنیم این گفته واقعیت ندارد.
وقتی فرزندمان به دنیا بیاید از شرایط موجود بهتر است .
اما آن ها که تجربه ی مادری را دارند حتما اولین روزهای تولد فرزندشان را به یاد می آورند .
روزهایی که نوزاد شب و روزش را با آن ها هماهنگ نمی کرد، و حساب و کتاب زندگی شان را
به هم می ریخت.
که البته در این مرحله پدران نیز از این موهبت دور نخواهند ماند.
من نیز مانند مادرها ی دیگر آن روزها دوست داشتم زودتر سپری شود و فرزندم بزرگ تر شود.
یادم می آید یک بار که از شیطنت های پسر نوپایم به تنگ آمده بودم و از نگرانی دائم از
ترس زمین خوردن او شکایت می کردم ، یکی از آشنایان که پسری دانشجو داشت ، با لحنی سرشار از
تجربه به من گفت : قدر این روزها را بدان که وقتی بزرگ تر بشود ،سختی ها و نگرانی هایت
چند برابر بزرگ می شود.
هر چند معنی حرفش را درک نکردم اما حالا که پسرم روز به روز بزرگ تر می شود ، با
تمام وجود حس می کنم هر روز نگرانی های من و پدرش نیز بزرگ تر می شود.
اولین روزهایی که به مهد کودک می رفت .
حرف های جدیدی که یا می گرفت.
حرکاتی که از سریال های طنز تقلید می کرد ،سوالاتی که می پرسید ،همه و همه به من هشدار می
داد که باید خود را آماده کنم .
دفعه ی اول که هنگام بازی حرف نامناسبی را زد که در مهد از دوستش شنیده بود ، من چند
لحظه ای بهت زده نگاهش کردم ، نمی دانستم چه عکس العملی نشان دهم ؟ دعوایش کنم ،به رویش نیاورم
، بخواهم تا دیگر چنین حرفی نزند؟یادم هست او را محکم در آغوش گرفتم .
انگار در آن لحظه آرزو داشتم به عقب برگردم .
مانند روزهایی که جنین ناشناسی بود که من برایش کتاب می خواندم یا نوزاد ناتوانی بود که در آغوشم از
خطرات و آسیب ها حفظش می کردم ، بتوانم کنترل بیشتری رویش داشته باشم اما می دانستم که این تازه
اول راه است.
او روز به روز بزرگ تر می شود و هر روز توانایی بیشتری کسب می کند و به حکم طبیعت
از من دورتر شده ،زمان بیشتری را خارج از خانه ،در مهد کودک،مدرسه،دانشگاه ،محل کار و جامعه طی می کند.
با گذر زمان مستقل تر شده و من و پدرش نمی توانیم همیشه کنار او باشیم ،و در اطراف او
علاوه بر ویروس ها و میکروب ها هزاران خطر دیگر وجود دارد که ما به عنوان والدین موظفیم فرزندمان را
از آن ها مصون کنیم .
اما چگونه؟ در قدم اول باید نسبت به خطراتی که فرزندمان را تهدید می کند آگاه باشیم .
خطراتی که مانند دنیای اطرافمان مدرن شده و برای مقابله با آن باید آگاهی کافی داشت .
یکی از مسائلی که ذهن خیلی از والدین مثل من را به خود مشغول می کند ، آمار و ارقامی
است که از ابتلا به اعتیاد گفته می شود.
آماری که هر روز بیشتر شده و طبق آن سن ابتلا به مواد کم تر می شود.
حتما شما مادر و پدر ها هم وقتی می شنوید که سن ابتلا به اعتیاد از دانشگاه به دبیرستان و
در برخی موارد به دوره ی راهنمایی کشیده شده است ، نگران می شوید.
هر چند آمار وجود ۳۰۰۰۰ دانش آموز معتاد از طرف وزیر آموزش وپرورش رد شده است اما هیچ کس منکر
پائین آمدن سن اعتیاد نیست و ما خانواده ها باید زودتر خود را مجهز کرده و فرزندانمان را برای رویارویی
و مقابله با آن آماده کنیم .
شروع این آمادگی از سنین پائین باید انجام گیرد .
اگرخطرات پیرامون فرزندمان را نادیده بگیریم ،روزی به خود می آئیم که خیلی دیر است .
همیشه گفتند :پیشگیری بهتر از درمان است .
راه های زیر می تواند به ما کمک کند تا در حد توانمان کودکان مان را از اعتیاد و انحرافات
اخلاقی دیگر دور کنیم : ۱- اولین و مهم ترین قدم این است که به فرزندمان فرصت زندگی در «خانواده
ای سالم» را بدهیم.امنیت روانی که کودکان در سال های اولیه ی زندگی کسب می کنند به آن ها کمک
می کند تا در آینده شخصیت محکمی داشته باشند .
برای داشتن خانواده ای سالم مهم ترین رکن ارتباط زن و شوهر است که وقتی پدر ومادر می شوند بر
خلاف تصور عموم نیاز بیشتری به رعایت احترام ،ابراز علاقه و هم سویی روش تربیتی دارند تا فرزندشان در محیط
گرم خانواده رشد کند.
محیط پر تنش و شاهد مشاجره ی والدین بودن شخصیت فرزند را بسیار آسیب پذیر می کند.
۲- روش های تربیتی که در خانواده وجود دارد ، می تواند سوق دهنده یا باز دارنده ی فرزندان از
رفتن به سوی مواد مخدر و یا انحرافات اخلاقی دیگر باشد.
خانواده های آسان گیر و یا دیکتاتور ،خود عاملی برای به انحراف کشیده شدن فرزندان خواهند بود.
روش مقتدرانه که محبت را با قوانین منطقی و با توجه به نیاز های هر سن کودک همراه می کند
،می تواند کاربردی ترین روش پیشگیری باشد.روش تربیتی که همراه با تائید و تشویق بوده و عزت نفس کودک را
در نظر می گیرد اما در دادن آزادی به او زیاده روی نمی کند.
روش های تربیتی که در خانواده وجود دارد ، می تواند سوق دهنده یا باز دارنده ی فرزندان از رفتن
به سوی مواد مخدر و یا انحرافات اخلاقی دیگر باشد.
۳- کودکان نیاز به دنیای کودکانه دارند.
دنیای شان را خراب نکنیم.
آن ها باید بازی کنند ، تحرک داشته باشند ،تجربه کنند ، در تخیلاتشان غرق شوند ، عشق بی قید
و شرط والدین را دریافت کنند ،بتوانند عقیده شان را بیان کنند و در مواقعی «نه»بگویند.داشتن دوران کودکی سالم آن
ها را برای گذر ایمن از نوجوانی آماده می کند.
۴- فرزندان ما در هر سنی ،نیاز های خود را دارند و این نیاز ها در دختران و پسران در
برخی مواقع و شرایط متفاوت است.
پدر و مادر باید نسبت به هر دوره از زندگی فرزندشان آگاهی داشته باشند و شرایط خاص نوجوانی و روزهای
بلوغ را بدانند و در صورت بروز مشکل در ارتباط با فرزند از مشاوری آگاه کمک بگیرند.
از شما پدران و مادران می خواهم تجربه های خود را برای تبیان بنویسید و شما نوجوانان و جوانان عزیز
از نگاه خودتان و با توجه به خاطرات کودکی تان برایمان بگوئید که والدین تان چگونه می توانند کمک کنند
تا شما از خطراتی این چنین مصون بمانید؟ تبیان – نداداوودی
2010-02-12 / گردآوری:
نظر خود را بنویسید-نظرات کاربران (۰)
فیلم پرشین وی
چگونه درد ناشی از تزریق واکسن را کاهش دهیم؟چگونه درد ناشی از تزریق واکسن را کاهش دهیم؟
در مراحل مختلف زندگی نوزادان واکسیناسیون انجام می گیرد که این واکسن ها عوارض مختلفی را در نوزادان ایجاد می کند که باید روش های تسکین در را بلد باشیم
سوژه های روز رو این جا ببینید !
دیگر جشن عروسی نگیرید، بدون عروسی ساز !!!
فال حافظ
شیک ترین و جدیدترین مدل های لباس عروس , سفره عقد , آرایش عروس و ...
هشدار درباره استفاده از ویکس در خردسالان
از کجا بفهمیم کودکمان تب دارد
چگونه کودک را به انجام تکالیف درسی علاقمند کنیم؟
هفت پرسش رایج درباره آزمایش خون کودکان
قولنج نوزاد چه علائمی دارد؟
راه حلهایی برای رفع بی حوصلگی کودک
ده توصیه طبی درباره نوزادان پسر
قصه کودکانه خرگوش باهوش
شعر کودکانه آقای رفتگر
قصه ی کوتاه «طاووس و کلاغ»
داستان کودکانه حضرت رقیه
شعر کودکانه دویدم و دویدم، به کربلا رسیدم
ایا خوردن ماست برای کودکان ، مفید است ؟
کودک شما بیش فعال است یا تیزهوش؟
دلیل ناله‎های شبانه نوزاد چیست؟
مشخصات، قد و وزن کودک یک ساله و دو ساله
شعر کودکانه تو حوض خونه ما
قصه کودکانه کرم شب تاب
شعر کودکانه حسنی بی دندون شده
شعر کودکانه هوای پاک
شعر کودکانه جوجه طلایی
فواید شیرخشت و ترنجبین برای نوزادان
در مورد نفخ مادران شیرده
چرا کودک من استفراغ می کند و من چگونه می توانم به او کمک کنم؟
چرا کودک من مرتبا به سرما خوردگی مبتلا می شود؟
رشد کنترل ادرار در کودکان ۲ تا ۵ ساله
انتظارات معلمان مدرسه از اولیای دانش آموزان
مواد غذایی ممنوعه برای کودکان زیر یک سال
ویژگی های مدفوع شیرخواران
برنامه غذایی کودک خوش قد و بالا
آموزش خواندن و نوشتن به کودکان
هشت توانایی شگفت انگیز بچه های زیر ۲ سال
پنج اشتباه عمده والدین در برخورد با نوجوانان
چگونه با کودکان شلوغ و پرتحرک رفتار کنیم؟
روشهای کاهش دردِ دندان درآوردن کودک / درمان های خانگی برای آرام کردن درد دندان
یک عروسی رویایی داشته باشید ! | بهترین ها را اینجا ببینید
زیبایی اندام خانم ها( جمع کردن باسن و بالا کشیدن سینه ) در زمانی کوتاه
فال حافظ
فال روزانه