مشاهده : 262 بهداشت مادر کودک, روانشناسی کودک, کودک و نوزاد RSS

فرزند‌پروری و بهداشت روانی کودک

فرزند‌پروری و بهداشت روانی کودک کودک و نوزاد
بهداشت روانی کودکان به شیوه تعامل والدین با آن‌ها بستگی دارد.با وجودی که هر پدر و مادری در آرزوی فراهم ساختن بهترین امکانات در خانه هستند، امّا ممکن است به شیوه صحیحی آن‌ها را در اختیار فرزندانشان قرار ندهند زیرا هنوز روش منحصر به فردی برای تربیت فرزندان اختراع نشده است.علتش این است که هیچ […]
بهداشت روانی کودکان به شیوه تعامل والدین با آن‌ها بستگی دارد.
با وجودی که هر پدر و مادری در آرزوی فراهم ساختن بهترین امکانات در خانه هستند، امّا ممکن است به
شیوه صحیحی آن‌ها را در اختیار فرزندانشان قرار ندهند زیرا هنوز روش منحصر به فردی برای تربیت فرزندان اختراع نشده
است.
علتش این است که هیچ دو بچه‌ای شبیه هم نیستند.
تفاوت بین بچه‌ها بیش از آن چیزی است که ما معمولاً تصور می‌کنیم.
به علاوه، فرهنگ، جامعه، جنسیت و بسیاری عوامل دیگر در تربیت کودکان دخالت دارند.
روان‌شناسان خاطر نشان می‌کنند که سبک‌های متفاوتی برای فرزندپروری وجود دارد.
آن‌ها عقیده دارند که سبک‌های فرزندپروری را می‌توان بر حسب دو عامل محبت و کنترل پدر و مادر، به چهار
دسته تقسیم کرد.
۱- نوع A (کنترل زیاد، محبت کم) برخی از والدین عقیده دارند که سخت‌گیری نسبت به فرزندان، بهترین شیوه تربیتی
و ضامن موفقیت آن‌ها در آینده است.
در این راستا، برخی از والدین سخت‌گیری را از اندازه می‌گذرانند.
آن‌ها فراموش می‌کنند که هر کودکی به طور طبیعی تمایل به آزادی و استقلال عمل دارد.
سخت‌گیری بیش از حد، روح آزادی را در کودک از بین می‌برد و این ایده غلط را در او به
وجود می‌آورد که آزاد و مستقل بودن، نامطلوب است.
در دنیای پر رقابت امروز، کودک باید دارای اعتماد به نفس باشد.
و این نیز تنها از طریق پشتیبانی والدین به دست می‌آید.
در شرایطی که پدر و مادر تنها سخت‌گیری و کنترل و نه عشق و محبت را به کار گیرند، فرزندان
شخصیت فردی خود را از دست می‌دهند و در تصمیم‌گیری‌های مناسب در زندگیشان ناکام می‌مانند زیرا همیشه این پدر و
مادر بوده‌اند که تصمیمات لازم را برای آن‌ها گرفته‌اند.
روان‌شناسان به این پدیده، فرزندپروری قدرت طلبانه می‌گویند.
کودکانی که دارای والدین قدرت طلب باشند، استقلال لازم را به دست نمی‌آورند و در شرایطی که نیازمند تصمیم‌گیری باشند،
دچار اضطراب می‌گردند.
آن‌ها تمایل پیدا می‌کنند که در تمام فعالیت‌ها نقش دوم را بازی کنند.
این کودکان در بزرگسالی نمی‌توانند نقش رهبری را بر عهده بگیرند.
همیشه این احتمال وجود دارد که آن‌ها در کلیه زمینه‌ها احساس زیردستی نسبت به دیگران داشته باشند.
در واقع، این کودکان هرگز نخواهند توانست به اهداف مورد نظر خود در زندگی دست یابند.
۲- نوع B (کنترل کم، محبت زیاد) این نوع دیگری از فرزندپروری است که در آن، والدین عشق و محبت
بیش از اندازه، بدون اعمال کنترل‌های لازم را ابراز می‌دارند.
این گونه پدر و مادرها، تحت تأثیر این کج‌فهمی و سوء برداشت که «روان‌شناسان با تنبیه مخالفند»، از به کار
بردن هر نوع تنبیهی اجتناب می‌کنند.
در واقع، کودکان بر حسب رفتار و اعمالشان، به تنبیه متناسب نیاز دارند.
تشویق و تنبیه تنها شیوه‌ای است که باعث می‌شود کودک بین آنچه درست و آنچه نادرست است فرق قائل شود.
از طریق تشویق و تنبیه والدین است که ارزش‌های فرهنگی فرا گرفته می‌شوند.
اگر شرایط ایجاد کند کودک به تنبیه نیاز دارد.
اشتباه عمومی این است که از یک طرف، بسیاری از والدین در تنبیه کردن رفتارهای ناسازگار و ناهمخوان نشان می‌دهند.
کودکی در یک موقعیت برای کاری که کرده است توبیخ می‌شود و در موقعیت دیگر، انجام همان کار یا نادیده
انگاشته می‌شود و یا حتی مورد تشویق قرار می‌گیرد.
این کار، کودک را گیج می‌کند و مورد مخالفت روان‌شناسان قرار دارد.
از طرف دیگر، برخی از والدین، حتی در شرایطی که کودک باید تنبیه گردد، از این کار سرباز می‌زنند و
یا با او مخالفت نمی‌کنند.
روش صحیح و متعادل، پذیرش فرزند و محبت به او، و در عین حال تنبیه او به خاطر برخی کارهاست.
این رفتار به کودک این حس را القاء می‌کند که والدین دوستش دارند امّا برخی رفتارها و اعمال او را
تائید نمی‌کنند.
در شرایط نوع B ، کودک احتمالاً لوس بار می‌آید و الگوهای رفتاری ضداجتماعی و مجرمانه از خود نشان می‌دهد.
۳- نوع C (کنترل کم، محبت کم) کودک نمی‌تواند در خلاء عاطفی رشد یابد.
اگر والدین هیچگونه عشق و محبتی نشان ندهند، زندگی برای کودک بی‌ارزش و بی‌ثمر می‌شود.
کودکان به طور طبیعی بیشتر هیجانی و احساسی هستند تا عقلانی و منطقی.
رشد صحیح شخصیت از ترکیب هماهنگ این دو صورت می‌گیرد.
هنر این ترکیب، تنها در صورتی که والدین بتوانند محبت و کنترل را به نسبت صحیح به فرزندشان نشان دهند،
به دست می‌آید.
هنگامی که والدین رفتار فرزند را کنترل کنند، او درک می‌کند که کنترل کردن برای یک زندگی اجتماعی آرام، کاملاً
ضرورت دارد.
به همین ترتیب، فرزندان نیاز به محبت دارند.
هنگامی که فرزند احساس خطر می‌کند، آغوش مادر به او اطمینان و آرامش می‌بخشد.
تماس بدنی بین مادر و کودک، مطمئناً نخستین شاخص عشق و محبت نزد فرزند است.
همچنان که کودک بزرگ‌تر می‌شود، کلمات اطمینان بخش مادر، جای آغوش او را می‌گیرد.
نیازی به ذکر این نکته نیست که بیان عشق و محبت، ضرورت قطعی برای رشد سالم فرزند دارد و در
غیاب آن، شخصیت کودک دچار اختلال خواهد شد.
کودکانی که دچار فقر و محرومیت هیجانی و عاطفی باشند نمی‌توانند شریک خوبی در زندگی زناشوئی باشند زیرا پیوند موفق
بین زندگی دو فرد از طریق عشق برقرار می‌گردد.
بنابراین، هیجانات باید به شیوه قابل قبولی تنظیم و کنترل گردند.
کنترل والدین، راهنمایی لازم برای بیان احساسات و هیجانات را در اختیار فرزندان قرار می‌دهد.
همچنین ساختار لازم که احساسات در چهارچوب آن بروز داده شوند را در اختیار می‌گذارد.
فرزندپروری بدون کنترل و محبت، مطلوب نیست.
به این دلیل است که روان‌شناسان این نوع فرزندپروری را «غافل و بی‌مبالات» می‌نامند.
۴- نوع D (کنترل زیاد، محبت زیاد) از آنچه تا کنون گفته شد کاملاً روشن است که بهترین شیوه فرزندپروری
آن است که همراه با کنترل مناسب و محبت کافی باشد.
والدین باید بین کودک به عنوان یک انسان از یک سو و رفتارهای کودکانه او از سوی دیگر، تفاوت قائل
شوند.
والدین نوع D این فرق را بین کودک و اعمالش قایل می‌شوند.
آن‌ها کودک را به خاطر رفتارهای پسندیده‌اش تشویق و به خاطر اعمال ناپسندش تنبیه می‌کنند.
این والدین رفتار سازگار و همخوانی در ارتباط با فرزندانشان دارند.
آن‌ها فرزندشان را با تنبیه به خاطر رفتاری در یک روز و تشویق به خاطر همان رفتار در روز دیگر،
گیج نمی‌کنند.
کودکان نیز همانند همه ما، رفتارهای سازگار را بسیار آسان‌تر از رفتارهای نامتعادل درک می‌کنند.
مهم‌ترین نکته در اینجا این است که هنگامی که کودک برای رفتارش تنبیه شد درک می‌کند که پدر و مادرش
هنوز به او به عنوان یک فرد عشق می‌ورزند.
نقطه مقابل این، هنگامی است که والدین به طور کلی فرزند را طرد کنند.
هنگامی که فرزند حس کند که والدین او را به طور کامل از خود رانده‌اند، احساس تنهایی و درماندگی خواهد
کرد.
این امر می‌تواند باعث کاهش اعتماد به نفس کودک گردد و به افسردگی، پرخاشگری، قطع عضو و حتی خودکشی او
بیانجامد.
روان‌شناسان، فرزندپروری نوع D را «موثق» می‌نامند.
منبع:سایت روانیار
2011-08-09 / گردآوری:
نظر خود را بنویسید - نظرات کاربران (۰)
دکتر بتول طاهریفیلم پرشین وی
علت خودداری بچه‌ها از خوردن میوه علت خودداری بچه‌ها از خوردن میوه
بسیاری از کودکان علاقه ای به میوه خوردن از خودشان نشان نمی دهند و همین موضوع باعث نگرانی والدین آن ها می شود
سوژه های روز رو این جا ببینید !
درمان فوری افتادگی پلک بدون جراحی و به آسانی !
فال روزانه
تعبیر خواب
علت فحاشی و ناسزاگویی در کودکان و راههای پیشگیری از آن
علت عفونت بندناف نوزادان
کدام مواد غذایی برای هوش کودک مفید هستند؟
علت سکسکه جنین در رحم مادر
علت کج گذاشتن پا هنگام راه افتادن کودکان
علت بی خوابی شبانه نوزادان
علت خرخر کودکان را بدانید !
علت اصلی دعوای خواهر برادرها
علت دزدی بعضی از کودکان چیست؟
علت ریسه رفتن در کودکان چیست؟
علت ها و علامت های عفونت ادراری کودکان
شایع‌ترین علت پای پرانتزی در نوزادان
با علت های شلختگی فرزند نوجوان خود بیشتر آشنا شوید
علت تضاد بین فرزندان و والدین چیست
علت های رایج وجود شپش در سر کودکان
علت دیر حرف زدن کودک
علت لبخند نوزاد در خواب
علت سکسکه نوزاد تازه متولد شده و درمان آن
علت سوزش ادرار شیرخواران رابدانید؟
علت و راههای پایین آوردن تب کودکان (۱)
علت فرار نوجوانان از خانه
علت و راههای درمان تیک در کودکان
علت و راههای پایین آوردن تب کودکان (۲)
علت دیر زبان باز کردن کودکان چیست؟
شایعترین علت عقب ماندگی ذهنی در نوزادان
آشنایی با علت کج گذاشتن پا هنگام راه افتادن کودکان
خطرات چاقی در کودکی: علت‌ها
علت بوی بد دهان کودکتان چیست؟
ناهنجاری‌های مادرزادی شایعترین علت مرگ و میر کودکان
چاقی شایع‌ترین علت مرگ قابل پیشگیری
علت ریسه رفتن در کودکان چیست
علت هایی برای افت تحصیلی وجود دارند؟
علت نمره کم کودکان باهوش
علت ضعف در ریاضیات کشف شد
علت گریه کودکم را نمی دانم. چکار باید بکنم؟
روشهای ساده ی بزرگ و کوچک کردن سینه و باسن