مشاهده : 130زنانRSS

زن و زندان

زن و زندانزنان
آن هریسون محقق برنامه «خاورمیانه و شمال افریقای» دبیرخانه بین‌المللی سازمان عفو بین‌الملل است که قرار بود در همایش «زن و زندان» حاضر شود و مقاله‌ای ارائه دهد.اما، آن‌طور که مسئولان انجمن دفاع از حقوق زندانیان یعنی برگزارکنندگان این همایش توضیح دادند‏، پیگیری‌ها برای سفر هریسون به ایران بی‌نتیجه ماند و او نتوانست ویزای ورود […]
آن هریسون محقق برنامه «خاورمیانه و شمال افریقای» دبیرخانه بین‌المللی سازمان عفو بین‌الملل است که قرار بود در همایش «زن
و زندان» حاضر شود و مقاله‌ای ارائه دهد.
اما، آن‌طور که مسئولان انجمن دفاع از حقوق زندانیان یعنی برگزارکنندگان این همایش توضیح دادند‏، پیگیری‌ها برای سفر هریسون به
ایران بی‌نتیجه ماند و او نتوانست ویزای ورود به ایران را اخذ کند.
با این حال، متن تلخیص‌شده سخنرانی او در همایش «زن و زندان» قرائت شد.
گزارش این مراسم در شماره پیشین زنان درج شد، اما به‌دلیل تأخیر در دریافت متن کامل مقاله هریسون و نیز
مشکلاتی که در ترجمه و ویرایش آن وجود داشت‏ متن کامل این مقاله هم‌اکنون پیش‌روی شما قرار می‌گیرد.
این مقاله وضعیت زنان زندانی را از جوانب گوناگون بررسی می‌کند.
همچنین آمارهایی از این زنان به‌دست می‌دهد که با آمار کلی زندانیان مقایسه شده‌اند.
ماهیت جرایمی که زنان به آن متهم می‌شوند و دیگر دلایل بازداشت زنان، شرایط بازداشت، بدرفتاری با زنان زندانی و
شکنجه آنها از دیگر مباحث مورد اشاره در این مقاله است.
البته در ابتدای این مقاله تصریح شده که سازمان عفو بین‌الملل روی تمام موضوعات مورد اشاره در این مقاله کار
نمی‌کند و این مقاله نباید بیانیه‌ای درباره موضع عفو بین‌الملل تلقی شود.
هدف این نوشته صرفاً فراهم آوردن زمینه بحث درباره ابعاد متنوع و مختلف موضوع «زن و زندان» است.
در سال ۲۰۰۴، سازمان عفو بین‌الملل مبارزه‌ای را آغاز کرد با عنوان «خشونت علیه زنان را متوقف کنید».
در ماده ۱ اعلامیه «حذف خشونت علیه زنان» سازمان ملل، خشونت نسبت به زنان این‌گونه تعریف شده است: «هرگونه اقدامی
که به آسیب جسمی، جنسی، روانی، و یا ایجاد مشقت برای زنان از طریق تهدید، اجبار، یا محرومیت از آزادی
منجر شود، خواه در انظار عمومی رخ دهد یا در حیات خصوصی واقع شود».
در مورد زنان زندانی، مبارزه برای متوقف کردن خشونت علیه زنان شامل در نظر گرفتن موارد زیر می‌شود: سوءاستفاده از
زنان طی زمانِ دستگیری، بازداشت خودسرانه، بازداشت پیش از محاکمه، تخلف از حقِ داشتن دادرسی عادلانه، شرایط بد زندان، بدرفتاری
با بازداشتی‌ها و زندانیان زن و شکنجه آنها، و رفتار تبعیض‌آمیز با زندانیان زن در مقایسه با زندانیان مرد در
همان کشور.
طبق اعلامِ مرکز بین‌المللی مطالعاتِ زندان (ICPS)، بیش از نیم میلیون زن در سراسر جهان در بازداشت به‌سر می‌برند، چه
بازداشتی‌هایی که هنوز محاکمه نشده‌اند و چه زنانی که حکمشان تعیین شده است.
حدود یک‌سوم از این زنان (۱۸۳۴۰۰ نفر) در ایالات متحده امریکا زندانی هستند و تقریباً همین تعداد زندانی زن در
کشورهای چین، فدراسیون روسیه و تایلند بازداشتند.
تعداد زندانیان زن در دیگر کشورها از مرز ۱۵ هزار نفر فراتر نمی‌رود و بیشترین تعداد زنان زندانی بعد از
چهار کشور مذکور در این کشورها هستند: هند (۱۳۳۵۰ نفر)، اوکراین (۱۱۸۳۰ نفر)، برزیل (۱۱۰۰۰ نفر)، ویتنام (۱۰۹۹۰ نفر)، مکزیک
(۱۰۰۷۰ نفر) و فیلیپین (۶۸۶۰ نفر).
هیچ کشور دیگری بیش از ۶ هزار زن زندانی ندارد.
در این آمار، نسبت زنان زندانی در مقایسه با کل افراد بازداشت‌شده در هر کشور مشخص نیست اما، به‌طورکلی، زندانیان
زن ۲ تا ۹ درصد جمعیت زندانیان را تشکیل می‌دهند.
فقط در کشورهای زیر این نسبت رقمی فراتر را نشان می‌دهد: هنگ‌کنگ و چین (۱/۲۲ درصد)، میانمار (۸/۱۷ درصد)، تایلند
(۲/۱۷ درصد)، کویت (۹/۱۴ درصد)، ویتنام (۴/۱۲ درصد)، قطر (۸/۱۱ درصد) اکوادور (۷/۱۰ درصد)، جزایر هلند [دو گروه از جزایر
متعلق به هلند در غرب دریای کارائیب] (۱/۱۱ درصد)، سنگاپور (۱۱ درصد)، آروبای هلند (۱۰ درصد)، برمودای بریتانیا (۵/۱۰ درصد)،
لائوس (۵/۱۰ درصد)، و ماکائوی چین (۲/۹ درصد).
نسبت زنان زندانی به کل افراد زندانی در سراسر جهان به‌طور متوسط ۳/۴ درصد است اما این میزان تفاوت‌های قاره‌ای
را مشخص نمی‌کند.
در قاره افریقا (بجز افریقای شمالی)، نسبت متوسط ۶۵/۲ درصد است، درحالی‌که در قاره‌های امریکا و آسیا (بجز خاورمیانه) نسبت
متوسط به ترتیب ۳/۵ درصد و ۴/۵ درصد است.
در افریقای شمالی و خاورمیانه، به‌طور مجزا، نسبت زنان زندانی طیفی از ۷/۱ درصد در سودان تا ۳/۴ درصد در
مصر، و از ۱/۲ درصد در اردن تا ۹/۱۴ درصد در کویت را تشکیل می‌دهد.
در قاره اروپا، آذربایجان کمترین نسبت زندانیان زن را در مقایسه با کل زندانیان (۴/۱ درصد) دارد، درحالی‌که هلند بالاترین
نسبت یعنی ۸/۸ درصد را داراست.
درصد کلی زنان زندانی طی سال‌های اخیر سیری صعودی داشته است اما فلوریزل اوکانر، که روی مقاله‌ای پژوهشی درباره زنان
زندانی کار می‌کرد، گفت که «افزایش اتهامات زنان به‌دلیل افزایش کمیت یا شدت جرایم ارتکابی آنان نیست بلکه به‌دلیل تغییر
در سیاست‌های صدور حکم و اولویت‌های اجرای قانون است».
در سال ۲۰۰۴، نتایج مقاله اوکانر در یکی از کمیته‌های فرعی سازمان ملل، که در زمینه حمایت از حقوق بشر
فعالیت می‌کند، پذیرفته شد.
تبعیض‌ نسبت به زنان پیش از محاکمه گزارشی درباره حذف تبعیض نسبت به زنانِ زندانی بیان می‌کند که اغلب زنان
در قیاس با مردان، حین بازداشت و پیش از محاکمه، با تبعیض‌هایی مواجهند.
در بسیاری از کشورها، به‌رغم این الزام بین‌المللی که «بازداشت پیش از محاکمه نباید به صورت یک قاعده کلی درآید»‏،
بازداشت افراد پیش از محاکمه امری معمول است.
سیاست‌های مربوط به بازداشت پیش از محاکمه تأثیر بسیار ناخوشایندی بر زنان بر جا می‌گذارد.
برای زنان که ممکن است از جهات مختلف محدودتر از مردان باشند تأمین وثیقه دشوارتر است.
همچنین این امکان وجود دارد که دسترسی آنها به مشاوره‌های حقوقی کیفیت نامطلوبی داشته باشد.
مثلاً، در سال ۲۰۰۴، عفو بین‌الملل دریافت که هیچ‌یک از زنان زندانی در افغانستان، که پیش از محاکمه بازداشت‌ شده
بودند، به وکیل یا نماینده‌ای قانونی دسترسی نداشته‌اند.
زنان زندانی معمولاً از طبقه محروم اقتصادی و ‌اجتماعی، و اغلب بی‌سوادند.
همچنین برخی از آنها دچار ضعف سلامتی روحی و روانی، و معتاد به مواد مخدر یا الکل هستند.
این بدین معناست که آنها در قیاس با مردان توانایی‌ کمتری در درک فرایند محاکمه خود دارند و همین مسئله
ممکن است اثر نامطلوبی بر روند محاکمه‌شان داشته باشد.
زنانی که جزء گروه‌های اقلیت به حساب می‌آیند با محرومیت‌های دیگری نیز مواجهند، مثلاً ممکن است در فهم زبان با
مشکل روبه‌رو باشند، هرچند این الزام وجود دارد که، در صورت نیاز، برای آنها مترجم گرفته شود.
ماهیت جرایم زنان هرچند دست یافتن به آماری دقیق در زمینه ماهیت جرایم زنان دشوار است اما ICPS اعلام می‌کند
که عمده تخلفاتی که زنان به‌دلیل ارتکاب آنها زندانی می‌شوند، عبارت‌اند از: ـ تخلفات بسیار جزئی مانند ربودن وجه نقد‏
یا کالا ـ تخلفات بسیار جدی مانند قتل (گاهی قتل فردی که از آنها سوءاستفاده می‌کرده‌ است) ـ تخلفات مربوط
به حمل مقدار اندکی مواد مخدر یا انتقال آنها به دیگران در کشوری همچون بریتانیا، تقریباً نیمی از زنان زندانی
را زنان جامائیکایی تشکیل می‌دهند که اغلب هم بسیار فقیر هستند و احتمالاً از سر اجبار و به‌دلیل فقر به
جرایم مربوط به مواد مخدر روی آورده‌اند.
در ایالات متحده امریکا نیز شمار زنان زندانی‌شده به‌دلیل ارتکاب جرایم مربوط به مواد مخدر بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۵
به میزان ۸۸۸ درصد افزایش یافت.
در برزیل، تقریباً نیمی از زنان زندانی بارها به‌دلیل ارتکاب جرایم مربوط به مواد مخدر حبس شده‌اند.
در برخی کشورها، زنان به‌دلیل اتهامات مربوط به مسائل اخلاقی و براساس اعتقاداتشان زندانی می‌شوند.
در این جوامع، گاه حتی زنانی که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند در معرض زندانی شدن قرار می‌گیرند.
گرچه هم زنان و هم مردان ممکن است به ارتکاب امور غیراخلاقی متهم شوند اما، به‌دلیل نگرش‌های اجتماعی،‏ زنان بیش
از مردان در معرض اتهام هستند و همین امر به شیوه‌ای تبعیض‌آمیز بر زنان اثر می‌گذارد.
در بررسی روی وضعیت زنان در کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس، سازمان عفو بین‌الملل دریافت که زنان گاهی از
ارائه گزارش درباره اقدامات مربوط به تجاوز یا خشونت جنسی بازداشته می‌شوند، آن هم نه فقط به‌دلیل شرم و تحقیر
اجتماعی بلکه از ترسِ متهم شدن به زنا.
زنانی که از طبقه محروم اجتماعی و ‌اقتصادی هستند‏، به‌ویژه کارگران مهاجر، با تبعیض‌‌های بیشتری نیز مواجهند.
به چنین زنانی به‌ندرت حق داشتن وکیل یا نماینده قانونی داده می‌شود.
آنها اغلب خودسرانه بازداشت می‌شوند و امکان تجدیدنظرخواهی ندارند.
ان.
ای، یکی از شهروندان زنِ قطر، در جولای سال ۲۰۰۴ به عفو بین‌الملل گفت که پلیس دوحه او را به
این دلیل که برای رفتن به بازار با نامزدش در خودرویی نشسته بود، دستگیر کرد.
البته پلیس تلاش چندانی برای دستگیری نامزد وی انجام نداده‌ بود.
این زن به عفو بین‌الملل گفت که هنگام دستگیری در حال صحبت با نامزدش درباره مراسم ازدواج و تصمیم‌گیری برای
رفتن به سفری زیارتی بوده است.
وقتی نمایندگان عفو بین‌الملل با این زن دیدار کردند، او سه هفته بدون اتهام یا برخورداری از حقِ داشتن نماینده
قانونی یا حتی فرصت دفاع از خود، در بازداشتگاه دولتی به‌سر می‌بُرد.
او به عفو بین‌الملل گفت: «چرا آنها با ما چنین می‌کنند؟ آیا به این دلیل که ما فقیریم و قادر
نیستیم از خودمان دفاع کنیم؟» در افغانستان، از ۵۴ زن زندانی در کابل، ۱۵ تن به اتهام فرار از دست
همسران خود زندانی شده‌اند، گرچه چنین اتهامی در قانون افغانستان وجود ندارد.
مصاحبه‌های عفو بین‌الملل در قندهار فاش کرد که تقریباً تمام زندانیان زن افغانستان مجبور به ازدواج بوده‌اند و قربانی خشونت
همسران خود، مردان خویشاوند و در برخی موارد زنان خویشاوند خود شده‌اند.
برخی از این زنان از ازدواج‌های اجباری به تنگ آمده و پس از فرار به همراه مرد دیگری گریخته‌اند.
در بسیاری موارد، خانواده‌ها از پلیس درخواست کرده‌‌اند که این زنان را دستگیر کنند.
تعدادی از آنها نیز برای حفظ جانشان در برابر سوء‌قصد خانواده و همسران خود خواستار زندانی شدن بوده‌اند.
در هرات، از ۶۷ بازداشتی در مرکز بازداشت زنان، ۶۱ نفر متهم به زنا بود‌ه‌اند.
برخی از زنان بازداشت‌شده یا زندانی صرفاً بر مبنای عقاید سیاسی، مذهبی یا سایر عقاید‌شان دستگیر شده‌اند که عفو بین‌الملل
این زندانیان را «زندانیان وجدان» نامیده‌است.
به‌دست آوردن آمار و ارقام دقیق از تعداد زندانیان وجدان یا به عبارتی زندانیان سیاسی غیرممکن است.
بسیاری از دولت‌ها نمی‌پذیرند که «زندانیان سیاسی» دارند.
بخش اعظم فعالیت‌های سازمان عفو بین‌الملل طی سال‌های گذشته این بوده که بر آزادی زندانیان وجدان تأکید کند و خواستار
این تضمین باشد که به زندانیان سیاسی حق محاکمه عادلانه اعطا شود.
البته عفو بین‌الملل هرگز مدعی نبوده که درباره تمام موارد احتمالی در هر کشور مشخصی اطلاعاتی دارد.
مجموعه مطالب آرشیوی عفو بین‌الملل نشان می‌دهد که این سازمان در سال‌های اخیر برای رفع مشکلات زنان زندانی وجدان در
بسیاری از کشورها، مثل زیمبابوه، چین، میانمار، پرو، مقدونیه، ترکمنستان، جمهوری دموکراتیک کنگو، مراکش (صحرای غربی)، مالدیو، ازبکستان، اتیوپی و
ویتنام، اقدام کرده است.
بازداشت زنان بدون اتهام یا محاکمه عده دیگری از زنان بازداشت‌شده هستند که نه محکوم‌اند و نه متهم به جرم.
این گروه شامل زنانی است که آنها را برای حفظ جان خودشان در زندان نگه‌ می‌دارند، یا زنانی که با
دستور بازداشت پیشگیرانه در حبس به‌سر می‌برند، و یا مهاجران غیرقانونی و پناه‌جویان به کشوری دیگر.
۱) بازداشت زنان برای حفظ جان آنها: «کارگروه سازمان ملل در مورد بازداشت خودسرانه»، که بازداشت زنان قربانی خشونت یا
متهم به حضور در باندهای مواد مخدر را مورد بررسی قرار داده، اعلام کرده که مسئله محروم کردن زنان از
آزادی برای حمایت آنها باید بازنگری شود و چنین اقدامی آخرین راه‌حل در این زمینه باشد، آن هم زمانی که
خود قربانیان خواستار آن باشند.
گزارش سال ۲۰۰۲ این کارگروه به وضعیت زنان زندانی در بنگلادش اشاره داشت.
در بنگلادش، زندانی کردن زنان و کودکانی که قربانی خشونت بوده‌اند به امری متداول تبدیل شده‌ است.
با شکایت «کانون وکلای ملی زنان بنگلادش»، دادگاه عالی این کشور حکم کرد که باید زنان زندانی از زنان قربانی
خشونت جدا نگه داشته شوند.
سپس دولت بنگلادش دستورالعمل‌هایی صادر کرد که بر مبنای آن برای زنان قربانی خشونت بازداشتگاه امن یا سرپناه در نظر
گرفته شود، نه زندان.
با تمرکز این کارگروه بر نحوه نگهداری از قربانیان خشونت در کشورهای دیگر، تلاش شد تا بقیه دولت‌ها نیز مجاب
شوند قربانیانی را که به منظور حفظ امنیت آنان بازداشت می‌کنند با معیارهایی مشابه و در مراکزی مجزا نگهداری کنند.
۲) بازداشت پیشگیرانه یا دولتی: برخی زنان بدون هیچ‌ اتهام یا محاکمه‌ای و فقط به‌دلیل دستورات دولتی محبوس می‌شوند.
مثلاً، اخیراً دو زن فلسطینی به دستور دولت اسرائیل در زندان هاشارون زندانی شده‌اند.
عفو بین‌الملل خواستار آن شده که اگر آنها متهم نیستند هرچه زودتر آزاد شوند و اگر متهم هستند‏ محاکمه‌ای عادلانه
داشته باشند.
نورا محمد‌شکری‌جابر شب ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۶ در منزلش در هبرون دستگیر و صبح روز بعد به زندان زنان هاشارون منتقل
شد.
او از آنجا چندین مرتبه برای بازجویی به زندان اوفر انتقال داده شد تا در مورد ارتباطاتش با اعضای جهاد
اسلامی و برادرش که او هم در زندان است به سؤالاتی پاسخ دهد.
یک هفته پس از دستگیری، نورا با دستور دولت اسرائیل حکم ۶ ماه بازداشت دریافت کرد که این مدت در
بازنگری قضایی به ۵ ماه و در دادگاه استیناف به ۳ ماه کاهش یافت.
پس از انقضای دوره بازداشت در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۶، دستور دولتی بازداشت وی ۳ ماه دیگر نیز تجدید شد.
یک زن پزشک اهل هبرون، ریفقا الجباری، نیز با دستور ارتش اسرائیل در ۱۵ آگوست ۲۰۰۶ دستگیر و همان روز
به ۶ ماه حبس محکوم شد.
این حکم نیز در مرحله تجدیدنظر به ۳ ماه کاهش یافت اما، در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۶، دستور بازداشت دولتی دکتر
الجباری ۳ ماه دیگر تمدید شد.
این حکم تمدید‌شده در مرحله تجدیدنظر به ۲ ماه کاهش یافت اما در ژانویه ۲۰۰۷ این دستور برای ۲ ماه
دیگر دوباره تجدید شد.
دکتر ریفقا الجباری متخصص زنان و زایمان است و در چند بیمارستان‌ هبرون ازجمله بیمارستان المحتسب، که متعلق به کمیته
هلال احمر است، فعالیت می‌کند.
وی همچنین یک کلینیک خصوصی در هبرون دارد و رئیس مرکز پزشکی خیریه النکا در بیت‌اللحم است.
این مرکز، علاوه بر ارائه خدمات اضطراری به بیماران، به افرادی که توان مالی لازم برای عمل جراحی ندارند خدمات
جراحی رایگان نیز ارائه می‌دهد.
۳) بازداشت مهاجران غیرقانونی و پناه‌جویان: در سال‌های اخیر، برخی کشورها سیاست‌هایی به‌منظور بازداشت همه یا برخی از مهاجران غیرقانونی
و پناه‌جویان در نظر گرفته‌اند که در برخی موارد، به‌رغم حکم UN WGAD مبنی بر اینکه چنین سیاست‌هایی ممکن است
به بازداشت خودسرانه چنین افرادی منجر شود، اعمال می‌شود.
در برخی موارد، بازداشتگاه‌های اسکان مهاجران غیرقانونی فاقد تسهیلات اساسی مورد نیاز برای بازداشت‌شدگان به‌ویژه زنانی است که به احتمال
زیاد باید از فرزندان خود نیز نگهداری کنند.
از سال ۱۹۹۹، استرالیا «نظام بازداشت نامحدود» را برای مهاجرانی که بدون ویزا وارد کشور شده‌اند به مرحله اجرا گذاشت.
تنها راه رهایی از چنین بازداشت‌هایی دریافت ویزای اقامت قانونی در استرالیا یا خروج مهاجران به کشوری دیگر است.
شرایط بازداشت ممکن است موجب ابتلای بازداشت‌شوندگان به بیماری‌های روانی و روحی شود.
شواهد بسیاری وجود دارد که افراد بازداشت‌شده، به‌ویژه آنان که محکوم به حبس‌های طولانی‌مدت یا نامشخص هستند، به‌شدت در معرض
افسردگی‌های دوره‌ای، آسیب ‌رساندن به خود و نیز خودکشی هستند که این مسئله در میان کودکان نیز به چشم می‌خورد.
ویرجینیا لئون، شهروند مالزیایی، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵، پس از ورود غیرقانونی به استرالیا با پاسپورت تقلبی، زندانی شد.
آن زمان وی دوماهه باردار بود و در طول دوره بازداشت دختری به دنیا آورد که نائومی نام گرفت.
نائومی ۳ سال اول زندگی‌اش را در زندان والی وود گذراند و حالا نه شهروند مالزی محسوب می‌شود و نه
شهروند استرالیا، یعنی چون هیچ دولتی این کودک را به شهروندی نمی‌پذیرد وی فردی فاقد ملیت به‌حساب می‌آید.
وضعیت وخیم این مادر و فرزند زمانی مورد توجه قرار گرفت که یک روان‌پزشک به نام مایکل دادلی اعلام کرد
که نائومی سر خود را به دیوار می‌کوبد و مادرش نیز غالباً ساکت و بی‌تفاوت ‌است.
وضعیت سلامت روانی نائومی مورد مطالعه گروهی از پژوهشگران دانشکده روان‌پزشکی استرالیا و نیوزیلند قرار گرفت و در نهایت گزارشی
تهیه شد که نشان می‌داد بازداشت بلند‌مدت کودکان موجب بروز و تداوم اختلالات روحی در آنها می‌شود.
بازداشت بی‌رویه مهاجران در اسپانیا موجب شد سازمان عفو بین‌الملل در سال ۲۰۰۳ به برخوردهای تبعیض‌آمیز با پناه‌جویان افریقایی‌تبار و
به‌خصوص شرایط بازداشت زنان در مرکز بازداشتی «Elmarotal» در جزایر قناری اعتراض کند.
در ایتالیا نیز عفو بین‌الملل به شیوه رفتار با پناه‌جویان و مهاجران غیرقانونی از جمله زنان و کودکان، که مکرراً
مورد ضرب‌و‌شتم یا بدرفتاری قرار می‌گیرند، انتقاد کرد.
شرایط بازداشت زنان شماری از قواعد بین‌المللی حقوق بشری بر شیوه رفتار با بازداشت‌شدگان و زندانیان زن و مرد اشاره
دارند.
ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی تأکید دارد که باید با تمام افراد زندانی‌شده با احترام و با
توجه به شأن آنان رفتار شود؛ فرد متهم باید از زندانیان محکوم و مجرم جدا نگاه داشته شود؛ نوجوانان باید
در مکانی جدا از بزرگسالان زندانی شوند؛ و زندان‌ها باید برنامه‌هایی جهت اصلاح و بازپروری اجتماعی زندانیان در میان اقدامات
خود بگنجانند.
از دیگر معیارهای مهم می‌توان به حداقل استاندارد سازمان ملل برای رفتار با زندانیان، اصول اساسی سازمان ملل برای رفتار
با زندانیان، و مجموعه اصول سازمان ملل برای حمایت از تمام افرادی که به هر شکلی بازداشت یا زندانی شده‌اند،
اشاره کرد.
در زندان‌های زنان، علاوه بر مشکلاتی که همه زندان‌ها با آنها روبه‌رو هستند، مسائل خاصی هم وجود دارد که بر
زندانیان و بازداشتیان زن بیش از همتایان مردشان تأثیر می‌گذارد.
این واقعیت هم البته تأمل‌برانگیز است که زنان درصد کوچکی از کل زندانیان را تشکیل می‌دهند و از این‌رو در
زندان‌هایی نگاه داشته می‌شوند که عمدتاً گستردگی زندان‌های مردان را ندارد و در نتیجه سازماندهی و مدیریت نامناسب‌تر و امکانات
کمتری دارد.
حتی اگر تعداد زنان زندانی افزایش یابد هم کمبود تسهیلات به زنان بیشتر فشار می‌آورد و زندانیان زن در زمینه‌های
بهداشتی با محدودیت‌های بیشتری مواجه می‌شوند.
تغذیه، و برخورداری از زندانبانان تعلیم‌دیده و آشنا به مقولات آموزشی و تربیتی نیز در زندان‌های زنان در وضعیت مطلوب
نیست.
۱) بازداشت دور از وطن: همان‌طور که گفته شد، زنان تعداد اندکی از کل زندانیان را تشکیل می‌دهند و به‌طورکلی
زندان‌های معدودی در هر کشور متعلق به زنان هستند.
در نتیجه، زنان غالباً دور از خانه و کاشانه خود نگاه داشته می‌شوند و همین امر تماس مرتب آنان را
با خانواده‌هایشان دشوار می‌کند.
این موضوع به‌ویژه برای زنانی که فرزندان خردسال دارند، دشوارتر می‌نماید.
زنان زندانی بیش از مردان زندانی مسئولیت مراقبت از کودکان خردسال و حتی دیگر اعضای خانواده را بر عهده دارند.
به همین دلیل، زندانی شدن مادران بیش از پدران موجب نگرانی‌های عاطفی شدید مادران و اعضای خانواده و نیز افزایش
ازهم‌گسیختگی خانواده‌ها می‌شود.
۲) فقدان تسهیلات لازم: به‌طورکلی، زندان‌های زنان سهم نسبتاً اندکی از بودجه کلی زندان‌ها را به خود اختصاص می‌دهند و
حتی ممکن است نسبت به زندان‌های مردان بودجه کمتری داشته باشند.
ساختمان‌های اختصاص‌داده‌شده به زندان‌های زنان غالباً موقتی، کوچک و بدون تسهیلات برای آموزش، ورزش، کار یا امکانات فرهنگی است.
وقتی ایوانز، یکی از محققانِ زنِ سازمان عفو بین‌الملل، وارد مرکز کیفری «San Miguel» در السالوادور شد، شدیداً تحت ‌تأثیر
وضعیت نامطلوب زندانیان قرار گرفت.
در زندان زنان، تخلفاتی از مستی در انظار عمومی گرفته تا قتل رخ می‌داد.
۷۲ زن در اتاقی بزرگ می‌خوابیدند که یک توالت و یک حمام داشت.
تخت‌ها دو طبقه بودند و البته تعدادی از زنان پایین تخت‌ها و روی زمین می‌خوابیدند.
آنها از ساعتِ ۶ شب تا ۶ صبح در اتاق خود حبس می‌شدند و در ۱۲ ساعت بعدی روز قفل
در اتاقشان باز می‌شد.
غذاهای زندان سرد بود و کیفیت بسیار بدی داشت.
بسیاری از زندانیان برای خود غذا می‌پختند یا غذاهایی را که خانواده‌ها برایشان آورده ‌بودند روی اجاق‌های نفتی گرم می‌کردند
و آب باران را در بطری‌هایی نگه می‌داشتند.
شرایط زندان زنان در افغانستان هم بسیار نامطلوب و دور از معیارهای حداقلی بین‌المللی توصیف شده‌ است.
مشکلات گسترده ناشی از ازدحام جمعیت، کوچک بودن مکان، فقر بهداشت، و غذای ناکافی از متداول‌ترین مشکلاتی است که به‌ویژه
در زندان‌های قندهار و مزارشریف وجود داشت.
برخی زندانیان با کودکان بسیار کم‌سن و سال همراه بودند، چنانکه در زندان کابل حدود ۳۰ کودک ۲ ماهه تا
۱۲ ساله وجود داشتند.
در زندان مزارشریف، ۶ زن و ۲ کودک نگهداری می‌شدند که یکی از آنها ۱۰ ساله و دیگری یک‌ساله بود.
۶ زن در یک اتاق می‌خوابیدند و افسر زن زندان نیز نزد همان زندانیان می‌خوابید.
امکانات مربوط به آموزش، تحصیل، مشاوره، بازپروری، و برنامه‌های دریافت دارو، چنانکه در زندان‌های مردان وجود دارد، برای زنان زندانی
مهیا نیست.
۳) تمهیدات امنیتی نامناسب: تمهیدات امنیتی درنظرگرفته‌شده برای زندانیان مرد بسیار متفاوت با تمهیدات پیش‌بینی‌شده برای زنان زندانی است.
چون بسیاری از زنان زندانی برای جرایم نسبتاً کوچک زندانی شده‌‌اند، تصور می‌شود که زنان مشکلات امنیتی چندانی ایجاد نمی‌کنند؛
هرچند تحقیقات نیز نشان می‌دهد که زنان زندانی به‌طورکلی ریسک‌های امنیتی کمتری دارند، خطر بازگشت به بزهکاری در آنان متفاوت
با مردان است و نیازهای متفاوت‌تری نیز نسبت به مردان دارند.
مرکز اصلاح و تربیت کانادا براساس همین نظر ابزارهای متفاوتی برای تأمین امنیت زندانیان در زندان طراحی کرده که موجب
شده متخلفان زن در مکانی با تمهیدات امنیتی کمتر از آن چیزی که نیاز است، نگه ‌داشته شوند و دستیابی
کمتری به برنامه‌های اصلاحی و بازپروری داشته باشند.
۴) نبود کارکنان آموزش‌دیده زن برای نظارت بر وضعیت ویژه زندانیان زن: افزایش روزافزون زندانیان زن در امریکا و بریتانیا
منجر شده که کارکنان مرد بدون آموزش‌های کافی مسئولیت نظارت بر زنان زندانی را برعهده گیرند.
در برخی کشورها نیز فقدان یا کمبود پرسنل زن برای انجام وظایف امنیتی و بازرسی محسوس است.
معیارهایی که حداقل استاندارد سازمان ملل برای رفتار با زندانیان را مشخص می‌کند، تأکید دارد که زندانیان زن باید تحت
نظارت افسران زن باشند و هیچ‌یک از پرسنل مرد اجازه ورود به مکان‌های مربوط به زنان را، مگر با همراهی
یک افسر زن، ندارند.
نبود پرسنل کارآزموده و مجربِ زن برای نظارت بر زندانیان ممکن است به حضور طولانی‌مدت زنان در سلول‌هایشان منجر شود
و آنان را از ملاقات‌های خانوادگی‌شان محروم کند.
۵) بازداشت زنان در مکان‌های مختلط: هرچند معیارهای حداقلی سازمان ملل بر نگه نداشتن زنان در مکان‌های متعلق به مردان
تأکید کرده است، جمعیت در حال افزایش زنان زندانی موجب شده که حبس زنان در زندان‌های مردان غیرمعمول شناخته نشود.
در کشوری مانند بریتانیا، زنان زندانی در همان زندان مردان اما در بخش‌هایی مجزا نگاه داشته می‌شوند یا گاهی در
بخش مردان یا حتی در یک سلول (مانند هائیتی).
چنین وضعیتی خطر خشونت‌های جدی علیه زنان یا آزارهای جنسی را بسیار شدت می‌بخشد.
۶) نادیده‌انگاری نیازهای بهداشتی ویژه زنان: جمعیت روزافزون زنان زندانی مشکلات بسیاری را در زمینه دسترسی به پزشک، دارو و
مراقبت‌های پزشکی به‌وجود می‌آورد.
در برخی موارد، تعداد زیاد زنان در یک زندان شیوع بیماری‌های مسری چون سل، کچلی، یا حتی مالاریا را افزایش
می‌دهد.
در مکان‌های مختلط، خطر انتقال بیماری‌های جنسی انتقالی مثل ایدز نیز وجود دارد.
ایدز همچنین در میان زنان زندانیِ معتاد که از وسایل تزریقی مشترک استفاده می‌کنند نیز گسترش می‌یابد.
زنان و افرادی که به دلایل بهداشتی در قرنطینه هستند در سلول‌های بسیار کوچک و نزدیک به هم اسکان داده
می‌شوند.
سلول‌های کوچک‌تر دیگری هم برای مردانی که بیماری‌های مسری دارند، ایجاد شده اما به‌نظر می‌آید هیچ ضوابط مشخصی که به‌طور
کافی این سلول‌ها را از یکدیگر متمایز کند، وجود ندارد.
این مسئله برخلاف معیارهای مدون برای زندانیان است که جدایی زندانیان مبتلا به بیماری‌های مسری را توصیه می‌کند.
ازدیاد جمعیت در زندان‌ها موجب بروز مشکلاتی در زمینه استفاده از توالت‌ها و دوش‌های پاکیزه و دیگر ضرورت‌های بهداشتی اساسی
مثل صابون و شامپو می‌شود.
در زندان‌های کنیا، زنان گاهی از دسترسی به نوار بهداشتی نیز محروم‌اند.
آنها فقط یک‌ دست لباس دارند، به‌گونه‌ای که هنگام شست‌وشوی همان یک ‌دست لباس کاملاً عریان می‌شوند.
زنان باردار گروهی به‌شدت آسیب‌پذیرند که بنا به قواعد حداقلی سازمان ملل باید در دوره بارداری، هنگام زایمان و پس
از آن مرتباً به وسایل بهداشتی مکفی دسترسی داشته باشند، اما چنین خدماتی غالباً ناکافی‌اند.
در پاکستان، تقریباً مکان‌های بهداشتی مناسب در زندان‌های زنان وجود ندارد.
بیشتر قربانیانی که بر اثر تجاوز باردار شده‌‌اند فرزند خود را در زندان سقط می‌کنند.
آنها از مراقبت‌های بهداشتی محرومند، سوء‌تغذیه دارند و در ضمن مجبورند که در زندان‌ها سخت کار ‌کنند.
همین عوامل، آشکارا، به افزایش مرگ‌ومیر مادران و کودکان منجر می‌شود.
در برخی کشورها، مانند ایالات متحده امریکا، به زندانیان زن در هنگام زایمان دستبند یا پابند می‌زنند.
زنان باردار باید تا آنجا که ممکن است نوزاد خود را نه در زندان بلکه در بیمارستانی خارج از زندان
به دنیا آورند.
البته اقدامات لازم برای تولد نوزادان زندانیان زن از کشوری به کشور دیگر متفاوت است.
در ایسلند، کودکان در دوره شیردهی نزد مادرانشان به‌سر می‌برند، درحالی‌که در نیوزیلند این مدت بیش از ۶ ماه نیست
و سپس کودک از مادر جدا می‌شود.
در اسپانیا، پاکستان و بنگلادش، اجازه داده می‌شود که کودکان تا ۶ سالگی با مادرانشان باشند.
زنان زندانیِ دارای فرزند برای مراقبت از کودکشان به کمک نیاز دارند تا راحت‌تر بتوانند در برنامه‌های آموزشی و کاری
حضور پیدا کنند.
اما این شرایط همیشه مهیا نیست.
بدرفتاری با زنان بازداشت‌شده و زندانی و سوءاستفاده جنسی از آنها ممکن است با هدف مجبور کردنشان به «اعتراف»، یا
برای تحقیر و مجازات آنان صورت گیرد.
زنان زندانی همچنین در صورت انجام تخلف محکوم به بدرفتاری یا شکنجه‌های فیزیکی و روحی می‌شوند.
هرچند ممکن است مردان زندانی نیز مورد تجاوز یا سایر اشکال سوءاستفاده جنسی قرار گیرند اما این شیوه در اغلب
کشورها یکی از شیوهای متداول شکنجه زنان و بدرفتاری با آنان است.
عفو بین‌الملل در ترکیه با استناد به مدارک متعدد اعلام کرده که زنان کُرد در هنگام بازداشت بارها در معرض
شکنجه‌های شدید و سوءاستفاده جنسی، ضرب‌وشتم، شوک‌های الکتریکی، تجاوز با وسایلی چون باتوم و شلنگ‌های فشار قوی آب، و تهدید
به تجاوز، عریان شدن اجباری طی زمان بازجویی، بازرسی اجباری از بدن عریان، و آزمایش‌های اجباری بکارت قرار گرفته‌اند.
در پاکستان، بسیاری از زنان مورد تجاوز زندانبانان قرار گرفته ولی فرزندان خود را سقط کرده‌اند.
در نیجریه، تجاوز مقامات امنیتی به زنان زندانی امری رایج است و همچنان ادامه دارد.
گاهی همچنان ادامه دارد.
گاهی به زنان زندانی گفته می‌شود که اگر به برقراری رابطه جنسی رضایت دهند، دیگر مورد شکنجه یا بدرفتاری قرار
نمی‌گیرند.
رئیس امور زنان نیجریه در فوریه ۲۰۰۶ به عفو بین‌الملل گفت: «طبق تحقیق سازمان‌های غیردولتی، حدود ۶۰ درصد خشونت‌هایی که
نسبت به زنان اعمال می‌شود در پادگان‌های نظامی یا دوایر پلیس صورت می‌گیرد.» در افغانستان، زنانی که به‌ جرم زنا
در جلال‌آباد دستگیر شده‌اند با سوءاستفاده‌های جنسی مواجه می‌شوند و حتی در ایستگاه‌های مختلف پلیس بارها مورد تجاوز قرار می‌گیرند.
یک زن افغان به عفو بین‌الملل گفت: «اگر دختری به زنا متهم شود و پرونده او به حوزه منطقه‌ای پلیس
برود، همان‌جا به او تجاوز می‌کنند.
استدلال مأموران هم این است که دختری که قبلاً با مردی رابطه داشته باید با آنها هم چنین رابطه‌ای داشته
باشد.
بعد دختر از حوزه‌ای به حوزه دیگر منتقل می‌شود و هر بار نیز مورد تجاوز قرار می‌گیرد.»■ ترجمه محمد حسین
باقی آن هریسون زنان
2008-10-06 / گردآوری:

نو عروس

ورزشکاران ایران و جهان در شبکه های اجتماعی (۱۳) از علی علیپور و خانواده اش تا تخفیف امیر عابدزاده!ورزشکاران ایران و جهان در شبکه های اجتماعی (۱۳) از علی علیپور و خانواده اش تا تخفیف امیر عابدزاده!
اینستاگرام هنرمندان (۱۲۶) از سحر قریشی و دختران نجیب سرزمینش تا تمرین موتورسواری مریم معصومی!!!اینستاگرام هنرمندان (۱۲۶) از سحر قریشی و دختران نجیب سرزمینش تا تمرین موتورسواری مریم معصومی!!!
چهره های مشهور در مراسم ختم پیام صابری (۱)| از نیوشا ضیغمی تا سیاوش خیرابیچهره های مشهور در مراسم ختم پیام صابری (۱)| از نیوشا ضیغمی تا سیاوش خیرابی
ورزشکاران ایران و جهان در شبکه های اجتماعی (۱۲) از تولد خانوادگی امیرعلی اکبری تا تیپ مهمانی رونالدو و خانواده اش!ورزشکاران ایران و جهان در شبکه های اجتماعی (۱۲) از تولد خانوادگی امیرعلی اکبری تا تیپ مهمانی رونالدو و خانواده اش!
درگذشت همسر هنرمندان در جوانی | از فریبا نادری و بنیامین تا زیبا بروفهدرگذشت همسر هنرمندان در جوانی | از فریبا نادری و بنیامین تا زیبا بروفه
مراسم تشییع پیام صابری با حضور چهره های مشهور (۲)| از پرستو صالحی تا نفیسه روشن!مراسم تشییع پیام صابری با حضور چهره های مشهور (۲)| از پرستو صالحی تا نفیسه روشن!
مراسم تشییع پیکر پیام صابری با حضور چهره های مشهور (۱)| از گریه های تلخ زیبا بروفه تا بغض امین حیایی!مراسم تشییع پیکر پیام صابری با حضور چهره های مشهور (۱)| از گریه های تلخ زیبا بروفه تا بغض امین حیایی!
تیپ و استایل چهره های ایرانی ۷ | از کیایی بابا تا چهره ی خسته ی افشارتیپ و استایل چهره های ایرانی ۷ | از کیایی بابا تا چهره ی خسته ی افشار
ورزشکاران ایران و جهان در شبکه های اجتماعی (۱۱) از جوجه مهرداد میناوند تا زلاتان ایبراهمویچ و ملکه سوئد!ورزشکاران ایران و جهان در شبکه های اجتماعی (۱۱) از جوجه مهرداد میناوند تا زلاتان ایبراهمویچ و ملکه سوئد!
حسام منظور ؛ از بزرگی در تئاتر تا بازی در بانوی عمارت |سبک زندگی افراد مشهور(۲۷۹)حسام منظور ؛ از بزرگی در تئاتر تا بازی در بانوی عمارت |سبک زندگی افراد مشهور(۲۷۹)
نظر خود را بنویسید-نظرات کاربران (۰)
نقش مرطوب کننده ها در زمستان!!نقش مرطوب کننده ها در زمستان!!
مرطوب کننده پوست در زمستان باعث چلوگیری از خشک شدن پوست و مشکلات بعدی که از خشکی پوست به وجود می آیند می شود
سوژه های روز رو این جا ببینید !
هدیه ایی ویژه برای خوشحال کردن همسرتان
دیگر جشن عروسی نگیرید، بدون عروسی ساز !!!
شیک ترین و جدیدترین مدل های لباس عروس , سفره عقد , آرایش عروس و ...
مراقبت از مو در پاییز
رفع مشکل خشکی پوست در فصل پاییز
مراقبت از پوست با میوه های پاییزی!!
دو ویتامین مورد احتیاج پوست در زمستان
آموزش روش صحیح پاک کردن آرایش از روی صورت
ضرورت استفاده از ضدآفتاب در فصل پاییز
آموزش صحیح اپیلاسیون با موم
گروه رنگ موهای زمستانی
در فصل پاییز و زمستان ضرورتی برای استفاده از ضدآفتاب وجود دارد؟
پیشگیری از خشکی پوست در زمستان
در آخرین روزهای زمستان با خشکی پوستمان چه کنیم؟
آموزش ماسک ویژه موهای آسیب دیده
آموزش چند ماسک فوق العاده با قهوه برای پوست و مو
از ماسک نرمی پوست صورت تا ماسک ضدجوش
تکنیکهای آرایشی برای پرتر نشان دادن صورت
حتی در پاییز نیز میتوانید درخشندگی پوست صورت خود را حفظ نمائید
معرفی چندین ماسک پاییزی عالی و مفید برای زیبایی هرچه بیشتر چهره تان
آموزش چند حرکت ساده ورزش صورت برای رفع چروکهای پوستی
در پاییز از این ترفندها برای زیبایی هرچه بیشتر خود استفاده کنید
پاییز بهترین فصل برای لایه برداری از پوست صورت
آموزش گام به گام رنگ کردن پایین موها که در بین خانمها طرفداران بسیار دارد
پرمویی در زنان چه دلایلی دارد؟ و چگونه درمان می شود؟
افزایش نیاز بدن به دارو با کم تحرکی در زنان
ساز مخالف امگا ۳ و قاعدگی در زنان
راهکارهای مراقبت از بدن در دوران یائسگی
“سس مایونز” بهترین ماسک برای زمستان
حفظ تناسب اندام در زمستان
نشانه های درد تخمدانها و لگن چیست
کرم پودر ایده آل خود را با کمک این نکات پیدا کنید
کرم پودر و هرآنچیزی که می خواهید درباره اش بدانید
سرطان روده و مقعد در کمین این دسته از زنان است
سلامت واژن شما را این موارد به خطر میندازد
لکه های صورت تان را با این ترفندها خیلی زود از میان بردارید
مراقبت از موها در نقاط مختلف جهان اینگونه است
ریزش موی زنان به این دلایل عمده است
گالری آرایش عروس
خرید اینترنتی بلیط هواپیما ( ارزان تر از همه جا )
در سال جدید نگران کسب درآمد نباشید | کسب درآمد عالی
ویژه تابستان 97 | امسال را متفاوت تجربه کنید
آموزش کامل ترمیم زندگی های از هم پاشیده
آموزش کامل ترمیم زندگی های از هم پاشیده
آموزش گره زدن شال برای دختران / تصاویر
آموزش گره زدن شال برای دختران / تصاویر
آموزش زبان بدن زنان رابدانید
آموزش زبان بدن زنان رابدانید
آموزش لازم برای زن بودن
آموزش لازم برای زن بودن
توصیه های پاییزی به مادران باردار
توصیه های پاییزی به مادران باردار
آموزش درمان تیرگی آرنج و زانو
آموزش درمان تیرگی آرنج و زانو
نقش مرطوب کننده ها در زمستان!!
نقش مرطوب کننده ها در زمستان!!
مراقبت از مو در پاییز
مراقبت از مو در پاییز
فیلم پرشین ویامیران پرواز