اعتراض بابک مشیری پسر فریدون مشیری شاعر ایرانی به سریال وارش

بابک مشیری پسر فریدون مشیری به سریال وارش که به تازگی از شبک سه سیما پخش می شود اعتراض کرده است و دلیل اعتراض وی انتشار بی اجازه شعر پدر او در میانه این سریال بوده است آقای مشیری اعتقاد دارد این خوانده شدن بی اجازه اثر پدر او بی احترامی به پدرش و خانواده وی است و کارگردان و تهیه کننده این سریال حتما باید از او کسب اجازه می کردند . جزئیات بیشتر درباره این خبر را در پرشین وی بخوانید

اعتراض بابک مشیری به سریال وارش

بابک مشیری، پسر فریدون مشیری، شاعر معاصر به خوانده شدنِ بی اجازه یکی از اشعار پدرش برای
تیتراژ میانی سریال تلویزیونی «وارش» که این شب‌ها از شبکه ۳ سیما پخش می‌شود، با
انتشار متنی اعتراض کرد.

او در این متن که آن را در صفحه اینستاگرامش منتشر کرده، نوشته است: «برای آهنگ سازی
و اجرای قطعات موسیقی که روی اشعار شاعران در ایران ساخته می‌شود، اجازه کتبی لازم است
و بر اساس همین نامه کتبی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوزی برای آهنگ سازی صادر می‌کند.

متأسفانه این روزها در شبکه‌های اجتماعی تیزری پخش می‌شود که قطعه‌ای موسیقی روی شعر
«ریشه در خاک» فریدون مشیری بدون اطلاع و اجازه ساخته شده است که به صورت ناقص و پراکنده
از شعر استفاده کرده‌اند. باید به اطلاع هموطنان گرامی و مردم آگاه و دوستان و عزیزان و فرهنگ‌
دوستان برسانم که این عمل سوءاستفاده تبلیغاتی از شعر زنده‌یاد مشیری است و به هیچ شکل
مورد تأیید خانواده ایشان نیست».

فریدون مشیری

بیوگرافی فریدون و بابک مشیری

فریدون مُشیری (۱۳۰۵–۱۳۷۹) شاعر معاصر ایرانی بود.

فریدون مشیری در سی ام شهریور ۱۳۰۵ در تهران خیابان ایران (خیابان عین الدوله) به دنیا آمد.
جد پدری او به دلیل مأموریت اداری به همدان منتقل شده بود، و پدرش ابراهیم مشیری افشار
در سال ۱۲۷۵ خورشیدی در همدان متولد شد، و در روزهای جوانی به تهران آمد و از سال ۱۲۹۸
در وزارت پست مشغول خدمت گردید. فریدون مشیری سال‌های اول و دوم تحصیلات ابتدایی را
در تهران انجام داد

و سپس به علت مأموریت اداری پدرش به مشهد رفت و بعد از چند سال
دوباره به تهران بازگشت و سه سال اول دبیرستان را در دارالفنون گذراند و آنگاه به دبیرستان
ادیب رفت. به گفتهٔ خودش: «در سال ۱۳۲۰ که ایران دچار آشفتگی‌هایی بود و نیروهای متفقین
از شمال و جنوب به کشور حمله کرده و در ایران بودند ما دوباره به تهران آمدیم و من به ادامه
تحصیل مشغول شدم. دبیرستان و بعد به دانشگاه رفتم. با اینکه در همه دوران کودکی…
از استخدام در ادارات و زندگی کارمندی پرهیز داشتم ولی… در سن ۱۸ سالگی در وزارت
پست و تلگراف مشغول به کار شدم و این کار ۳۳ سال ادامه یافت.»

آخرین خبر