لحظه سقوط پسربچه اصفهانی در حال سنگ‌نوردی

سنگ‌نوردی یا صخره‌نوردی گونه‌ای فعالیت است که فرد با استفاده از طناب و ابزار فنی ویژه
به بالا و پایین رفتن یا حرکت افقی بر روی صخره‌های طبیعی یا دیواره‌های سالنی می‌پردازد.
این ورزش که خطرات زیادی نیز دارد ، هر از گاهی ورزشکاران این رشته دچار مصدومیت شدید و یا حتی مرگ می شوند
در آخرین اتفاقات تلخ مربوط به این ورزش روز جمعه پیش پسر بچه هشت ساله اصفهانی
در فولادشهر از ارتفاع سقوط کرده و هم اکنون در کما به سر می برد .
در ادامه فیلمی از لحظه سقوط این کودک را مشاهده خواهید کرد

لحظه سقوط پسربچه اصفهانی در حال سنگ‌نوردی

روز جمعه مسابقات سنگنوردی در ورزشگاه فولادشهر برگزار شد که در جریان این مسابقات
یک پسر هشت ساله اصفهانی در حین مسابقه سقوط کرد و به دلیل نبود تشک کافی، صدمه جدی دید.
نام این پسر سنگنورد «آرمان غیاثی» است که اکنون در کما به سر می‌برد.
مسئول روابط عمومی فدراسیون کوهنوردی این خبر را تایید کرد.

رشته‌های سنگ‌نوردی

دیواره‌نوردی

به گونه‌ای از ورزش سنگ‌نوردی گفته می‌شود که در آن صعود بیش از یک طول طناب
(یک طول طناب معمولاً ۵۰ متر است) است. دیواره‌نوردی خود دارای انواع گوناگونی مانند
صعود مصنوعی و صعود طبیعی (یا کلاسیک) است.
این سبک‌ها از دید نوع حمایت‌های میانی و میزان اتکای صعودکننده به ابزارها یا توان بدنی
خود از هم جدا می‌شوند. پارک ملی یوسیمیتی یکی از پرآوازه‌ترین مکان‌های دیواره‌نوردی است.

سنگ‌نوردی اسپورت

سنگ‌نوردی اسپورت صعودهای کوتاه (میانگین ۲۵ متر) با حمایت طناب از زمین، که صعودکننده
تنها به توان بدنی خود متکی است.

بولدرینگ (Bouldering)

در طبیعت:

صعود در مسیرهای بسیار کوتاه (تا ۱۵ حرکت) بروی تخته سنگ‌های کوتاه
که لازمه ان استفاده از مهارت است.
در بولدرینگ حمایت با طناب انجام نمی‌شود و در عوض از تشک‌های مخصوص به
نام بولدرینگ پد (bouldering pad) استفاده می‌شود.

داخل سالن:

همانند بولدرینگ در طبیعت، فرد مسیرهای کوتاه و مهارتی را روی دیواره، بالا می‌رود.
حد مجاز ارتفاع صعود بولدرینگ سالن معمولاً در حدی است که پایین‌ترین بخش بدن نباید
بیشتر از چهار متر از زمین فاصله بگیرد.
حمایت با طناب انجام نمی‌شود و صعودکننده روی تشک می‌افتد.
در رقابت‌های بولدرینگ، بر خلاف سرطناب، فرد می‌تواند بیشتر از یک تلاش روی مسیر داشته باشد.
امتیاز فرد با شمار مسیرهای کامل شده و شمار تلاش‌های لازم مشخص می‌شود.

سنگ‌نوردی سالنی

سنگ‌نوردی سالنی (که نام رسمی آن صعودهای ورزشی است) در ابتدا تلاشی برای
شبیه‌سازی سنگ‌نوردی اسپورت در طبیعت بود که به تدریج به رشتهٔ ورزشی مستقلی تبدیل شد.
دیواره‌های سنگ‌نوردی سالنی از جنس فایبرگلاس یا چوب هستند. گیره‌های مصنوعی به وسیلهٔ
پیچ و مهره روی این دیواره‌ها نصب می‌شوند. این رشته هم‌اکنون زیر نظر فدراسیون
جهانی صعودهای ورزشی فعالیت می‌کند.

سرطناب

سرطناب یا «سختی مسیر» عمده‌ترین رشتهٔ سنگ‌نوردی سالنی است. در این رشته فرد
مسیری روی دیواره بلند را بالا می‌رود و در هنگامام صعود، طناب متصل به هارنس
(صندلی صعود) را یک‌به‌یک در حمایت‌های میانی (اسلینگ) می‌اندازد.
امتیاز فرد با شمار گیره‌هایی که گرفته‌است مشخص می‌شود.

سرعت

در رشتهٔ سرعت، فرد، مسیر سرعت استاندارد تعیین شده توسط فدراسیون جهانی صعودهای
ورزشی را روی دیوارهٔ ۱۵ متری با حمایت از بالا به سرعت بالا می‌رود. رکورد جهانی در قسمت مردان
در حال حاضر در اختیار رضا علی‌پور شنازندی فرد سنگ‌نورد ایرانی، اهل قزوین
با ثبت زمان ۵ ثانیه و ۴۸ صدم ثانیه است.

ایسنا