نامه علیرضا داودنژاد خطاب به رییس جمهور آینده ایران

نامه داودنژاد به رییس جمهور آینده
نامه داودنژاد به رییس جمهور آینده , علیرضا داودنژاد در متن نامهای سرگشاده خطاب به رییس جمهور آینده نکاتی را
مطرح کرد.
کارگردان «نیاز»، «مصائب شیرین»، «فراری» در این متن آورده است: .
«حالا که دوران به آب و آتش زدن ملت برای زنده ماندن در تحریم و زیر سایه جنگ به سر
آمده و قدرتهای بزرگ دنیا باور کردهاند که برای کنار آمدن با ایرانیان چارهای جز گفتوگوی منطقی و محترمانه وجود
ندارد، بهتر است که خود ما هم این شیوه گرهگشا را در داخل کشور به کار ببندیم و در پی
بازکردن گره از مشکلات اصلی کشور باشیم.شما از مقاومت، اشتغال و تولید میگویید.بیتردید نسخه درد همین است؛ اما چگونه؟ با
کدام برنامه؟ با کدام روش؟ با کدام نیروی انسانی؟ ورود به دنیای تولید یعنی ورود به عرصه ساخت و ساز
کالای برتر و عرضه و خدمات رسانی آن در بازار پر رقابت دنیایی که تبلیغات اثرگذارش در هر ده کورهای
چشمها و گوشها را پر کرده است.توفیق در چنین امر خطیری بدون پشتوانه یک نظام آموزشیِ کاربردی و کارآمد میسر
نمیشود.ساختن ملت و ساختن کشور دو پروژه جدا از هم نیست.چاره کار توان بخشیدن به مردم است.ما بدون داشتن نیروی
انسانی خوش قریحه و متخصص و خلاق، بازی را از پیش به چین و هند و ژاپن و کره و
ترکیه کنار گوشمان باختهایم.در مدارس ما رسم وخط و طراحی و نقاشی و مهمتر از همه کاردستی از سکه افتاده
است.زبان و ادبیات و شعر و ترانه و سرود و برگزاری ائین به تشریفاتی ملالآور بدل شده و علوم تجربی
را پای تخته سیاه و با تشریح آزمایشاتی که دیگران انجام دادهاند آموزش میدهند.بعد از سینما، صنایع دستی درخشانترین شاخص
برای ارزیابی قریحه و تخصص و خلاقیت یک ملت است.
ما در این پیشه پراشتغال و درآمدزا کجا ایستادهایم؟
تمدن کهنسال ما که با تغذیه از این همه اقلیم و اقوام از همان سدههای اولیه مهارت چشمگیر خود را
در کار با ابزار وساخت و ساز ماهرانه کالا نشان داده، امروز باید رقیب جدی چین و ژاپن و هند
و مصرو یونان و آفریقا و دیگرانی باشد که بازار صنایع دستی را در دنیا میگردانند و سلیقه مردمان را
شکل میدهند.آنچه بر صنایع دستی و معماری مارفته حکایتی است که بر فرهنگ، هنر، دانایی و مهارت زیست ما رفته
است.کودکان و نوجوانان و جوانترهای وطن را از چرخه محفوظات فرّار و آموزههای بی ثمر آزاد کنیم.نهضت تأسیس آزمایشگاه برای
آموزشهای ابتداییتر و راهاندازی کارگاههای سختافزاری و نرمافزاری برای دورههای دبیرستانی و دانشگاهی، یعنی دورخیزی که ورود ماندگار ما را
به بازار پررقابت تولید ممکن میکند.کاربردی کردن آموزش و رساندن فرزندان کشور به تعاونیها و زنجیرههای تولید و عرضه خدمات،
چارهساز فردای ایران ماست.آموزش را از موضع فرسایشی به جایگاه توانبخشی برسانیم.
آقای رییس جمهور
وقت ساختن ملت است.بر شکاف نظام آموزش و بازار کار غلبه کنید و یقین داشته باشید که برای پدران و
مادران این کشور خدمتی شایستهتر از توان بخشی و کارامد سازی فرزندان آنها نیست.» ایسنا











