بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
وَالْعَادِیَاتِ ضَبْحًا ۱
سوگند به اسبان دونده ای که همهمه کنان [به سوی جنگ] می تازند
فَالْمُورِیَاتِ قَدْحًا ۲
و سوگند به اسبانی که با کوبیدن سمشان از سنگ ها جرقه می جهانند
فَالْمُغِیرَاتِ صُبْحًا ۳
و سوگند به سوارانی که هنگام صبح غافل گیرانه به دشمن هجوم می برند
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ۴
و به وسیله آن هجوم، گرد و غبار فراوانی بر انگیزند
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ۵
و ناگاه در آن وقت در میان گروهی دشمن در آیند؛
إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ ۶
[که] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است،
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِکَ لَشَهِیدٌ ۷
و بی تردید خود او بر این ناسپاسی گواه است،
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَیْرِ لَشَدِیدٌ ۸
و همانا او نسبت به ثروت و مال سخت علاقه مند است [و به این سبب بخل می ورزد.]
أَفَلَا یَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِی الْقُبُورِ ۹
آیا نمی داند هنگامی که آنچه در گورهاست برانگیخته شود.
وَحُصِّلَ مَا فِی الصُّدُورِ ۱۰
و آنچه در سینه هاست پدیدار گردد،
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ یَوْمَئِذٍ لَّخَبِیرٌ ۱۱
بی تردید در آن روز پروردگارشان نسبت به آنان آگاه است [و بر پایه اعمال نیک و بدشان به آنان پاداش و کیفر دهد.]
