سوره حشر برای حاجت و ازدواج ؛ رمزگشایی از اسم اعظم و گشایشهای بخت

سوره حشر برای حاجت و ازدواج به عنوان یکی از عظیمترین گنجینههای معنوی در میان سورههای مسبحات قرآن، همواره مورد توجه عارفان و جویندگان گشایشهای الهی بوده است. این سوره که پنجاه و نهمین سوره قرآن کریم است، به دلیل وجود آیات پایانی و نامهای نیکوی خداوند، به عنوان معدن “اسم اعظم” شناخته میشود. در سایت پرشین وی مطالبی درباره سوره حشر برای حاجت و ازدواج با هم میخوانیم و مرور میکنیم تا دریابیم که چگونه این آیات نورانی میتوانند گرههای کور زندگی، بهویژه در مسائل حساس مانند تشکیل خانواده و رفع بنبستهای شغلی را باز کنند. در دنیای پرچالش امروز، تمسک به سوره حشر نه تنها آرامشی عمیق به قلب میبخشد، بلکه فرکانسهای زندگی فرد را برای جذب خیرات و دفع موانع ازدواج تنظیم میکند. در این مقاله ، به بررسی دقیق فضایل، آداب و ختمهای مجرب این سوره میپردازیم.
سوره حشر برای حاجت و ازدواج و قدرت آیات پایانی
بسیاری از بزرگان دین، سرّ استجابت دعا در سوره حشر برای حاجت و ازدواج را در سه آیه پایانی آن جستجو میکنند. کارشناسان قرآنی توضیح میدهند که این آیات با “لو انزلنا هذا القرآن” آغاز شده و با صفات جمال و جلال الهی پایان مییابد. گفته شده است که اسم اعظم الهی در این آیات نهفته است و هر کس با خلوص نیت آنها را بخواند، حاجتی بر زمین نمیماند. برای جوانانی که در مسیر ازدواج با موانع روانی، مالی یا خانوادگی روبرو هستند، قرائت این سوره مانند نوری است که تاریکیهای تردید را از بین برده و مسیر رسیدن به جفت همشأن را هموار میسازد. در واقع، سوره حشر با تقویت توکل، فرد را در مدار “حشر” با رحمتهای الهی قرار میدهد.
بهترین روش ختم سوره حشر برای حاجت و ازدواج
برای دریافت نتیجه از سوره حشر برای حاجت و ازدواج، ختمهای مختلفی در سایت پرشین وی پیشنهاد شده است که یکی از مجربترین آنها، ختم ۴۱ روزه است. در این روش، هر روز یک مرتبه سوره حشر قرائت میشود و در روز چهل و یکم، حاجت از خداوند طلب میگردد. برخی دیگر نیز ختم ۴۰ روزه را توصیه کردهاند که در آن بعد از نماز صبح، آیه آخر سوره حشر ۲۱ مرتبه تکرار شود. این تداوم در قرائت، باعث پاکسازی روح و آمادهسازی قلب برای دریافت فیوضات الهی میگردد. نکته کلیدی در این ختمها، عدم فاصله انداختن میان روزها و حضور قلب در هنگام تلاوت است.
متن و ترجمه سوره مبارکه حشر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ﴿۱﴾
آنچه در آسمانها و در زمین است تسبیحگوى خداى هستند و اوست شکست ناپذیر سنجیده کار (۱)
هُوَ الَّذِی أَخْرَجَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ مِنْ دِیَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنْتُمْ أَنْ یَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَیْثُ لَمْ یَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِی قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ یُخْرِبُونَ بُیُوتَهُمْ بِأَیْدِیهِمْ وَأَیْدِی الْمُؤْمِنِینَ فَاعْتَبِرُوا یَا أُولِی الْأَبْصَارِ ﴿۲﴾
اوست کسى که از میان اهل کتاب کسانى را که کفر ورزیدند در نخستین اخراج [از مدینه] بیرون کرد گمان نمیکردید که بیرون روند و خودشان گمان داشتند که دژهایشان در برابر خدا مانع آنها خواهد بود و[لى] خدا از آنجایى که تصور نمیکردند بر آنان درآمد و در دلهایشان بیم افکند [به طورى که] خود به دست خود و دست مؤمنان خانه هاى خود را خراب میکردند پس اى دیدهوران عبرت گیرید (۲)
وَلَوْلَا أَنْ کَتَبَ اللَّهُ عَلَیْهِمُ الْجَلَاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِی الدُّنْیَا وَلَهُمْ فِی الْآخِرَهِ عَذَابُ النَّارِ ﴿۳﴾
و اگر خدا این جلاى وطن را بر آنان مقرر نکرده بود قطعا آنها را در دنیا عذاب میکرد و در آخرت [هم] عذاب آتش داشتند (۳)
ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَنْ یُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۴﴾
این [عقوبت] براى آن بود که آنها با خدا و پیامبرش در افتادند و هر کس با خدا درافتد [بداند که] خدا سخت کیفر است (۴)
مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِینَهٍ أَوْ تَرَکْتُمُوهَا قَائِمَهً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِیُخْزِیَ الْفَاسِقِینَ ﴿۵﴾
آنچه درخت خرما بریدید یا آنها را [دست نخورده] بر ریشه هایشان بر جاى نهادید به فرمان خدا بود تا نافرمانان را خوار گرداند (۵)
وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَیْهِ مِنْ خَیْلٍ وَلَا رِکَابٍ وَلَکِنَّ اللَّهَ یُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَى مَنْ یَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿۶﴾
و آنچه را خدا از آنان به رسم غنیمت عاید پیامبر خود گردانید [شما براى تصاحب آن] اسب یا شترى بر آن نتاختید ولى خدا فرستادگانش را بر هر که بخواهد چیره مى گرداند و خدا بر هر کارى تواناست (۶)
مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِی الْقُرْبَى وَالْیَتَامَى وَالْمَسَاکِینِ وَابْنِ السَّبِیلِ کَیْ لَا یَکُونَ دُولَهً بَیْنَ الْأَغْنِیَاءِ مِنْکُمْ وَمَا آتَاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۷﴾
آنچه خدا از [دارایى] ساکنان آن قریه ها عاید پیامبرش گردانید از آن خدا و از آن پیامبر [او] و متعلق به خویشاوندان نزدیک [وى] و یتیمان و بینوایان و درراهماندگان است تا میان توانگران شما دست به دست نگردد و آنچه را فرستاده [او] به شما داد آن را بگیرید و از آنچه شما را باز داشت بازایستید و از خدا پروا بدارید که خدا سخت کیفر است (۷)
لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِینَ الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِنْ دِیَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَیَنْصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿۸﴾
[این غنایم نخست] اختصاص به بینوایان مهاجرى دارد که از دیارشان و اموالشان رانده شدند خواستار فضل خدا و خشنودى [او] مى باشند و خدا و پیامبرش را یارى مى کنند اینان همان مردم درست کردارند (۸)
وَالَّذِینَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِیمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ یُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَیْهِمْ وَلَا یَجِدُونَ فِی صُدُورِهِمْ حَاجَهً مِمَّا أُوتُوا وَیُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ کَانَ بِهِمْ خَصَاصَهٌ وَمَنْ یُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿۹﴾
و [نیز] کسانى که قبل از [مهاجران] در [مدینه] جاى گرفته و ایمان آورده اند هر کس را که به سوى آنان کوچ کرده دوست دارند و نسبت به آنچه به ایشان داده شده است در دلهایشان حسدى نمى یابند و هر چند در خودشان احتیاجى [مبرم] باشد آنها را بر خودشان مقدم مى دارند و هر کس از خست نفس خود مصون ماند ایشانند که رستگارانند (۹)
وَالَّذِینَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالْإِیمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِی قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّکَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ ﴿۱۰﴾
و [نیز] کسانى که بعد از آنان [=مهاجران و انصار] آمده اند [و] مى گویند پروردگارا بر ما و بر آن برادرانمان که در ایمان آوردن بر ما پیشى گرفتند ببخشاى و در دلهایمان نسبت به کسانى که ایمان آورده اند [هیچ گونه] کینه اى مگذار پروردگارا راستى که تو رئوف و مهربانى (۱۰)
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ نَافَقُوا یَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَکُمْ وَلَا نُطِیعُ فِیکُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّکُمْ وَاللَّهُ یَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَکَاذِبُونَ ﴿۱۱﴾
مگر کسانى را که به نفاق برخاستند ندیدى که به برادران اهل کتاب خود که از در کفر درآمده بودند مى گفتند اگر اخراج شدید حتما با شما بیرون خواهیم آمد و بر علیه شما هرگز از کسى فرمان نخواهیم برد و اگر با شما جنگیدند حتما شما را یارى خواهیم کرد و خدا گواهى مى دهد که قطعا آنان دروغگویانند (۱۱)
لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا یَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِنْ قُوتِلُوا لَا یَنْصُرُونَهُمْ وَلَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَیُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا یُنْصَرُونَ ﴿۱۲﴾
اگر [یهود] اخراج شوند آنها با ایشان بیرون نخواهند رفت و اگر با آنان جنگیده شود [منافقان] آنها را یارى نخواهند کرد و اگر یاریشان کنند حتما [در جنگ] پشت خواهند کرد و [دیگر] یارى نیابند (۱۲)
لَأَنْتُمْ أَشَدُّ رَهْبَهً فِی صُدُورِهِمْ مِنَ اللَّهِ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا یَفْقَهُونَ ﴿۱۳﴾
شما قطعا در دلهاى آنان بیش از خدا مایه هراسید چرا که آنان مردمانى اند که نمى فهمند (۱۳)
لَا یُقَاتِلُونَکُمْ جَمِیعًا إِلَّا فِی قُرًى مُحَصَّنَهٍ أَوْ مِنْ وَرَاءِ جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَیْنَهُمْ شَدِیدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِیعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا یَعْقِلُونَ ﴿۱۴﴾
[آنان به صورت] دسته جمعى جز در قریه هایى که داراى استحکاماتند یا از پشت دیوارها با شما نخواهند جنگید جنگشان میان خودشان سخت است آنان را متحد مى پندارى و[لى] دلهایشان پراکنده است زیرا آنان مردمانى اند که نمى اندیشند (۱۴)
کَمَثَلِ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِیبًا ذَاقُوا وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿۱۵﴾
درست مانند همان کسانى که اخیرا [در واقعه بدر] سزاى کار [بد] خود را چشیدند و آنان را عذاب دردناکى خواهد بود (۱۵)
کَمَثَلِ الشَّیْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنْسَانِ اکْفُرْ فَلَمَّا کَفَرَ قَالَ إِنِّی بَرِیءٌ مِنْکَ إِنِّی أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِینَ ﴿۱۶﴾
چون حکایت شیطان که به انسان گفت کافر شو و چون [وى] کافر شد گفت من از تو بیزارم زیرا من از خدا پروردگار جهانیان مى ترسم (۱۶)
فَکَانَ عَاقِبَتَهُمَا أَنَّهُمَا فِی النَّارِ خَالِدَیْنِ فِیهَا وَذَلِکَ جَزَاءُ الظَّالِمِینَ ﴿۱۷﴾
و فرجام هردوشان آن است که هر دو در آتش جاوید مى مانند و سزاى ستمگران این است (۱۷)
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿۱۸﴾
اى کسانى که ایمان آورده اید از خدا پروا دارید و هر کسى باید بنگرد که براى فردا[ى خود] از پیش چه فرستاده است و [باز] از خدا بترسید در حقیقت خدا به آنچه مى کنید آگاه است (۱۸)
وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿۱۹﴾
و چون کسانى مباشید که خدا را فراموش کردند و او [نیز] آنان را دچار خودفراموشى کرد آنان همان نافرمانانند (۱۹)
لَا یَسْتَوِی أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّهِ أَصْحَابُ الْجَنَّهِ هُمُ الْفَائِزُونَ ﴿۲۰﴾
دوزخیان با بهشتیان یکسان نیستند بهشتیانند که کامیابانند (۲۰)
لَوْ أَنْزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَرَأَیْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْیَهِ اللَّهِ وَتِلْکَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ ﴿۲۱﴾
اگر این قرآن را بر کوهى فرومى فرستادیم یقینا آن [کوه] را از بیم خدا فروتن [و] از هم پاشیده مى دیدى و این مثلها را براى مردم مى زنیم باشد که آنان بیندیشند (۲۱)
هُوَ اللَّهُ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَهِ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ ﴿۲۲﴾
اوست خدایى که غیر از او معبودى نیست داننده غیب و آشکار است اوست رحمتگر مهربان (۲۲)
هُوَ اللَّهُ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبَّارُ الْمُتَکَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ ﴿۲۳﴾
اوست خدایى که جز او معبودى نیست همان فرمانرواى پاک سلامت[بخش و] مؤمن [به حقیقت حقه خود که] نگهبان عزیز جبار [و] متکبر [است] پاک است خدا از آنچه [با او] شریک مى گردانند (۲۳)
هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى یُسَبِّحُ لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ﴿۲۴﴾
اوست خداى خالق نوساز صورتگر [که] بهترین نامها [و صفات] از آن اوست آنچه در آسمانها و زمین است [جمله] تسبیح او مى گویند و او عزیز حکیم است (۲۴)
جدول آثار و برکات سوره حشر (طبق احادیث معتبر)
در این بخش، خلاصهای از فواید بیشمار این سوره مبارکه را برای شما دستهبندی کردهایم تا با آگاهی کامل آن را قرائت کنید:
@@NCC_BLOCK_9@@
نظرات کاربران؛ معجزه سوره حشر در ازدواج و زندگی
در ادامه، بخشی از تجربیات و نظرات خواندنی کاربران سایت پرشین وی درباره تاثیر سوره حشر برای حاجت و ازدواج را با هم مرور میکنیم:
نظرات مثبت کاربران:
@@NCC_BLOCK_10@@
سوره حشر؛ درمانی برای دردهای جسمی و روحی
علاوه بر موضوع سوره حشر برای حاجت و ازدواج، در سایت پرشین وی به خواص درمانی این سوره نیز اشاره شده است. در روایات آمده که قرائت این سوره بر موضع درد، باعث تسکین و شفا میگردد. همچنین برای کسانی که دچار اضطراب و تپش قلب هستند، تلاوت آیات پایانی سوره حشر آرامشی وصفناپذیر به همراه دارد. این سوره با یادآوری عظمت خالق، مشکلات را در چشم انسان کوچک کرده و قدرت تحمل او را بالا میبرد.

سوره حشر برای حاجت و ازدواج
چرا سوره حشر برای ازدواج اثرگذار است؟
پاسخ این سوال در سایت پرشین وی چنین تحلیل شده است: ازدواج یک رزق بزرگ است و سوره حشر با تسبیح تمام موجودات آغاز میشود (سبح لله ما فی السموات و ما فی الارض). وقتی انسان با کل کائنات در تسبیح خدا هماهنگ شود، موانع غیرطبیعی و “سنگینی”هایی که مانع از رسیدن رزق ازدواج میشوند، از بین میروند. سوره حشر برای حاجت و ازدواج در واقع یک پاکسازی معنوی عمیق انجام میدهد تا فرد لایق دریافت بهترین تقدیر الهی شود. همچنین، دعای فرشتگان برای قاری این سوره، پشتیبانی معنوی عظیمی ایجاد میکند که در تسریع امر ازدواج بسیار موثر است.
“در پایان، به یاد داشته باشید که سوره حشر برای حاجت و ازدواج مانند کلیدی است که دندانههای آن ایمان، صبر و مداومت شماست. اگر امروز دری باز نشد، به تلاش معنوی خود ادامه دهید؛ چرا که خداوند در همین سوره خود را ‘عزیز’ و ‘حکیم’ معرفی کرده است. در سایت پرشین وی آرزومندیم که به برکت این آیات، زیباترین پیوندها در زندگی شما رقم بخورد و حاجتهای قلبیتان با مصلحت الهی گره بخورد.”
سوالات متداول درباره سوره حشر و ازدواج
۱. آیا سوره حشر برای حاجت و ازدواج حتماً باید بعد از نماز خاصی خوانده شود؟
خیر، اما در سایت پرشین وی تاکید شده که تلاوت آن بعد از نماز صبح یا قبل از خواب، اثرگذاری بیشتری در تصفیه روح دارد.
۲. اگر در میان ختم ۴۱ روزه، عذر شرعی پیش بیاید چه باید کرد؟
میتوانید به تلاوت ادامه دهید (بدون لمس آیات)، اما برخی معتقدند بهتر است نایب بگیرید یا روزهای فوت شده را پس از پاکی جبران کنید.
۳. کدام آیات سوره حشر شامل اسم اعظم است؟
طبق اکثر روایات، سه آیه پایانی سوره (از آیه ۲۲ تا ۲۴) حاوی اسم اعظم الهی است.
۴. آیا خواندن سوره حشر برای دیگران به نیت ازدواج آنها موثر است؟
بله، دعا در حق دیگران و هدیه ثواب سوره حشر برای حاجت و ازدواج به نیت عزیزان، بسیار پسندیده و موثر است.
۵. بهترین زمان برای شروع ختم سوره حشر چه روزی است؟
شروع ختم در روزهای مبارک مانند جمعه یا اول ماههای قمری در سایت پرشین وی توصیه شده است.
۶. آیا شنیدن صوت سوره حشر هم برای حاجتروایی کافی است؟
شنیدن ثواب دارد، اما برای رسیدن به اثرات خاص سوره حشر برای حاجت و ازدواج، قرائت مستقیم توسط خود فرد سفارش شده است.
۷. برای حاجتهای خیلی فوری، چند بار سوره حشر را بخوانیم؟
برخی از بزرگان ختم ۳ مرتبه در یک مجلس را برای امور اضطراری بسیار مجرب دانستهاند.
۸. آیا نوشتن سوره حشر و همراه داشتن آن هم فایدهای دارد؟
بله، همراه داشتن مکتوب این سوره باعث دفع ترس و جلب محبت و گشایش در امور اجتماعی میشود.
۹. چرا در انتهای سوره حشر بر تسبیح موجودات تاکید شده است؟
برای اینکه انسان بداند در نظام هستی تنها نیست و با هماهنگی با کل کائنات، میتواند از قدرت خدا یاری بگیرد.
۱۰. آیا سوره حشر برای رفع اختلافات خانوادگی قبل از ازدواج هم مفید است؟
بله، تلاوت این سوره در محیط خانه باعث ایجاد صلح و صفا و رفع کدورتها میان اعضای خانواده میگردد.
نتیجهگیری نهایی
در جمعبندی نهایی، سوره حشر برای حاجت و ازدواج یک منشور الهی برای تغییر وضعیت از سختی به آسانی است. با بهرهگیری از فضایل این سوره و اجرای دقیق ختمهای مجرب، میتوانید مسیر زندگی خود را نورانی کنید. ما با معرفی “متد کتابت نوری” تلاش کردیم تا راهی نوین برای اتصال عمیقتر شما به این آیات فراهم آوریم. ایمان داشته باشید که هیچ نجوایی با خالق، بیپاسخ نمیماند و سوره حشر، زیباترین زبان برای این گفتگوست.











