بیوگرافی کامل سوسن اصلانی (رهبر اکستر)
سوسن اصلانی اولین رهبر ارکستر زن در ایران و متولد سال ۱۳۴۱ می باشد .بد نیست بدانید او نوازنده سنتور نیز ,
می باشد و در رشته سنتور تحصیل کرده است . او موسیقی را نزد استادانی چون فرامرز پایور و محمد حیدری,
و همسرش حسین دهلوی آموخته است . اصلانی به آموزش موسیقی به علاقمندان هم می پردازد .
در ادامه با پرشین وی همراه باشید.
آشنایی با سوسن اصلانی رهبر ارکستر
سوسن اصلانی متولد بهمنماه ۱۳۴۱ و فارغالتحصل از هنرستان موسیقی ملی در رشته سنتور است. وی در محضر ,
استادان به نام ایران زندهیاد فرامرز پایور، زندهیاد محمد کریمی، ارفع اطراری، محمد حیدری و همچنین ,
در محضر همسرش حسین دهلوی بهره گرفته است.
وی علاوه بر نوازندگی به تدریس و آهنگسازی نیز میپردازد که تصنیفهای بسیاری در زمینه موسیقی سنتی,
و محلی تنظیم کرده است.
از آثار منتشر شده ی وی نوار تک نوازی سنتور به همراهی تمبک سیامک بنایی ، بوی پرچین با صدای علی رستمیان,
و مجموعه قطعات کتاب رقص بهار با صدای علی رضا محمدی را میتوان نام برد. آلبوم نگاه گمشده نیز با صدای ,
علی رضا گلبانگ شامل ۷ تصنیف در ۷ دستگاه منتشر شده است.
لازم به ذکر است سوسن اصلانی همسر حسین دهلوی آهنگساز و موسیقیدان بزرگ ایرانی میباشد,
و در برنامه ی گرامیداشت دهلوی به سنتورنوازی پرداخته است.
در طول تاریخ موسیقی ایران کم نبودهاند هنرمندان یا زوجهای هنری که دوشادوش یکدیگر به اشاعه فرهنگ وهنر,
ایران زمین پرداختهاند.
استاد حسین دهلوی و استاد سوسن اصلانی نیز از جمله همین بزرگان موسیقی هستند. حسین دهلوی،
موسیقیدان و آهنگساز پیشکسوت موسیقی، رهبرارکستر ایرانی و رئیس هنرستان موسیقی ملی ایران است ,
و سوسن اصلانی آهنگساز و نوازنده پیشکسوت ساز سنتور.
آشنایی با حسین دهلوی
حسین دهلوی تنها به یک نام خلاصه نمیشود اوهنرمند فاخر عرصه موسیقی ایران است که درمحضرش بزرگانی,
چون حسین علیزاده، علی رهبری و هومن دهلوی فرزندش مشق کرده و به موسیقی ایران راه یافتهاند.د.»
هنرمندی که توانست جایگاه یک همسر، مادر و هنرمند را بدرستی ایفا کند و با حمایتهای دلسوزانهاش ,
بهعنوان بزرگترین حامی دهلوی در کنار او سالهای بسیاری را سپری کرد. اصلانی از خیلی سالها ,
پیش به تدریس موسیقی مشغول است ,
و علاوه بر این توانست بهعنوان اولین رهبر زن به ارکسترموسیقی ایران راه یابد، حرکت بزرگی که بیتردید ,
در روزگار ناملایمتیهای موسیقی بانوان کمتر به چشم میخورد. اما دراین سالها برخی اتفاقات,
ناخوشایند مسیر زندگی این دو زوج هنرمند را تغییر داد.
استاد حسین دهلوی چند سالی است به بیماری آلزایمر یا فراموشی مبتلا و خانه نشین شده است ,
و حتی سازهای خود را نمیشناسد.
بیشتر بدانید گفتگو با سوسن اصلانی
در ابتدا بفرمایید چه شد که عرصه موسیقی را انتخاب کردید؟
من در خانوادهای اهل علم وادب و هنر متولد شدم و رشد کردم. پدرم سرهنگ نیروی هوایی بود و دستی هم ,
بر شعر و موسیقی داشت و تار مینواخت. برادرم نیز علاوه بر علاقهمندی به موسیقی شعرهم میسرود.
مادرم هم نوازنده تنبک بود.
تحصیل سوسن اصلانی در هنرستان موسیقی
بعد از گذراندن دوره دبستان چون با موسیقی آشنایی داشتم تصمیم گرفتم دریک دبیرستان معمولی ادامه تحصیل,
ندهم و بهصورت تخصصی موسیقی را دنبال کنم، بنابراین وارد هنرستان موسیقی ملی شدم ,
و ساز سنتور را بهعنوان ساز تخصصیام انتخاب کردم.
خوشبختانه اولین مضراب را از استاد عزیزم فرامرز پایور دریافت کردم و نزد ایشان نواختن سازسنتور را آموختم.
بعد از سفر استاد پایور بهخارج از کشور، ادامه آموزش را با هنرمندانی چون ارفع اطرایی و محمد حیدری,
دنبال کردم.
علاوه برآن افتخار این را داشتم که از محضر دیگر استادان بزرگ موسیقی ازجمله محمود کریمی و حسین دهلوی,
نیز بهرهمند شوم.
استاد دهلوی رهبر ارکستر هنرستان موسیقی بودند و آهنگسازی و هارمونی را به من آموزش دادند، درعین حال ,
که نزد استاد کریمی نیز همراهی ساز و آواز را آموختم.
میتوان حدس زد که درهمان دوران هنرستان بوده که با استاد دهلوی آشنا شدهاید و این آشنایی ,
به ازدواج منجر شده؟
من سال ۴۱ به هنرستان عالی موسیقی رفتم. ابتدا آقای مهدی مفتاح ریاست هنرستان موسیقی را برعهده ,
داشتند و بعد استاد دهلوی عهده دار این سمت شدند. آن زمان که آقای دهلوی برسرکار آمدند,
تغییرات بسیارخوبی در هنرستان ایجاد شد.
دهلوی بهمدت ۱۰ سال در هنرستان فعالیت میکرد و در دوره ایشان هنرمندان بسیار خوبی فارغالتحصیل ,
شده بودند. آقای دهلوی توسط آقای میرنقیبی که ناظم هنرستان بودند ازمن خواستگاری کردند.
به یاد دارم سال پنجم هنرستان بودم ومشغول تحصیل و اصلاً در اندیشه ازدواج نبودم.
خواستگاری از سوسن اصلانی
روزی که آقای میرنقیبی به منزل ما آمدند من درهنرستان بودم و زمانی که به خانه بازگشتم اطلاعی ,
ازحضور ایشان نداشتم و مادرم به من گفت که آقای میرنقیبی آمده بودند و من را برای استاد خواستگاری کردهاند.
باورم نمیشد و تا چند هفته حتی نمیتوانستم این موضوع را قبول کنم.
ایشان هنرمندی بزرگ و استادی جدی و باجذبه بودند و اکثریت هنرجویان ازایشان حساب میبردند اما بالاخره ,
این ازدواج صورت گرفت؛ ازدواجی که همه را متعجب کرده بود. یک سال بعد از ازدواج اولین ,
دخترمان به دنیا آمد و دیگر نتوانستم به تحصیل ادامه بدهم ,
اما بعد دیپلم به کلاس شبانه رفتم وسنتور را نزد استاد حیدری ادامه دادم و بعد هم دوفرزند دوقلویم به دنیا آمدند,
که بهخاطر تربیت فرزندانم تا ۸ سال حتی نتوانستم ساز بنوازم.
اما دراین فاصله دهلوی کارهای هنری بسیاری خلق کرد ازجمله اپرای «خسرو و شیرین» و بعد آن برای گذراندن ,
دورههای موسیقی نزد استاد توماس کریستین داوید به اتریش و آلمان رفتیم و درآنجا زندگی میکردیم.
کریستین داوید مدتی هم در ایران زندگی میکرد.
زمانی که به کشورمان بازگشتیم فرزندانم به کودکستان میرفتند. آقای دهلوی به من گفتند بهتراست,
به تحصیل خود ادامه بدهید. البته شرط ازدواج من هم همین بود.
آن زمان آقای علی رهبری رئیس هنرستان وهنرکده موسیقی بودند و من بعد از امتحان ورودی به دوره عالی ,
هنرستان موسیقی راه پیدا کردم.
آموزس موسیقی توسط سوسن اصلانی
اتفاقاً آن زمان در فرهنگ و هنر یک آزمون استخدامی برگزار شد و من بهعنوان هنرآموز موسیقی به استخدام درآمدم.
در واقع هم درس خود را شروع کردم و هم شاغل شدم. سال ۵۷ تدریس سنتور را درهنرستان,
موسیقی آغازکردم و بعدها یعنی سال ۶۲ به مدت ۲۰ سال درانجمن زرتشتیها ,
به آموزش موسیقی مشغول بودم.
اوایل انقلاب محدودیتهایی در موسیقی وجود داشت اما خوشبختانه توانستم مدرک لیسانسم را دریافت کنم,
و در کلاسهای آزاد استاد پایور شرکت کردم. آن زمان با تشویقهای دهلوی در محضراستاد کریمی,
ردیف آوازی را آموختم که یکی از بهترین تصمیمهای من بود,
اما متأسفانه ایشان خیلی زود فوت کردند و اولین ضربه زندگی من بود. آقای دهلوی هم آهنگسازی را به من ,
آموختند وتوانستم بهعنوان یک زن در روی گوشهها و دستگاههای موسیقی آهنگسازی کنم .
همچراغی با هنرمند بزرگی چون حسین دهلوی شرایط خاصی را رقم میزند؟ در فراز و نشیبهای ,
زندگی مشترک چقدر با شما همراه بودند! آیا مانع ازفعالیتهای شما هم میشدند؟
البته آقای دهلوی همسرسرسختی بوده و هستند. من هم به ایشان کمکهای بسیاری کردهام.
آن زمان دستگاه کپی وجود نداشت و برای هر تعداد سازهایی که درارکستربود نتهای نوازندهها را مینوشتم.
تجربه بسیاری هم به دست آوردم. دهلوی حساسیت خاصی برکارهایش داشت. زمانی که,
باله «بیژن و منیژه» را شروع کرد باید محیطی را فراهم میکردیم که ایشان بتواند کارخود را انجام بدهد,
و من برای همراهی با ایشان فرزندانمان را به سفر میبردم,
تا ایشان در خلوت منزل محیطی آرام برای آهنگسازی داشته باشد.
نظر سوسن اصلانی درباره حضور بانوان در موسیقی
حضور بانوان درعرصه موسیقی در رشد و ارتقای هنر چقدر میتواند مؤثر باشد؟
من مخالف تفکیک جنسیتی هستم ومعتقدم نباید این نگاه درهنر وجود داشته باشد.دربخش خوانندگی بانوان,
محدودیتهایی دارند اما در بخش نوازندگی کم و بیش اجراها روی صحنه میرود. نکته دیگر اینکه ,
متأسفانه چندان ارکسترموسیقی به سرپرستی خانمها برپا نیست ,
و افتخار میکنم که دراین عرصه فعال هستم و تلاشم این است که بانوان درعرصه هنر و موسیقی جایگاه ,
والایی داشته باشند.
جای تأسف است که امکانات ناچیزی بهلحاظ تبلیغات، سالن کنسرت و… در اختیار بانوان میگذارند.
البته این کم لطفیها شامل ناشران موسیقی هم میشود و بههمین سبب تا به امروز,
نتوانستم بیش از دوکتاب به چاپ برسانم.
متأسفانه هیچ تبلیغی برای کار ما صورت نمیگیرد همین امرباعث شده نتوانم تعدادی ازقطعاتم را منتشر کنم.
در اجرای آثارتان آیا مهم است با چه خوانندهای همکاری داشته باشید؟
اکثریت کارهایی که منتشرکردهام با حضور خواننده بوده است. ما باید کمک کنیم خوانندههای جوان,
مطرح شوند. من با خوانندههای معروف بسیاری ازجمله علی رستمیان، بهرام سارنگ، داوود فیاضی،
سالارعقیلی، علیرضا گلبانگ، محسن فتحی، محمود باقری و بهرام تاج آبادی همکاری داشته,
نظر سوسن اصلانی درباره خواننده های خوش صدا
و آثارمتعددی منتشر و اجراکردهایم. متأسفانه در انتشار کارهایی که با جوانان تولید شده مشکلاتی هم وجود دارد.
بیشتر توجه ناشران به آثار خوانندگان مطرح است در صورتی که من براین نظر هستم که باید به ,
خواننده های خوش صدا بها داده شود و حمایت شوند,
اما متأسفانه دراین باره ناشران موسیقی هیچگونه همکاری ندارند.
شرایط امروز آموزش موسیقی را چگونه میبینید؟
با وجود اینکه تعداد بسیاری آموزشگاههای موسیقی وجود دارد اما آثار بسیاری تولید و شنیده نمیشود ,
درواقع آنطور که باید موسیقی مطرح و عرضه نشده است اما خوشبختانه خانوادهها,
به این موضوع اهمیت بسیاری میدهند.
چشمانداز شما از موسیقی ایران چیست؟
باید به موسیقی ایران اهمیت داده شود و جایگاه آن را حفظ کنند. وقتی ساز را در تلویزیون نشان نمیدهند,
قطعاً من را هم که سالها در این عرصه کار کردهام نمیشناسند برای اینکه هیچ گاه من را ندیدهاند.
ما هر چه هنرمند باشیم اما متأسفانه کسی ما را نمیشناسد
هنر آنلاین , دانشنامه سنتور , روزنامه ایران