بیوگرافی کامل عاطفه رضوی

عاطفه رضوی بازیگر ایرانی و متولد سال ۱۳۴۷ می باشد .او همسر حسین پاکدل بازیگر و مجری معروف است و حاصل ازدواجشان دختری به نام صبا می باشد .عاطفه رضوی برای اولین بار در ۱۷ سالگی پا به عرصه سینما و تلویزیون نهاد و اولین فیلم او آن سوی آتش نام دارد . از دیگر فیلم های او می توان قصهها , رقص شیطان , پرستاران و کیمیا را نام برد . با پرشین وی همراه باشید تا با بیوگرافی عاطفه رضوی آشنا شوید.
بیوگرافی عاطفه رضوی بازیگر سینما و تلویزیون
در بیوگرافی عاطفه رضوی آمده است که او زاده ۱۵ اسفند ۱۳۴۷ در تهران بازیگر و چهرهپرداز می باشد. او خواهر بهروز رضوی است.همسر وی نیز حسین پاکدل (نویسنده، مجری و کارگردان) میباشد.
زندگینامه
عاطفه رضوی در سال ۱۳۴۷ در شهر تهران به دنیا آمد. او در سال ۱۳۶۳ در دورهٔ دبیرستان موفق به کسب رتبهٔ اول
در اجرای نمایش شد و به دنبال آن توسط آموزش و پرورش ناحیه به وزارت ارشاد معرفی گردید.
او دوره دو سالهٔ تئاتر را در تالار محراب گذراند و سال ۱۳۶۵به عنوان هنرجوی گریم زیر نظر عبدالله اسکندری شروع به کار نمود.
وی بیشتر در حوزه تئاتر فعالیت داشتهاست و همچنین مدتی به عنوان گریمور و طراح چهرهپردازی فعالیت کرده است.
ازدواج
ازدواج اول و همسر اول عاطفه رضوی مهرداد شکرابی بودهاست که بدلایلی بعد از مدتی از هم طلاق گرفتند وی بعد از آن با حسین پاکدل نویسنده و کارگردان ازدواج کرده که از وی صاحب یک فرزند دختر بنام «صبا» میباشد.
شروع فعالیت عاطفه رضوی
بیوگرافی عاطفه رضوی می گوید ۱۷ ساله بود که نخستین نقش خود را در فیلم آن سوی آتش در سال ۱۳۶۶ با کارگردانی کیانوش عیاری آغاز کرد
سپس دوره دو ساله تئاتر را در وزارت ارشاد گذرانده بودم و پس از پایان آن زیر نظر عبدالله اسکندری گریم
را آموختم میگوید در آن سالها بازیگری و چهرهپردازی به یک اندازه برایم جذاب بود و به دنبال این بودم که هر دو را دنبال کنم.
حمایت خانواده
من در خانوادهای فرهنگی و هنردوست بزرگ شدم، خانوادهام هرگز با هنر غریبه نبودهاند و این سبب شده بود
جهانبینی من نسبت به دختری ۱۷ ساله پختهتر باشد.
اولین جایزه
درسال ۱۳۶۳ در دوره دبیرستان موفق به کسب رتبه اول در اجرای نمایش شد و به دنبال آن توسط آموزش و پرورش
ناحیه به وزارت ارشاد معرفی گردید. او دوره دو سالهٔ تئاتر را در تالار محراب گذراند.
سبک بازی
تقریباً نقشهایی که در سینما بازی کردهام، از من دور بودهاست.
بیشتر شخصیتها از من فاصله داشتهاند من در بازیگری تیپ سازی بلد نیستم، سلیقه من هم نیست و دوستش ندارم،
به دنبال تیپ سازی نبودها م، صداسازی خاص نکردهام. همیشه به دنبال این بودهام
که شخصیت را باور کنم و آن را طوری بازی کنم که مخاطب باور کند.
کارگردانی
از نظر من سختترین کار دنیا کارگردانی است، فعلاً کارگردانی را دوست ندارم.
فیلم های عاطفه رضوی
طراح چهرهپردازی
آدمکش (۱۳۸۸)
حریم (۱۳۸۷)
رئیس (۱۳۸۵)
تله (۱۳۸۴)
حکم (۱۳۸۴)
قتل آنلاین (۱۳۸۴)
برگ برنده (۱۳۸۲)
مزاحم (۱۳۸۰)
هفت ترانه (۱۳۸۰)
بوی کافور، عطر یاس (۱۳۷۸)
شهر زنان (۱۳۷۷)
روزی که هوا ایستاد (۱۳۷۶)
ساغر
چهرهپردازی
کتونی سفید (۱۳۸۶)
برگ برنده (۱۳۸۲)
مزاحم (۱۳۸۰)
هفت ترانه (۱۳۸۰)
آب و آتش (۱۳۷۹)
بوی کافور، عطر یاس (۱۳۷۸)
داستانهای جزیره (اپیزود اول، دختردایی گمشده) (۱۳۷۷)
ساغر (۱۳۷۶)
عشق گمشده (۱۳۷۵)
مرد آفتابی (۱۳۷۴)
روزهای خوب زندگی (۱۳۷۳)
کیمیا (۱۳۷۳)
روز فرشته (۱۳۷۲)
یک مرد یک خرس (۱۳۷۱)
خانه خلوت (۱۳۷۰)
راز چشمه سرخ (۱۳۷۰)
شبهای زایندهرود (۱۳۶۹)
بازیگری
سینمایی
قصهها (۱۳۹۰)
رقص شیطان (۱۳۷۹)
افسانه پوپک طلائی (۱۳۷۷)
[قصههای، کیش اپیزود اول: کشتی یونانی (۱۳۷۷)
بانوی اردیبهشت (۱۳۷۶)
چهره (۱۳۷۴)
سفر به چزابه (۱۳۷۴)
نجاتیافتگان (۱۳۷۴)
زینت (۱۳۷۲)
و…
بیشتر بدانید عاطفه رضوی : سینما را فراموش نکردهام
در تئاتر کار با حسین پاکدل سخت بود؟
– آقای پاکدل کارگردانی جدی است اما کار با او سخت نیست، من با کارگردانهای بزرگی در سینما کار کردهام
به نظرم کار در سینما سختتر از تئاتر است، کار در تئاتر جذابیتهایی دارد و دشواریهای آن هم طبیعی است.
چیزهای زیادی درباره سختی کار در تئاتر شنیدهام. میدانم در تئاتر باید خاک صحنه بخوری تا با تجربه شوی.
اما واقعیت این است که در تئاتر پنج ساعت وقت برای نمایش گذاشته میشود و بقیه روز وقت بازیگر آزاد است
و بازیگر حتی میتواند متن را قبل از اجرای هر روز باز نکند.بیوگرافی عاطفه رضوی
اما در سینما مثلا در پروژهای که در یک شهرستان ساخته میشود همه زندگی یک بازیگر تحتالشعاع کارش قرار میگیرد.
شاید به همین دلیل بهتر است اینها را با هم مقایسه نکنیم، حالا که تجربه حضور در تئاتر را دارم
به این باور رسیدهام که بازیگری در سینما و تئاتر دو دنیای جدا از هم است.
نظر عاطفه رضوی درباره تئاتر
*با همان وسواس که در سینما کار کردهاید میخواهید در تئاتر کار کنید؟
– من در تئاتر آدمهای کمی را میشناسم، متعلق به نسلی هستم که شاید با نسل امروز تئاتر به سختی بتوانم
ارتباط برقرار کنم،باید بین من، کارگردان و نقش رابطهای ایجاد شود تا بتوانم در نمایشی بازی کنم،
آن حساسیتها و نگاه به بازیگری همچنان وجود دارد و طبیعی است در انتخابهایم موثر است
تئاتریها تعریفی از تئاتر و فضای آن دارند که با واقعیت فرق دارد و من زمانی که روی صحنه رفتم این موضوع را درک کردم،
سینما همچنان جذاب است، من آگاهانه خواستم کمتر مقابل دوربین بروم و این مسیر را انتخاب کنم،
در این ده سال فقط یک نقش و یک فیلم بوده که دوست داشتهام در آن بازی کنم و این دردناک است.
در دهه ۶۰ از ۱۰ فیلمی که تولید میشد دوست داشتم در هشت تای آن بازی کنم. در این سالها نقش خوب آن قدر
کم بوده که من وسوسه برگشتن به سمت بازیگری سینما را نداشتهام.
* پس اگر فیلمنامه و نقش خوب باشد، امکان بازگشت شما به سینما وجود دارد؟
– مگر میشود انسان کاری را که دوست دارد ترک کند، من بیمار بازیگریام. مهم اثری است که باقی میماند
و من دوست دارم آنچه از من میماند باعث شرمنده شدنم نشود.
بد نیست بدانید عاطفه رضوی : سینمای ایران بازیگر زن را تنها تا پای سفره عقد میخواهد
آخرین فیلم سینمایی که بازی کردید، چه نام داشت؟
آخرین فیلم… (بعد از کمی فکر و با خنده) یادم نمیآید.
از بس که از آخرین کارتان زمان زیادی میگذرد. چه شد که بعد از حضور پر رنگ بر پرده سینماهای
دهه ۷۰، در ۱۰ سال اخیر کم کار شدید؟
آن زمان هم خیلی پر کار نبودم و تنها در ۱۰ فیلم بازی کردم که البته بیشترشان با توجه به موضوع، داستان
و کارگردانی خوبشان به آثاری ماندگار تبدیل شدهاند.
«آن سوی آتش» فیلم فوق العادهای بود و شما هم بازی بسیار خوبی در آن داشتید که فکر میکنم برایش کاندید دریافت جایزه از جشنواره فجر هم شدید.
بله. آن کار و کاندید شدن برای دریافت جایزه فجر وسواس مرا در پذیرفتن کارهای بعدی بیشتر کرد. یادم میآید تا چند سال پیشنهادهای زیادی برای بازی در نقش دختران جنوبی داشتم که چون نمیخواستم کلیشهای کار کنم، آنها را نپذیرفتم.
ویکی پدیا , مهر , خبرآنلاین




















