مجله اینترنتی پرشین وی؛ سبک زندگی، سرگرمی و خانواده
تبلیغات
چهره ها

زهره حمیدی: از خاطرات تلخ تا دلتنگی برای فرزند 27 ساله از دست رفته

زهره حمیدی: از خاطرات تلخ تا دلتنگی برای فرزند 27 ساله از دست رفته

زهره حمیدی و فرزند درگذشته اش، داغی است که هیچ مادری فراموش نمی‌کند. زهره حمیدی، هنرمند پیشکسوت و دوست‌داشتنی سینما و تلویزیون ایران، که سال‌هاست با نقش‌آفرینی‌های ماندگارش در آثار اجتماعی، ارتباطی عمیق با مخاطبان برقرار کرده است، در گفتگویی صمیمانه، از فراز و نشیب‌های زندگی، خاطرات تلخ و شیرین و مهم‌تر از همه، دلتنگی‌های عمیق خود برای فرزند جوانش، حامد، سخن گفته است. او که در سریال‌هایی چون «شوق پرواز» به ایفای نقش پرداخته، تجربه‌هایی گران‌بها از دنیای هنر و زندگی را با ما به اشتراک گذاشته است.

این هنرمند باسابقه، که همواره در آثار خود نقش مادر خانواده را بر عهده داشته، در این مصاحبه به جزئیات جالبی از آغاز فعالیت هنری‌اش، چالش‌های پیش رو، و نگاهش به زندگی و خانواده پرداخته است. اما تلخ‌ترین بخش این گفتگو، بی‌شک، یادآوری خاطره فقدان فرزندش، حامد، است که در سن ۲۷ سالگی بر اثر ایست قلبی در خواب، خانواده را ترک کرد. این اتفاق، تلخ‌ترین خاطره زندگی زهره حمیدی است و او با بیان جزئیات این واقعه، توصیه‌های مهمی را به جوانان و خانواده‌ها ارائه می‌دهد.

به گزارش پرشین وی ، زهره حمیدی، بازیگر توانمند سینما و تلویزیون، در گفتگویی خودمانی، از سختی‌های حرفه بازیگری در کنار مسئولیت‌های خانوادگی، حمایت همسرش و دلایل انتخاب این مسیر هنری سخن گفته است.

آغاز فعالیت هنری و چالش‌های مادرانه

زهره حمیدی معتقد است که حرفه بازیگری او را انتخاب کرده است. آشنایی اتفاقی با منیژه حکمت در دوران دبیرستان، مسیر زندگی او را به سمت سینما سوق داد. معرفی او به حسن هدایت برای بازی در فیلم «کوچه دلاوران دلگشا»، نقطه آغازی برای فعالیت حرفه‌ای‌اش شد. اما این مسیر برای مادری که همزمان مسئولیت خانواده را نیز بر عهده داشت، آسان نبود. او با وجود دشواری‌ها، با عشق و علاقه به خانواده و شغلش، هر دو را در کنار هم حفظ کرد و امیدوار است که در حرفه‌اش موفق بوده باشد.

مخالفت اولیه همسر و حمایت او

در ابتدای راه بازیگری، همسر زهره حمیدی تمایلی به این انتخاب نداشت، اما با مشاهده علاقه و اشتیاق همسرش، نه تنها مخالفت را کنار گذاشت، بلکه به حامی اصلی او تبدیل شد. حمیدی بر این باور است که انسان به آرزوهای خوبش می‌رسد و بازیگری یکی از این آرزوها بود که به آن دست یافت. او دوران کودکی خود را با کودکان امروزی متفاوت می‌داند و سرگرمی‌های ساده‌ای چون «لی‌لی» و «گرگم به هوا» را از خاطرات شیرین کودکی‌اش برمی‌شمارد.

تلخ‌ترین خاطره: فقدان فرزند ۲۷ ساله

تلخ‌ترین و دردناک‌ترین خاطره زندگی زهره حمیدی، فقدان فرزندش، حامد، در سن ۲۷ سالگی است. او در زمان دریافت این خبر ناگوار، مشغول فیلمبرداری در اهواز بود و مسیر ۱۶ ساعته بازگشت به تهران، برایش به اندازه یک عمر طول کشید. یادآوری لحظه تولد حامد تا دوران بزرگسالی‌اش، مانند یک فیلم از جلوی چشمانش گذشت. حامد، جوان ورزشکار و علاقه‌مند به تناسب اندام، به دلیل مصرف داروهایی که در کلاس‌های بدنسازی توصیه شده بود، دچار ایست قلبی شد و جان به جان آفرین تسلیم کرد. زهره حمیدی با اندوه فراوان، به جوانان توصیه می‌کند که از مصرف خودسرانه داروهای شیمیایی و بدنسازی پرهیز کنند و به روش‌های سالم و طبیعی برای حفظ سلامتی خود روی آورند.

“توصیه من به جوانان به عنوان یک مادر، پرهیز از مصرف داروهای این چنین و شیمیایی است و جوانان امروز باید مثل جوانان قدیم که زورخانه می‌رفتند، با روش‌های درست به فکر سلامتی‌شان باشند.”

ازدواج زودهنگام و فرزندان

زهره حمیدی در سن ۱۶ سالگی ازدواج کرد و در ۲۲ سالگی صاحب ۴ فرزند شد: حمید و مهتا که خارج از ایران زندگی می‌کنند، بیتا که در ایران ساکن است، و حامد که متاسفانه دو سال و نیم پیش از میان ما رفت. پس از ازدواج، با پیشنهادهایی که دریافت کرد، به سمت بازیگری گرایش پیدا کرد. هرچند در ابتدا با مخالفت‌هایی از سوی همسر و خانواده روبرو بود، اما این مخالفت‌ها شدید نبود و به تدریج حمایت جایگزین آن شد.

زهره حمیدی و فرزند درگذشته اش

فرزندان و عدم تمایل به بازیگری

فرزندان زهره حمیدی نسبت به شغل مادرشان حس خوبی داشتند، اما هیچ‌گاه تمایلی به بازیگر شدن از خود نشان ندادند. حمیدی معتقد است که بازیگری امری ذاتی است و نمی‌توان کسی را به زور بازیگر کرد. او خود دوست داشت که حداقل یکی از فرزندانش راه او را ادامه دهد، به خصوص دخترانش که تمایل داشت مانند خودش، ابتدا ازدواج کرده و سپس وارد عرصه هنر شوند. اما فرزندانش مسیر خود را انتخاب کردند و در زندگی و کارشان موفق هستند.

خاطره شیرین با نوه

یکی از خاطرات شیرین و جالب زهره حمیدی، مربوط به نوه‌اش، کسری، است. او که در سن کم ازدواج کرده و زودتر از موعد صاحب نوه شده بود، روزی در پارک ساعی با کسری صحبت می‌کرد و از او خواست که به کسی نگوید مادربزرگش است. اما کسری، با زبان شیرین کودکانه، در جمعی دوستانه اعلام کرد که مادربزرگش را همراه دارد و باعث غافلگیری او شد. این خاطره، نشان‌دهنده صمیمیت و علاقه او به نوه‌اش است.

روابط دوستانه با فرزندان و خانواده

زهره حمیدی معتقد است که روابط دوستانه پدر و مادرش با یکدیگر، بر روابط خواهر و برادرها نیز تاثیر گذاشته و این تربیت درست باعث شده تا او نیز در زندگی خود، رابطه‌ای دوستانه با فرزندانش داشته باشد. او همچنان روابط گرمی با خواهر و برادرهایش حفظ کرده است، حتی با وجود مشغله‌های زندگی امروزی که فرصت دیدارها را کمتر کرده است.

خانواده پرجمعیت و فرهنگی

خانواده زهره حمیدی از سطح متوسط جامعه و کاملاً فرهنگی بودند. پدرش در بهداری کار می‌کرد و مادرش در ابتدا به تدریس مشغول بود، اما به دلیل پرجمعیت بودن خانواده (چهار خواهر و سه برادر)، مادرش تدریس را کنار گذاشت تا زمان بیشتری را به تربیت و آموزش فرزندان اختصاص دهد. با وجود جمعیت زیاد، صمیمیت و گرمی بسیاری بین اعضای خانواده حاکم بود.

او به موسیقی اصیل ایرانی، به خصوص ترانه‌های افتخاری و شهرام ناظری، علاقه دارد.

هدیه گرفتن، به خصوص عطر، او را بسیار خوشحال می‌کند.

بزرگ‌ترین نوه او، کسری، ۱۴ ساله است و حمیدی در سن ۳۶ سالگی صاحب نوه شده است.

اوقات فراغت خود را با تماشای فیلم یا مطالعه کتاب سپری می‌کند.

از میان هنرمندان توانای سینمای ایران، فاطمه معتمدآریا، امین حیایی و اکبر عبدی را به دلیل بازی خوبشان تحسین می‌کند.

پس از فوت حامد، تصمیم به کناره‌گیری از بازیگری داشت، اما تشویق‌های دوستان باعث شد تا به حرفه‌اش ادامه دهد.

جمع‌بندی

زهره حمیدی و فرزند درگذشته اش، یادآور تلخی است که همواره در دل این هنرمند پیشکسوت باقی خواهد ماند. او با وجود تمام سختی‌ها و غم‌های زندگی، از جمله فقدان فرزند جوانش، همچنان به فعالیت هنری خود ادامه داده و با تجربیات گران‌بهایش، چراغ راهی برای نسل‌های جوان‌تر است. حمیدی با تاکید بر اهمیت سلامتی و پرهیز از راه‌های میان‌بر، پیامی مهم را به مخاطبان منتقل می‌کند و از عشق و علاقه به خانواده و حرفه به عنوان انگیزه‌های اصلی زندگی یاد می‌کند.

برچسب‌ها:
اشتراک‌گذاری:

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *