سرنوشت پیکر سیروس ابراهیم‌زاده ؛ آیا در ایران به خاک سپرده می‌شود؟

پیکر سیروس ابراهیم‌زاده در ایران آرام می‌گیرد یا خیر؟ این هنرمند در شرایطی از دنیا رفت که دلتنگ ایران بود و آرزو داشت در سرزمین خودش باشد، اما اکنون با توجه به شرایط پروازی، پاسخ این پرسش مشخص نیست.

پیکر سیروس ابراهیم‌زاده در ایران

خبر درگذشت سیروس ابراهیم‌زاده که نامش بیش از نقش‌هایش، آهنگ و لحن خاص کلام او را به یاد می‌آورد، برای بسیاری از همکاران و دوست‌دارانش غم‌انگیز بود. این خبر برای کسانی که همین مدتی قبل در حال هماهنگی برای گفت‌وگویی از راه دور با این هنرمند قدیمی بودند نیز اندوه و حسرت زیادی به جا گذاشت.

ابراهیم‌زاده سال‌ها در سکوت و خلوت و دور از محافل هنری زندگی کرده بود و سال‌های اخیر را نیز خارج از ایران سپری می‌کرد، اما آن‌طور که دوستان و اطرافیانش می‌گویند، همیشه دلتنگ ایران بود.

پیکر سیروس ابراهیم‌زاده در ایران و ابهام ناشی از شرایط پروازی

سیروس ابراهیم‌زاده متولد سال ۱۳۱۶ در اردبیل و فارغ‌التحصیل رشته زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران بود. او سپس در انگلستان در حوزه تئاتر و موسیقی تحصیل کرد و آثاری ماندگار در بازیگری تئاتر، سینما و تلویزیون به جا گذاشت. او در ترجمه، نمایشنامه‌نویسی و شاعری نیز فعالیت داشت.

ابراهیم‌زاده فعالیت خود در تئاتر را از سال ۱۳۳۴ با مصطفی اسکویی در تئاتر آناهیتا آغاز کرد و نخستین تجربه کارگردانی تئاتر او به سال ۱۳۳۶ بازمی‌گردد. او از سال ۱۳۴۶ نیز فعالیت در رادیو و تلویزیون را آغاز کرد.

او در سال ۱۳۳۸ وارد عرصه دوبله شد و با پرویز بهرام همکاری کرد. نام سیروس ابراهیم‌زاده در میان گویندگان آثاری مانند «لورنس عربستان» و مجموعه «ارتش سری» دیده می‌شود. او از سال ۱۳۴۶ نیز به مدت ۱۰ سال در رادیو فعالیت کرد و صدایش در نمایش‌های رادیویی و کتاب‌های صوتی شنیده شد.

از «حسن کچل» تا «ساختمان پزشکان»

بازی در فیلم «حسن کچل» به کارگردانی علی حاتمی، نخستین تجربه سینمایی سیروس ابراهیم‌زاده شناخته می‌شود.

او در فیلم‌هایی همچون «ستارخان»، «کمال‌الملک»، «تحفه‌ها»، «برخورد»، «مجسمه»، «چهره»، «هتل کارتن»، «ساغر»، «مومیایی ۳»، «مسافر ری»، «شمعی در باد»، «مکس»، «عروس فراری»، «تردست»، «شام عروسی»، «تله» و «سوغات فرنگ» بازی کرده بود. آخرین فیلم او «تاکسی نارنجی» بود که در سال ۱۳۸۷ به کارگردانی ابراهیم وحیدزاده ساخته شد.

«تنهاترین سردار»، «ولایت عشق»، «کاکتوس»، «آرایشگاه زیبا»، «خانه ما»، «حس سوم»، «آشپزباشی» و «ساختمان پزشکان» از جمله آثار این هنرمند در تلویزیون بودند. در تئاتر نیز می‌توان به نمایش‌های «اتللو» و «جعفر خان از فرنگ برگشته» اشاره کرد.

سیروس ابراهیم‌زاده در سال ۱۳۷۱ با نمایش «پیروزی در شیکاگو» به کارگردانی داوود رشیدی در سالن اصلی تئاتر شهر روی صحنه رفت. این نمایش نخستین تئاتر در ایران بود که با موسیقی زنده اجرا می‌شد.

سخنان سیروس ابراهیم‌زاده در مراسم تقدیر

این هنرمند در سال ۱۳۹۶ یکی از چهره‌هایی بود که به پاس سال‌ها فعالیت در جشن نوزدهم خانه سینما از او تقدیر شد. او همچنین نشان درجه یک هنری را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرده بود.

سیروس ابراهیم‌زاده پس از آنکه در آن مراسم توسط جمعی از همکارانش تقدیر شد، گفت: «تواضع نمی‌کنم بگویم که شامل این الطاف شما نیستم، چون می‌گویند پشت تواضع، تفرعن وحشتناکی وجود دارد، ولی واژه‌ای برای خوشحالی‌ام پیدا نمی‌کنم.»

او ادامه داد: «این مجالس در وهله اول برای نسل جوان از این جهت ارزشمند است که متوجه می‌شوند راه سختی که طی می‌کنند، بی‌اجر نمی‌ماند.»

ابراهیم‌زاده افزود: «ضمن اینکه برای آن کسی که تجلیل می‌شود هم این حُسن را دارد که دوران سپری‌شده خود را مرور می‌کند.»

او همچنین گفت: «من خوشحالم در عصری هستم که سینما پرچمدار بازشناساندن فرهنگ غنی اجتماعی ماست.»

این هنرمند افزود: «الان کمتر جشنواره‌ای است که ایرانی در آن نباشد و تاریخ معاصر ایران از این جهت وامدار سینمای ایران است.»

منابع: ایسنا، فرارو و تابناک