سخنان بی‌داد، نوه ایرج خواجه‌امیری، در مراسم وداع با پدربزرگش + ویدئو

در مراسم وداع با زنده‌یاد ایرج خواجه‌امیری، لحظه‌ای بسیار تأثیرگذار و احساسی رقم خورد. «بی‌داد»، نوه هنرمند فقید، با خطاب قرار دادن پدربزرگ خود، بر جایگاه ماندگار او در تاریخ هنر تاکید کرد. او با جملاتی تکان‌دهنده گفت که نام و صدای ایرج، تنها یک هنر نیست، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از «فرهنگ و هویت این سرزمین» است. این سخنان، بازتابی از میزان نفوذ و ماندگاری صدای ایرج در حافظه جمعی ایرانیان بود. صحبت های نوه ایرج خواجه‌امیری را در پرشین وی ببینید.

در حال مطالعه «نوه ایرج خواجه‌امیری» هستید؛ پیشنهاد می‌کنیم «اشک‌های احسان خواجه‌امیری در مراسم ایرج» و «ایرج خواجه‌امیری از داستان شکل‌گیری ترانه‌ی محبوب «پیرهن صورتی» گفت + ویدئو» را نیز بخوانید.

نوه ایرج خواجه‌امیری

ایرج برای مردم یک «پهلوان آواز» و یک اسطوره بود؛ اما کلمات بی‌داد، این اسطوره را به یک «پدربزرگ» و یک «انسان» پیوند می‌زند. این تضاد میان «شکوه آواز» و «شخصیت انسانی»، بار عاطفی مراسم را دوچندان می‌کند و باعث می‌شود مخاطب همزمان هم احساس احترام به یک هنرمند بزرگ را داشته باشد و هم با دردِ یک خانواده همدردی کند.

حرف‌های احساسی نوه ایرج در مراسم وداع با «پهلوان آواز»

او خطاب به پدربزرگش گفت: «نام شما و صدایت بخشی از فرهنگ و هنر این سرزمین است.»

مراسم وداع با پهلوان آواز

آیین وداع و تشییع پیکر حسین(ایرج) خواجه امیری خواننده پیشکسوت موسیقی سنتی ایرانی ملقب به «پهلوان آواز» جمعه (۲۳ مردادماه) با حضور مهدی شفیعی معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، بابک رضایی مدیرکل دفتر امور موسیقی وزارت فرهنگ، اسحاق شکری مدیرعامل انجمن موسیقی ایران، حمیدرضا نوربخش مدیرعامل خانه موسیقی، علی جهاندار، علی‌اصغر شاه‌زیدی، داود گنجه‌ای، هوشنگ، اردشیر کامکار، محمد موسوی، حسام‌الدین سراج، جواد طوسی، قاسم افشار، علیرضا افتخاری، بیژن بیژنی، حسین علیشاپور، ارسلان کامکار، کامران همت‌پور، بهرام گودرزی، رامبد صدیف، محمد موسوی، قاسم رفعتی، ایرج رحمانپور، مجتبی عسگری، مهدی یغمایی، خانواده هنرمند و جمعی از مسئولان و هنرمندان با اجرای سیدعباس سجادی در پهنه فرهنگی هنری رودکی مقابل تالار وحدت برگزار شد.

علیرضا افتخاری خواننده پیشکسوت موسیقی سنتی نیز در این آیین با گرامیداشت یاد ایرج خواجه‌امیری با بیان خاطره‌ای از او اظهار کرد: روزی روزگاری، قرار بود استاد ایرج اجرایی در اصفهان داشته باشند. آن زمان من بیشتر از ۱۰ یا ۱۲ سال نداشتم. پرده‌ای در کوچه سپاهان نصب شده بود که روی آن نوشته بودند: «استاد ایرج به‌ زودی در این مکان اجرا خواهند داشت.»

وی گفت: شاید حدود یک ماه، مدرسه را رها کرده بودم و هر روز کنار آن محل می‌ایستادم؛ به امید اینکه بتوانم استاد ایرج را از نزدیک ببینم اما او در مکان دیگری برنامه داشت و آن زمان به آنجا نیامد. افتخاری افزود: با این وجود، همان‌ جا عشق من به استاد ایرج آغاز شد؛ عشقی که از کودکی، از همان ۱۲ سالگی، در وجودم شعله کشید. واقعاً نمی‌دانم چگونه باید آن احساس را بیان کنم. اینجا مکانی مقدس است اما من عاشق بودم؛ عاشق استاد ایرج.