نوری کسرایی در ۲۲ سالگی و نمایی ماندگار از فیلم تنگسیر! / تصویر دیدهنشده از ستاره فراموششده سینمای ایران + عکس

انتشار تصویری کمتردیده شده از نوری کسرایی، بازیگر مطرح سینمای ایران در دهه ۵۰، در سن ۲۲ سالگی و در نمایی از فیلم کلاسیک و جاودانه «تنگسیر» (محصول ۱۳۵۲)، بهانهای شد تا مروری داشته باشیم بر کارنامه هنری، نقشآفرینیهای شاخص و سرنوشت پرفرازونشیب این هنرمند فقید. نوری کسرایی با چهرهای معصوم و حضور در فیلمهای جریانساز سینمای متعهد آن دوران، جایگاه ویژهای در تاریخ سینمای ایران دارد.
نوری کسرایی
در ادامه تصویری قدیمی و خاص از نوری کسرایی را در ۲۲ سالگی و در نمایی از فیلم تنگسیر در سال ۵۲ مشاهده می کنید.
وی در سال ۱۳۴۹ با فیلم پنجره ساختهٔ جلال مقدم به سینما معرفی شد. او در یکی از مصاحبههای خود گفته بود: «تمام سعی من این است که در فیلمهای مبتذل تجارتی بازی نکنم و شکل تازهای به کار بدهم…» کارنامهٔ بازیگری او تا حدی گواه این مدعا است. او در فیلمهای نسبتاً متفاوت و غیر کلیشهای بازی کرد که برخی از آنها از جمله تنگنا (۱۳۵۲) و تنگسیر (۱۳۵۲) از ساختههای امیر نادری، مسلخ (۱۳۵۳) ساختهٔ هادی صابر، شازده احتجاب (۱۳۵۳) ساختهٔ بهمن فرمانآرا و شام آخر (۱۳۵۵) ساختهٔ شهیار قنبری جزو مهمترین فیلمهای موج نوی سینمای ایران بهشمار میآیند.
فیلم تنگسیر
زائر محمد هنگامی که میخواهد ورزای سکینه را که فرار کردهاست رام کند؛ به گاو صدمه میزند و مورد سرزنش سکینه واقع میشود که او اگر زور و بازو دارد برود طلبش را که بزرگان بوشهری خوردهاند بگیرد. این حادثه، پرخاش و تحقیر سکینه نسبت به زائر محمد، موجب میشود تا زائر محمد برای گرفتن طلبش از آقا علی وکیل، عبدالکریم حاج حمزه، ابول گنده رجب و شیخ ابوتراب برازجانی اقدام کند. آنها زائر محمد را تحقیر کرده بیرون میکنند و میگویند که سرمایهاش در معامله سوخت شدهاست. زائر محمد تفنگ قدیمی و تبر زنگ زدهاش را از زیر خاک بیرون میآورد و پس از خداحافظی از همسرش شهرو «نوری کسرایی» درصدد انتقام بر میآید.
او پس از کشتن عبدالکریم حاج حمزه، شیخ ابوتراب و آقا علی وکیل از دست امنیهها به اغذیه فروشی بارون آساتور پناه میبرد و از اسماعیل «پرویز فنیزاده»، شاگرد بارون آساتور، میخواهد که با پدر همسرش تماس بگیرد و شهرو و فرزندانش را برای سفر آماده کند. به دستور نایب امنیهها در اطراف خانهای که ابول گنده رجب پنهان شده کشیک میکشند. اما زائر محمد با همکاری مردم او را از خانه بیرون کشیده و با شلیک گلوله از پا درمیآورد، و سرانجام زائر محمد که مردم شهر، به دلیل شجاعتش، او را شیر محمد لقب دادهاند، به آب میزند تا به همسر و فرزندانش در آن سوی ساحل ملحق شود.
این فیلم بر اساس رمان تنگسیر نوشته صادق چوبک ساخته شد. گفتگوهای فیلم به زبان فارسی و لهجه بوشهری است.






