قبرستان مری شادترین قبرستان جهان است+تصاویر

قبرستانی در رومانی یکی از شادترین قبرستان جهان می باشد که در این قبرستان سنگ قبرهایی
به رنگ آبی وجود دارد که این رنگ باعث شده است تا به این قبرستان ، قبرستان آبی نیز بگویند نکته
جالبی که در این قبرستان وجود دارد این است که افراد با خنده از قبرستان خارج می شوند و مرگ
در این قبرستان به شوخی گرفته شده است در ادامه با شادترین قبرستان جهان آشنا شوید
و عکس هایی از این قبرستان را در پرشین وی مشاهده کنید

شادترین قبرستان جهان

بله این واقعیت دارد، تو رومانی یه قبرستان هست با سنگ قبرهای آبی، همین رنگ باعث شده تا به آن
قبرستان آبی هم بگویند، اما نکته جالبی که وجود دارد اینکه که افراد با خنده ای بزرگ روی صورتشان
از اینجا بیرون می آیند.
داخل این قبرستان مرگ به شوخی گرفته شده و به آن مثل یه بازی نگاه شده است، بازی اینکه هرکی
زودتر بمیرد می بازد چون من رازها و خصوصیات بدش را شعری طنز می کنم و می نویسم رو سنگ
قبری ! واقعا خنده دار و باورنکردنی است، اما حقیقت دارد.

پایان زندگی در شادترین قبرستان جهان

اگر فردی تو روستا، " Săpânța " در رومانی زندگی کنه و بمیره، سهمش میشه یه سنگ قبر آبی و
رنگی رنگی که روی اون، نامش نوشته شده، نقاشی که یا شغل اون رو بیان میکنه و یا نحوه مرگش
رو، اگر هم شانس بیاره، شعری که کسی رو نخندونه! البته بعضی شعرها درنهایت شایستگی داستان زنده فرد متوفی رو
بیان کردن و یا با درون مایه ای طنز داستان تلخ مرگ بچه ای رو، اما با خوندن بعضی هم
واقعا نمیتونین جلوی خندتون رو بگیرین! درواقع این برخورد اهالی با مرگ، به باور اونها برمی گرده، باوری که زندگی
بعد از مرگ رو حیاتی جاویدان و پر از شادی می دونه، بنابراین این واقعیت رو می پذیرن و خیلی
سختش نمیگیرن.

داخل این قبرستان مرگ به شوخی گرفته شده

البته این به معنی سوگواری نکردن نیست، سوگواری می کنن، اما به روش خودشون.
ریشه این ماجرا اما به سال ۱۹۳۵ بر میگرده، زمانی که " استن لون پاتراس " نجار روستا، وظیفه ساختن
صلیب از چوب بلوط و نقاشی کردن اون رو داشته.
رسم اینطوری بوده که بعد از سوگواری سه روزه، محلی ها تو کافه جمع میشدن و خاطرات و نظرهاشون رو
درباره فرد متوفی و یا نحوه مرگش بازگو میکردن، اینجا بود که پاتراس سرپا گوش میشد و به دنبال سوژه
برای نقاشی و شعر روی سنگ قبر.

قبرستان آبی

او صلیب رو آبی رنگ میکرد، روی اون نقاشی مرتبط به زندگی فرد متوفی رو می کشید، دور اون رو
پر از گل های رنگارنگ می کرد و در نهایت هم شعری طنز اما تلخ می نوشت! شعر هایی که
گاهی غم و مرگ زود هنگام رو بیان میکردن و گاهی هم خیانت، دورویی و صفات منفی فرد رو! در
ادامه اما نمونه ای از شعرهای نوشته شده بر روی سنگ قبر ها رو براتون قرار میدیم ...

قبرستان مری

شعری برای مادرزن در شادترین قبرستان جهان

در زیر این صلیب سنگینمادرزن من آرمیده استاگر او سه سال بیشتر عمر می‌کردمن در این گور بودم و او
این شعر را می‌خواندای کسانی که از اینجا عبور می‌کنیدسعی نکنید او را بیدار کنیدچرا که او به خانه باز
می‌گرددو سر مرا از تنم جدا می‌کنداما من طوری برخورد می‌کنمکه گویی او هرگز بازنگشته و او را نادیده می‌گیرمهمین‌جا
بمانای مادرزن عزیزم

شعری برای قصاب روستازمانی که در این دنیا زندگی می‌کردمگوسفندان زیادی را کشتمگوشت زیادی برای مردم مهیا
کردمتا بتوانند به‌ راحتی گوشت بخورندمن به همه گوشت خوب و باکیفیت ارزانی داشتمتا با لذت تمام از آن بخورند

شادترین قبرستان

شعری برای دختربچه سه سالهدر آتش جهنم بسوز ای تاکسی لعنتیکه از شهر سی‌بیو آمدیاز بین تمامی نقاط این کشورچرا
باید اینجا توقف می‌کردی؟در کنار خانه‌ام، با من برخورد کردیو مرا به کام مرگ فرستادیو خانواده‌ی مرا غرق در غم
و اندوه نمودی

شعر قبرهای شادترین قبرستان جهان

اهالی درباره این رسم جدی اند ...
بله، کاملا هم جدی اند ! بعد از " استن لون پاتراس " که در
زمان فعالیت کاری خودش، بیش از ۸۰۰ شعر روی قبرهای مختلف حکاکی کرد، حالا نوبت به شاگردش " دومیترو پاپ
" رسیده تا این رسم رو ادامه بده.
نکته جالبی که وجود داره اینه که تا به امروز هیچکس از اشعار و یا نقاشی های کشیده شده رو
قبر شکایتی نکرده، دومیترو میگه : " اگر متوفی در زندگیش به تفریح پرداخته، همون رو نوشتم؛ اگر کار خاصی
می‌کرده، همون رو نوشتم.

قبرستان

هیچ‌چیز در شهر و روستایی کوچیک پنهان و مخفی نمی مونه.
خانواده‌ها خودشون می‌خوان تا زندگی واقعی عزیز از دست رفته‌شان بر روی سنگ قبرش حک بشه و منم همین کار
رو میکنم! "

درنهایت اما نمیشه به اونها خورده گرفت و حتی نمیشه روش اونها رو درست دونست! همه چیز
به فرهنگ و رسومی که در جامعه ها ریشه گرفته برمی گرده.
تنها کاری که میشه انجام داد، احترام گذاشتن به نوع زندگی و باور افرادی هست که با ما تفاوت دارن.

بیشتر بدانید:قبرستان تیس یا جن‌ها

گفته می‌شود که قبرستان تیس که به قبرستان جن‌ها نیز معروف است، قدمتی بیش از 2000 سال دارد.
این گورستان در شهرستان چابهار، در نزدیکی روستای تیس، در جنوب قلعه پرتغالی‌ها واقع شده است.
بیشتر اطلاعات در مورد قبرستان تیس و حتی قدمت آن با حدس و گمان و افسانه همراه است. حفر قبرها
در کنار هم بر روی سطح صخره‌ای این باور را رواج داده که قبرستان متعلق به جن‌ها است. با این حال گفته
می‌شود ممکن است تلاش برای مراقبت از اجساد مردگان در برابر تعرض حیوانات دلیل این نوع ساخت گورستان بوده باشد.

همگردی