اقدام خیرخواهانه عمو پورنگ در پی درگذشت مادرش + ویدئو
داریوش فرضیایی (عمو پورنگ)، پس از درگذشت مادرش، با اقدامی خیرخواهانه و نمادین، یاد او را زنده نگه داشت. او وسایل بهداشتی مربوط به مادرش را به یک آسایشگاه سالمندان و عروسک‌های او را به کودکان اهدا کرد. وی همچنین با انتشار پیامی بسیار احساسی، از ویژگی‌های اخلاقی و سخاوتمندانه مادرش یاد کرد و از دلتنگی خود برای او گفت. درگذشت مادر عمو پورنگ را در پرشین وی ببینید.
درگذشت مادر عمو پورنگ
داریوش فرضیایی یاد مادرش را با یک کار خیر زنده نگه داشت.
داریوش فرضیایی، مجری و بازیگر محبوب کودکان که بیشتر با نام «عمو پورنگ» شناخته می‌شود، پس از درگذشت مادرش با انتشار ویدئویی احساسی از دلتنگی برای او نوشت.
اقدام قشنگ عمو پورنگ بعد از درگذشت مادرش
فرضیایی در صفحه شخصی خود اعلام کرد که وسایل بهداشتی خریداری‌شده برای مادرش را به یک آسایشگاه سالمندان و عروسک‌های او را به چند کودک اهدا کرده است. او در بخشی از متن خود نوشت: «می‌دانم که خوشحالی، چون مردم‌دار بودی و سفره‌دار…»
داریوش فرضیایی
داریوش فرضیایی همچنین با ابراز دلتنگی برای مادرش نوشت: «مامان جان، جای خالیت هیچ‌وقت پر نمی‌شود، همیشه دوستت دارم و به یادت هستم عزیز دل داریوش.»
رگذشت مادرِ عمو پورنگ، موجی از غم و اندوه را در میان هواداران و آشنایان او به راه انداخت. اما آنچه این سوگواری را از یک غم شخصی به یک الگوی اخلاقی تبدیل کرد، تصمیمِ باشکوه او پس از رفتن مادرش بود. او به جای اینکه تنها در فضای مجازی برای او عزاداری کند، تصمیم گرفت «میراثِ مهربانیِ» مادرش را در دنیای واقعی زنده نگه دارد.
تبدیلِ اشیاء به امید؛ از آسایشگاه تا دستان کودکان
عمو پورنگ در اقدامی بسیار متفکرانه و زیبا، اشیایی را که متعلق به مادر فقیدش بود، به شکلی از آن‌ها استفاده کرد که به نفع دیگران باشد. او تمام وسایل بهداشتی که برای مادرش خریداری کرده بود، را به یک آسایشگاه سالمندان اهدا کرد؛ تا شاید سایه‌ی مهربانی مادرش، بر تنِ سالخورده‌ی دیگران نیز بیفتد.
اما این بخش از خیرخواهی او به اینجا ختم نشد. او با درکِ جایگاه خود در دنیای کودکان، تصمیم گرفت عروسک‌های محبوب مادرش را به دست کودکان برساند. او با این کار، نه تنها خاطرات مادرش را حفظ کرد، بلکه با هدیه دادن این عروسک‌ها، لبخند را به چهره‌ی کودکانانی که شاید خودشان به آن‌ها نیاز داشتند، بازگرداند.
کلامی از زبانِ دلِ یک پسر وفادار
در کنار این اقدام عملی، پیام بسیار احساسی و پرمعنایی نیز از سوی او منتشر شد. او در کلام خود، از ویژگی‌های والای مادرش سخن گفت و او را مردی «مردم‌دار و سفره‌دار» (سخاوتمند) خواند. او با جملاتی که از عمقِ دل برمی‌آید، نوشت:
«مامان جان، جای خالیت هیچ‌وقت پر نمی‌شود، همیشه دوستت دارم و به یادت هستم عزیز دلِ داریوش.»
این روایت، فراتر از یک خبر ساده است؛ این داستانِ وفاداری است، داستانِ تبدیل کردنِ اشک به لبخند، و داستانِ این که چگونه می‌توان از میانِ خاکسترِ سوگ، گلی از مهربانی شکوفا کرد.
