مانکن‌ های مغازه های بسته کرونازده و خاک گرفته

کرونا آمد و یک جهان را زیر و رو کرد.. کاسبی هایی که تنها امیدشان به بازار آخر سال بود و امیدشان نا امید شد. حال و هوای شهرها عوض شد و گویی گرد مرده بر سر شهر ریخته شده بود. مغازه هایی که تعطیل بودند و شهری که سوت و کور شده بود. در پرشین وی تصاویری از مانکن‌ های مغازه های بسته را می بینید که کرونازده شده اند.

مانکن‌ های مغازه های بسته

روز‌های اولی که کرونا آمد، خیلی‌ها جدی بودنش را باور نمی‌کردند یا شاید خیلی‌هایمان دچار سردرگمی بودیم. آن روز‌ها آمار‌های ابتلا و مرگ‌ومیر کمتر بود و فاصله‌گذاری به شکلی که از اوایل فروردین اجرا شد، آغاز نشده بود. بسیاری از مغازه‌ها و کسب‌وکار‌ها تا چند هفته فعال بودند و تا مدتی، ممنوعیت فعالیت کسب‌وکار‌های پرریسک مثل روز‌های اخیر جدی نشده بود.

یکی از اِلمان‌های شهری که در این مدت گاه به چشم می‌آمد، مانکن‌های پشت ویترین مغازه‌ها در کنار خیابان و داخل پاساژ‌ها بود؛ آدمک‌های ساکت و ساکنی که مثل همیشه لباس‌های رنگارنگ به تن داشتند و گاه برای هشدار یا همرنگی با جماعت یا جلب توجه، ماسکی به چهره سردشان زده بودند. بعد هم که لباس‌فروشی‌ها و پاساژ‌ها تعطیل شدند، بعضی‌هایشان را پارچه‌پیچ کردند تا حالا که بازدیدکننده و خریداری نیست، لااقل خاکی نشوند. این آدمک‌ها همیشه همینطور ساکت و بی‌روح بودند، اما لابد دلِ نداشته‌شان خوش بود به اینکه دیده می‌شدند. این روزها، اما در خاموشی فرو رفته‌اند و فراموش شده‌اند.

مانکن‌ های مغازه های بسته

مانکن‌ های مغازه های شهر

مانکن های کرونایی

مانکن‌ های کرونایی در مغازه

مانکن‌ های کرونازده

مانکن‌ های کرونازده تهران

بد نیست درباره کرونا ناخوانده در شهر بیشتر بدانید

جابر مطهری‌زاده مستندی را با موضوع شیوع ویروس کرونا در شهر سبزوار در دست تولید دارد.

مطهری‌زاده در ارتباط با ساخت این اثر مستند با عنوان «ناخوانده در شهر» گفت:
من قبل از شروع قرنطینه به سبزوار سفر کرده بودم که ویروس کرونا به این
شهر رسید و به سرعت شیوع پیدا کرد.

مطهری‌زاده افزود: وارد قرنطینه که شدیم، هر از چند گاهی اخبار ناگواری از تعداد بالای
مبتلایان به این ویروس و جان باختگان آن می‌رسید. من مردد بودم که برای حفظ جان
خودم و خانواده در قرنطینه بمانم یا دوربین به دست بگیرم و در بیمارستان شهر شروع
به ضبط این برهه‌ی تاریخی و تاثیری که این ویروس بر شهر گذاشته، بکنم.

این مستندساز ادامه داد: در نهایت با هماهنگی‌های انجام شده، فیلمبرداری مستند
«ناخوانده در شهر» را بصورت فیلمسازی تک‌نفره شروع کردم، برای این که عوامل
کمتری وارد این فضای پر خطر شوند.

مطهری‌زاده پیرامون ساختار فیلم خود توضیح داد: در این فیلم مشاهده‌گر، ما افرادی را دنبال می‌کنیم که همه با یک لباس متحدالشکل و ماسک به صورت، طوری که چهره و حتی جنسیت آنها مشخص نیست، برای یک هدف واحد که شکست این ویروس کشنده هست، جانفشانی می‌کنند. گویا همه‌ی مردم، اعم از پزشک و پرستار و خدمه بیمارستان، حتی نیروی انتظامی که مسئولیت قرنطینه شهر را برعهده دارد و نیروهای داوطلبی که هر روز و هر شب، سطح شهر را ضد عفونی می‌کنند، تبدیل به شخصیتی واحد شده‌ و برای یک هدف متحد مشترک بسیج شده‌اند.

وی یادآور شد: در این روزها که فیلمبرداری این مستند را شروع کرده‌ام، سه چهار پزشک و
پرستار که در بخش بیماران کرونایی مشغول خدمت‌رسانی بوده‌اند، خودشان و حتی
خانواده‌شان به این ویروس مبتلا شده‌اند و در واقع پزشک و پرستار و بیمار در یک نقطه به هم رسیده‌اند.

عصر ایران و ایسنا