آشنایی با داروی پرفنازین از دسته داروهای آرامبخش

پرفنازین از دسته داروهای آرامبخش برای بیماران می باشد که برای درمان اسكيزوفرنی و درمان اضطراب شدید مورد استفاده قرار می گیرد .در صورت داشتن بیماری قلبی از مصرف این دارو خودداری کنید .از عوارض مصرف این دارو می توان افسردگی , خواب آلودگی و یبوست را نام برد . برای آشنایی بیشتر با این دارو با پرشین وی همراه باشید.

موارد مصرف پرفنازین

پرفنازين در اسكيزوفرنی و حالات رواني ،مانيا و درمان كمكي كوتاه مدت اضطراب شديد، تحريكات رواني حرکتی،
هیجان و تحریکات رفتاری شديد و ناگهاني ، استفراغ و تهوع شديد به كار مي رود.

مکانیسم اثر پرفنازین

-آنتی سایکوتیکی که باعث مهار پس سیناپسی گیرنده های مزولیمبیک دوپامینرژیک می گردد.
اثرات آنتی کولینرژیک متوسط، اثرات آرام بخش ضعیف تا متوسط، اثرات اکستراپیرامیدال قوی و فعالیت های ضد انگل قوی.

فارماکوکینتیک 

پرفنازين پس از مصرف خوراكي ، سريع ولي ناكامل جذب گرديده، تحت تأثير متابوليسم عبور اول كبدي قرار گرفته
و غير فعال مي‌گردد. متابوليت‌ها و مقدار ناچيز داروي تغيير نيافته عمدتاً از راه ادرار و مقداري نيز از طريق صفرا دفع مي‌گردند.

پيوند اين دارو به پروتئين‌هاي پلاسما بسيار زياد است.

منع مصرف 

اين دارو در صورت وجود بيماري قلبي، (كمي يا زيادي فشار خون) ضعف شديد CNS، كوما، سندرم مادرزادي QT طولاني،
سابقه آريتمي قلبي و نقايص ژنتيكي كه سبب كاهش فعاليت ايزوآنزيم P4502D6شود، نبايد مصرف گردد.

عوارض جانبی پرفنازین

آثار خارج هرمي خصوصا ديستوني، به ويژه با مقادير مصرف زياد شايع‌تر بوده و در مصرف طولاني مدت ديسكينزي
ديررس ممكن است بروز نمايد. خواب آلودگي ، سستي، كابوس‌شبانه ، بي‌خوابي، بي ثباتي، افسردگي،
خشكي دهان ، يبوست، احتباس ادرار ،تاري ديد و احتقان بيني از عوارض شايع دارو هستند.

معرفی داروی پرفنازین

تداخلات دارویی پرفنازین

مصرف آن همراه با داروهاي ضد آريتمي و نيز داروهاي ضد هيستامين نظير ترفنادين و آستميزول يا مسدد گيرنده بتا
مانند سوتالول ، خطر بروز آريتمي بطني را افزايش مي‌دهد. داروهاي ضد افسردگي خصوصاً انواع سع حلقه‌اي
سبب افزايش غلظت خوني و نيز اثرات ضد موسكاريني اين دارو مي‌گردند.

پرفنازين ممكن است باعث كاهش آستانه تشنج شده و با اثر داروهاي ضد صرع مقابله نمايد. مصرف اين دارو همراه با
داوهايي مانند متوكلوپراميد و ليتيم خطر بروز عوارض خارج هرمي را افزايش مي‌دهد.

پرفنازين با اثر داروهاي ضد پاركينسون مانند بروموكريپتين با اثر داروهاي ضد پاركينسون مانند بروموكريپتین
و لوودوپا مقابله مي‌نمايند.

بروز سندرم آنسفالوپاتيك در تعدادي از بيماران كه همزمان ليتيم و داروهاي ضد پسيكوز دريافت‌ كرده‌اند
گزارش شده است. اثرات ضد پاركينسون لوودوپا در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است مهار شود.

مصرف همزامان داروهاي كاهنده فشار خون با اين دارو ممكن است سبب كاهش شديد فشار خون شود.
مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضد تيروئيد ممكن است خطر بروز آگرانولوسيتوز را افزايش دهد.

هشدار هایی برای مصرف پرفنازین

. اين دارو در موارد  زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود:

الكلسيم حاد، ديسكرازي خونی، اسيب شديد مغزي، تصلب عروق مغزي، كاهش ذخيره قلبي مانند بي‌كفايتي دريچه ميترال،
بي كفايتي عروق مغزي، فئوكروموسيتوم، بي كفايتي كليه، سندرم Reye، عيب كار كبد
و سابقه حساسيت به هر يك از فنوتيازين‌ها.

2.بررسي حركت غيرطبيعي و مشاهده دقيق علائم اوليه ديسكينزي، در طول درمان بطور منظم،
بويژه در سالخوردگان و بيماراني كه مقادير زياد دارو دریافت می کنند،توصيه مي‌شود.

توصیه های دارویی پرفنازین

. دوره درمان با اين دارو بايد كامل شود. اين دارو نبايد بيش از مقدارتجويز شده مصرف شود.
2. براي حصول اثرات درماني مطلوب، ممكن است چند هفته زمان مورد نياز باشد.

3. در صورتي كه يك نوبت مصرف دارو فراموش شود، اگر رژيم درماني بصورت يك نوبت مصرف در روز باشد،
به محض به ياد آوردن در همان روز، نوبت فراموش شده بايد مصرف شود.

درغير اينصورت، از مصرف نوبت فراموش شده بايد خودداري شود. اگر رژيم درماني بصورت چند نوبت در روز باشد،‌
به محض به يادآوردن طي يك ساعت ، آن نوبت بايد مصرف شود. در غير اين صورت از مصرف نوبت فراموش شده
يا دوبرابر كردن مقدار مصرف بعدي بايد خودداري گردد.

دارو یآرام بخش پرفنازین

4. قبل از قطع مصرف دارو، بايد به پزشك مراجعه شود. قطع تدريجي مصرف دارو ممكن است ضروري باشد.
5. از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS با اين دارو بايد خودداري گردد.

استفاده از پرفنازین برای درمان اضطراب

6. در صورت نياز به هرگونه عمل جراحي يا درمان اورژانس، پزشك بايد از مصرف اين دارو آگاه گردد.
7. هنگام رانندگي يا كار با ماشين‌آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.
8. هنگام برخاستن ناگهاني از حالت خوابيده يا نشسته ، بايد احتياط نمود.

9. هنگام ورزش، در هواي گرم ياهنگام حمام آب گرم، به علت احتمال بروز شوك حرارتي بايد احتياط نمود.

10. اين دارو ممكن است سبب بروز خشكي دهان شود. در صورت تداوم خشكي به مدت بيش از دو هفته ،
بايد به پزشك مراجعه نمود.

11. احتمال بروز حساسيت به نور با مصرف اين دارو وجود دارد. استفاده از عينك و لباس محافظت كننده ممكن است
ضروري باشد.

بیشتر بدانید طریقه‌ی مصرف پرفنازین

تهوع، استفراغ، الکلیسم:

بالغین و کودکان بزرگتر از ۱۲ سال: ۱۰ـ۵ mg در موقع نیاز به‌صورت عضلانی، حداکثر مصرف در بیماران سرپائی ۱۵mg
و در بیماران بستری ۳۶mg از راه خوراکی، ۱۶ـ۸ mg/day در دوزهای منقسم حداکثر تا ۲۴mg از راه وریدی
حداکثر تا ۵mg به‌صورت رقیق‌شده یا قطره‌قطره در محلول انفوزیون وریدی.

اختلالات سایکوتیک:

بالغین: ۱۶ـ۸ mg دو الی سه بار در روز از راه خوراکی که به‌تدریج افزایش داده می‌شود تا به دوز مطلوب برسد.
حداکثر ۶۴ mg/day از راه عضلانی ۵mg هر ۶ ساعت که نباید از ۳۰mg/day تجاوز نماید.

کودکان بزرگتر از ۱۲ سال: ۱۲ـ۶ mg در دوزهای منقسم از راه خوراکی

بیماران غیربستری:

بالغین: از راه خوراکی ۸ـ۴ mg سه بار در روز یا ۳۲ـ۸ mg از قرص repeat action دوبار در روز؛
از راه عضلانی ۵mg هر ۶ ساعت.

دارویاب , ویکی ووک