سوره همزه

صفحه ۶۰۱
قرآن آنلاین
آماده پخش
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
وَیْلٌ لِّکُلِّ هُمَزَهٍ لُّمَزَهٍ ۱
وای بر هر عیب جوی بدگوی!
الَّذِی جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ ۲
همان که ثروتی فراهم آورده و [پی در پی] آن را شمرد [و ذخیره کرد.]
یَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ ۳
گمان می کند که ثروتش او را جاودانه خواهد کرد.
کَلَّا لَیُنبَذَنَّ فِی الْحُطَمَهِ ۴
این چنین نیست، بی تردید او را در آن شکننده، اندازند؛
وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْحُطَمَهُ ۵
و تو چه می دانی آن شکننده چیست؟
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَهُ ۶
آتش برافروخته خداست
الَّتِی تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَهِ ۷
[آتشی] که بر دل ها برآید و چیره شود.
إِنَّهَا عَلَیْهِم مُّؤْصَدَهٌ ۸
آن آتش بر آنان سربسته است [که هیچ راه گریزی از آن ندارند؛]
فِی عَمَدٍ مُّمَدَّدَهٍ ۹
[آتشی] در ستون هایی بلند و کشیده.