روش‌های لیفت صورت بدون جراحی ؛ از هایفو و RF تا لیزر، میکرونیدلینگ و فیلر

روش های لیفت صورت بدون جراحی شامل مجموعه‌ای از درمان‌های غیرتهاجمی یا کم‌تهاجمی است که با هدف سفت‌تر شدن پوست، بهبود خطوط صورت، تحریک کلاژن یا جبران کاهش حجم انجام می‌شوند. برخلاف لیفت جراحی، در بسیاری از این روش‌ها خبری از برش بزرگ، بیهوشی عمومی یا بستری شبانه نیست و دوره بازگشت به فعالیت‌های روزمره نیز معمولاً کوتاه‌تر است.

روش های لیفت صورت بدون جراحی

با این حال اصطلاح «لیفت بدون جراحی» نباید این تصور را ایجاد کند که نتیجه این درمان‌ها با جراحی لیفت صورت یکسان است. در افتادگی قابل توجه پوست، چین‌های عمیق یا شلی شدید، روش‌های غیرجراحی معمولاً توان ایجاد تغییرات یک جراحی لیفت را ندارند. نتیجه بسیاری از آنها نیز موقتی است و ممکن است به تکرار درمان نیاز باشد.

مهم‌ترین روش‌های لیفت و سفت کردن صورت بدون جراحی

روش مناسب به مشکلی که قرار است درمان شود بستگی دارد. افتادگی پوست، کاهش حجم گونه، خطوط حرکتی صورت و آسیب‌های سطحی پوست الزاماً با یک روش واحد درمان نمی‌شوند.

۱. اولتراسوند یا هایفو برای سفت کردن پوست

در روش‌های مبتنی بر اولتراسوند، انرژی به لایه‌های عمقی‌تر پوست منتقل می‌شود و گرمای ایجادشده می‌تواند بدن را به تولید کلاژن بیشتر تحریک کند.

نتیجه این روش معمولاً فوری و چشمگیر نیست. تغییرات به‌تدریج ظاهر می‌شوند و در منابع تخصصی، بازه حدود ۲ تا ۶ ماه برای مشاهده سفت شدن و لیفت متوسط پس از درمان ذکر شده است. در بعضی افراد ممکن است جلسات بیشتر سودمند باشد.

این روش بیشتر برای افرادی مناسب است که مقدار نسبتاً کمی افتادگی پوست دارند و انتظار تغییرات طبیعی و تدریجی دارند.

۲. رادیوفرکوئنسی یا RF

رادیوفرکوئنسی نیز با ایجاد گرما در بافت‌های زیر پوست عمل می‌کند. هدف، تحریک فرآیند ساخت کلاژن و در نتیجه ایجاد مقداری سفتی در پوست است.

در نوع غیرتهاجمی RF دستگاه روی سطح پوست قرار می‌گیرد. بعضی افراد مقداری احساس سفتی را زودتر مشاهده می‌کنند، اما شکل‌گیری کلاژن زمان می‌برد و بهترین نتیجه ممکن است طی چند ماه ظاهر شود.

نوع کم‌تهاجمی RF نیز وجود دارد که انرژی از طریق سوزن‌ها یا ابزارهای باریک به بخش‌های مشخصی از بافت منتقل می‌شود. این روش دوره نقاهت بیشتری نسبت به RF سطحی دارد و باید توسط پزشک واجد صلاحیت انجام شود.

۳. لیزر برای سفت شدن و جوان‌سازی پوست

روش‌های لیزری یکسان نیستند. برخی لیزرها می‌توانند بدون ایجاد زخم در سطح پوست، گرما را به لایه‌های عمقی منتقل و تولید کلاژن را تحریک کنند. در این روش‌ها معمولاً نتیجه طی چند ماه ظاهر می‌شود و ممکن است چند جلسه درمان لازم باشد.

لیزر resurfacing یا بازسازی سطح پوست تهاجمی‌تر است و می‌تواند علاوه بر سفت‌تر شدن پوست، خطوط ظریف، چروک‌ها و برخی تغییرات رنگی پوست را نیز کاهش دهد. در مقابل، دوره نقاهت و احتمال عوارض آن نسبت به روش‌های کاملاً غیرتهاجمی بیشتر است.

۴. میکرونیدلینگ

در میکرونیدلینگ از سوزن‌های بسیار ظریف برای ایجاد آسیب‌های کنترل‌شده و کوچک در پوست استفاده می‌شود. این فرآیند می‌تواند تولید کلاژن و الاستین را تحریک کند.

میکرونیدلینگ علاوه بر شلی خفیف پوست، برای برخی مشکلات مانند خطوط ظریف، منافذ قابل مشاهده و آثار آسیب ناشی از آفتاب نیز به کار می‌رود. معمولاً یک جلسه برای رسیدن به نتیجه نهایی کافی نیست و ممکن است چند درمان با فاصله زمانی مشخص توصیه شود.

نتیجه کامل نیز فوری نیست و شکل‌گیری کلاژن جدید می‌تواند چند ماه طول بکشد.

۵. فیلر؛ زمانی که مشکل اصلی کاهش حجم است

گاهی چیزی که چهره را افتاده نشان می‌دهد فقط شل شدن پوست نیست و کاهش حجم گونه‌ها یا بعضی قسمت‌های صورت نیز نقش دارد. فیلرهای پوستی با موادی مانند هیالورونیک اسید می‌توانند حجم ازدست‌رفته را جبران کنند.

فیلر می‌تواند به گونه‌ها و لب‌ها حجم دهد یا بعضی خطوط عمیق را پر کند. با این حال فیلر با روش‌هایی مثل اولتراسوند و RF تفاوت دارد؛ کار اصلی آن افزودن حجم است، نه سفت کردن مستقیم پوست.

ماندگاری فیلر به ماده مورد استفاده و محل تزریق بستگی دارد و می‌تواند از چند ماه تا مدت طولانی‌تر متفاوت باشد.

۶. بوتاکس و سایر تزریق‌های بوتولینوم توکسین

تزریق بوتولینوم توکسین بیشتر برای خطوطی کاربرد دارد که بر اثر فعالیت عضلات ایجاد می‌شوند؛ مانند خطوط میان ابروها، پیشانی یا اطراف چشم.

این روش عضلات مشخصی را برای مدتی آرام‌تر می‌کند و بنابراین نباید آن را درمان اصلی افتادگی و شلی پوست دانست. اثر آن نیز دائمی نیست و معمولاً نیاز به تکرار دارد.

۷. پیلینگ شیمیایی و میکرودرم ابریژن

پیلینگ شیمیایی با برداشتن لایه‌های سطحی پوست می‌تواند به بهبود بافت، منافذ و بعضی خطوط کمک کند. بسته به نوع و عمق درمان، برای رسیدن به نتیجه موردنظر ممکن است بیش از یک جلسه لازم باشد.

میکرودرم ابریژن نیز نوعی لایه‌برداری کم‌تهاجمی است که بیشتر برای بهبود ظاهر خطوط سطحی، برخی اسکارهای خفیف و کیفیت سطح پوست استفاده می‌شود. این روش‌ها بیشتر روی کیفیت و ظاهر سطح پوست اثر دارند و نباید از آنها انتظار لیفت قابل توجه پوست افتاده را داشت.

آیا کرم‌های لیفت واقعاً پوست افتاده را بالا می‌کشند؟

کرم‌ها و لوسیون‌هایی که با عنوان سفت‌کننده یا لیفت‌کننده فروخته می‌شوند معمولاً نمی‌توانند نتیجه مشابه یک روش پزشکی ایجاد کنند. مرطوب‌کننده‌ها ممکن است برای مدت کوتاهی پوست را پرتر نشان دهند و خطوط ظریف را کمتر قابل مشاهده کنند، اما مواد موضعی به اندازه‌ای در پوست نفوذ نمی‌کنند که بتوانند افتادگی قابل توجه را بالا بکشند.

محصولات حاوی رتینوئیدهایی مانند رتینول ممکن است با کمک به تولید کلاژن تغییرات محدودی ایجاد کنند، اما این موضوع نیز با «لیفت صورت» به معنای واقعی آن تفاوت دارد.

کدام روش لیفت بدون جراحی نتیجه بیشتری دارد؟

یک روش واحد برای همه افراد بهترین گزینه نیست. اگر مشکل اصلی افتادگی خفیف پوست باشد، روش‌هایی مانند اولتراسوند یا RF می‌توانند مطرح باشند؛ اگر کاهش حجم وجود داشته باشد، ممکن است فیلر مورد بررسی قرار گیرد و برای مشکلات سطح پوست نیز لیزر، میکرونیدلینگ یا درمان‌های لایه‌بردار کاربرد متفاوتی دارند.

در روش‌های غیرتهاجمی، نتیجه معمولاً ملایم‌تر است و به‌تدریج ظاهر می‌شود. روش‌های کم‌تهاجمی می‌توانند تغییر بیشتری ایجاد کنند اما معمولاً دوره نقاهت و احتمال عوارض بیشتری نیز دارند.

برای افتادگی شدید پوست نیز روش‌های غیرجراحی ممکن است نتیجه مورد انتظار را ایجاد نکنند و جراحی همچنان می‌تواند تغییر قابل توجه‌تری ایجاد کند.

عوارض احتمالی روش‌های لیفت بدون جراحی

«بدون جراحی» به معنی «بدون عارضه» نیست. بسته به روش انتخابی، قرمزی، تورم، کبودی، حساسیت، خشکی یا پوسته‌ریزی ممکن است رخ دهد. عفونت، سوختگی، ایجاد اسکار یا نامتقارن شدن نتیجه نیز در برخی درمان‌ها امکان‌پذیر است.

وجود بیماری پوستی فعال، عفونت، بعضی داروها یا شرایط پزشکی می‌تواند روی مناسب بودن یک درمان تأثیر بگذارد. به همین دلیل انتخاب روش باید پس از ارزیابی پوست و مشورت با پزشک متخصص انجام شود، به‌خصوص در درمان‌های تزریقی، لیزری یا روش‌هایی که انرژی را به بافت‌های عمقی منتقل می‌کنند.

در مجموع، لیفت صورت بدون جراحی بیشتر برای تغییرات خفیف تا متوسط و افرادی مناسب است که انتظار نتیجه طبیعی‌تر و دوره نقاهت کوتاه‌تری دارند. مهم‌ترین نکته، انتخاب روش بر اساس مشکل واقعی پوست است؛ زیرا درمان کاهش حجم، خطوط حرکتی و افتادگی پوست لزوماً یکسان نیست.

منابع:
Cleveland Clinic
American Academy of Dermatology