خواهران اسکندری در خانه مادری: گفتگو با لاله، ستاره و مادرشان + تصاویر

خواهران اسکندری، نامهایی که این روزها در عرصه هنر ایران بیش از پیش شنیده میشوند، نه تنها به خاطر استعداد و تواناییهایشان، بلکه به دلیل روابط خانوادگی گرم و صمیمانهشان نیز مورد توجه قرار گرفتهاند. خانواده اسکندری، با تقدیم دو چهره شناخته شده به دنیای بازیگری، یعنی لاله و ستاره، همواره الگویی از همدلی و حمایت متقابل بودهاند. در یک عصر دلانگیز بهاری، فرصتی دست داد تا در فضایی صمیمی و گرم، در خانه مادری این خانواده هنرمند، پای صحبتهایشان بنشینیم و از روزهای گذشته و احوال این روزهایشان بشنویم.
این دیدار صمیمی، تنها به حضور ستاره و لاله خلاصه نشد، بلکه مادر گرانقدرشان و خواهر بزرگترشان، سارا، به همراه روژین، دختر سارا، نیز جمع را کامل کردند. گفتگویی که در آن، نه تنها از دنیای هنر و حرفه، بلکه از خاطرات شیرین کودکی، چالشهای مسیر هنری و اهمیت خانواده سخن گفته شد. این مصاحبه، دریچهای تازه به سوی زندگی شخصی و حرفهای این هنرمندان گشود و حرفهای ناگفته بسیاری را آشکار ساخت.
آغاز مسیر هنری: از علاقه کودکی تا ورود به صحنه
مادر خانواده اسکندری، با لبخندی از خاطرات گذشته، از آشنایی فرزندانش با دنیای هنر از دوران کودکی سخن میگوید. او معتقد است که ستاره، به دلیل روحیات خاص خود، از همان ابتدا نشانههایی از علاقه به بازیگری را بروز میداد و این مسیر برایش قابل پیشبینی بود. آشنایی با عموی بچهها، حسین اسکندری، که از مجریان شناخته شده تلویزیون بود، بیشک در گرایش آنها به سمت نمایش و بازیگری نقش بسزایی داشت. بچهها علاوه بر بازی در نمایشهای کودکانه، در چند اثر تلویزیونی نیز در کنار عموی خود حضور یافتند و این فضا را تجربه کردند. ستاره اولین نفری بود که به طور جدی وارد عرصه بازیگری شد، در حالی که سارا و لاله، ابتدا کار خود را از حوزه گریم آغاز کردند.
ستاره اسکندری، با یادآوری خاطرات دوران کودکی، از شیطنتهایش میگوید؛ دورانی که دوست داشت پسر باشد و از دختر بودن خود راضی نبود، اما امروز به زن بودن خود افتخار میکند. او اولین تجربه بازیگری خود را در دوران راهنمایی و در یک فیلم کوتاه به کارگردانی حمید تمجیدی، در کنار هنرمندانی چون جمشید اسماعیلخانی و مرحومه کبری سعیدی، به دست آورد. پس از آن، وقفهای در مسیر بازیگری او ایجاد شد، تا اینکه در سنین جوانی، با همراهی برادرش سیامک که در دانشکده هنرهای زیبا تحصیل میکرد، دوباره به دنیای تئاتر و هنر بازگشت و با دپارتمان تئاتر آشنا شد.
نقش خواهران در مسیر حرفهای یکدیگر
در مورد نقش ستاره در ورود لاله به عرصه بازیگری، دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. ستاره معتقد است که نقشی در بازیگر شدن لاله نداشته است، اما لاله بر این باور است که ستاره در ابتدا مخالف بازیگر شدن او بوده است. ستاره توضیح میدهد که لاله کار خود را با گریم آغاز کرده بود و زمانی که پیشنهاد کار تصویری به او شد، ستاره به او پیشنهاد داد که از زاویه تئاتر وارد بازیگری شود، چرا که در آن زمان معتقد بود این مسیر درستتری برای لاله است.
لاله اسکندری، اما دیدگاه متفاوتی دارد. او ورود خود به حوزه گریم را مدیون خواهرش سارا میداند. لاله که تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته گرافیک گذرانده و همزمان نقاشی را نیز دنبال میکرد، در سال ۱۳۷۵، با معرفی سارا، به تئاتر شهر پیوست و حدود دو سال و نیم در کنار سارا مشغول کار گریم بود. او در همان دوران پیشنهاداتی برای کار تصویری داشت، اما ستاره چندان موافق نبود و اصرار داشت که لاله بازیگری را از تئاتر شروع کند. لاله در این باره میگوید: “اتفاقا ایشان مخالف بازیگر شدن من بود.” اما در ادامه میافزاید که ستاره مانع حضور او نبود، بلکه مشوق هم نبود. کسی که لاله را برای ورود به عرصه بازیگری تشویق کرد، پدرش بود. مادر نیز با این دیدگاه که ورود به بازیگری ممکن است زندگی را از روال طبیعی خارج کند، چندان موافق نبود.
چالشهای ورود به بازیگری و اهمیت حمایت خانواده
لاله اسکندری، با وجود مخالفتها و تردیدهای اولیه، با کارگردانان خوبی کار خود را آغاز کرد و تجربیات شیرینی از بازیگری به دست آورد. او معتقد است که اگر در ابتدای راه با چند کار ناموفق روبرو میشد، شاید دیگر این حرفه را ادامه نمیداد. همچنین، حضور در عرصه بازیگری باعث قطع ارتباط او با دنیای هنرهای تجسمی نشد و او این دو حوزه را به موازات هم پیگیری کرده است.
در این میان، سارا اسکندری، با وجود علاقهاش به گریم از سن ۱۳-۱۴ سالگی و آشنایی با اساتید این حوزه، مسیری متفاوت را انتخاب کرد. او معتقد است که هر کس باید در مسیر استعدادهای خود حرکت کند. علاقه او به گریم به حدی بود که عمویش، حسین اسکندری، او را به کلاس گریم استاد عبدالله اسکندری معرفی کرد.
فعالیتهای هنری و زندگی شخصی لاله اسکندری
لاله اسکندری، علاوه بر بازیگری، در حوزههای دیگری نیز فعالیت داشته است. او در مورد فعالیتهایش در زمینه کارآفرینی و احیای هنرهای دستی میگوید که این موضوع برایش جذابیت زیادی داشته است. او در ابتدا با شهرداری برای پروژههایی در زمینه زیباسازی و احیای هنرهای دستی همکاری کرده است. او در سال ۸۷ اولین کار خود را برای منطقه ۵ انجام داد و بازخوردهای خوبی دریافت کرد. اما از سال ۸۹ مشکلاتی پیش آمد و او حدود ۳ سال با شهرداری کار نکرد، تا اینکه در سال ۹۲ دوباره همکاری خود را از سر گرفت.
در مورد تاثیر ازدواج بر فعالیتهای هنری، لاله بیان میکند که تنها شرط او برای ازدواج، پذیرش خودش، همانطور که هست، توسط همسر و خانوادهاش بوده است. او این نگاه را که در یک رابطه، یکی از طرفین برای دیگری برنامهریزی کند، دوست ندارد. خوشبختانه، همسرش، ساسان، و خانواده او، با او همراهی کرده و او را پذیرفتهاند. در طول سه سال زندگی مشترک، ساسان با صبوری بسیار زیاد از او حمایت کرده است. ستاره نیز این صبوری را قابل تقدیر میداند.

لاله ادامه میدهد که سه هفته پس از ازدواجش جلوی دوربین رفت و سه ماه بعد از ازدواج به آبادان سفر کرد و بیش از یک ماه در آنجا مشغول کار بود، اما ساسان همواره همراه و حامی او بوده است. در مورد آشپزی، لاله میگوید که اهل آشپزی است، اما نه به این صورت که همیشه پای گاز باشد. ستاره با خنده اضافه میکند که آشپزی همسر لاله بهتر است.
تصاویر جدید و نگاهی به خانواده اسکندری
این دیدار صمیمی در خانه مادری، فرصتی مغتنم بود تا تصاویری جدید از این سه خواهر هنرمند و مادرشان ثبت شود. تصاویری که نشان از صمیمیت و عشق خانوادگی میان آنها دارد. حضور مادر در کنار دختران هنرمندش، جلوهای خاص به این جمع بخشیده و یادآور اهمیت خانواده در موفقیتهای فردی است.
“روابط خانوادگی قوی، ستون اصلی موفقیت و آرامش در زندگی هر فردی است و خانواده اسکندری نمونهای بارز از این اصل هستند.”

جمعبندی
خواهران اسکندری، با وجود مسیرهای هنری متفاوت، همواره از حمایت و عشق خانوادگی بهرهمند بودهاند. این گزارش، نگاهی به زندگی، حرفه و روابط صمیمی لاله، ستاره و مادرشان در خانه مادری داشت. ناگفتههای جالبی از دوران کودکی، چالشهای ورود به دنیای هنر و اهمیت حمایت خانواده در این مصاحبه آشکار شد. تصاویر جدید منتشر شده نیز، گواهی بر صمیمیت و گرمای این خانواده هنرمند است.











