زندگی صبا پاکدل از تولد تا ازدواج و زندگی در کانادا

حسن پاکدل و عاطفه رضوی چهره های سرشناس و مطرح هنری کشورمان یک دختر به نام صبا دارند که اکنون ازدواج کرده و در خارج از کشور زندگی می کند به تازگی عاطفه رضوی با انتشار متنی از دلتنگی برای دخترش نوشت و دخترش نیز با انتشار عکسی در فرودگاه امام خمینی از خداحافظی با خانواده اش دلنوشته ای منتشر کرده است. در ادامه جزئیاتی درباره زندگی صبا پاکدل دختر این هنرمندان مشهور کشورمان را در پرشین وی بخوانید

زندگی صبا پاکدل دختر عاطفه رضوی و حسین پاکدل

حسین پاکدل (زادهٔ ۱۳۳۸) نویسنده و کارگردان تئاتر و بازیگر ایرانی است. او در سال‌های ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۳، مدیریت پخش شبکه یک را بر عهده داشت. او همچنین مدیر دوره‌های دهم و یازدهم جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان بود.
حسین پاکدل اواسط دهه 60 با عاطفه رضوی ازدواج کرد، ثمره این زندگی مشترک تنها یک دختر به نام (صبا) پاکدل متولد 1367 می باشد که حالا در کانادا و ایران در رفت و آمد می باشد.

بیوگرافی عاطفه رضوی مادر صبا پاکدل

عاطفه رضوی در سال 1347 در تهران متولد شد. او درسال 1363 در دوره ی دبیرستان موفق به کسب رتبه ی اول در اجرای نمایش شد و به دنبال آن توسط آموزش و پرورش ناحیه به وزارت ارشاد معرفی گردید. او دوره دو ساله ی تئاتر را در تالار محراب گذراند و سال 1365 به عنوان هنرجوی گریم زیر نظر عبدالله اسکندری شروع به کار نمود.او از یک خانواده هنری و فرهنگی برخاسته و برادرش، بهروز رضوی، نیز از چهره‌های شناخته‌شده تلویزیون ایران است . عاطفه رضوی ابتدا با مهرداد شکرابی ازدواج کرد، اما این ازدواج به جدایی انجامید. او سپس با حسین پاکدل، نویسنده و کارگردان ایرانی، ازدواج کرد و این زوج دارای یک دختر به نام صبا پاکدل هستند که متولد ۱۳۶۷ است و اکنون در خارج از کشور زندگی می‌کند.

زندگی صبا پاکدل دختر حسین پاکدل

بیوگرافی حسین پاکدل پدر صبا پاکدل

حسین پاکدل سال 1338 در اصفهان متولد شد. او تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته کشاورزی (دانشگاه شیراز) آغاز کرد و در دانشگاه تهران به پایان رساند. از سال 1336 با صداوسیمای مرکز شیراز به همکاری پرداخت و یک سال بعد در تهران به ادامه آن پرداخت.
در سال های 1366 تا 1373، مدیریت پخش شبکه اول سیما را برعهده گرفت و مدیریت دوره های دهم و یازدهم جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان را نیز پذیرفت. وی هم اکنون به عنوان نویسنده و تهیه کننده، در صدا و سیما فعال می باشد.
حسین پاکدل با عاطفه رضوی، بازیگر و چهره‌پرداز معروف، ازدواج کرده است. این زوج تنها یک دختر به نام صبا پاکدل دارند که متولد ۱۳۶۷ است و در حال حاضر در کانادا زندگی می‌کند . حسین پاکدل برادر مهدی پاکدل، بازیگر مشهور ایرانی نیز می‌باشد . حسین پاکدل در چندین فیلم و سریال تلویزیونی نقش آفرینی کرده است که از آن جمله می‌توان به یاس‌های وحشی (۱۳۷۶)، مسافر ری (۱۳۷۹)، و از یادها رفته (۱۳۹۶) اشاره کرد

زندگی صبا پاکدل دختر عاطفه رضوی

صبا پاکدل درباره مهاجرتش ، هنگام خداحافظی در صفحه شخصی اش با انتشار عکسی نوشت :

صبا پاکدل و پدر و مادرش

حال ام شبيه به ثانيه هاى وهم آلود و گيجِ خواب وُ بيدارى دم صبح است وقتى به ديدن خوابى لذت بخش كودكانه دلخوش ام اما آگاهى عجيبى درونم مى گويد خيلى زود بيدار خواهم شد.

تقلا كنان در اعماق بى وزنِ خواب غلت مى زنم، چنگ مى كشم به ديواره هاى اسفنجى رويا تا هميشه همان جا بمــانم، شايد حتا پا مى كوبم زمين و ملتمسانه خواهش مى كنم، اما نيروى عجيبى دو دستى مچ پاهاى ام را سخت مى فشارد و بى رحمانه از چاهِ خواب بيرون ام مى كشد.

خوب مى دانم جنگ كردن با اين واقعيت كه بالاخره بايد بيدار شوم كار بيهوده ايست! اما با دلخوشىِ زودگذرِ اين خواب شيرين چه كنم كه تا هميشه ى توان حافظه ام با من خواهد آمد؟ و به هر وعده ىِ بيدارى ياد آورم مى كند كه زمانى رويايى بوده ولى ديگر نيست.

آخرسر بيدار شدم اما همچنان پلك روى هم مى فشارم، تمام تلاش ام را مى كنم كه باز لحظه اى، ثانيه اى به خلسه ى خواب پناه ببرم. شايد بشود ادامه ى خواب ام را ببينم، اما نمى شود كه نمى شود!

انگار قـــرن هاست بيدار شده ام و آن رويا از من دورتر و دورتر مى رود.
.
صدايى از دور شماره ى پرواز مى گويد و سفرى خوش براى بيدارى هاى بى رويايم آرزو مى كند.

من، تا هميشه ىِ بيدارى يك مسافرم!

بامداد اول شهريور هزار وُ سيصد نود و هشت خورشيدى

ازدواج صبا پاکدل دختر عاطفه رضوی و حسن پاکدل

ازدواج صبا پاکدل دختر عاطفه رضوی و حسن پاکدل

صبا پاکدل مدتی پیش عکسی از مراسم ازوداج خود را در صحفه شخصی اش منتشر کرد و نوشت : عاشقانه هايمان از اين زمان بهانه ى زندگى ست .

ازدواج صبا پاکدل

خداحافظی سبا پاکدل از خانواده اش

صبا پاکدل دو روز قبل در فرودگاه امام خمینی با انتشار عکسی در صحفه شخصی اش نوشت :
حال ام شبيه به ثانيه هاى وهم آلود و گيجِ خواب وُ بيدارى دم صبح است وقتى به ديدن خوابى لذت بخش كودكانه دلخوش ام اما آگاهى عجيبى درونم مى گويد خيلى زود بيدار خواهم شد.

تقلا كنان در اعماق بى وزنِ خواب غلت مى زنم، چنگ مى كشم به ديواره هاى اسفنجى رويا تا هميشه همان جا بمــانم، شايد حتا پا مى كوبم زمين و ملتمسانه خواهش مى كنم، اما نيروى عجيبى دو دستى مچ پاهاى ام را سخت مى فشارد و بى رحمانه از چاهِ خواب بيرون ام مى كشد.

خوب مى دانم جنگ كردن با اين واقعيت كه بالاخره بايد بيدار شوم كار بيهوده ايست! اما با دلخوشىِ زودگذرِ اين خواب شيرين چه كنم كه تا هميشه ى توان حافظه ام با من خواهد آمد؟ و به هر وعده ىِ بيدارى ياد آورم مى كند كه زمانى رويايى بوده ولى ديگر نيست.

صبا پاکدل در فرودگاه

آخرسر بيدار شدم اما همچنان پلك روى هم مى فشارم، تمام تلاش ام را مى كنم كه باز لحظه اى، ثانيه اى به خلسه ى خواب پناه ببرم. شايد بشود ادامه ى خواب ام را ببينم،اما نمى شود كه نمى شود! انگار قـــرن هاست بيدار شده ام و آن رويا از من دورتر و دورتر مى رود. صدايى از دور شماره ى پرواز مى گويد و سفرى خوش براى بيدارى هاى بى رويايم آرزو مى كند. من، تا هميشه ىِ بيدارى يك مسافرم! بامداد اول شهريور هزار وُ سيصد نود و هشت خورشيدى

زندگی صبا پاکدل و همسرش

همسر صبا پاکدل

صبا پاکدل و همسرش

گفتگوی خواندنی با حسین پاکدل مجری خوش بیان و خوش تیپ دهه 60

حسین پاکدل برای تلویزیونی ها یادآور مجری دقیق، خوش بیان، مسلط و خوش تیپ دهه 60 تلویزیون،برای تئاتری ها علاوه بر اجراهای درخشانش، زنده کننده خاطرات دوران طلایی مدیریتش در تئاتر شهر و برای سینمایی ها یادآور نقش های دوست داشتنی در برخی از کارهای آرزشمند سینمای ایران است.
پاکدل در هر جایگاهیی شخصیتی که بیش از هر چیز قلب، روان و تار و پودش برای میهن دوست داشتنی اش ایران می تپد

شما خیلی خوش اخلاق هستید. فکر می کنم دور و بری های تان خیلی از کارکردن با شما لذت می برند. درست است؟

نمی دانم در طولانی مدت هم همین هستم یا نه. ما پیرو پیامبری هستیم که اولین رسالتش گسترش اخلاق بوده است. خشونت اصلا در ذات اسلام نیست. درست است که باید از حریم دین مان دفاع کنیم اما باید با هم مهربان باشیم. دین ما دین رحمت است.

عاطفه رضوی و دخترش صبا پاکدل در خارج از کشور

مولانا می گوید:

ای حسام الدین اگر خواهی شقاوت کم شود
جهد کن تا عشق روزافزون شود.
دقیقا این سخن پیغمبر ماست که مولانا آن را تبدیل به شعر کرده.

شما از سال 1376 یاس های وحشی بعد مسافر ری، تفنگ سرپر و برف روی کاج ها را بازی کردید. امسال هم در دو فیلم شیفت شب و آزادی مشروط بازی کردید. این علاقه مندی به بازیگری از کجا می آید؟

کار نمایش، کار تلویزیون و تئاتر در راستای هم هستند. در تلویزیون حکم تهیه کنندگی داشتم و چندین سریال تولید کردم و پیش از آنکه کارگردانی کنم، می نوشتم و بعد هم به واسطه علاقه به کارهای نمایشی به مرکز هنرهای نمایشی و بعدها تئاتر شهر وارد شدم.

هرجا رفتید از شما یک خاطره خوب به جا مانده، بهترین دوره مدیریت تئاتر شهر، مربوط به شما می شود. دلیل این امر چیست؟

شما لطف دارید. اگر مدیریت هنرمندانه اعغمال و با تعلق خاطر به ذات هنر همراه شود جواب می دهد.کار و خدمتگزاری باید در درجه اول اهمیت برای ما باشد.خیلی جاها مسوولیت هایی که به من پیشنهاد شد،می پرسیدم که آخر این پست ها چه به ربط به علاقه مندی ها و کار من دارد؟ در دوران زندگی ام سه پست را به خاطر علاقه مندی قبول کردم و هر سه مورد را هم با خواست و اراده خودم به موقع رها کردم.

صبا پاکدل دختر عاطفه رضوی و حسین پاکدل

سال های طولانی پخش تلویزیون، بعد چهار دوره جشنواره بین المللی فیلم های کودک و در کنار آن کمک هایی هم در جشنواره فجر به عنوان مدیر اجرایی کردم و بعد هم تئاتر شهر. بنابراین تنوع مدیریتی ام زیاد نبوده و قصدم کمک بوده است. اگر پست های دیگری را قبول نکردم تنها به این خاطر بوده که می دانستم کسانی بهتر از من
هستند. ممکن است مدیری موفق، در پست و جایی دیگر فاجعه به بار بیاورد.

و چه بهتر که قبل از ایجاد خرابکاری کناره گیری کنیم.

دقیقا. این را می گویند کار عاقلانه. ما بعضی وقت ها دم از عدالت می زنیم اما بی عدالتی می کنیم. چون پستی را اشغال می کنیم که در آن سررشته نداریم.این عین بی عدالتی و ظلم به جمعیتی کثیر است.یک مدیر باید آن قدر باتجربه و کاربلد باشد که نه از چاپلوس ها و افرادی که مدیحه گو هستند و تاییدش می کنند، بلکه از آدم هایی که فنون کار را خوب می دانند، استفاده بهینه کند.

نقش تان در برف روی کاج ها یک جورهایی منفی بود. نگران اینکه تاثیری روی ذهن مخاطب بگذارید، نبودید؟

نگرش من و آقای معادی به آن نقش منفی نبود. «علی» آدمی بود که در زندگی اشتباه کرد و تاوان اشتباهش را داد و چیزهای با ارزشی را در زندگی از دست داد.

عاطفه رضوی

مقطع تاریخی تئاتر شما دوران قاجار است. به نظر شما آیا دوره قاجار پتانسیل خوبی برای تبدیل شدن به قصه و نمایشنامه دارد؟

روزگار قاجار، دوران گذار عجیبی است. یک بزنگاه جالب است. در50 سال سلطنت ناصرالدین شاه،کشور با سکون وحشتناکی همراه بود. حکومت قاجار فقط تلاش می کرد تا بتواند کاخ ها واهل حرم خودش را حفظ کند و کاری به این نداشت که بر سر مردم چه می آید اما یک دفعه زمزمه های قانون خواهی و حقوق مدنی و افکار عمومی شکل گرفت.

قبل از آن ساختار کشور از شاه و رعیت تشکیل شده بود و این وسط هم برخی فقط واسطه کنترل و سرکوب بودند. هرکس یا در شمار درباریان و اطرافیان شاه بود یا باید به جرگه رعایا می پیوست.

و تازه متوجه می شود که کشورش کجا قرار دارد؟

تازه وقتی از سفر اول و دوم بر می گردد، تصمیم میی گیرد که شرایط مملکت را بسته تر کند؛ چون نگران می شود که خبر پیشرفت های جدید غرب به مردم برسد. بنابراین سعی می کند مردم را در بی خبری بگذارد، اما بعد از سفر سوم ناصرالدین شاه است که جامعه آرام آرام آگاه می شود. این سیر با توسعه اندیشه و سواد همچنین با تلاش منورالفکرها و مشروطه خواهان به یکباره سیری پرشتاب پیدا می کند.

زندگی صبا پاکدل

به نوشته های اسماعیل فصیح چقدر علاقه داشتید و از چه زمانی شروع به خواندن رمان هایش کردید؟

از جوانی و زمانی که کتاب خوانی را شروع کردم، آثار او و خیلی از نویسنده ها را می خواندم.به نظرم حیف است از او استفاده نکینم. اگر می توانستیم از دارایی های مان درست استفاده کنیم،سینما و تلویزیون مان خیلی رشد می کرد. همین جلال آریان؛ شخصیت رمان های مطرح اسماعیل فصیح،شخصیت جذابی برای سینما و تلویزیون و تئاتر ماست.

اسماعیل فصیح را از نزدیک ندیده اید؟

نه متاسفانه، اما همیشه آثارش را می خواندم. تقریبا کل آثارش را به دفعات خوانده ام.

چرا به عنوان اولین اثر برای اقتباس «تشت خون» را انتخاب کرده اید؟

دلیل عمده اش این بود که این اثر به نسبت هرکدام از آثار دیگر ایشان تئاتری تر است؛ چون سکون و موقعیت واحدی دارد.

زندگی صبا پاکدل چهره مشهور

بحث چالش میان هنرمند و حوزه قدرت، از جمله بحث هایی است که تمامی ندارد.
علی حاتمی و خیلی های دیگر در طول سال ها آن را دستمایه کارشان قرار داده اند.

به هرحال هنرمند داعیه خلق دارد. هنرمند آفرینش خداوند را بازتولید می کند. دانش، علم و صنعت زندگی را راحت می کند، اما هنر زندگی را قابل تحمل و زیبا می کند و درک و دریافت متفاوتی از هستی به مخاطبش می دهد.

در عین حال هنر پدیده ای است که با کشف و شهود و با نقد همراه است.به همین دلیل، هنر مستقل و آگاهی بخش در طول تاریخ با مشکل مواجه بوده.
به قولی، جهان را عادت دیرینه این است/ که با آزادگان دائم به کین است...کافی است سیاحتنامه ابراهیم بیگ را بخوانید و ببینید چه رفتاری با روشنفکر، اندیشمند،
اهل قلم، اهل موسیقی و اهل شعر داشته اند.

جالب است، آنها که بدی می کنند خیال می کنند که ماندگارند.

هرکس هر عملی انجام داده یا هر حرفی زده  در سرنوشت امروز ما تاثیر داشته. حرف های خوب و اندیشمندانه تاثیر مثبت و حرف های بیهوده تاثیر منفی دارند. حتی اگر من در خانواده با بچه ام رفتار بدی کنم، این فقط رفتار نادرست با بچه خودم نیست. این رفتار در جهان پخش می شود. یک گام کج ممکن است ملتی را کج و منحرف کند.

زندگی صبا پاکدل تنها دختر عاطفه رضوی

دل تان برای کدام یک از شخصیت های نمایش تان می سوزد؟

اگر بپرسید؛ جهان بینی من به کدام شان نزدیک تر است، می گویم «بهرام». او محوری است و باقی در کنار او به او معنا می دهند.

پس در مورد شخصیت ها قضاوت نمی کنید، درست است؟

به عنوان نویسنده اثر نباید قضاوت کنم. حتی زمانی که در تلویزیون هم می نوشتم هیچگاه درباره شخصیت های منفور نمی نوشتم.

چرا از دکورهای عظیم مانند نوع دکورهایی که مثلا همین امسال در تئاتر باغ دلگشای خانم صابری دیدیم، استفاده نمی کنید؟

آن دکورها به کار استادم خانم صابری می آید که شکوه و جلال لازمه کار اوست.در ساده سازی دکور برای این کار تعمد داشتم. وقتی نشانه های بصری در صحنه زیاد شوند،کشف و شهود مخاطب کم می شود و مخاطب درگیر شکل می شود.من با این کار به مخاطب میدان می دهم تا خودش تخیل کند.

صبا پاکدل

خیلی حرف ها در سینه ما ایرانی ها هست که با یک بیت دو بیت حافظ بیان می شوند.
شما هم در نقطه اوج متن نمایشنامه انگار همین کار را کرده اید. حافظ را خیلی دوست دارید؟

بله! بسیار. حافظ هم ما را دوست داشته که این شعرهای زیبا را برای مان گفته. حافظ، سعید، عطار،نظامی، مولوی و فردوسی.تمام آنچه را که بشر باید بداند و بفهمد به شیواترین شکل از جهت معنا و ساختار زبانی بیان کرده اند. نمی خواهم بگویم دیگر نباید شعر گفت، هوشنگ ابتهاج و حسین منزوی هم غزل هایی گفته اند که شما را از این رو به آن رو می کند، اما بعید است دیگر کسی در دنیا بتواند زیباتر از حافظ شعر بگوید.

به هنرمند احترام بگذاریم

همسرتان خانم عاطفه رضوی را از ابتدا برای نقش مادر (شکوه) درنظر گرفته بودید؟

او نقش شکوه را بازی می کند و خیلی هم به این نقش می خورد. او مادری است در بهت و حیرت. به نظرم او بهترین کسی بود که می توانست این نقش را بازی کند. همان طور که در تئاتر حضرت والا در سه نقش متفاوت بازی کرد و جایزه بهترین بازیگری را هم گرفت و واقعا هم حقش بود.

زندگی صبا پاکدل دختر عاطفه رضوی

زمانی هم روی فیلمنامه دکتر حسابی کار کردید. آیا به شخصیت او علاقه پیدا کرده بودید؟

دکتر حسابی از شخصیت های تاثیرگذار بودند. شخصیت ها به عنوان یک پدیده باید تبدیل به تجربه اجتماعی ما شوند. خود فرد چندان اهمیت ندارد. کنش و رفتارش اهمیت دارد. بنابراین وقتی عنصری مثل خیال و درام وارد زندگی می شود، جذاب می شود.

شما از مجریان خوب تلویزیون بوده اید. هیچ وقت هوس اجرا در تلویزیون سراغ تان نمی آید؟

نه! الان دیگر این رسانه جذابیتی برایم ندارد؛ چون دیگر با دنیای آن هیچ ارتباطی برقرار نمی کنم. البته در تلویزیون کارهای خوبی هم می شود، اما من دیگر با این رسانه سروکاری ندارم.

مردم شما و اجراهای تان را خیلی دوست داشته اند. فکر می کنید علت این همه علاقه چیست؟

خودم این طور فکر نمی کنم. معتقدم رسانه در کشور ما با همه جای دنیا فرق دارد.این نکته را طی مقالات مفصلی نوشته ام. رسانه در ایران را طی مقالات مفصلی نوشته ام.رسانه در ایران به شدت شهودی است. درست است که مردم به صفحه پخش تصویر نگاه می کنند،اما پشت سر آدم ها را هم می بینند. آنها می فهمند چه کسی دروغ می گوید و چه کسی صداقت دارد. ما ملتی هستیم که با پدیده ها حسی برخورد می کنیم.

علایق و زندگی صبا پاکدل

درست است حالا دارد یک سری چیزها به شکل غربی وارد مناسبات ما می شود- که البته اجتناب ناپذیر هم هست- اما با وجود همه اینها اگر رسانه امروز سریالی پخش کند که تصویر مردم و نمودی از زندگی آحاد جامعه در آن باشد، مردم با آن ارتباط برقرار می کنند.

اگر به آگاهی مردم توهین شود، به آنها بر می خورد. به جای کوچک دیدن موضوعات باید آنها را در بعد ملی دید و انبوهی از سلایق را درنظر گرفت. مرتب گفته می شود که این تعداد از مردم پای ماهواره نشسته و مخاطب سریال های ترکی شده اند. هشت سال پیش نوشتم که اگر این روند ادامه پیدا کند، گوشت این ملت می رود زیر دندان غریبه. این گونه مسائل راهکار دارد.

همین ترکیه تا 10، 15 سال پش مطلقا صنعت سریال سازی نداشت. حالا خاورمیانه را با صنعت سریال سازی خودش اشغال کرده و متاسفانه هرشب داریم می بینیم که چه تاثیر مخربی بر فرهنگ مان دارد. به عنوان یک فرد فرهنگی برای خانواده ها و اخلاق عمومی نگرانم. وقتی سریال های خوبی مثل آوای فاخته، آپارتمان و هزاردستان می ساختیم، به حساب نمی آمدند. حالا مانده ایم با سریال های شعاری و بی ربط به زندگی مردم.

حسین پاکدل در کنار همسر و دخترش

همه می دانند که ما با همین پول های تلویزیون شدیم کارشناس ارشد؛ با آزمون و خطاهایی که در تلویزیون کردیم، شدیم کارشناس و حالا در زمان بازدهی کنار گذاشته شدیم!عمر و جان مان را برای این رسانه گذاشتیم، اما هیچوقت منافع ملی کشور از یادمان نرفت. مهم این است که جوابگو باشیم.

برای تئاتر هم مثل تلویزیون نگرانید؟

نگرانی زیاد است. فقط برای تئاتر هم نیست. برای عرصه فرهنگ است. اساسا ما در رودربایستی هنر مدرن مانده ایم. نمی دانیم باید با آن چه کنیم؟! از یک طرف نمی خواهیم مطرح شود،حوصله دردسرش را نداریم و از آن طرف نمی توانیم تبعات آن را بپذیریم. برای همین کج دار و مریز به گونه ای رفع تکلیف می کنیم. دائم هم آن را تحقیر یا با آن برخورد می کنیم. هنر این چیزها را بر نمی دارد.

کل گردش مالی هنر در این مملکت به اندازه یکی از برج های شمال تهران نیست. هنر جزو ملزومات زندگی بشری است و هیچ مفهومی جاودانه نمی شود
مگر اینکه لباس هنر بپشود. اصلا خداوند باری تعالی قرآنش را با زیبایی تمام و در لباس قصه برای بشر نازل کرده است.

زندگی صبا پاکدل برادرزاده مهدی پاکدل

اگر نمی توانیم از این ابزار استفاده کنیم دست کم تحقیرش نکنیم. در 10 سال گذشته به خاطر بی توجهی هایی که به هنر و هنرمند روا داشته شد، هنرمند ما به خصوص نسل جوان عصبانی است و خروجی اش هم طبعا عصبانی می شود.

تئاترش، نقاشی اش،موسیقی اش، عکس اش عصبانی است و کمتر نشانی از تعمق در آن دیده می شود. در صورتی که هنر آمیخته به تعمق است. باید این عصبانیت را از آن بگیریم و به آن آرامش دهیم و به هنرمند احترام بگذاریم. فقط هم بحث اعتبار و بودجه نیست، بلکه مساله عمده توجه است،
دیدن و احترام به هنر و هنرمند. احترام این نیست که من نوعی کنار شمای هنرمند عکس یادگاری بگیرم. اصلا نیازی نیست با شما عکس بندازم، کارشان
را راه بیندازم.

به دغدغه های شان توجه داشته باشم و جریان سازی کنم درست. می شود. ما شعار تئاتر خصوصی می دهیم. اما شرایطش را فراهم نمی کنیم. نمی خواهیم اختیارش از دستمان در برود. زمانی در حوزه تولید تئاتر داشتیم.حالا از تئاترهایی که به شکل خصوصی تولید می شوند،می خواهیم 20 درصد بگیریم.

زندگی صبا پاکدل و پدرش حسین پاکدل

علتش چیست؟

متاسفانه افراطی گری در طول تاریخ به ما آسیب زده است. ما با این رفتار همین مختصر زندگی را هم بر خودمان حرام می کنیم. چندین بار (البته یک بار به خاطر ماجرای قلبم به شکل جدی) مرگ را تجربه کردم و از آن دنیا دوباره برگشتم.

خدا را شکر که بعد از آن دیگر نه از چیزی می ترسم و نه از تعریف و تمجید خوشحال می شوم. از این که دنیا را به من بدهند یا از من بگیرند ناراحت و خوشحال نمی شوم. امیدوارم و تلاش می کنم این گونه باشم. زندگی می گذرد. به قول دوست عزیزم دکتر پورنجاتی با یک بیسکوییت دایجستیو هم می شود زندگی کرد و الا حرص
و طمع که هیچ وقت تمامی ندارد.

زندگی صبا پاکدل

آریا پیکس , سلام سینما , مجله همشهری , صحفه شخصی صبا پاکدل