روایت تلخ المیرا شریفی‌مقدم از قتل پدرش؛ حادثه‌ای که پس از سال‌ها فراموش نشده است

قتل پدر المیرا شریفی مقدم یکی از تلخ‌ترین خاطرات زندگی این مجری تلویزیون است؛ اتفاقی که در سال ۱۳۷۲ رخ داد و با گذشت سال‌ها همچنان در ذهن او باقی مانده است.

مطالب مرتبط با «ماجرای قتل پدر المیرا شریفی‌مقدم»: «المیرا شریفی‌مقدم حقوق ۲۰۰ میلیونی را رد کرد؛ «حقوق کدام کارمند دولت این‌قدر است؟»» و «ادای احترام المیرا شریفی‌مقدم به اکبر عبدی ؛ «خداحافظ سلطان بی‌بدیل کمدی ایران»»

المیرا شریفی‌مقدم در یک گفت‌وگوی تلویزیونی درباره این حادثه قدیمی صحبت کرد و توضیح داد که پدرش در جریان حمله سارقان برای سرقت کیف، مقابل منزل خانواده جان خود را از دست داد.

ماجرای قتل پدر المیرا شریفی‌مقدم چه بود؟

بر اساس روایت شریفی‌مقدم، این اتفاق در سال ۱۳۷۲ و مقابل خانه خانواده آنها رخ داد. سارقان با هدف سرقت کیف به پدرش حمله کردند و این حادثه به مرگ او منجر شد.

این مجری تلویزیون در صحبت‌های اخیر خود به شرایط آن سال‌ها نیز اشاره کرد؛ دوره‌ای که نه تلفن‌های هوشمند وجود داشتند و نه شبکه‌های اجتماعی می‌توانستند تصاویر، اخبار و اطلاعات یک حادثه را در مدت کوتاهی میان تعداد زیادی از مردم منتشر کنند.

حسرت المیرا شریفی‌مقدم درباره شبکه‌های اجتماعی

شریفی‌مقدم معتقد است اگر حادثه قتل پدرش در زمانه امروز رخ می‌داد، شاید امکانات ارتباطی گسترده می‌توانستند به پیدا کردن عاملان کمک کنند.

او در این گفت‌وگو گفته است که اگر در آن زمان شبکه‌های اجتماعی گسترده‌ای وجود داشت، احتمال داشت اطلاعات مربوط به حادثه سریع‌تر منتشر شود و شاید امکان شناسایی افرادی که در این ماجرا نقش داشتند بیشتر شود.

این صحبت‌ها نشان می‌دهد که پرونده قدیمی پدرش، با وجود گذشت بیش از سه دهه، همچنان بخشی از خاطرات شخصی و خانوادگی او باقی مانده است.

روایتی شخصی از یک حادثه قدیمی

المیرا شریفی‌مقدم در سال‌های فعالیت رسانه‌ای خود بیشتر با اجرای خبر و برنامه‌های تلویزیونی شناخته شده است، اما این بار بخشی کاملاً شخصی از زندگی‌اش را با مخاطبان در میان گذاشت.

روایت او از این حادثه بیش از هر چیز به تفاوت شرایط اطلاع‌رسانی در دهه ۷۰ و امروز اشاره دارد؛ زمانی که انتشار سریع تصاویر و اطلاعات یک اتفاق تقریباً امکان‌پذیر نبود و پیگیری چنین پرونده‌هایی عمدتاً به روش‌های سنتی انجام می‌شد.

شریفی‌مقدم با یادآوری این ماجرای خانوادگی، از حسرتی سخن گفته که سال‌ها بعد همچنان همراه اوست؛ اینکه شاید اگر امکانات ارتباطی امروز در سال ۱۳۷۲ وجود داشت، سرنوشت پیگیری پرونده می‌توانست متفاوت باشد.

منبع: همشهری آنلاین