رنگی که اشتها را کور می‌کند ؛ کابینت آشپزخانه به این رنگ هرگز !

روانشناسی رنگ در آشپزخانه نشان می‌دهد که هر رنگی تأثیر روانی خاصی بر خلق‌وخو، اشتها و رفتار افراد دارد. در ادامه با تأثیر رنگ‌های سبز، زرد، نارنجی، خنثی و آبی آشنا می‌شوید.

رنگ سبز؛ آرامش‌بخش و بازگرداننده تعادل

در سطحی بسیار ابتدایی، رنگ سبز ما را به یاد طبیعت، آب و غذا می‌اندازد. به همین دلیل، از نظر روانشناسی، سبز حس تعادل و بازیابی انرژی را القا می‌کند. در آشپزخانه، رنگ‌های سبز ملایم و خاکی مانند مریم‌گلی (sage)، زیتونی (olive)، اکالیپتوسی (eucalyptus) و خزه‌ای (moss) بدون اینکه تحریک‌کننده باشند، فضایی متعادل و آرام ایجاد می‌کنند. سبزهای تیره‌تر مانند سبز جنگلی (forest green) یا سبز بطری (bottle green) حس عمق و امنیت بیشتری به فضا می‌بخشند. کارشناسان توصیه می‌کنند از سبزهای بسیار شاد و پررنگ (مانند سبز لیمویی) تنها در مقادیر کم استفاده کنید، زیرا در فضاهای شلوغ می‌توانند طاقت‌فرسا شوند.

رنگ زرد؛ بهار صبحگاهی یا آزاردهنده؟

رنگ زرد مانند یک «سلام» شاد و آفتابی است. این رنگ به طور طبیعی حس خوش‌بینی را منتقل می‌کند، به همین دلیل در آشپزخانه‌ها (به خصوص در قسمت صبحانه) بسیار مؤثر است. با این حال، اگر آدم صبح‌ها را دوست ندارید، یک رنگ زرد شدیداً شاد در اول صبح ممکن است به جای نشاط، شما را کلافه کند. رنگ‌های زرد ملایم مانند کرّه‌ای، کاهی یا کرم گرم، آن سلام آفتابی ملایم را دارند، در حالی که زردهای پررنگ (مانند آفتاب‌گردانی یا زرد لیمویی) به سرعت در فضای آشپزخانه طاقت‌فرسا می‌شوند. به همین دلیل، استفاده از آنها به مقدار کم (مثلاً در یک کاسه میوه، رومیزی یا گلدان گل) توصیه می‌شود تا بدون تحمیل بیش از حد، انرژی مثبت ببخشند.

رنگ نارنجی؛ شادی بی‌پروایِ دورهمی‌ها

رنگ نارنجی اجتماعی، پرحرف و شاد است. این رنگ باعث می‌شود افراد مدت بیشتری دور میز آشپزخانه بمانند، بخندند، دوباره غذا بریزند و خوش بگذرانند. نارنجی حس شادی و گرمی دارد و آشپزخانه را زنده‌تر می‌کند. این رنگ همچنین نماد فراوانی و اشتهاست؛ به همین دلیل در آشپزخانه‌هایی که محوریت آنها آشپزی و دورهمی‌های خانوادگی است، کاملاً طبیعی عمل می‌کند. اگر آشپزی برایتان یک کار طاقت‌فرساست، رنگ نارنجی می‌تواند فضا را پرانرژی و شاد کند و حس و حال بهتری به شما بدهد.

رنگ‌های خنثی؛ آرامش بدون جلب توجه

برای برخی افراد، آشپزی راهی برای خاموش کردن ذهن و استراحت بعد از کار است. در این لحظات، آنها آشپزخانه‌ای پر از تحریکات بصری نمی‌خواهند. به همین دلیل، رنگ‌های خنثی (نوترینال) نقش پس‌زمینه را ایفا می‌کنند و بوها، بافت‌ها و رنگ‌های خود غذا را به مرکز توجه تبدیل می‌کنند. رنگ‌های خنثی گرم مانند جو دوسر (oat)، سنگی (stone)، قارچی (mushroom)، شنی (sand)، کاراملی (caramel) و بژ گرم می‌توانند فضای شلوغ آشپزخانه را نرم و متعادل کنند بدون آنکه حس سردی یا خشکی القا کنند. در مقابل، رنگ‌های خنثی سرد (مانند سفیدِ stark، خاکستری فولادی یا یخی) حس سردی، خشکی و ضدعفونی‌شدگی به آشپزخانه می‌دهند و فاقد حس صمیمیت هستند. به همین دلیل است که این روزها آشپزخانه‌ها از سطوح براق و بی‌نقص فاصله گرفته و به سمت فضاهای نرم‌تر و دلپذیرتر حرکت می‌کنند.

رنگی که اصلاً نباید در آشپزخانه به کار ببرید

مدتی پیش آشپزخانه‌های آبی بسیار مد شدند. بخشی از جذابیت آنها تازگی و غیرمنتظره بودنشان بود، اما از نظر روانشناسی، آبی هیچ‌گاه به عنوان یک رنگ اصلی آشپزخانه جا نیفتاده است. دلیل آن این است که رنگ آبی اشتهای شما را سرکوب می‌کند. در طبیعت، مواد غذایی به رنگ آبی بسیار نادر هستند و اگر غذایی به رنگ آبی درآید، ناخودآگاه آن را کپک‌زده، مسموم یا ناایمن تصور می‌کنیم. در نتیجه، استفاده از آبی به عنوان رنگ غالب در آشپزخانه می‌تواند ارتباط ما با حس غذا، تغذیه و راحتی را مختل کند. کارشناسان می‌گویند اگر عاشق رنگ آبی هستید، بهتر است آن را فقط به صورت نقطه‌ای (مثلاً در یک کاسه یا تابلو) استفاده کنید، نه به عنوان رنگ اصلی دیوارها یا کابینت‌ها.

روانشناسی رنگ آشپزخانه

سوالات متداول درباره روانشناسی رنگ در آشپزخانه