درگذشت علی خسروی ؛ نقاش و گرافیست برجسته ؛ وقتی دختر از پدر مهربانش می گوید

علی خسروی، نقاش و گرافیست برجسته، در پایانیترین روز حضورش در بین دوستان و اعضای خانواده، با اشک و اندوه آنها راهی خانه ابدی شد. هنرمندان بسیاری از غم و فقدان مرگ او بیقرار بودند و از دست رفتن او را ضایعهای جبرانناپذیر خواندند. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، مراسم تشییع پیکر علی خسروی، نقاش و گرافیست برجسته، با حضور هنرمندان و دوستان او از جمله آیدین آغداشلو، مهدی هاشمی، بهرام کلهرنیا، لیلی گلستان، ابراهیم حقیقی، مهدی فیروزان، آیدین مهدیزاده، داریوش فرهنگ، بیژن بیژنی، شهین ترکمن، ایرج اسکندری، فرزاد ادیبی، اکبر نیکانپور، محمد بنی اسدی، عباس مشهدیزاده، یعقوب عمامهپیچ، امیر اثباتی، اسدالله امرایی و دیگرانی در مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
درگذشت علی خسروی
در ابتدای این مراسم، دختر زندهیاد خسروی در سخنانی گفت: پدرم نهتنها یک هنرمند بزرگ، بلکه پدری مهربان، دلسوز و پدربزرگی فداکار برای من و خانوادهام بود. پدر من همیشه مردی با قلبی بزرگ بود، همیشه با محبت و دستودلبازی در کنار ما بود. او نهتنها برای من، بلکه برای فرزندانم نیز پدربزرگ مهربان و دلسوزی بود. پدرم به سوئد میآمد و ما در کنار هم ساعتها به قدم زدن میپرداختیم و از زیباییهای هنر و فرهنگ لذت میبردیم. هنگامی که اولین فرزندم به دنیا آمد، پدرم به سوئد آمد و عاشق قدم زدن با کالاسکه بچهها شد. او همیشه ما را حمایت و به ما کمک میکرد. پدرم انسانی خردمند، با دل و نیتی پاک و محبتآمیز بود. او همیشه در قلب ما خواهد ماند.
ابراهیم حقیقی: حس یک بازرگان را دارم که کشتیهایش غرق شده است
در ادامه مراسم تشییع علی خسروی، ابراهیم حقیقی ـ گرافیست ـ صحبتهایش را اینگونه آغاز کرد: این چه رازی است که هر سال بهار با عزای دل ما میآید؟ به شخصه برای من هفتهای بسیار تلخ گذشت. شنیدهاید که بعضی از بازرگانان که تمام اندوختههای عمرشان را جمع کردهاند، یک روز به آنها خبر میدهند که کشتیهایشان در دریا غرق شده است؟ هفته پیش چنین حسی داشتم. همزمان با رفتن علی، روز بعدش هم با رفتن محمدرضا بهمنپور، انگار که دو بخش از اندوختههای ۵۷ سالهام را از دست دادهام. حقیقی با اشاره به سالها همکاریاش با علی خسروی و محمدرضا بهمنپور در عرصه هنر و گرافیک، اظهار کرد: از همان روزهایی که وارد دانشکده شدیم، علی از همان ابتدا وارد کار شد. دفتر مرتضی ممیز که برای ما خانه و مدرسه بود، و بعدها در انتشارات سروش، همیشه در کنار ما بود. علی خسروی نه تنها در گرافیک، بلکه در تصویرسازی ایران از پیشگامان و پیشکسوتان بود.
آیدین آغداشلو: او مهمترین طراح نسل خود بود
آیدین آغداشلو در مراسم تشییع علی خسروی با بیان اینکه «گمان میکردم دیدارها ادامهدار خواهد بود»، از فقدان این هنرمند بهعنوان ضایعهای جبرانناپذیر یاد کرد. او با اشاره به ویژگیهای هنری خسروی گفت: به نظر من او مهمترین طراح نسل خود بود و با وجود حضور استادان بزرگی در حوزههای مختلف، شیوهای که خسروی در طراحی داشت، بهویژه در نحوه پر و خالی گذاشتن فضاها، بینظیر بود. آغداشلو با این تاکید که در ایران نظیری برای قدرت قلم و مهارت او به یاد ندارد، افزود: با وجود تجربه و آموختن نزد استادان بزرگ، معتقدم او «چیز دیگری» بود و اگر اختلاف سنی وجود نداشت، حتماً از شاگردانش میشدم.
مهدی فیروزان: مهمترین ویژگی خسروی «بیآلایشی» او بود
مهدی فیروزان، مدیر عامل شهر کتاب در مراسم تشییع علی خسروی با اشاره به اینکه از اوایل دهه ۶۰ با خسروی رابطهای نزدیک داشته است، اظهار کرد: بسیاری از صفاتی مانند سخاوت یا خلاقیت ممکن است در افراد مختلف وجود داشته باشد، اما آنچه هویت واقعی یک انسان را شکل میدهد، کیفیتی عمیقتر است. مهمترین ویژگی خسروی «بیآلایشی» او بود؛ حالتی که در برخورد با او هیچ فاصله یا احساس ناامنی ایجاد نمیکرد و نوعی صداقت و خلوص در رفتار او موج میزد. فروزان این ویژگی را چنین توصیف کرد: در مواجهه با خسروی، هیچگونه حسابگری یا پنهانکاری احساس نمیشد و او مانند «نسیم پاک کوهستان» حضوری صمیمی و بیواسطه داشت.
داریوش فرهنگ: تا آخرین لحظه روحیهاش را حفظ کرد
داریوش فرهنگ از دوستان قدیمی زندهیاد خسروی نیز در مراسم تشییع علی خسروی با ابراز تسلیت، از درگذشت این هنرمند بهعنوان فقدان یکی از «اهل خرد و هنر» یاد کرد و گفت: آثار ماندگاری که از خسروی بهجا مانده، از جمله پرترههای چهرههای فرهنگی و هنری و مجموعههایی مانند «رویای قرنطینه»، گویای تلاش و جایگاه او در هنر معاصر ایران است. او با اشاره به ویژگیهای شخصیتی خسروی افزود: او هنرمندی متواضع، مهربان و بهدور از هرگونه تنگنظری بود. فرهنگ در بخش دیگری از سخنانش به آخرین دیدار خود با خسروی در بیمارستان اشاره کرد و گفت: او تا آخرین روزها از هوشیاری و دقت بالایی برخوردار بود، با اطرافیان گفتوگو میکرد و حتی درباره مسائل روز و موضوعات مختلف صحبت میکرد.
علی خسروی؛ از پیشگامان تصویرسازی ایران
علی خسروی متولد ۱۴ اسفند ۱۳۲۷ در کرمان بود. او در سال ۱۳۴۷ وارد دانشگاه شد و کارشناسی خود را در رشته طراحی گرافیک از دانشکده هنرهای زیبای تهران دریافت کرد. این دوره آموزشی، که همزمان با شکلگیری نسل مهمی از طراحان گرافیک ایران بود، زمینه ورود او را به فضای حرفهای طراحی فراهم کرد. پس از پایان تحصیل، خسروی مدتی در آتلیه مرتضی ممیز فعالیت کرد و سپس با قباد شیوا همکاری داشت؛ دو چهرهای که از جریانسازان اصلی گرافیک مدرن ایران به شمار میروند. خسروی نهم اردیبهشتماه ۱۴۰۵ پس از تحمل یک دوره بیماری در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
علی خسروی نه تنها در گرافیک و تصویرسازی ایران از پیشگامان بود، بلکه با خلق مجموعههایی مانند «رویای قرنطینه» و پرترههای چهرههای فرهنگی و هنری، میراثی ماندگار از خود به جای گذاشت. او که تا پایان عمر در ایران ماند و ریشه در خاک این سرزمین داشت، به باور خودش هنرمندان میتوانند چهره جهان را مهربانتر کنند و پیامآور صلح، آزادی و مهر باشند.







