داستان ضرب المثل فکر نان کن که خربزه آب است

اگر شما هم دوست دارید در این ایام قرنطینه بخشی از فرهنگ و ادبیات زبان فارسی را بهتر بشناسید می توانید با ما همراه باشید و داستانهای ضرب المثل های ایرانی را بخوانید. داستان ضرب المثل فکر نون کن که خربزه آب را در پرشین وی بخوانید.

ضرب المثل فکر نون کن که خربزه آب

در روزگاران قديم دو دوست بودند که کارشان خشتمالي بود.
از صبح تا شب براي ديگران خشت درست مي کردند و اجرت بخور و نميري مي گرفتند.
آنها هر روز مقدار زيادي خاک را با آب مخلوط مي کردند تا گل درست کنند ، بعد به کمک
قالبي چوبي ، از گل آماده شده خشت مي زدند.

يک روز ظهر که هر دو خيلي خسته و گرسنه بودند ، يکي از آنها گفت : " هرچه کار
مي کنيم ، باز هم به جايي نمي رسيم.
حتي آن قدر پول نداريم که غذايي بخريم و بخوريم.
پولمان فقط به خريدن نان مي رسد.
بهتر است تو بروي کمي نان بخري و بياوري و من هم کمي بيشتر کار کنم تا چند تا خشت
بيشتر بزنم.

فکر نون کن که خربزه آب

" دوستش با پولي که داشتند ، رفت تا نان بخرد.
به بازار که رسيد ، ديد يکجا کباب مي فروشند و يکجا آش، دلش از ديدن غذاهاي گوناگون ضعف رفت.
اما چه مي توانست بکند ، پولش بسيار کم بود.
به سختي توانست جلوي خودش را بگيرد و به طرف کباب و آش و غذاهاي متنوع ديگر نرود.

وقتي كه به سوي نانوايي مي رفت ، از جلوي يک ميوه فروشي گذشت.
ميوه فروش چه خربزه هايي داشت! مدتها بود که خربزه نخورده بود.
ديگر حتي قدرت آن را نداشت که قدم از قدم بردارد.
با خود گفت : کاش کمي بيشتر پول داشتيم و امروز ناهار نان و خربزه مي خورديم.
حيف که نداريم.

ریشه تاریخی ضرب المثل فکر نون کن که خربزه آب

تصميم گرفت از خربزه چشم پوشي كند و به طرف نانوايي برود.اما نتوانست.اين بار با خود گفت: اصلا ً چه
طور است به جاي نان، خربزه بخرم.خربزه هم بد نيست، آدم را سير مي کند.با اين فکر ، هرچه پول
داشت، به ميوه فروش داد و خربزه اي خريد و به محل کار ، برگشت.

در راه در اين فكر بود كه آيا دوستش از او تشکر خواهد کرد؟ فکر مي کرد کار مهمي کرده
که توانسته به جاي نان، خربزه بخرد.وقتي به دوستش رسيد ، او هنوز مشغول کار بود.
عرق از سر و صورتش مي ريخت و از حالش معلوم بود که خيلي گرسنه است.
او درحالي که خربزه را پشت خودش پنهان کرده بود ، به دوستش گفت : " اگر گفتي چي خريده
ام؟ "

فکر نون کن که خربزه آب

دوستش گفت : " نان را بياور بخوريم که خيلي گرسنه ام.مگر با پولي که داشتيم ، چيزي
جز نان هم مي توانستي بخري؟ زود باش.
تا من دستهايم را بشويم، سفره را باز کن."مرد وقتي اين حرفها را شنيد ، کمي نگران شد و با
خود گفت: " نکند خربزه سيرمان نکند." دوستش که برگشت ، ديد که او زانوي غم بغل گرفته و به
جاي نان ، خربزه اي درکنار اوست.

داستان ضرب المثل

در همان نگاه اول همه چيز را فهميد.
جلوي عصبانيت خودش را گرفت و گفت: " پس خربزه دلت را برد؟ حتما ً انتظار داري با خوردن خربزه
بتوانيم تا شب گل لگد کنيم و خشت بزنيم ، نه جان من ، نان قوت ديگري دارد.
خربزه هر چقدر هم شيرين باشد ، فقط آب است."آن روز دو دوست خشتمال به جاي ناهار ، خربزه خوردند
و تا عصر با قار و قور شکم و گرسنگي به کارشان ادامه دادند.

از آن پس ، هر وقت بخواهند از اهميت چيزي و درمقابل ،بي اهميت بودن چيز ديگري حرف بزنند ،
مي گويند : " فکر نان کن که خربزه آب است."

درباره ضرب المثل

حیات امثال و حکم به دوران قبل از کتابت و نوشتارهای ادیبانه باستانی رسیده که بعدأ به صورت نقل‌قول از گفتارهای ناب نوشته در ادبیات عتیق ملل متمدن ضبط شده‌اند. کتیبه‌های متعلق به سومری‌ها که با خط میخی نوشته شده، حاوی امثال و حکمی هستند که محققین «زبان‌شناس»∗ به کشف و ترجمه آن توفیق یافته‌اند.

با توجه به مطلب فوق، هر اثر ادیبانه‌ای که ضابط امثال و حکم باشد، نباید بدون تحقیق و بررسی، منشأ و مبدأ آن مَثَل تلقی گردد. بسیاری از امثال پیش از اینکه در آثار نویسندگان یا شعرا ظاهر شوند، مدت‌ها در زبان و گویش عامیانه مردم رایج و سایر بوده و همانند افسانه‌ها و قصه‌ها، سینه به سینه نقل شده‌اند. در کنار منابع شفاهی و گویشی، اهمیت ضبط و نگارش ادبی امثال و حکم، امثال سایره و اصطلاحات مثلی را نباید نادیده گرفت.

عسگری ـ ستاره