بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
وَالتِّینِ وَالزَّیْتُونِ ۱
سوگند به انجیر و زیتون
و سوگند به طور سینا
وَهَـٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِینِ ۳
و سوگند به این [مکه] شهر امن
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ ۴
که ما انسان را در نیکوترین نظم و اعتدال و ارزش آفریدیم.
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ ۵
آن گاه او را [به سبب گناهکاری] به [مرحله] پست ترینِ پَستان بازگرداندیم.
إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُونٍ ۶
مگر آنان که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، پس آنان را پاداشی بی منت و همیشگی است.
فَمَا یُکَذِّبُکَ بَعْدُ بِالدِّینِ ۷
[ای انسان!] پس چه چیزی تو را بعد [از این همه دلایل] به تکذیب دین و [روز قیامت]، وامی دارد؟
أَلَیْسَ اللَّهُ بِأَحْکَمِ الْحَاکِمِینَ ۸
آیا خدا بهترین داوران نیست؟
