بیوگرافی مازیار میری کارگردان مشهور ؛ از زندگی شخصی و فیلم ها تا بیماری و حواشی

مازیار میری ؛ کارگردان مشهور ایرانی که یکی از موفق ترین و محوب ترین چهره ای سینما در کشورمان می باشد مدتی است با بیماری سرطان ریه دست و پنجه نرم می کند و تصویری از خود در بیمارستان با دلنوشته ای غمگین منتشر کرده است. در ادامه عکس ها و بیوگرافی مازیار میری را در پرشین وی مشاهده کنید.
بیوگرافی مازیار میری
مازیار میری در ۱۳ بهمن ۱۳۵۲ در تهران به دنیا آمد و دانشکده صدا و سیما در رشتهٔ تدوین تحصیل کرد و از ۱۳۷۵ با کارگردانی فیلم کوتاه فعالیت سینمایی خود را آغاز کرد و نخستین فیلم بلند سینمایی اش «قطعه ناتمام» در سال ۱۳۷۹ ساخت.
شروع فعالیت هنری
میری نخستین فیلم بلند سینمایی اش قطعه ناتمام را در سال ۱۳۷۹ ساخت. قطعه ناتمام، بهآهستگی، کتاب قانون، سعادتآباد و حوض نقاشی در ژانر درام _ اجتماعی از آثار قابل توجه او هستند که جوایز متعددی را برای کارگردانی آنها دریافت کرد.
از مهم ترین آن ها می توان به نامزدی جایزه گوی بلورین جشنواره فیلم کارلووی واری اشاره کرد و میری در هفدهمین و هشتمین دوره جشن خانه سینما به عنوان مدیر اجرایی فعال بود.
زندگی شخصی مازیار میری
آقای کارگردان در سال ۷۶ با همسرش رودی رفیعی ازدواج کرده و ثمره زندگی مشترکش دختری به نام ری را می باشد و می گوید ریرا نام تنها دختر من است که در سال ۱۳۸۱ با حضورش زندگی ما را رنگ و نوری فراتر از سینما بخشیده است.
در سینمای ایران که اکثر فیلمسازان تاکید دارند تا علاوه بر کارگردانی با نوشتن فیلمنامه خود را به عنوان مولف بشناسانند، مازیار میری نمونه خاص و متفاوتی است؛ همیشه ترجیح داده است تا فقط روی صندلی کارگردانی بنشیند و با نویسندگان متفاوت در مقام فیلمنامه نویس همکاری کند و حاصل این رویکرد، کارنامه ای شامل فیلم هایی در لحن و سبک های متفاوت است.
کارگردان سریال گاهی به پشت سر نگاه کن
در ادامه بیوگرافی مازیار میری وی کارگردان گاهی به پشت سر نگاه کن یک مجموعه تلویزیونی ملودرام خانوادگی با محوریت موضوعی حمایت از تولیدات داخلی و اعتماد به نخبگان جوان ایرانی و توجه ویژه به سبک زندگی ایرانی محصول سال ۱۳۹۳می باشد و با نویسندگی محمود محمد سلطانی و مسعود کرمی و تهیهکنندگی رضا انصاریان، میباشد که در ۳۲ قسمت تهیه شد و در رمضان ۱۳۹۴ از شبکه دو پخش شد.
این سریال روایتگر یک مرد کارخانه دار به نام جلال تابش است که با ماجراهای متعددی روبهرو می شود. او آدم خودساختهای است که کارش را از صفر شروع کرده، اما اکنون که کارخانه اش توسعه یافته از طرفی با مشکلی به نام واردات بی رویه جنس های خارجی روبهروست و از طرفی اطرافیان و دشمنان دیرینه اش تصمیم دارند او را با پاپوش ورشکسته کنند.
فیلمنامه این سریال به قلم محمود محمد سلطانی و مسعود کرمی نوشته شده و امین تارخ و محمد متوسلانی شخصیت های اصلی آن یعنی جلال و محتشم را بازی می کنند.
هدایت هاشمی، الیکا عبدالرزاقی، بهاره کیان افشار، سعید چنگیزیان، نگار عابدی، حمید ابراهیمی، میلاد رحیمی، امیر کربلاییزاده، مسعود سخایی و نگار حسنزاده از دیگران بازیگران «گاهی به پشت سر نگاه کن» خواهند بود.
این سریال به سفارش گروه فیلم و سریال شبکه دو تولید شده و از دیگر عوامل آن میتوان به مریم هژیروند برنامه ریز و دستیار اول کارگردان، افشین هاشمی انتخاب بازیگر، ندا قائدی منشی صحنه، فریبرز سیگارودی مدیر تصویربرداری، کوروش سیگارودی تصویربردار، محمدرضا موئینی تدوینگر، مرجان گلزار طراح صحنه و لباس، سعید توانا، فرهاد عسگری، محمد محمدی دستیاران صحنه، آگرین صالحی و هانیه لطفی دستیاران لباس، مهدیه اعرابی طراح گریم، نوید می رالی مجری گریم، مهشاد مظفری مجری گریم، ساسان نخعی صدابردار، آهنگساز بهنود یخچالی، منصور غضنفری مدیر تولید، علی نیک رفتار عکاس و سید جواد لاجوردی مدیر تدارکات اشاره کرد.
بیوگرافی مازیار میری کارگردان فیلم حوض نقاشی
در «حوض نقاشی» اما میری جسورانه تمامی نقابها را از همان ابتدا کنار میگذارد تا چهره واقعی آدمها را ببینم. سرگذشت زوجی عقبمانده که میکوشند فرزندشان را راضی نگه دارند. رضا (با بازیِ شهاب حسینی) و مریم (با بازیِ نگار جواهریان) هیچگاه اینگونه متوجه تفاوت اساسیشان با دیگران نشدهاند تا وقتی بالاخره پسرشان این تفاوت را به روی آن ها می آورد.
«حوض نقاشی» فیلمی سانتی مانتال است که بیشتر از منطق داستانی متکی بر احساسات گرایی است. در این که فیلم تا چه اندازه در پرداخت این احساسات موفق عمل کرده اختلافاتی وجود دارد؛ بااینحال، «حوض نقاشی» سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران در جشنواره فجر را کسب کرد و سومین فیلم پُرفروش گیشه در سال ۱۳۹۲ بود که نشان میدهد عامه مردم با فیلم ارتباط برقرار کردهاند.
فیلم سارا و آیدا
در ادامه بیوگرافی مازیار میری فیلم «سارا و آیدا» تاکنون مثل فیلم های قبلی این کارگردان ارتباط چندانی با فیلم قبلی کارنامه او ندارد. «سارا و آیدا» فیلمی با مضمونی اجتماعی است که در قالب داستانی چندلایه فساد اقتصادی در رده های بالای مدیریتی را روایت می کند.
شاید در ابتدا به نظر برسد با توجه به فیلمنامه امیر عربی و پیچش های داستانی مورد علاقه او، «سارا و آیدا» فیلمی مشابه «سعادتآباد» باشد اما در «سارا و آیدا» برخلافِ «سعادتآباد» شخصیت ها برای پنهان نگه داشتن رازهایشان پشت دیگران قایم نمی شوند و مسئولیت رفتار خود را به عهده می گیرند.
ماجرا از این قرار است که سارا (با بازیِ غزل شاکری) برای آزاد کردنِ مادرش که به دلیل ضمانت چک برادرش به زندان اُفتاده مجبور است تصمیمی مهم بگیرد و دست به کاری غیرقانونی بزند. پیشنهادی که از جانب نامزدِ دوست صمیمی اش آیدا (با بازیِ پگاه آهنگرانی) ارائه شده و ممکن است زندگی آینده او را به کلی تباه کند.
نکته اینجاست که فیلم به جای تمرکز بر کشمکش های داستانی، بر روی رابطه میان دو دوست و تصمیمی اخلاقی که ممکن است دوستی آن ها را از بین ببرد متمرکز میشود و مسئله فساد اقتصادی را به موضوعی فرعی تبدیل میکند تا به یک رابطه انسانی بها دهد. از اینرو «سارا و آیدا» هم مثل «سعادتآباد»، با وجود تم تکراری اش در سینمای ایران، یک سروگردن بالاتر از نمونه های مشابه میایستد.
در یک نگاه کلی به کارنامه سینمایی مازیار میری می توان گفت او با استفاده از فیلمنامه هایی که توسط فیلمنامهنویسان مطرح نوشته شده، فیلم های استاندارد ساخته است که با وجود نشانه های بارز سینمای بدنه، همواره موجه و قابل احترام باقی ماندهاند.
تنوع کاری و موفقیت نسبیِ تمامی آثار او در گیشه نشان می دهد میری این توانایی را دارد که در گونه های مختلف سینمایی فیلم بسازد و سلیقه و معیارهای شخصیاش را نیز حفظ کند. ویژگی مثبتی که در بسیاری از کارگردانهای سینمای ایران وجود ندارد و بعد از ساخت چند فیلم و سریال، مسیر فیلمسازی آن ها به کلی گم میشود یا به تکرار خود می اُفتند.
حال ناخوش مازیار میری روی تخت بیمارستان
حال جسمی مازیار میری خوب نیست. مرد همیشه محترم و مودب سینمای ایران، با بیماری سختی دست و پنجه نرم می کند.
مازیار میری، کارگردان مطرح سینمای ایران، با انتشار تصویری خود و یادداشتی کوتاه، از بیماریهای سخت خبر داد. این کارگردان که آثار درخشانی چون «سعادتآباد» و «پاداش سکوت» را در کارنامه دارد، در نوشتهای صادقانه به تجربههای روزهای خود اشاره کرده است.
میری، در پستی در اینستاگرام، تصویری از خودش (احتمالاً در بیمارستان) منتشر کرده است. با پورت تزریقی روی سینهاش؛ پورتی که خبر از درمانی نهچندان آسان و روزهای نه چندان سهل می دهد.
آدمی در روزهای سخت، دل و جانش رقیقتر می شود. میری هم چنان شده است. زیر عکسش نوشته: «قبل از این بیماری وحشتناک فکر می کردم رفیق های زیادی دارم اما بعدش فهمیدم رفیق های کم و آشناهای زیادی دارم…»
دلنوشته مازیار میری وجهی نظری بهخصوص فلسفی هم دارد. دوستی از قدیم مورد عنایت فیلسوفان بوده؛ از ارسطو تا فیلسوفان معاصر چون مک اینتایر و آرنت. آنچه میری از تجربه اش در مواجهه با بزنگاه سخت گفته است، تجربه تبدیل کسانی است که «رفیق» یا دوست میپنداشته به کسانی که امروز برایش «آشنایان» هستند.
بیوگرافی مازیار میری کارگردان فیلم سعادتآباد
«سعادتآباد» نیز بر اساس همین تفاوت میانِ ظاهر و باطن آدمها شکل می گیرد. در دورانِ رواج فیلم های آپارتمانی، «سعادتآباد» با فیلمنامه ای از امیر عربی و بهرهگیری از مجموعه ای از بازیگران شناختهشده، به بازتعریفِ همان مؤلفه های رایج در چنین فیلم هایی می پردازد و نسبت به نمونه های مشابه تا حدودی موفق تر عمل می کند.
یاسی (با بازیِ لیلا حاتمی) برای همسرش، محسن (با بازیِ حامد بهداد) جشن تولد گرفته و دوستانشان را دعوت کرده است؛ غافل از این که زندگی آنها به بنبست رسیده و این بنبست می تواند روابط دوستانه آن ها را نیز تحت شعاع قرار دهد.
«سعادتآباد»، فیلم جزئیات و توجه به روابط پنهانی میان شخصیتهاست. فیلم در نیمه ابتدایی خویشتن دارانه به معرفی شخصیت ها می پردازد اما در نیمه دوم بهمرور نقاب از چهره آدم ها بر می دارد تا باطن آن ها برای بیننده هویدا شود.
سعادت آباد بهمن ۱۳۸۹ در بیستونهمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و علیرغم جلب نظر بسیاری از منتقدان، نتوانست توفیقی نزد هیئت داوران به دست بیاورد و تنها یک سیمرغ بلورین را در رشته بهترین بازیگر نقش مکمل زن (مهناز افشار) به خود اختصاص داد. افشار، تنها نامزد سعادتآباد در آن دوره از جشنواره فیلم فجر بود.
با این وجود وضعیت سعادت آباد در جشن سینمای ایران (جشن خانه سینما) و جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران بهتر بود. در پانزدهمین جشن سینمای ایران، سعادت آباد در هفت رشته بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (حسین یاری)، بهترین فیلمبرداری، بهترین تدوین و بهترین بازیگر نقش مکمل زن (دو نامزدی برای مهناز افشار و هنگامه قاضیانی) نامزد جایزه شد که از این میان تندیس بهترین تدوین را به خود اختصاص داد. همچنین در پنجمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی، دو دیپلم افتخار در رشته های بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (امیر آقایی) و بهترین فیلمنامه (امیر عربی) به این فیلم تعلق گرفت.
ضمن اینکه سعادتآباد در این مراسم نامزد جوایز بهترین فیلم، بهترین تدوین، بهترین بازیگر نقش مکمل زن (مهناز افشار) و بهترین بازیگر نقش اول مرد (حامد بهداد) هم بود.
خاطره فوتبالی مازیار میری از یک جایزه سینمایی
در ادامه بیوگرافی مازیار میری وی که از هواداران متعصب باشگاه استقلال تهران است، یک بار جایزه فیلمسازی خود را به باشگاه استقلال اهدا کرد تا پیش از فینال جام حذفی به تیم روحیه بدهد. او بعدها با طنز و تلخی گفت که این کار با انتقاد سینمایی ها مواجه شد و نهایتاً استقلال آن بازی را ۲ بر صفر باخت.
در بهمن ۱۳۹۶، مازیار میری مهمان برنامه «دورهمی» با اجرای مهران مدیری بود و درباره تجربههای زندگی و سینما با او گفتگو کرد.
مازیار میری از آن دست فیلم سازانی است که آثارش فقط روایتگر قصه نیستند، بلکه آیینهای از دغدغه های اجتماعی و انسانی اند. بازگو کردن تجربه تلخ بیماری از سوی او، نه فقط یادآور شکنندگی روزهای زندگی است، بلکه بازتابی صادقانه از درک دوباره مفاهیم اصیلی چون رفاقت و همراهیست. گروه رسانه ای شرق برای این سینماگر آرزوی سلامت و بهبودی می کند.
بیوگرافی مازیار میری کارگردان فیلم کتاب قانون
«کتاب قانون»، برخلاف سه فیلم اولِ کارنامه مازیار میری یک کمدی با درونمایهای مذهبی است که فیلمنامه اش را کارگردان مطرح تئاتر، محمد رحمانیان نوشته. رحمان (با بازیِ پرویز پرستویی) که یک پیرپسر است در مأموریتی خارج از کشور عاشق یک دختر مسیحی می شود و با او ازدواج می کند.
اما مشکل این جاست که آمنه به عنوان یک مسیحی تازه مسلمان برخلافِ رحمان و خانواده اش که مسلمانان شناسنامه ای هستند، می کوشد اسلام را به شکل صحیح اجرا کند و این موضوع چندان به مذاق خانواده رحمان که عقایدی آمیخته به عرف دارند خوش نمی آید.
علاوه بر ایده کمدیِ فیلم حضور بیگانه در جمعی ناشناخته، «کتاب قانون» بخشی از جذابیتش را مدیون بازیِ پرویز پرستویی در چند نقش مختلف است؛ چرا که در نظر آمنه تمامی مردهای ایرانی شبیه به شوهرش هستند. ظاهرشان عوض می شود اما در باطن شبیه هم هستند.
در این فیلم که پرویز پرستویی و دارین حمزه به ایفای نقش پرداخته اند و در کشورهای ایران و لبنان فیلمبرداری شده است جوایزی کسب کرده و مورد توجه قرار گرفته است.
گفتنی است با وجود عدم دریافت مجوز صادرات، این فیلم در مارس ۲۰۰۹ در جشنواره بین المللی فیلم هنگ کنگ به نمایش درآمد و در اکتبر ۲۰۰۹ در جشنواره بینالمللی فیلم توکیو نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم آسیایی-خاورمیانه شد.
باشگاه خبرنگاران , فیلیموشات , شرق , خبرآنلاین , ایسنا , اینستاگرام























