مریلا زارعی: رقابت با هدیه تهرانی و لیلا حاتمی لذت‌بخش است

مریلا زارعی، یکی از بازیگران شناخته‌شده و پرافتخار سینمای ایران، امسال با فیلم «زیر سقف دودی» در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر حضور یافت و برای بازی در نقش اول زن این فیلم کاندیدای دریافت سیمرغ بلورین شد. حضور او در کنار بازیگرانی چون هدیه تهرانی و لیلا حاتمی، که هم‌دوره‌های او در ورود به دنیای بازیگری محسوب می‌شوند، فضای رقابت را برای این جایزه مهم سینمایی جذاب‌تر کرده است.

مطالب مرتبط با «مریلا زارعی»: «مریلا زارعی: نگاهی به زندگی و آثار بازیگر محبوب در روز تولدش» و «مریلا زارعی با استایل چشم‌بادامی‌ها، نگاه‌ها را خیره کرد! + عکس»

این بازیگر باسابقه همواره تلاش کرده تا نقش‌های چالش‌برانگیز و متفاوتی را در کارنامه هنری خود ثبت کند. او معتقد است که بازی در هر نقش نیازمند تلاش و تحقیق فراوان است و رضایت مخاطبان و منتقدان، عاملی کلیدی در موفقیت یک اثر سینمایی به شمار می‌رود. در ادامه به جزئیات بیشتری از این تجربه و نگاهی به زندگی و فعالیت‌های هنری مریلا زارعی خواهیم پرداخت.

تجربه بازی در «زیر سقف دودی» و رقابت در جشنواره

مریلا زارعی درباره حضورش در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر و نامزدی برای سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم «زیر سقف دودی» گفت: «واقعیت این است که تا همین جا نیز افتخار بزرگی برای من بوده است. قطعا رقابت با هدیه تهرانی و لیلا حاتمی فوق‌العاده است. تقریبا ورود هر سه نفر ما به سینما هم‌زمان بوده است. البته لیلا حاتمی به واسطه خانواده کاملا سینمایی که داشت چند سال زودتر از من و خانم تهرانی شروع به بازی کرد. به هر حال احساس خوبی دارم که کنار همکارانم هستم، کسانی که از دیدن بازی آنها لذت می‌برم. هر فردی که سیمرغ کسب کند قطعا لایق آن است. قطعا بهترین بازیگر انتخاب خواهد شد.»

او همچنین تاکید کرد که روند کسب رضایت مخاطبان تا انتها دست خود بازیگر نیست؛ بلکه بازیگران فیلمنامه را انتخاب می‌کنند و سعی می‌کنند بهترین بازی را ارائه دهند. از اینجا به بعد، نظر دوستان و کسانی که فیلم‌ها را می‌بینند، شرط است.

مروری بر بیوگرافی و زندگی شخصی مریلا زارعی

مریلا زارعی متولد ۲۵ فروردین ۱۳۵۳ در تهران، بازیگر سینما و تلویزیون است. او فارغ‌التحصیل رشته صنایع غذایی از دانشگاه آزاد است و خواهر بزرگتر ملیکا زارعی، مجری محبوب برنامه‌های کودک، می‌باشد. ملیکا زارعی متولد ۱۳۶۴ است و صاحب دختری به نام مانلی است.

فعالیت هنری مریلا زارعی در تلویزیون با بازی در مجموعه «دبیرستان خضرا» به کارگردانی اکبر خواجویی در سال ۱۳۷۵ آغاز شد. او در سال ۱۳۷۳ با فیلم «سلام سینما» به کارگردانی محسن مخملباف وارد عرصه سینما شد و با مجموعه تلویزیونی «کاراگاه» و سپس «هوای تازه» بیشتر شناخته شد. بازی در فیلم «دو زن» به کارگردانی تهمینه میلانی در سال ۱۳۷۷ یکی از نقاط عطف کارنامه او بود و پس از آن، توانایی‌هایش را در فیلم «واکنش پنجم» (تهمینه میلانی، ۱۳۸۱) به نمایش گذاشت.

یکی از نقش‌های برجسته و تاثیرگذار او، بازی در فیلم «سربازهای جمعه» به کارگردانی مسعود کیمیایی در سال ۱۳۸۲ بود که برای آن جوایز متعددی از جمله از بیست و دومین جشنواره فیلم فجر، هشتمین جشن خانه سینما و از نویسندگان و منتقدان دریافت کرد. همچنین بازی درخشان او در فیلم «درباره الی» ساخته اصغر فرهادی، قدرت و هنر بازیگری‌اش را به اثبات رساند.

مریلا زارعی برای بازی در فیلم «شیار ۱۴۳» موفق به دریافت جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن در سی و دومین دوره جشنواره فیلم فجر شد. این نقش‌آفرینی یکی از ماندگارترین بازی‌های او در سینمای ایران محسوب می‌شود.

۷ درس زندگی از مریلا زارعی

دنبال کردن آرزوها: مریلا زارعی معتقد است گاهی لازم است کارهایی را برای دل انجام دهیم، حتی اگر فایده مادی کمتری داشته باشند. او تئاتر را یک کار «دلی» می‌داند و حاضر است به خاطر آن، چندین ماه کارهای پول‌ساز دیگر را کنار بگذارد. او تجربه یک سال کار نکردن در سینما برای تمرین و اجرای یک نمایش را «ریکاوری» و فرصتی برای بازیابی خود می‌داند و معتقد است بازی روی صحنه، علاقه بسیاری از بازیگران است.

نیکوکاری با حفظ سمت: زارعی فراتر از یک بازیگر، در زندگی شخصی خود اهدافی دارد که به آن‌ها پایبند است. او با حضور در موسسه مهرآفرینان و فعالیت به عنوان سفیر نیکوکار، هواداران بیشتری پیدا کرده است. او فعالیت در این حوزه را سخت‌تر از بازیگری می‌داند، چرا که گاهی مجبور است به جاهایی برود که…

اهمیت راضی نگه داشتن مردم: مریلا زارعی محدودیتی برای کار خود قائل نیست، مگر اینکه مخاطب را راضی نگه دارد. او در تلویزیون و سینما حضور داشته و با وجود دلگیری‌هایی که از تلویزیون دارد، اولویت اصلی‌اش را جلب رضایت مخاطب می‌داند، چه در تلویزیون و چه در سینما.

حس، مهم‌تر از هر چیز: زارعی در سینما به دنبال لحظاتی است که بازیگر در آن دیده نشود، اما حس و حالش تماشاگر را تحت تاثیر قرار دهد. او بازیگری را با وسواس خاص خود دنبال می‌کند و به دنبال خلق چنین تصاویری در آثارش است. او بازیگر پرکاری نیست زیرا می‌خواهد نقش‌هایش را با ظرافت انتخاب کرده و با وسواس به آن‌ها بپردازد.

اهمیت انتخاب نقش: انتخاب نقش برای مریلا زارعی بسیار حائز اهمیت است. او معتقد است که بازیگر باید در انتخاب نقش‌هایش دقت کند تا بتواند بهترین عملکرد را از خود نشان دهد. این دقت نظر باعث می‌شود تا او در هر نقشی که ایفا می‌کند، بتواند عمق و باورپذیری لازم را به شخصیت ببخشد.

ارتباط با مخاطب: زارعی همواره به دنبال ایجاد ارتباطی عمیق با مخاطبان خود بوده است. او باور دارد که بازیگری تنها به ایفای دیالوگ و حرکت خلاصه نمی‌شود، بلکه باید بتواند احساسات و درونیات شخصیت را به گونه‌ای منتقل کند که مخاطب با آن همذات‌پنداری کند. این رویکرد باعث شده تا او در میان مخاطبان سینما و تلویزیون محبوبیت خاصی داشته باشد.

تلاش برای ارتقای هنر بازیگری: مریلا زارعی همواره در تلاش بوده تا هنر بازیگری را در ایران ارتقا دهد. او با انتخاب نقش‌های چالش‌برانگیز و بازی در آثار کارگردانان مطرح، به بالندگی سینمای ایران کمک کرده است. او معتقد است که بازیگران باید همواره در حال یادگیری و تجربه باشند تا بتوانند خود را با تغییرات روز همراه کنند.

اهمیت کار گروهی: در کنار تلاش‌های فردی، مریلا زارعی به اهمیت کار گروهی در سینما نیز واقف است. او باور دارد که موفقیت یک فیلم، حاصل تلاش تمامی عوامل پشت صحنه و جلوی دوربین است و همکاری و همدلی میان اعضای گروه، نقشی اساسی در خلق اثری ماندگار ایفا می‌کند.

“بازیگری هنری است که در آن باید همواره در حال یادگیری و کشف بود تا بتوان به عمق وجودی شخصیت‌ها دست یافت.”

او در ادامه درباره ملاقات با شهلا، یکی از شخصیت‌هایی که با او مصاحبه کرده بود، گفت: «وقتی شهلا را ملاقات کردم او سکوت اختیار کرده بود، از او خواستم اگر ماجرایی ناگفته دارد بیان کند اما شهلا هیچ‌چیز برای گفتن نداشت و تنها به رفتن به دنیای باقی امیدوار بود و از همگی حلالیت طلبید.»

راضی نگه‌داشتن مردم مهم‌تر از هر چیزی است: مریلا زارعی محدودیتی برای کارش قائل نیست؛ تنها مرز او برای وارد شدن به یک کار، راضی نگه‌داشتن مخاطب است. او را هم در تلویزیون دیده‌ایم و هم در سینما، خودش هم می‌گوید: «موضعی برای بازی کردن در تلویزیون ندارم اما مثل خیلی از افراد دیگر همیشه از تلویزیون دلگیری و دلخوری داشته‌ام که البته هنوز هم دارم اما چیزی که برای من خیلی بیشتر اهمیت دارد، این است که بتوانم مخاطبم را راضی کنم. حالا چه در بازیگری در تلویزیون و چه در بازیگری در سینما!»

حس مهم‌تر از هرچیز است: «در زندگی بارها شده که غصه داری. می‌روی توی اتاقت می‌نشینی پشت در. سرت پایین، به یک نقطه خیره شده‌ای. بغض‌ات توی گلویت است اما نمی‌خواهی اشک بریزی ولی آنقدر داغانی که شانه‌هایت می‌لرزند. من در سینما به‌عنوان یک مخاطب، دنبال این لحظه‌ها هستم که بازیگر در آن دیده نشود‌ اما حس و حالش تماشاچی را تحت‌تاثیر قرار دهد.» هدف مریلا زارعی از بازیگری محقق کردن چنین تصویری است. او بازیگر پرکاری نیست چون می‌خواهد نقشش را با ظرافت انتخاب کند و با وسواسی که خاص خودش است هم به آن بپردازد.