وقتی کارگردان بدنام در «من ایرانم» گریه کرد؛ به یاد پدرانی که فرزندانشان به آسمان رفتند
شب گذشته، حامد عنقا، نویسنده و کارگردان سریال پرمخاطب «بدنام»، مهمان برنامه تلویزیونی «من ایرانم» بود. بغض حامد عنقا در من ایرانم لحظاتی تأثیرگذار و ماندگار را رقم زد؛ لحظاتی که در آن بازیگر و کارگردان نام‌آشنا، نه از سر ضعف، که از شدت همدردی با پدران و مادرانی که فرزندانشان را در جنگ از دست داده‌اند، اشک ریخت.
گریه کارگردان سریال بدنام در من ایرانم
او از روزی گفت که مدرسه دخترانش در حوالی یک منطقه بمباران شده قرار داشت و بازگرداندن آرامش به آن‌ها هفته‌ها طول کشید. اما بغض او فقط برای خودش نبود؛ برای پدران و مادران مینابی بود که فرزندانشان در مدرسه شجره طیبه به شهادت رسیدند.
از بمباران مدرسه دختران تا همدلی با شهدای میناب
حامد عنقا در **بغض حامد عنقا در من ایرانم** به تجربه تلخ خود اشاره کرد: «روزهای اول جنگ و بمباران نزدیک مدرسه دخترانم، برایم سخت بود. تنها ساعت‌ها طول کشید تا بتوانم بچه‌ها را آرام کنم، اما برای پدر و مادرانی که فرزندانشان از دست رفتند، این درد غیرقابل وصف است.» او با چشمانی اشک‌آلود، از خانواده‌های شهدای میناب یاد کرد و گفت که ایران همچنان پابرجاست، زیرا مردمش، با ایمان و اتحاد، هر نسل را تربیت کرده‌اند تا در سخت‌ترین شرایط مقاومت کنند.
تاب‌آوری تاریخی ایران از زبان خالق بدنام
عنقا در بخش دیگری از **بغض حامد عنقا در من ایرانم** به تاریخ پر فراز و نشیب ایران اشاره کرد و گفت: «این ملت هنوز همان تاب‌آوری تاریخی را دارد. از حمله مغول و سلجوقیان تا امروز، ایران همواره تمدن‌ساز باقی مانده است.» او از خواجه نصیرالدین طوسی، ابن سینا و قطب‌الدین شیرازی نام برد و تأکید کرد که چگونه این اندیشمندان، حتی در سخت‌ترین شرایط، میراث علمی و فرهنگی ایران را گسترش دادند. عنقا همچنین به نسل‌های جدید و مهاجرت نخبه‌ها اشاره کرد و ابراز تأسف کرد که بخشی از ایرانیان خارج از کشور، از میراث فرهنگی و هویتی خود فاصله گرفته‌اند.
به گزارش پرشین وی و به نقل از تسنیم ، این برنامه تلویزیونی با روایت صمیمانه و احساسی کارگردان «بدنام»، بار دیگر یادآور شد که ایران با همه اقوام و فرهنگ‌هایش، همواره پس از هر بحران دوباره سرپا ایستاده است. عنقا تأکید کرد که حفظ ارتباط با فرهنگ و ارزش‌های ملی، برای آینده ایران حیاتی است و بغض او، نماد بغض همه پدرانی است که تاریخ و آینده این سرزمین را با عشق و شجاعت ساخته‌اند.
جمع‌بندی
**بغض حامد عنقا در من ایرانم** فقط یک اتفاق تلویزیونی نبود؛ روایت یک نسل از تاب‌آوری، از مغول تا میناب. او نشان داد که هنرمندان نه تنها در آثارشان، بلکه در بیان صادقانه احساساتشان، می‌توانند آینه تمام نمای درد و امید یک ملت باشند. بغض عنقا، بغض ایران است؛ قصه‌ای از مقاومت، ایمان و فرهنگی که هرگز نمی‌میرد.
مطالب مرتبط
