راز ظهور: چرا دعا برای فرج بدون این کارها بیاثر است؟

انتظار برای ظهور امام زمان(عج) و دعا برای تعجیل در فرج ایشان، جایگاهی ویژه در فرهنگ اسلامی دارد، اما کارشناسان دینی تأکید میکنند که این انتظار نباید صرفاً به ابراز احساسات قلبی یا خواندن دعا محدود شود. انتظار واقعی به معنای تلاش برای تحقق عدالت، حاکمیت خوبیها و اصلاح جامعه است و منتظر حقیقی باید این مفاهیم را در سبک زندگی و رفتار روزمره خود تجلی دهد.
امام زمان؛ محبت باید در رفتار و زندگی جاری شود
حجتالاسلام والمسلمین محمدحسین حدائق، قائممقام بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج)، در این باره توضیح میدهد که انتظار امام عصر(عج) انتظار برای مصلح جهانی و حکومت عدالتمحور است. بنابراین، کسی که خود را منتظر میداند، باید این انتظار را در عمل نشان دهد. وی افزود: «منتظر حضرت باید تلاش کند ارتباطی مستمر با امام خود برقرار کند؛ ارتباطی که هم شامل ارتباط قلبی باشد و هم ارتباط زبانی.»

به گفته این کارشناس دینی، انسان باید زبان خود را با ذکر نام امام زمان(عج) و دعا برای حضرت متبرک کند. قرائت ادعیه و زیاراتی که از امام عصر(عج) و دیگر ائمه معصومین(ع) وارد شده است، از راههای مهم ابراز محبت و تقرب به امام است. دعاهایی مانند سلامتی امام عصر، دعای فرج، ندبه و نمازهای اختصاصی ایشان، زمینهساز عمیقتر شدن محبت و یادآوری همیشگی امام در وجود انسان میشود.
خودسازی و مسئولیت اجتماعی، کلید تعجیل فرج
در فرهنگ انتظار، دعا برای تعجیل فرج زمانی به حقیقت نزدیک میشود که با خودسازی و کنشگری اجتماعی همراه باشد. منتظر واقعی به دعا خواندن بسنده نمیکند؛ بلکه او خود را برای اجرای احکام اسلام و رساندن ندای دین آماده میکند. در روایات، جهاد با نفس «جهاد اکبر» معرفی شده است، زیرا غلبه بر خواهشهای درونی سختترین پیکار است. امام علی(ع) منتظر راستین را به کسی تشبیه کردهاند که گویی در میدان جهاد به خون آغشته است؛ این نشان میدهد انتظار یک سبک زندگی فعال و مبارزهجویانه است.

بخشی از فلسفه انتظار، حضور فعال در عرصههای اجتماعی است. منتظر واقعی نهتنها در محراب، بلکه در میدان خدمت به خلق نیز حضور دارد. او میداند برای میزبانی از عدالت جهانی امام غایب، باید در جامعه خود بذر عدالت و گرهگشایی را بکارد و در برابر درد و رنج مردم بیتفاوت نماند. اگر فرج امام زمان(عج) به معنای گشایش کار ماست، باید در رفع گرفتاریهای دیگران پیشگام باشیم و خیرخواهی را سرلوحه رفتار اجتماعی خود قرار دهیم.
دعا؛ سپری در برابر فتنهها و عامل تغییر سرنوشت
دعا برای ظهور، ابراز محبت قلبی به امام زمان(عج) است. در روایات آمده است که فرج امام، فرج شیعیان نیز هست؛ بنابراین با دعا برای ظهور، برای گشایش کار خود نیز قدم برمیداریم. این نیایش انسان را از سرگردانیهای آخرالزمان نجات میدهد و باعث میشود دعاکننده مشمول دعای خیر و عنایات خاص امامش شود. همچنین، دعا کردن موجب خشم و ناراحتی شیطان است.

در برخی روایات، دعا را عاملی مؤثر در تعجیل امر ظهور دانستهاند؛ چنانکه خداوند به دلیل تضرع بنیاسرائیل، عذاب را از آنها دور کرد. این نشان میدهد دعا ابزاری برای تغییر سرنوشت است. اگر دعا همراه با نیت صادقانه و تلاش جمعی برای اصلاح باشد، زمینههای تحقق وعده الهی را فراهم میآورد. امام زمان(عج) در توقیعی به اسحاق بن یعقوب تأکید کردند: «برای تعجیل در فرج و ظهور من، بسیار دعا کنید که همانا فرج من، فرج و گشایش خود شماست.»
در نهایت، منتظر واقعی باید رضایت امام را جلب کند؛ بهگونهای که خواست امام را بر خواست خود مقدم بدارد. او باید از کارهایی که موجب ناخشنودی امام است دوری کند و در کارهایی که به محبت امام نزدیک میشود، بکوشد. حضور در مکانهای منسوب به حضرت مانند مسجد جمکران و مسجد سهله نیز از دیگر جلوههای این ارتباط است.
منبع: خبرگزاری مهر





