مجید انتظامی (پسر مرحوم عزت الله انتظامی) این روزها چه می کند!؟

مجید انتظامی پسر مرحوم عزت الله انتظامی بازیگر پیشکسوت سینمای ایران است . او متولد سال 1326 در تهران بوده و آهنگساز و مدرس موسقی است و از آهنگسازان برجسته سینمای ایران محسوب می شود . جزئیاتی درباره فعالیت های این روزهای مجید انتظامی در زمینه موسیقی و مشکلات و .. را از زبان خودش در پرشین وی می توانید بخوانید .

گفتگو با مجید انتظامی

شکل دیگر سرقت، استفاده از موسیقی بدون در نظر گرفتن حقوق کپی رایت است.
به این معنی که قسمتی از یک موسیقی بدون هیچ دخل و تصرفی و بدون نام بردن اسمی
از صاحب اثر در جایگاه دیگری استفاده می شود که عمدتا بی ربط به آن موسیقی است.

موسیقی های مجید انتظامی جزو این دسته موسیقی است. با او که این روزها بی حاشیه تر
از قبل مشغول نوشتن چند قطعه موسیقایی جدید و البته در حال درمان و فیزیوتراپی است،
هم صحبت شدیم. کم مهری مسئولان آزرده خاطرش کرده بود اما می گفت هنوز به رسم پدر، مهربانی و مهربانی و مهربانی منش اش است.

مجید انتظامی

از موسیقی های شما زیاد استفاده می شود، البته «بدون اجازه».

بله. ما در ایران قانون کپی رایت نداریم. به همین دلیل این اتفاق بارها تکرار می شود
و بی آن که به جایی برسد، باز می ماند. در دنیا این طور است که بدون رضایت کتبی
آهنگ ساز به عنوان مولف در پرونده فیلم به آن ترتیب اثر داده نمی شود. اما در ایران این
حرف ها معنایی ندارد. زمانی که موسیقی نوشته، ضبط و وارد بازار موسیقی شود دیگر از دسترس آهنگ ساز خارج می شود و او حتی نمی تواند به آن اعتراض کند.

واکنشی به این اتفاقات نداشتید؟

چون زیرساخت ها فراهم نیست اعتراض و پیگیری هم به جایی نمی رسد.
به همین دلیل ممکن است نوای موسیقی ها را بدون اجازه مولف در هرجای غیر منتظره ای
بشنوید مانند موسیقی زال و سیمرغ در بچه های کوه آلپ. راستش اول غصه خوردیم و بعد عادت کردیم.

فعالیت های جدید مجید انتظامی

این روزهای مجید انتظامی چطور می گذرد؟

مدت هاست موسیقی برای سینما نساخته ام. درگیر پدر بودم و الان خودم دچار مشکل کمر
و گردن شده ام. نمی توانم مانند قبل پشت دستگاه بنشینم و نت بنویسم.
فیزیوتراپی و ورزش می کنم. آدم تا زمانی که نفس می کشد
که نباید کار کند. البته نه این که فکر کنید تارک دنیا شده باشم، مشغول نوشتن قطعه جدیدی هستم
تا آن را با همسرم در یک کنسرت اجرا کنم.

امیدوارمان کردید. مردم دوست دارند آثار جدیدتان را بشنوند.

تمام تلاشم را می کنم اما دلگیرم. بزرگان و باسوادهای موسیقی خانه نشین شده اند.
انگار این جا همه چیز مطرح است جز اصل هنر. شخصی را که صلاحیت اظهار نظر درباره موسیقی ندارد،
به تلویزیون می آورند و درباره موسیقی از او فتوا می گیرند. او هم داد وافریادا برای موسیقی می زن
د و باسوادهای این عرصه که در خانه برنامه را می بینند با خود فکر می کنند این چه می گوید؟ پس ما چه خوانده ایم؟

مجید انتظامی و پدرش

چرا نارضایتی خود را اعلام نمی کنند؟

معلوم است. می گویند این همه سال کار نکردیم، چند سال دیگر هم کار نمی کنیم.
مسئولان باید به آن ها رسیدگی مادی و معنوی کنند. عجیب نیست که خودشان
به چهره ای در موسیقی دکترای افتخاری موسیقی و نشان درجه یک هنری بدهند اما درباره او کوتاهی کنند؟

اگر بگویم پدرم چقدر حقوق می گرفت از خودم خجالت می‌کشم.
ما دوست نداشتیم این ها را بگوییم و همین شد که هیچ وقت صدایمان درنیامد
. یکی از دیالوگ های پدرم این بود که ما با مهربانی کار کردیم. مهربانی، مهربانی،
مهربانی ولی با ما مهربانی نکردند. من همیشه این جمله را از خودم می پرسم
و می گویم خوب شد لااقل چند قطعه ماندگار ساختم که چهارنفر با آن خاطره بسازند.

خبر انلاین