حمیرا ریاضی از علل کم کاری و انتخاب نقش‌های متفاوت می‌گوید!

حمیرا ریاضی کم کاری و علل آن را در انتخاب‌های هوشمندانه و سخت‌گیرانه برای پذیرش نقش‌های سینمایی و تلویزیونی می‌داند. او که سال‌هاست در عرصه بازیگری فعالیت می‌کند، معتقد است کیفیت و تنوع نقش‌ها برای او از کمیت مهم‌تر است. این بازیگر توانمند با تأکید بر اینکه بازی در کاراکترهای تکراری روحیه او را راضی نمی‌کند، نشان می‌دهد که چرا با وجود استعداد بالا، گاهی در سینما و تلویزیون کمتر دیده می‌شود. او ریسک فراموش شدن را به بهانه پرکاری و بازی در نقش‌های دم‌دستی ترجیح نمی‌دهد و صبر برای یک پیشنهاد خوب را اصل کار خود قرار داده است.

امسال حمیرا ریاضی با حضور در فیلم سینمایی «شرفناز» به کارگردانی حسن نجفی، بار دیگر توجه‌ها را به خود جلب کرده است. این فیلم که در فضای چهارمحال بختیاری روایت می‌شود، فرصتی است تا او توانایی‌های بازیگری خود را در فضایی متفاوت به نمایش بگذارد. در گفت‌وگویی مفصل، او به بررسی دلایل کاهش فعالیت‌هایش، چالش‌های بازی در نقش‌های بدون دیالوگ و همچنین نگاهش به وضعیت فعلی سینما و تلویزیون ایران پرداخته است. در ادامه جزئیات این گفت‌وگو را می‌خوانید.

حمیرا ریاضی کم کاری و علل آن: سخت‌گیری برای انتخاب نقش

بسیاری از مخاطبان و رسانه‌ها به کاهش تعداد آثار نمایش داده شده از حمیرا ریاضی در سال‌های اخیر اشاره کرده‌اند. اما او این موضوع را نه به معنای رکود، بلکه به معنای یک انتخاب آگاهانه و «گزیده‌کاری» تفسیر می‌کند. ریاضی معتقد است که بازیگری حرفه‌ای نیازمند درگیر شدن عمیق با شخصیت است و ایفای نقش‌های ساده و کلیشه‌ای دیگر برای او جذابیت ندارد. او در پاسخ به سوالی درباره دلیل این کم‌کاری توضیح می‌دهد که همواره دغدغه‌اش این بوده که نقشی را بپذیرد که بتواند در درجه اول خودش به آن باور داشته باشد.

از نظر این بازیگر، پذیرش نقش‌های تکراری و دم‌دستی تنها برای پر کردن تقویم کاری، نه تنها رضایت درونی ایجاد نمی‌کند، بلکه می‌تواند به کیفیت کار آسیب بزند. او صراحتاً بیان می‌کند که ریسک فراموش شدن را پذیرفته است، اما حاضر نیست به بهانه ماندگاری یا پرکاری، نقش‌هایی را بازی کند که باورپذیر نیستند. این رویکرد نشان‌دهنده بلوغ حرفه‌ای اوست که در آن، اصالت هنری بر کمیت ارجحیت دارد.

حضور در فیلم شرفناز و چالش‌های بازی در نقش‌های متفاوت

حمیرا ریاضی امسال با فیلم «شرفناز» در بخش سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر حضور دارد. فیلمی که داستان آن در فضای چهارمحال بختیاری می‌گذرد و تجربه‌ای متفاوت برای بازیگر و عوامل بوده است. او در مورد این اثر توضیح می‌دهد که کار کردن در آن فضا برای همه عوامل بسیار جذاب و الهام‌بخش بوده است. در پاسخ به سوال درباره شانس این فیلم برای دریافت جوایز، ریاضی با احتیاط و احترام به سایر آثار حاضر در جشنواره، می‌گوید که تمام فیلم‌های راه‌یافته به بخش مسابقه استحقاق برنده شدن را دارند و باید تا پایان جشنواره صبر کرد.

یکی دیگر از نکات جالب توجه در بیوگرافی اخیر او، بازی در تله‌فیلم «ژوانا» است که در آن نقش یک معلم ناشنوایان را در کردستان ایفا کرد. این نقش به دلیل نداشتن دیالوگ و نیاز به بازی با زبان بدن، چالشی بزرگ برای او بود. ریاضی می‌گوید که شیفته بازی در نقش‌های سخت است، زیرا فرصتی است برای نشان دادن توانایی‌های واقعی بازیگری. او معتقد است که در شرایطی که دیالوگ وجود ندارد، بازیگر باید از تمام ابزارهای هنری خود استفاده کند و این نوع بازی‌ها برای او نه یک مانع، بلکه یک فرصت است.

چالش‌های بازیگران زن میانسال و باورپذیری در سینما

حمیرا ریاضی کم کاری و علل آن را تا حدی به وضعیت بازار کار برای بازیگران زن میانسال نیز مرتبط می‌داند. او اشاره می‌کند که نوشتن نقش‌های خوب و متفاوت برای زنان میانسال در سینما و تلویزیون ایران همچنان یک چالش بزرگ است. بازیگرانی که انتخاب‌شونده هستند، تنها در مرحله‌ای که انتخاب می‌شوند می‌توانند دست به انتخاب بزنند و اغلب با نقش‌های تکراری مواجه می‌شوند. با این حال، او خوش‌بین است که فضای کار برای خانم‌ها نسبت به گذشته بهتر شده و اگر نقش‌های خوبی نوشته شود، بازیگران زن می‌توانند درخشش خود را ثابت کنند.

یکی دیگر از دغدغه‌های اصلی او، مسئله «باورپذیری» در قصه‌گویی است. ریاضی معتقد است که مردم دوست دارند قصه‌هایی را دنبال کنند که بازتابی از زندگی واقعی و واقعیات اجتماعی آن‌ها باشد. وقتی در فیلم‌ها و سریال‌ها صداقت و باورپذیری از بین برود و کاراکترها به تیپ‌های تکراری تبدیل شوند، مخاطب احساس بیگانگی می‌کند و به سمت آثار خارجی یا سایر سرگرمی‌ها می‌رود. او تأکید می‌کند که برای جذب مخاطب، باید خوراک مناسب و داستان‌های باورپذیر ارائه داد و کلیشه‌زدایی از کاراکترها ضروری است.

سوالات متداول