ذکر کوتاه امام علی(ع) برای دفع بلا بعد از هر نماز

در میان تعقیبات و ذکرهای نقل‌شده برای بعد از نماز، روایتی از امیرالمؤمنین امام علی(ع) درباره خواندن چهار ذکر کوتاه وجود دارد. براساس این نقل، هر یک از ذکرهای «سبحان‌الله»، «الحمدلله»، «الله‌اکبر» و «لا اله الا الله» باید ۱۰ مرتبه پس از نماز گفته شود.

مطالب مرتبط با «تسبیحات بعد از نماز برای دفع بلا»: «ذکر استغفار بعد از نماز ؛ تعداد و زمان‌های طلایی برای گشایش روزی بعد از نماز» و «آیت الکرسی برای دفع بلا و چشم‌زخم ؛ زمان طلایی و آثار مجرب آن»

تسبیحات بعد از نماز برای دفع بلا چگونه خوانده می‌شود؟

ترتیب این تسبیحات در متن روایت چنین آمده است:

• ۱۰ مرتبه «سُبْحانَ الله»
• ۱۰ مرتبه «اَلْحَمْدُ لِلّه»
• ۱۰ مرتبه «اَللهُ اَکْبَر»
• ۱۰ مرتبه «لا اِلهَ اِلَّا الله»

زمان خواندن این ذکرها «پس از هر نماز» بیان شده است. مجموع این تسبیحات ۴۰ مرتبه است و می‌توان آنها را پس از پایان نماز و در بخش تعقیبات خواند.

روایت امام علی(ع) درباره تسبیحات پس از نماز

در کتاب «دعوات راوندی» از براء بن عازب نقل شده است که امام علی(ع) به او فرمودند: آیا تو را به عملی راهنمایی کنم که با انجام آن به‌راستی از اولیای خدا باشی؟ براء پاسخ مثبت داد و امام(ع) خواندن این چهار ذکر را به او آموزش دادند.

در ادامه روایت آمده است که خواندن این تسبیحات پس از هر نماز، هزار بلا را در دنیا از انسان دور می‌کند که آسان‌ترین آنها بازگشت از دین معرفی شده است. همچنین برای انجام‌دهنده این عمل، هزار منزل در آخرت ذخیره می‌شود که پایین‌ترین آنها مجاورت با پیامبر اکرم(ص) بیان شده است.

این مضمون در جلد ۸۳ کتاب «بحارالانوار»، صفحه ۳۴، به نقل از «دعوات راوندی» ثبت شده است. عبارت عربی مربوط به ذکرها در متن منبع چنین آمده است: «تسبّح الله فی دبر کل صلاه عشراً، وتحمده عشراً، وتکبّره عشراً وتقول لا إله إلا الله عشراً».

بررسی اعتبار روایت تسبیحات امیرالمؤمنین(ع)

اصل این مطلب در یک منبع روایی ثبت شده و علامه مجلسی نیز آن را در بحارالانوار آورده است؛ بنابراین نمی‌توان آن را صرفاً نوشته‌ای بدون سابقه در منابع دانست. بااین‌حال، بحارالانوار یک مجموعه گردآورنده روایات است و درج یک روایت در آن، به‌تنهایی به‌معنای تأیید قطعی سند و تمام جزئیات آن نیست.

خواندن این چهار ذکر، افزون بر مضمون خاص روایت، از مصادیق یاد خدا و ادامه ارتباط معنوی پس از نماز است. انجام آن زمان زیادی نمی‌گیرد و شامل ذکرهایی شناخته‌شده و روشن است؛ بااین‌حال، شایسته است نیت اصلی در خواندن اذکار، تقرب به خداوند باشد و نتیجه آنها به اراده و حکمت الهی واگذار شود.

منابع: دعوات راوندی، بحارالانوار علامه مجلسی جلد ۸۳ صفحه ۳۴، کتابخانه دیجیتال اهل‌بیت(ع)