بیوگرافی امیر سیدزاده؛ تهیه‌کننده سینما و بازیگر میمون مست

اگر نام امیر سیدزاده را در فهرست بازیگران «میمون مست» دیده‌اید، احتمالاً نام کاملش، سید امیر سیدزاده، را هم در تیتراژ فیلم‌های سینمایی دیده‌اید. او تهیه‌کننده فیلم‌هایی مانند «شماره ۱۷ سهیلا»، «مادر قلب اتمی» و «تعارض» است. نام او در خبر تولید «جان که می‌دادم» هم به‌عنوان تهیه‌کننده آمده است. برای شناخت کارنامه‌اش باید هم سراغ آثار سینمایی رفت و هم به تفاوت سمت‌هایی توجه کرد که در خبر هر پروژه کنار اسم او نوشته شده‌اند.

امیر سیدزاده کیست و چند سال دارد؟

سید امیر سیدزاده در سینما و تلویزیون سابقه تهیه‌کنندگی دارد. در بانک سینمایی منظوم، نام او با همین صورت ثبت شده و تاریخ تولدش اول آبان ۱۳۴۵ آمده است. بر اساس این تاریخ، او در آبان ۱۴۰۵، ۶۰ سال دارد. نام کوتاه «امیر سیدزاده» هم در بعضی گزارش‌های سینمایی و فهرست بازیگران دیده می‌شود. برای دنبال کردن زندگی کاری او، جست‌وجوی هر دو صورت نام کمک می‌کند گزارش‌های جشنواره، خبرهای تولید و اطلاعات فیلم‌ها را راحت‌تر پیدا کنیم.

از زندگی شخصی او اطلاعات مستند کمتری در دسترس است. بخش روشن‌تر کارنامه‌اش به حضور در پروژه‌های سینمایی برمی‌گردد. گزارش‌های تولید و نشست‌های خبری چند فیلم، نام او و سمتش را مشخص کرده‌اند. همین اطلاعات برای شناخت مسیر حرفه‌ای او به کار می‌آید، به‌خصوص وقتی می‌خواهیم بدانیم در یک فیلم تهیه‌کننده بوده یا تنها نامش در یک خبر درباره تیم تولید آمده است.

امیر سیدزاده تهیه‌کننده چه فیلم‌ها و سریال‌هایی بوده است؟

در منظوم، «پیامک از دیار باقی» در میان کارهای تلویزیونی او ثبت شده است. در سینما هم «سه و نیم»، «زندگی جای دیگری است»، «مادر قلب اتمی»، «شماره ۱۷ سهیلا»، «پاسیو» و «تعارض» از عنوان‌هایی‌اند که نام او کنارشان دیده می‌شود. هنرآنلاین در معرفی کارنامه‌اش از «ناخواسته»، «خانوم» و «داد» نیز یاد کرده است. این فهرست از سریال تلویزیونی تا فیلم‌هایی با حال‌وهوای اجتماعی و تجربه‌های متفاوت در روایت را در بر می‌گیرد.

تهیه‌کننده معمولاً از مرحله شکل گرفتن پروژه تا آماده شدن اثر با چند بخش کار درگیر است. هماهنگی برای تأمین هزینه، تنظیم برنامه تولید و همراهی با گروه تا پایان کار، بخشی از مسئولیت‌هایی است که بسته به قرارداد و شکل تولید تغییر می‌کند. در خبرهای سینمایی ممکن است کنار عنوان تهیه‌کننده، نام مجری طرح، مدیر تولید یا سرمایه‌گذار هم دیده شود. هر کدام از این عنوان‌ها وظیفه‌ای جدا را در یک پروژه نشان می‌دهد. برای نمونه، در خبر فیلم «جان که می‌دادم» تهیه‌کننده و مجری طرح به‌صورت جدا معرفی شده‌اند.

شماره ۱۷ سهیلا و همکاری با محمود غفاری

«شماره ۱۷ سهیلا» از کارهایی است که اسم سیدزاده در گزارش جشنواره آن به روشنی آمده است. محمود غفاری این فیلم را ساخت و زهرا داوودنژاد و مهرداد صدیقیان در آن بازی کردند. در نشست رسانه‌ای سی‌وپنجمین جشنواره فیلم فجر، سیدزاده به‌عنوان تهیه‌کننده کنار دیگر عوامل حضور داشت. این نشست برای خواننده‌ای که می‌خواهد میان نام فیلم، حضور در جشنواره و کارنامه تهیه‌کننده ارتباط برقرار کند، یک نشانه روشن است.

عنوان فیلم در خبرها به دو صورت «شماره ۱۷ سهیلا» و «سهیلا شماره ۱۷» دیده می‌شود. هر دو صورت به همان فیلم محمود غفاری اشاره دارند. اگر فیلم را با یکی از این دو نام پیدا کردید، نام کارگردان و بازیگران به شما کمک می‌کند مطمئن شوید همان اثر را دنبال می‌کنید. قصه به دغدغه‌های سهیلا و تصمیم‌های او درباره آینده‌اش می‌پردازد و بازی زهرا داوودنژاد در مرکز آن قرار دارد.

مادر قلب اتمی، خانوم و زندگی جای دیگری است

«مادر قلب اتمی» هم از عنوان‌های شناخته‌شده کارنامه سیدزاده است. او در نشست جشنواره «شماره ۱۷ سهیلا» درباره کار قبلی‌اش هم توضیح داد و خبر داد «مادر قلب اتمی» پس از مدتی مجوز نمایش گرفته است. همین روایت نشان می‌دهد مسیر یک فیلم به مرحله ضبط و تدوین ختم نمی‌شود و گاهی بخش مهمی از خبرهای بعدی به زمان و شیوه نمایش آن برمی‌گردد.

در «خانوم» نام سیدزاده در فهرست تهیه‌کنندگان آمده است. تینا پاکروان کارگردان فیلم است و امین حیایی، شقایق فراهانی و اندیشه فولادوند از بازیگران آن‌اند. «زندگی جای دیگری است» نیز در فهرست آثار تهیه‌کنندگی او ثبت شده است. این چند عنوان برای کسی که فقط نام سیدزاده را در خبر یک سریال تازه دیده، نقطه شروع خوبی برای دنبال کردن آثار سینمایی او هستند.

تعارض و حضور در جشنواره فیلم فجر

«تعارض» به کارگردانی محمدرضا لطفی و تهیه‌کنندگی سیدزاده به جشنواره سی‌وهشتم فیلم فجر رسید. آی‌فیلم در گزارش نشست فیلم از حضور او همراه محمدرضا لطفی، رضا بهبودی و سودابه بیضایی نام برد. گزارش تصویری نشست هم از پردیس سینمایی ملت منتشر شد. این مجموعه منابع کمک می‌کند سمت سیدزاده را در فیلم و حضورش در برنامه رسانه‌ای آن دقیق‌تر دنبال کنیم.

نمایش یک فیلم در جشنواره معمولاً نخستین فرصتی است که روزنامه‌نگاران و بخشی از مخاطبان درباره اثر با سازندگانش صحبت می‌کنند. سؤال‌ها ممکن است درباره شکل روایت، انتخاب بازیگران یا تجربه تولید باشند. حضور تهیه‌کننده کنار کارگردان و عوامل فنی در چنین نشستی فرصتی است تا درباره سهم هر بخش در ساخت فیلم شنیده شود. در گزارش «تعارض» هم می‌توان نام گروهی از عوامل را در کنار نام‌های آشناتر فیلم دید.

پاسیو و همکاری با مریم بحرالعلومی

«پاسیو» در بانک سینمایی منظوم در گروه آثار تهیه‌کنندگی سیدزاده ثبت شده است. این فیلم ساخته مریم بحرالعلومی است و در کارنامه سیدزاده پس از آثاری مثل «مادر قلب اتمی» و «شماره ۱۷ سهیلا» قرار می‌گیرد. برای دنبال کردن همکاری‌های او، نام کارگردان در کنار عنوان فیلم راهنمای خوبی است. «پاسیو» به بحرالعلومی مربوط می‌شود، «شماره ۱۷ سهیلا» به محمود غفاری و «تعارض» به محمدرضا لطفی. این سه فیلم در دوره‌های نزدیک ساخته شدند و هر کدام حاصل همکاری با گروهی متفاوت بودند.

امیر سیدزاده درباره پخش فیلم‌ها چه نظری داشت؟

سیدزاده در گفت‌وگویی با تسنیم در خرداد ۱۳۹۸ درباره دستمزد دفاتر پخش توضیح داد. او معتقد بود بهتر است تغییر سهم پخش‌کننده از فروش فیلم با توافق طرف‌های درگیر انجام شود. استدلالش این بود که یک دفتر پخش برای ادامه کار، هزینه کارکنان و فعالیت روزمره‌اش را هم باید بپردازد. این مصاحبه مربوط به شرایط همان سال است و از آن نمی‌توان میزان فعلی سهم پخش‌کنندگان را نتیجه گرفت. ارزش آن برای خواندن کارنامه سیدزاده در این است که دیدگاهش درباره مرحله بعد از تولید را نشان می‌دهد.

فرق تهیه و پخش را می‌شود با یک پرسش ساده فهمید. تهیه‌کننده و گروه سازنده فیلم را آماده می‌کنند و پخش‌کننده کمک می‌کند همان اثر به سالن یا مخاطب مناسب برسد. از همین رو در خبرهای مربوط به فیلم‌های سیدزاده گاهی نام او را در مرحله آماده شدن اثر می‌بینیم و گاهی در گفت‌وگویی درباره شرایط نمایش. هر کدام از این خبرها بخشی متفاوت از مسیر یک فیلم را روایت می‌کنند.

امیر سیدزاده درباره همکاری با ابوالفضل جلیلی چه گفت؟

فیلم «داد» را ابوالفضل جلیلی نوشت و کارگردانی کرد و تهیه‌کنندگی آن را با سیدزاده بر عهده داشت. در نشست بهمن ۱۴۰۳، سیدزاده از همکاری با جلیلی گفت و به نگاه او به داستان نوجوانان اشاره کرد. به روایت سیدزاده، جلیلی در فیلم به رفتار اطرافیان و محیط زندگی با نوجوانان توجه کرده بود. این توضیح دید تهیه‌کننده را به انتخاب موضوع فیلم روشن می‌کند.

در خبر نشست، ابوالفضل جلیلی و سیدزاده هر دو در بخش تهیه‌کنندگی معرفی شدند. بنابراین اگر نام سیدزاده را تنها در یک فهرست کوتاه دیده‌اید، گزارش کامل‌تر همکاری مشترک آن دو را مشخص می‌کند. این فیلم در کنار «شماره ۱۷ سهیلا» و «تعارض»، از آثاری است که می‌توان رد گفت‌وگوهای او را درباره آن‌ها در گزارش‌های جشنواره دنبال کرد.

فیلم تازه امیر سیدزاده؛ جان که می‌دادم

هنرآنلاین در ۲۹ آذر ۱۴۰۴ خبر داد فیلم «جان که می‌دادم» پس از پایان فیلم‌برداری در تهران و کردستان و گذراندن مراحل فنی، آماده نمایش و پخش شده است. آکو زندکریمی نویسنده و کارگردان فیلم، سید امیر سیدزاده تهیه‌کننده و محمدحسین سیدزاده مجری طرح آن هستند. این خبر یکی از منابع تازه برای دنبال کردن کار اوست و به‌طور مشخص مسئولیت هر نفر را در پروژه ثبت کرده است.

آماده شدن یک فیلم برای نمایش به معنی اعلام تاریخ اکران عمومی نیست. خبر آذر ۱۴۰۴ درباره پایان کار تولید و آماده شدن فیلم است. برای بررسی زمان دسترسی تماشاگر، باید خبر جداگانه اکران یا انتشار را دنبال کرد. تصویری که برای شاخص این مطلب استفاده شده نیز از گزارش معرفی همین پروژه است و قاب تولید فیلم را نشان می‌دهد.

امیر سیدزاده در میمون مست چه نقشی دارد؟

نام امیر سیدزاده در فهرست بازیگران سریال میمون مست آمده است. این کمدی را ایمان یزدی کارگردانی کرده، روح‌الله حجازی تهیه‌کنندگی آن را بر عهده داشته و پدرام افشار فیلمنامه را نوشته است. خبر معرفی بازیگران، حضور امیر سیدزاده را در گروه اعلام می‌کند. نام شخصیت او در معرفی‌های بررسی‌شده نیامده است.

در این سریال سیامک انصاری در نقش توفیق وارد ماجرای استقبال از جکی چان می‌شود. غلامرضا نیکخواه و امید روحانی هم از بازیگران این کمدی‌اند. در کنار آن‌ها، عادل تبریزی، مرتضی علی‌آبادی و راضیه دهقان نیز در معرفی مجموعه نام برده شده‌اند.

کارنامه امیر سیدزاده در یک نگاه

منابع هنرآنلاین، آی‌فیلم، منظوم، آی‌ام‌وی‌باکس، خبرگزاری تسنیم و گزارش معرفی بازیگران میمون مست

منابع عکس‌ها هنرآنلاین و گزارش تصویری آی‌فیلم