راز بوی تعفن در رشت / پشت پردهای که شهر را آزار میدهد + تصاویر

رودخانههای «زرجوب» و «گوهررود» در رشت، که روزگاری منبع اصلی آب آشامیدنی و محل فعالیت ماهیگیران محسوب میشدند، امروزه در حالی مسیر خود را به سوی تالاب انزلی ادامه میدهند که حجم انبوهی از فاضلابهای خانگی و صنعتی را با خود حمل میکنند.
بوی آزاردهنده در رشت
این بحران زیستمحیطی علاوه بر ایجاد چهرهای ناخوشایند و بوی غیرقابل تحمل در نقاط مختلف شهر، استان گیلان را در زمره استانهای پرخطر از نظر آلودگی آب قرار داده است. نبود برنامهریزی شهری مناسب، تداوم مدیریت ناکارآمد فاضلاب، عدم دوراندیشی نسبت به آینده شهر و فقدان نظارتهای محکم توسط دستگاههای نظارتی و زیستمحیطی، این دو شاهراه حیاتی را به آلودهترین رودخانههای استان تبدیل کرده است.
گیلان، سرزمین باران، شالیزارها و تالابها
گیلان، سرزمین باران، شالیزارها و تالابها، هر روز با حجم بزرگی از فاضلاب و پساب تصفیهنشده مواجه است. روزانه حدود ۳۹۰ هزار مترمکعب فاضلاب، پساب خانگی و صنعتی در این استان تولید میشود که تنها ۲۵ درصد آن تصفیه شده و ۷۵ درصد باقیمانده بدون هیچگونه فرآیند تصفیهای راهی رودخانهها و محیطزیست میشود.

بخش قابل توجهی از این آلودگی به حوضه تالاب انزلی و رودخانههای منتهی به آن میرسد؛ زیستبومی ارزشمند که در کنار رودخانهها و دریای خزر، تحت فشار شدید ورود آلایندهها قرار دارد.

این وضعیت نهتنها طبیعت و تنوع زیستی گیلان را تهدید میکند، بلکه میتواند پیامدهای جدی برای کشاورزی، آبزیپروری، گردشگری و سلامت عمومی داشته باشد.

در استانی که زندگی و اقتصاد مردمش با آب و طبیعت پیوند خورده است، آلودگی منابع آبی به معنای تهدید زنجیرهای از داراییهای طبیعی و معیشتهای محلی است. فاضلابی که امروز بدون تصفیه وارد رودخانهها و تالابها میشود، فقط یک مسئله زیستمحیطی نیست؛ هزینه آن در بلندمدت میتواند در سلامت مردم، کیفیت محصولات کشاورزی، آسیب به زیستبومها و کاهش ظرفیت گردشگری استان نمایان شود.

از سوی دیگر، شاخص برخورداری گیلان از تصفیه بهداشتی فاضلاب حدود نصف میانگین کشوری است؛ فاصلهای که ضرورت توسعه زیرساختهای جمعآوری و تصفیه فاضلاب را بیش از پیش آشکار میکند. حفاظت از منابع آبی در گیلان بدون مهار فاضلاب ممکن نیست؛ چراکه هر روز تعلل در تصفیه فاضلاب، فشار بیشتری بر طبیعت و زندگی مردم وارد میکند.

منبع: ایسنا











