کاردستی لایه‌های زمین؛ ۱۰ مدل ساده برای علوم ششم

کاردستی لایه‌های زمین را می‌توانید با مقوا، خمیر بازی، بشقاب کاغذی یا وسایل ساده خانه بسازید. مهم‌ترین نکته این است که مدل شما ترتیب لایه‌ها را درست نشان دهد و برچسب‌های آن خوانا باشد. در این آموزش پرشین وی، ۱۰ روش ساخت مدل زمین، وسایل لازم، شیوه نمایش مقطع و متن کوتاه ارائه در کلاس را می‌خوانید. برای تمرین علوم ششم، ابتدا نام‌گذاری مورد نظر معلم را مشخص کنید؛ سپس مدل مناسب زمان و امکانات خود را انتخاب کنید.

اگر فقط یک روز فرصت دارید، مدل مقوایی یا بشقاب کاغذی انتخاب خوبی است. برای نمایش حجم و مقطع، خمیر بازی و گوی فومی مناسب‌ترند. اگر قرار است کاردستی چند بار در کلاس استفاده شود، مدل بازشو یا پازل کاغذی را بسازید تا بتوانید نام لایه‌ها را جدا کنید و دوباره روی جای درست بگذارید.

لایه‌های زمین را بشناسیم

در دسته‌بندی کلی بر اساس ترکیب مواد، زمین سه بخش اصلی دارد: پوسته، گوشته و هسته. برای ساخت یک مدل آموزشی رایج، هسته را به دو بخش بیرونی و درونی تقسیم می‌کنیم و چهار بخش نشان می‌دهیم. ترتیب از سطح به مرکز چنین است: پوسته، گوشته، هسته بیرونی و هسته درونی. نام «خارجی» به جای «بیرونی» و «داخلی» به جای «درونی» نیز به همین بخش‌ها اشاره دارد.

رنگ واقعی این بخش‌ها را با نگاه کردن به یک مقطع آماده نمی‌بینیم. زرد، نارنجی، قرمز و قهوه‌ای در کاردستی، رنگ‌های قراردادی برای تشخیص قسمت‌ها هستند. آبی و سبز را برای نمایش آب‌ها و خشکی‌های سطح استفاده کنید. مدل رنگی کمک می‌کند مرزها دیده شوند، اما رنگ خمیر یا مقوا، جنس واقعی سنگ‌ها و فلزهای داخل زمین را نشان نمی‌دهد.

سنگ‌کره و خمیرکره

اگر تکلیف شما با نام‌های سنگ‌کره، خمیرکره، گوشته زیرین و هسته‌ها تعریف شده، برچسب‌های مدل چهارقسمتی را بدون تغییر به آن منتقل نکنید. این نام‌گذاری به رفتار فیزیکی بخش‌های زمین توجه دارد. سنگ‌کره شامل پوسته و بخش سخت بالایی گوشته است؛ بنابراین سنگ‌کره و پوسته دقیقاً یک چیز نیستند. خمیرکره در زیر سنگ‌کره قرار دارد و بیشتر آن سنگ جامد است که در زمان‌های طولانی قابلیت تغییر شکل دارد.

برای این تکلیف، ابتدا طرح کتاب و توضیح معلم را روی کاغذ ساده رسم کنید. نام‌ها را به همان ترتیب روی طرح بنویسید و پس از تأیید، سراغ رنگ‌آمیزی بروید. عنوان بالای کاردستی را هم مشخص کنید: «لایه‌های زمین بر اساس ترکیب» یا «لایه‌های زمین بر اساس رفتار فیزیکی». این کار از مخلوط شدن دو نوع دسته‌بندی جلوگیری می‌کند.

وسایل و انتخاب مدل

برای بیشتر روش‌ها به مداد، پاک‌کن، خط‌کش، کاغذ رنگی، مقوا، چسب مناسب کاغذ، قیچی و چهار رنگ متفاوت نیاز دارید. برچسب‌ها را می‌توانید روی تکه‌های کوچک مقوا بنویسید. یک کارتن تمیز برای پایه کافی است و لازم نیست برای همه روش‌ها وسایل تازه بخرید. از ایده‌های کاردستی با وسایل دورریختنی برای انتخاب پایه و نگهدارنده کمک بگیرید.

اندازه کار را با محل ارائه هماهنگ کنید. یک مدل کوچک برای روی میز مناسب است، ولی برای توضیح جلوی کلاس باید نوشته‌ها از فاصله بیشتری دیده شوند. پیش از چسباندن، برچسب‌ها را از انتهای اتاق بخوانید. اگر به سختی خوانده می‌شوند، اندازه نوشته را بزرگ‌تر کنید و تزئینات اطراف آن را کاهش دهید. خوانایی و ترتیب درست، از تعداد تزئینات مهم‌تر است.

۱. مدل زمین با مقوا

چهار دایره با اندازه‌های متفاوت روی چهار رنگ مقوا بکشید. بزرگ‌ترین دایره، مرز بیرونی زمین را نشان می‌دهد. دایره بعدی کمی کوچک‌تر باشد تا یک حاشیه باریک برای پوسته باقی بماند. دایره سوم برای هسته بیرونی و کوچک‌ترین دایره برای هسته درونی است. لازم نیست اندازه‌ها دقیقاً مقیاس واقعی زمین باشند، اما حلقه گوشته را پهن‌تر از پوسته طراحی کنید.

1. دایره بزرگ را روی یک مقوای محکم بچسبانید.
2. دایره گوشته را با مرکز مشترک روی آن قرار دهید.
3. دایره هسته بیرونی و سپس دایره هسته درونی را اضافه کنید.
4. با خط‌کش، چهار خط راهنما از هر بخش به فضای سفید کنار مدل بکشید.
5. نام بخش‌ها را کنار خط‌ها بنویسید و زیر کار عبارت «مدل آموزشی، بدون مقیاس دقیق» را اضافه کنید.

مرکز مشترک مهم است؛ اگر دایره‌ها کج قرار بگیرند، یک طرف پوسته بیش از اندازه ضخیم دیده می‌شود. ابتدا جای همه قطعه‌ها را بدون چسب امتحان کنید. برای کار تمیزتر، از چسب کم استفاده کنید تا مقوا موج برندارد. در آموزش کاردستی با کاغذ نیز ایده‌هایی برای برش و کنار هم گذاشتن قطعه‌های ساده پیدا می‌کنید.

مدل رنگی مقطع زمین با حلقه‌های هم‌مرکز روی صفحه آموزشی؛ رنگ‌ها و ضخامت لایه‌ها در این نمایش آموزشی ساده‌سازی شده‌اند.

۲. مدل با گوی فومی

برای این روش، یک گوی فومی و پایه سبک لازم دارید. بهتر است گوی از ابتدا نیم‌کره یا دارای مقطع آماده باشد. روی سطح صاف، مرکز را مشخص کنید و چهار بخش را با مداد رسم کنید. بخش مرکزی کوچک باشد، هسته بیرونی دور آن قرار گیرد و گوشته تا نزدیکی لبه ادامه پیدا کند. باریک‌ترین حلقه بیرونی را به پوسته اختصاص دهید.

سطح بیرونی گوی را با آبی و سبز رنگ کنید و سطح مقطع را با چهار رنگ متفاوت. رنگ را در چند لایه نازک بزنید و پیش از اضافه کردن برچسب‌ها اجازه دهید خشک شود. برای صاف ایستادن مدل، آن را روی یک پایه مقوایی محکم نصب کنید. برچسب‌ها باید به قسمت درست اشاره کنند؛ فرو کردن همه برچسب‌ها در لبه بیرونی، ارتباط نام‌ها با بخش‌ها را مبهم می‌کند.

اگر گوی کامل دارید، آماده کردن مقطع با ابزار برنده را به بزرگسال بسپارید. یک توپ لاستیکی توخالی برای این روش انتخاب مناسبی نیست، چون داخل آن لایه‌ای وجود ندارد که رنگ شود. هدف، نمایش فضای داخلی زمین روی یک سطح مقطع است؛ نه فقط نقاشی قاره‌ها روی یک توپ.

مدل حجمی لایه‌های زمین با مقطع باز و برچسب بخش‌ها؛ رنگ‌ها و ضخامت لایه‌ها در این نمایش آموزشی ساده‌سازی شده‌اند.

۳. کاردستی با خمیر بازی

خمیر بازی چهاررنگ برای ساخت مدل سه‌بعدی مناسب است. ابتدا یک گلوله کوچک برای هسته درونی بسازید. آن را با لایه‌ای از رنگ دوم بپوشانید تا هسته بیرونی تشکیل شود. سپس رنگ سوم را با ضخامت بیشتر دور آن قرار دهید و در پایان یک پوشش نازک از رنگ چهارم اضافه کنید. هر بار خمیر را آرام بچرخانید تا مرکز گلوله جابه‌جا نشود.

برای دیدن لایه‌ها، مدل نرم را با ابزار پلاستیکی مناسب خمیر از وسط جدا کنید. سطح مقطع را فشار ندهید؛ فشار زیاد حلقه‌ها را به هم می‌ریزد و رنگ‌ها مخلوط می‌شوند. اگر حلقه‌ها نامرتب شدند، ابتدا نیمه‌ها را کنار هم بگذارید و محل مرزها را با انگشت صاف کنید. سپس مدل را روی صفحه‌ای قرار دهید که جابه‌جا نشود.

خمیر همه بخش‌ها نرم است، ولی این ویژگی به معنی نرم یا مایع بودن همه قسمت‌های واقعی زمین نیست. روی برچسب هسته بیرونی «مایع» و روی هسته درونی «جامد» بنویسید. کنار گوشته نیز عبارت «عمدتاً جامد» قرار دهید. این توضیح کوتاه، تفاوت ماده کاردستی با ساختار واقعی را روشن می‌کند و برای پاسخ دادن به سؤال معلم مفید است.

مقطع رنگی زمین با هسته مرکزی و حلقه‌های پیرامونی؛ رنگ‌ها و ضخامت لایه‌ها در این نمایش آموزشی ساده‌سازی شده‌اند.

۴. مدل بشقاب کاغذی

یک بشقاب کاغذی ساده بردارید و مرکز آن را پیدا کنید. روی نیمه سمت راست، حلقه‌های لایه‌ها را بکشید و رنگ کنید. نیمه سمت چپ را به نمایش سطح زمین اختصاص دهید؛ می‌توانید روی آن آب‌ها و خشکی‌ها را نقاشی کنید. به این ترتیب، مخاطب در یک نگاه هم نمای بیرونی و هم مقطع آموزشی را می‌بیند.

برای جدا کردن دو نما، یک خط باریک از بالا تا پایین مرکز بکشید. برچسب‌های لایه‌ها را در سمت مقطع قرار دهید و برای هر برچسب خط راهنما اضافه کنید. اگر لبه بشقاب چین‌دار است، نوشته‌ها را روی کاغذ جدا بنویسید؛ نوشتن روی چین‌ها خوانایی را کم می‌کند. پشت بشقاب نیز یک تکه مقوای تاخورده بچسبانید تا کار روی میز بایستد.

این مدل را بدون بریدن بشقاب هم می‌توان ساخت. اگر زمان کمی دارید، فقط حلقه‌ها و برچسب‌ها را تکمیل کنید. برای نسخه بازشو، یک نیم‌دایره کاغذی با طرح سطح زمین روی مقطع بگذارید و تنها لبه صاف آن را با نوار کاغذی به بشقاب وصل کنید. با باز کردن این پوشش، لایه‌ها ظاهر می‌شوند.

نمای لایه‌های زمین روی نیمه بشقاب کاغذی؛ رنگ‌ها و ضخامت لایه‌ها در این نمایش آموزشی ساده‌سازی شده‌اند.

۵. مدل زمین با حبوبات

برای کاردستی حبوبات، پایه باید محکم و سطح آن صاف باشد. چهار حلقه را روی کارتن رسم کنید و برای هر بخش، یک نوع حبوبات یا دانه انتخاب کنید. پیش از چسباندن، چند دانه را روی خط‌ها قرار دهید تا مطمئن شوید حلقه باریک پوسته هنوز قابل تشخیص است. برای لبه بیرونی، دانه‌های کوچک‌تر انتخاب کنید.

کار را از مرکز شروع کنید و هر بخش را جداگانه بچسبانید. چسب را فقط به محدوده همان بخش بزنید تا پیش از چیدن دانه‌ها خشک نشود. برای مرزهای تمیز، یک نوار باریک مقوا میان حلقه‌ها قرار دهید. پس از خشک شدن، پایه را آرام بلند کنید و دانه‌های لق را دوباره محکم کنید. مدل را پیش از خشک شدن کامل، عمودی نگه ندارید.

حبوبات فقط نشانه‌های دیداری و لمسی هستند؛ هسته زمین از نخود یا عدس ساخته نشده است. در توضیح شفاهی بگویید هر نوع دانه نماینده یک بخش است. این روش برای فعالیت گروهی نیز کاربرد دارد: یک نفر طرح را می‌کشد، دو نفر دانه‌ها را می‌چینند و نفر دیگر برچسب‌ها را آماده می‌کند. دانه‌های کوچک را هنگام کار از دسترس کودکان کم‌سن دور نگه دارید.

نمایش لایه‌های زمین با حلقه‌هایی از حبوبات و دانه‌ها؛ رنگ‌ها و ضخامت لایه‌ها در این نمایش آموزشی ساده‌سازی شده‌اند.

۶. مدل نیم‌کره با پایه

این مدل برای نمایشگاه مدرسه مناسب است، چون مقطع زمین را عمودی نشان می‌دهد. یک نیم‌کره آماده یا مقطع مدل خمیری را روی پایه‌ای پهن قرار دهید. پشت آن یک تکیه‌گاه مقوایی بسازید تا وزن مدل به برچسب‌ها یا قطعه‌های باریک منتقل نشود. پیش از تزئین، پایه را کمی جابه‌جا کنید و پایداری آن را بسنجید.

برچسب‌ها را روی کارت‌های کوچک بنویسید و با خط راهنما یا پایه کاغذی به قسمت‌ها وصل کنید. عنوان اصلی را بالای مدل و توضیح حالت مواد را پایین آن بگذارید. اگر می‌خواهید کنار مقطع، یک کره با نمای سطح زمین قرار دهید، روی آن فقط آب‌ها و خشکی‌ها را نمایش دهید تا تفاوت نمای بیرون و داخل روشن بماند.

برای ساخت نگهدارنده سبک می‌توانید از روش‌های کاردستی با چوب بستنی کمک بگیرید. اتصال‌ها باید پیش از گذاشتن مدل خشک شوند. ارتفاع پایه را زیاد نکنید؛ یک تکیه‌گاه کوتاه و پهن معمولاً کار را بهتر نگه می‌دارد و نوشته‌ها نیز در کنار آن واضح‌تر دیده می‌شوند.

مدل نیم‌کره زمین روی پایه در کنار نمای سطح زمین؛ رنگ‌ها و ضخامت لایه‌ها در این نمایش آموزشی ساده‌سازی شده‌اند.

۷. مدل لایه‌ای با فوم

اگر فوم ورقه‌ای در اختیار دارید، چهار قطعه دایره‌ای با اندازه‌های متفاوت ببرید و مانند مدل مقوایی روی هم قرار دهید. ضخامت ورقه‌ها باعث می‌شود مرز لایه‌ها برجسته دیده شود. برای پایه، از یک صفحه محکم استفاده کنید و پیش از چسباندن، جای مرکز همه قطعه‌ها را با مداد علامت بزنید.

برای نسخه قابل جابه‌جایی، قطعه‌ها را روی پایه ثابت نکنید؛ آن‌ها را به صورت یک پازل روی صفحه قرار دهید و نام هر بخش را پشت قطعه بنویسید. ابتدا دانش‌آموز باید قطعه‌ها را به ترتیب درست بچیند و سپس برچسب‌ها را اضافه کند. اگر قرار است مدل حمل شود، قطعه‌ها را در یک پاکت جدا بگذارید تا حلقه‌ها خم نشوند.

در مدل تخت، بالا و پایین بودن قطعه‌ها صرفاً روش نمایش است. لایه‌های واقعی مانند ورقه‌های یک دفتر روی هم قرار نگرفته‌اند؛ آن‌ها پیرامون مرکز زمین هستند. هنگام ارائه، با انگشت مسیر لبه بیرونی تا مرکز را نشان دهید. این حرکت ساده کمک می‌کند مخاطب ترتیب شعاعی لایه‌ها را بفهمد.

مدل تخت لایه‌های زمین با حلقه‌های رنگی روی پایه؛ رنگ‌ها و ضخامت لایه‌ها در این نمایش آموزشی ساده‌سازی شده‌اند.

۸. مدل بازشوی زمین

روی یک مقوای مستطیلی، دایره لایه‌ها را بکشید و رنگ کنید. سپس یک دایره هم‌اندازه از کاغذ دیگر ببرید و نمای سطح زمین را روی آن نقاشی کنید. پوشش را به دو نیم‌دایره تقسیم کنید و هر نیمه را فقط از لبه بیرونی به صفحه زیرین متصل کنید. دو لبه داخلی در مرکز به هم می‌رسند و مثل در باز می‌شوند.

پس از باز شدن پوشش، نام چهار بخش باید دیده شود. خط‌های راهنما را روی صفحه ثابت بکشید، نه روی درهای متحرک. لولای کاغذی را کمی آزاد بگذارید تا پوشش بدون کشیدن پایه باز شود. برای تمرین تا و اتصال کاغذ، ایده‌های ساخت کاردستی و اوریگامی با کاغذ می‌تواند به اجرای تمیزتر کمک کند.

این مدل برای پرسش و پاسخ کاربرد دارد. ابتدا درها را بسته نگه دارید و بپرسید «زیر سطح زمین چه بخش‌هایی قرار دارد؟» سپس آن‌ها را باز کنید و از مخاطب بخواهید نام‌ها را از بیرون به داخل بخواند. پشت پوشش نیز می‌توانید یک پرسش کوتاه بنویسید، مثلاً «کدام بخش هسته مایع است؟».

نمای رنگی مقطع زمین روی صفحه کنار طرح سطح زمین؛ رنگ‌ها و ضخامت لایه‌ها در این نمایش آموزشی ساده‌سازی شده‌اند.

۹. مقطع برجسته روی تخته

برای مدل برجسته، یک صفحه مقوایی محکم یا تخته سبک آماده کنید. با خمیر نرم، چهار حلقه روی آن بسازید. برخلاف مدل کروی، اینجا فقط یک سطح مقطع دارید و لازم نیست یک توپ کامل درست کنید. ابتدا دایره مرکزی را قرار دهید و بعد حلقه‌ها را دور آن شکل دهید. ضخامت همه قطعه‌ها در این کاردستی، ضخامت ماده روی پایه است و نباید با ضخامت واقعی لایه‌ها اشتباه شود.

حلقه‌ها را از بالا نگاه کنید تا شکل آن‌ها گرد و مرزها واضح باشد. اگر کار برای نصب روی دیوار است، وزن خمیر را کم نگه دارید و پیش از آویزان کردن، اتصال پایه را بررسی کنید. برای نمایش روی میز، یک تکیه‌گاه پشت صفحه کافی است. نام‌ها را روی کاغذ جدا بنویسید و کنار مدل بچسبانید تا نوشته‌ها روی بافت خمیر گم نشوند.

در این روش می‌توانید مرکز و حلقه‌ها را جدا بسازید و پس از خشک شدن کنار هم قرار دهید؛ البته از دستور خشک شدن همان ماده‌ای که در اختیار دارید پیروی کنید. اگر فقط خمیر بازی معمولی دارید، مدل را روی پایه نگه دارید و آن را به عنوان قطعه خشک‌شده حمل نکنید. هدف، داشتن مقطعی روشن و قابل توضیح است.

مدل برجسته مقطع زمین با حلقه‌های رنگی و برچسب‌ها؛ رنگ‌ها و ضخامت لایه‌ها در این نمایش آموزشی ساده‌سازی شده‌اند.

۱۰. بادبزن لایه‌های زمین

برای یک مدل سبک و قابل حمل، چهار قطعه کاغذ رنگی با اندازه‌های متفاوت آماده کنید و روی هر کدام نام یک بخش را بنویسید. قطعه‌ها را طوری روی هم قرار دهید که بخش‌هایی از هر رنگ دیده شود. آن‌ها را در قسمت پایین با یک اتصال کاغذی یا گیره مناسب کنار هم نگه دارید تا بتوانند باز و بسته شوند.

هنگام باز شدن بادبزن، رنگ‌ها و نام‌ها باید به ترتیب دیده شوند. برچسب را نزدیک لبه آزاد هر قطعه بنویسید تا زیر قطعه بعدی پنهان نشود. می‌توانید پشت هر کاغذ یک ویژگی کوتاه اضافه کنید: پوسته «جامد و نازک»، گوشته «عمدتاً جامد»، هسته بیرونی «مایع» و هسته درونی «جامد». این مدل برای مرور نام‌ها مناسب است؛ شکل و اندازه آن مقطع دقیق زمین نیست.

برچسب‌ها و مقیاس مدل

برای برچسب‌گذاری، یک شیوه ثابت انتخاب کنید: یا نام‌ها را روی مدل بنویسید، یا همه را کنار مدل با خط راهنما قرار دهید. ترکیب شلوغ چند شیوه، کار را سخت‌خوان می‌کند. خط هر برچسب باید به داخل همان بخش برسد و روی مرز دو لایه متوقف نشود. به‌خصوص برچسب پوسته را به حلقه باریک بیرونی وصل کنید، نه به تمام قسمت آبی و سبز تصویر سطح.

در یک مدل کوچک، ضخامت واقعی پوسته به‌سختی دیده می‌شود؛ بنابراین معمولاً آن را برای آموزش بزرگ‌تر نشان می‌دهیم. همین موضوع را با جمله «ضخامت لایه‌ها برای دیده شدن، ساده‌سازی شده است» توضیح دهید. اگر معلم مدل با مقیاس خواسته، اندازه‌ها را از منبع مشخص و با یک نسبت مشترک محاسبه کنید. مقیاس‌های متفاوت برای هر حلقه، یک مدل اندازه‌گیری‌شده قابل اعتماد نمی‌سازد.

برچسب‌های فارسی برای ارائه فارسی کافی هستند. اگر نام انگلیسی هم لازم است، کنار پوسته Crust، کنار گوشته Mantle، کنار هسته بیرونی Outer Core و کنار هسته درونی Inner Core بنویسید. پیش از چاپ یا چسباندن، املای نام‌ها را یک بار بررسی کنید. نام‌های کوتاه و دقیق بهتر از جمله‌های طولانی روی کارت‌های کوچک دیده می‌شوند.

اشتباه‌های رایج

گوشته را کاملاً مذاب معرفی نکنید. بخش عمده گوشته سنگ جامد است؛ رفتار آهسته آن در زمان‌های زمین‌شناسی با مایع بودن کامل تفاوت دارد. همچنین گرم بودن هسته درونی به معنی مایع بودن آن نیست. فشار بسیار زیاد در مرکز زمین در جامد ماندن این بخش نقش دارد. حالت دو بخش هسته را جابه‌جا ننویسید.

رنگ‌ها را واقعیت قطعی معرفی نکنید. قرمز بودن یک حلقه در مدل، نشان‌دهنده رنگ واقعی یا جنس آن نیست. همچنین حبوبات، خمیر و فوم برای ساخت مدل انتخاب شده‌اند، نه برای بیان ترکیب شیمیایی زمین. توضیح جنس واقعی را روی برچسب یا در ارائه بگویید.

همه حلقه‌ها را هم‌ضخامت نکشید. پوسته در مقایسه با اندازه زمین نازک است و گوشته فضای زیادی را در بر می‌گیرد. اگر مدل شما صرفاً شماتیک است، همین تفاوت کلی را رعایت کنید. تزئینات سطح را هم آن‌قدر زیاد نکنید که مرز مقطع یا نام بخش‌ها پوشیده شود.

متن ارائه در کلاس

«این کاردستی یک مدل ساده از ساختار داخلی زمین است. از بیرون به مرکز، پوسته، گوشته، هسته بیرونی و هسته درونی را نشان داده‌ام. پوسته جامد و نسبتاً نازک است. گوشته عمدتاً از سنگ جامد تشکیل شده، ولی در زمان‌های بسیار طولانی می‌تواند تغییر شکل دهد. هسته بیرونی مایع و هسته درونی جامد است. رنگ‌ها قراردادی هستند و ضخامت حلقه‌ها برای دیده شدن در مدل ساده‌سازی شده است.»

بعد از این توضیح، به هر بخش اشاره کنید و نام آن را دوباره بگویید. اگر مدل بازشو یا پازل ساخته‌اید، ابتدا یک برچسب را بردارید و از همکلاسی‌ها بخواهید جای درست آن را پیدا کنند. برای فعالیت علمی بعدی درباره زمین نیز می‌توانید ساخت چرخه آب در کیسه را انجام دهید؛ آن فعالیت، گردش آب را نشان می‌دهد و موضوعش با ساختار داخلی زمین متفاوت است.

پرسش‌های رایج

کدام مدل ساده‌تر است؟

مدل مقوایی و بشقاب کاغذی به وسایل کمتری نیاز دارند و آماده کردن آن‌ها معمولاً آسان‌تر است. اگر بریدن چند دایره برایتان دشوار است، همه حلقه‌ها را روی یک صفحه بکشید و رنگ کنید. لازم نیست هر بخش حتماً یک قطعه جداگانه باشد؛ ترتیب درست و نام‌های خوانا، هدف اصلی آموزش است.

آیا چهار رنگ ضروری است؟

چهار رنگ متفاوت تشخیص بخش‌ها را آسان می‌کند، اما اگر کاغذ رنگی ندارید، از مداد رنگی یا الگوهای متفاوت مانند نقطه، خط و هاشور استفاده کنید. کنار مدل یک راهنما قرار دهید تا معلوم شود هر رنگ یا الگو به کدام بخش مربوط است. رنگ قرمز برای گوشته یا زرد برای هسته، قانون علمی اجباری نیست.

چرا هسته درونی جامد است؟

حالت ماده فقط به دما وابسته نیست؛ فشار نیز نقش دارد. هسته درونی با وجود دمای بسیار زیاد، به دلیل شرایط فشار در مرکز زمین جامد است. هسته بیرونی شرایط متفاوتی دارد و مایع است. برای کاردستی مدرسه، نوشتن همین تفاوت روی دو برچسب هسته، توضیح را روشن‌تر می‌کند.

چطور مدل را حمل کنیم؟

مدل را از پایه بلند کنید و برای حمل، جعبه‌ای کمی بزرگ‌تر از آن انتخاب کنید. برچسب‌های جداشدنی را در یک پاکت بگذارید. اگر از حبوبات یا خمیر استفاده کرده‌اید، پیش از حرکت، اتصال‌ها را بررسی کنید و روی کار وسیله دیگری نگذارید. مدل کاغذی تخت را میان دو مقوا قرار دهید تا حلقه‌ها و پوشش بازشو خم نشوند.

منابع علمی آموزش

برای توضیح ساختار زمین و تفاوت مدل با واقعیت، این مطالب آموزشی مبنا قرار گرفته‌اند: «ساخت بادبزن لایه‌های زمین» و «زمین‌لرزه‌ها» از بخش آموزشی ناسا Space Place؛ «زمین چیست؟» از منابع آموزشی ناسا؛ «مدل‌سازی سیلیکات‌ها و شیمی پوسته زمین» از آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا؛ «داخل زمین» از مجموعه This Dynamic Earth سازمان زمین‌شناسی آمریکا؛ «آیا صفحه‌های زمین روی ماگما شناورند؟»، «علم زمین‌لرزه‌ها» و «درون زمین» از سازمان زمین‌شناسی آمریکا. این منابع به ترتیب لایه‌ها، حالت مواد، سنگ‌کره و محدودیت مدل‌های آموزشی کمک می‌کنند.