پست جدید رویا نونهالی برای حال این روزهای ایران

رویا نونهالی بازیگر فیلم هایی همچون نیمه شب اتفاق افتاد و ماهی ها عاشق می شوند در صفحه شخصی اش نسبت به اتفاقات اخیر کشور واکنش نشان داد. او که همواره ثابت کرده است بازیگری با صراحت کلام است این صراحت را در اخرین پست صفحه شخصی اش نیز می توان احساس کرد. پست جدید رویا نونهالی برای حال این روزهای ایران  را در پرشین وی ببینید.

پست جدید رویا نونهالی

رویا نونهالی فیلم زیر را در صفحه شخصی خود منتشر کرد.

«امشب به شوق دیدمت بر ساز دل بکوبم»

ما روز‌ها را به اعداد می‌شناسیم و بیشتر؛

روزِ چندم از چند ماه از چندمین سالِ عمرِ آدم‌ها و دوره‌ها و تاریخ‌ها.

آدم، می‌تواند، آدم است که از عدد مفهوم می‌سازد؛ تصویر می‌سازدو داستان‌هایی که با گذر زمان تازه می‌شوند؛ تا تاریخ ارزش مراجعه داشته باشد.

چهره‌ها، گریه‌ها، خنده‌ها، خنده‌هاو سازها، رقص‌ها و عشق‌هایبی‌جرم و جنایت، نمایشی‌ست که روی صحنه می‌رود، صحنه شورانگیز می‌شود؛ چرا نباید این را دوست داشت؛ شیدایش شد؟

۲۲

۲۴

۲۵

۲۶

۲۷

و...

مردم این سرزمین به قرن‌ها به صد زبان سخن گفتند و خواندند و اسطوره ساختند و نشنیدن شنیدند. تاریخ روایت می‌کند روزی مردمان، صدای مردمان می‌شنوند، خود، خویش را می‌خوانند و ما عمر بر سرِ تاریخ گذاشتیم و اکنون، نوبت تاریخ است؛ چگونه می‌توان نشنیدن؟

پست جدید رویا نونهالی برای حال این روزهای ایران

به احترام احوال‌های فراقبه یاد ماه و گلبه یاد درد و درودقطعه‌ای از آرزوی اسطوره‌شدن دختری که می‌شناختم و دختران و پسرانی که روزگار شناختن ایشان است؛ داستانی ادامه‌دار؛ نسلی در امتدادِ نسل‌ها. «امشب به شوق دیدنت بر ساز دل بکوبم...»

همسر رویا نونهالی

یکی از روزنامه ها دیروز نوشت : شعار زن زندگی آزادی که شعار خوبی است؛ چرا از دیوار پاک می‌کنند؟ شعار مرگ بر دیکتاتور هم. این شعارها خودش نفاق‌شکن است.

شعار «مرگ بر دیکتاتور» را از دیوارها پاک نکنید!

مگر این شعارها از کجا آمده است؟ این شعارها و محتوایش را امام به اینها یاد داد؛ ولو در مصداق دچار خطا باشند. انقلاب۵۷ یاد داد که زن حرمت دارد و ابزار سوداگری و برهنگی روی جلد زن‌روز و یا اجیر هرزگی مقامات در جشن هنر شیراز نیست. امام گفت زن مبدا خیرات و کمالات است. وگرنه آن شاه ملعون که دخترکان ایرانی را به اعتراف خاطرات فردوست، پیشکش به شاه عرب می‌فرستاد.

مرگ بر دیکتاتور را امام یاد داد. وگرنه آزادی به قرائت طاغوت، ساواکی است که اطلاعیه می‌داد نقد در حد کلانتری محله هم جایز نیست. آخرین نفری که نشریات را می‌خواند و مجوز انتشار می‌داد مأمور ساواک بود. پیرمردهای تهران تا سال‌ها بعد از انقلاب وقتی می‌خواستند حرف سیاسی بزنند صدای‌شان را پایین می‌آوردند و این عادت‌شان ناشی از خفقانی بود که می‌گفت از هر ۳نفر، یکی مأمور ساواک است.

شعار «مرگ بر دیکتاتور»

تحقق این شعارها نیز در انقلاب بود. بانوان ما محتوای حقیقی زن زندگی آزادی را سر دست گرفتند و بالاترین مدارج علمی را طی کردند و در اوج حیا و عفت بر سکوهای قهرمانی ایستادند و در دامن شهیدپروری‌شان، سرباز مدافع وطن و اسلام تربیت کردند.

مرگ بر دیکتاتور را کسانی باور کردند که در نهایت غیرت مقابل دیکتاتورهای عالم صف کشیدند و بساط آنها را از جای‌جای منطقه جمع کردند و برای آزادی ملت‌ها خون دادند. وگرنه این جریان که با شعار زن زندگی آزادی چادر از سر ناموس مردم کشیدند و با شعار مرگ بر دیکتاتور راه رفت‌وآمد شهر را بستند و اهالی بازار را تهدید به مرگ کردند و جوان‌های معصوم را در خیابان‌های شهر به مسلخ بردند.

شعار مرگ بر دیکتاتور و زن زندگی آزادی، شعار انقلاب است وگرنه شعار این جریان همین بددهنی‌ها و فحاشی‌ها و هرزگی‌ها و تهدیدکردن‌هاست. این شعارها وقتی دست اهلش نباشد خودش ابزار افشای نفاق می‌شود. شعاری که بر قلب‌ها نباشد بر سر زبان‌ها نیز نخواهد ماند؛ عمل که بماند.

پارسینه ـ اینستاگرام ـ همشهری