صحنه‌سازی برای خودکشی / وقتی مرگ همسر، نقابِ قتل را از چهره زن برداشت! + عکس

یک زن در شرق تهران، پس از دادن قرص خواب به همسر ۴۰ ساله خود، او را به قتل رساند و سپس با صحنه‌سازی سعی کرد مرگ او را «خودکشی» جلوه دهد. زن پس از ارتکاب جرم، ساعاتی را در کنار جسد نشسته و سپس با اورژانس تماس گرفته بود، اما هوشمندی پلیس و تیم‌های امدادی باعث شد ماجرا از حالت خودکشی به قتل عمد تغییر یافته و دستکشی زن فاش شود. ماجرای خودکشی شوهر

مطالب مرتبط با «خودکشی شوهر»: «پرستار کیت میدلتون قربانی شوخی رادیویی شد؛ خودکشی یا قتل؟»

خودکشی شوهر

صبح جمعه گذشته زنی با اورژانس تهران تماس گرفت و گفت شوهرش خودکشی کرده است اما وقتی اورژانس در محل حضور یافت، مشخص شد که ماجرا، قتل بوده است.

در این شرایط گزارش این جنایت به کارآگاهان جنایی اعلام شد و آنها در محل حادثه که آپارتمانی در شرق تهران بود حضور یافتند.

بعد از قتل شوهرم ساعتی کنارش نشستم، بعد به پلیس زنگ زدم

مقتول مردی حدودا 40ساله و عامل جنایت کسی جز همسرش نبود که با صحنه‌سازی‌ قصد داشت، مرگ شوهرش را خودکشی نشان بدهد.

قرص خواب آور

او گفت: شوهرم با من بدرفتاری می‌کرد و به زندگی اهمیتی نمی‌داد. روز حادثه به او قرص خواب آور دادم و سپس جانش را گرفتم. چند ساعتی کنار جسد او نشستم و بعد با اورژانس تماس گرفتم تا مرگ او را خودکشی نشان بدهم اما در نهایت دستم رو شد.

طبق تحقیقات کارآگاهان جنایی، زن عامل اصلی این جنایت بوده است. او در بازجویی‌ها انگیزه‌ای تلخ و شخصی را مطرح کرد: «بدرفتاری‌های مداوم همسر». او مدعی شد که همسرش به زندگی اهمیتی نمی‌داد و رفتارهای او فشار روانی زیادی بر زن وارد می‌کرد. اما روش اجرای جرم، نشان‌دهنده حساب‌شده بودن تصمیم او بود؛ زن ابتدا با دادن قرص خواب به همسرش، او را از حالت هوشیاری خارج کرده و سپس جان او را گرفته است.

نکته تکان‌دهنده این پرونده، مرحله‌ای است که زن پس از قتل طی کرده است؛ او بلافاصله پس از انجام کار، برای ایجاد آرامش روانی یا شاید برای اطمینان از نقشه‌ی خود، ساعاتی را در کنار جسد مرد نشسته است و سپس با تماس با اورژانس، سعی کرده با صحنه‌سازی، ماجرا را به یک خودکشی جلوه دهد. اما این «سکوتِ پس از قتل» و تلاش برای جعل واقعیت، در نهایت نتوانست پلیس را فریب دهد و منجر به افشای حقیقت و بازداشت او شد. این پرونده نشان می‌دهد که چگونه خشم و کینه‌های انباشته‌شده می‌تواند منجر به تصمیماتی شود که راهی جز نابودیِ دو زندگی (قاتل و مقتول) ندارد.