غزل شماره ۴۰۹ حافظ : ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
این غزل با مصراع ی خونبهای نافه چین خاک راه تو آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید به زندگی…
غزل شماره ۴۰۸ حافظ : ای آفتاب آینه دار جمال تو
ایمن غزل با مصراع ای آفتاب آینه دار جمال تو آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید از ناامیدی در…
غزل شماره ۴۰۷ حافظ : مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو
این غزل با مصراع مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید تا…
غزل شماره ۴۰۶ حافظ : گفتا برون شدی به تماشای ماه نو
این غزل با مصراع گفتا برون شدی به تماشای ماه نو آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید سعی کن…
غزل شماره ۴۰۵ حافظ : به جان پیر خرابات و حق صحبت او
این غزل با مصراع به جان پیر خرابات و حق صحبت او آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید که…
غزل شماره ۴۰۴ حافظ : میفکن بر صف رندان نظری بهتر از این
این غزل با مصراع میفکن بر صف رندان نظری بهتر از این آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید مسئولیتی…
غزل شماره ۴۰۳ حافظ : شراب لعل کش و روی مه جبینان بین
این غزل با مصراع شراب لعل کش و روی مه جبینان بین آغاز شده است در غزل شاعر می گوید که مشتاق…
غزل شماره ۴۰۲ حافظ : نکتهای دلکش بگویم خال آن مه رو ببین
این غزل با مصراع نکتهای دلکش بگویم خال آن مه رو ببین آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید وقتی…
غزل شماره ۴۰۱ حافظ : چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من
این غزل با مصراع چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید که…
غزل شماره ۴۰۰ حافظ : بالابلند عشوه گر نقش باز من
این غزل با مصراع بالابلند عشوه گر نقش باز من آغاز شده است در این غزل عاشق با معشوق خود صحبت می…
غزل شماره ۳۹۹ حافظ : کرشمهای کن و بازار ساحری بشکن
این غزل با مصراع کرشمهای کن و بازار ساحری بشکن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید که ناز و…
غزل شماره ۳۹۸ حافظ : ای نور چشم من سخنی هست گوش کن
این غزل با مصراع ای نور چشم من سخنی هست گوش کن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید عاشق…
غزل شماره ۳۹۷ حافظ : ز در درآ و شبستان ما منور کن
این غزل با مصراع ز در درآ و شبستان ما منور کن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید که…
غزل شماره ۳۹۶ حافظ : صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
این غزل با مصراع صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید که کم صبری…
غزل شماره ۳۹۵ حافظ : گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن
این غزل با مصراع گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید که کارهایی…
غزل شماره ۳۹۴ حافظ : ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن
این غزل با مصراع ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید به دلیل…
غزل شماره ۳۹۳ حافظ : منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
این غزل با مصراع منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید مردم به…
غزل شماره ۳۹۲ حافظ : دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن
این غزل با مصراع دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید که می…
غزل شماره ۳۹۱ حافظ : خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن
این غزل با مصراع خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن آغاز شده است موضوع این غزل نصیحت کردن است…
غزل شماره ۳۹۰ حافظ : افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن
این غزل با مصراع افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید که…
غزل شماره ۳۸۹ حافظ : چو گل هر دم به بویت جامه در تن
این غزل با مصراع چو گل هر دم به بویت جامه در تن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید…
غزل شماره ۳۸۸ حافظ : بهار و گل طرب انگیز گشت و توبه شکن
این غزل با مصراع بهار و گل طرب انگیز گشت و توبه شکن آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید…
غزل شماره ۳۸۷ حافظ : شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان
این غزل با مصراع شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید به زیبایی های زندگی…
غزل شماره ۳۸۶ حافظ : خدا را کم نشین با خرقه پوشان
این غزل با مصراع خدا را کم نشین با خرقه پوشان آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید که در…
غزل شماره ۳۸۵ حافظ : یا رب آن آهوی مشکین به ختن بازرسان
این غزل با مصراع یا رب آن آهوی مشکین به ختن بازرسان آغاز شده است در این غزل شاعر می گوید که…
غزل شماره ۳۸۴ حافظ : میسوزم از فراقت روی از جفا بگردان
این غزل با مصراع میسوزم از فراقت روی از جفا بگردان آغاز شده است در این غزل عاشق به معشوق خود می…
غزل شماره ۳۸۳ حافظ : چندان که گفتم غم با طبیبان
این غزل با مصراع چندان که گفتم غم با طبیبان آغاز شده است موضوع این غزل درد دل کردن با افرادی است…
غزل شماره ۳۸۲ حافظ : فاتحهای چو آمدی بر سر خستهای بخوان
این غزل با مصراع فاتحهای چو آمدی بر سر خستهای بخوان آغاز شده است عاشق در این غزل به عشق خود می…
غزل شماره ۳۸۱ حافظ : گر چه ما بندگان پادشهیم
این غزل با مصراع گر چه ما بندگان پادشهیم آغاز شده است در این غزل انسان اشرف مخلوقات نامیده شده و از…
غزل شماره ۳۸۰ حافظ : بارها گفتهام و بار دگر میگویم
این غزل با مصراع بارها گفتهام و بار دگر میگویم آغاز شده است شاعر در این غزل می گوید بدترین بلا و…