معنی شعر همای رحمت کلاس چهارم ؛ معنی شعر همای رحمت کلاس چهارم صفحه ۸۷

معنی شعر همای رحمت کلاس چهارم ، همای رحمت یکی از زیباترین و پر مفهومترین اشعار فارسی است که توسط شاعر بزرگ معاصر، شهریار، سروده شده است. این شعر به توصیف ویژگیهای بارز حضرت علی (ع) پرداخته و او را به عنوان الگویی کامل برای همه معرفی میکند .معنی شعر همای رحمت کلاس چهارم صفحه ۸۷ را در پرشین وی ببینید.
معنی شعر همای رحمت کلاس چهارم
علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را که به ما سوا فکندی همه سایه ی هما را
معنی: علی ای نشانه ی رحمت و مهربانی تو چه نشانه ای از طرف خدا هستی که سایه رحمت و مهربانی را شامل حال همه موجودات کردی
دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بین به علی شناختم من به خدا قسمت خدا را
معنی: ای دل اگر دنبال خداشناسی هستی به صورت علی نگاه کن به خدا سوگند من با علی توانستم خدا را بشناسم
برو ای گدای مسکین در خانه ی علی زن که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را
معنی: ای فقیر بیچاره برو در خانه ی علی را بزن که از روی بخشندگی به گدا بهترین چیزها و نگین پادشاهی می دهد
به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا
معنی: به جز حضرت علی چه کسی به پسرش می گوید با قاتل من که اکنون در دست شما اسیر است با مهربانی رفتار کنید
به جز از علی که آرد پسری ابوالعجائب که علم کند به عالم شهدای کربلا را
معنی: به جز حضرت علی چه کسی می تواند پسری داشته باشد که واقعه کربلا و شهدای کربلا را به دنیا معرفی کند و نشان دهد
معنی کلمات شعر همای رحمت کلاس چهارم
| هما : پرنده ای افسانهای که اگر سایهاش بر سر کسی بیفتد آن شخص خوشبخت می شود | مدارا : با نرمی و ملایمت رفتار کردن |
| رحمت : مهربانی، دلسوزی | ابوالعجائب : پدر شگفتی ها یعنی بسیار شگفت انگیز |
| ماسوا : موجودات، مخلوقات | علم کند : معرفی کند، مشهور سازد |
| رخ : چهره، صورت | مسکین : فقیر، تهیدست |
| نگین : سنگ قیمتی | کرم : لطف، جوانمردی |
| متحیر : شگفت زده، حیرت زده | آیت : نشانه، دلیل |
هم معنی شعر همای رحمت کلاس چهارم
- رحمت= رحیم، رحم
- اسیر= اسارت
- کرم= کریم، کرامت
- شهدا= شهادت، شهید
- قاتل= قتل، مقتول
رازهای شعر همای رحمت
امروز میخواهیم به سراغ یکی از زیباترین شعرهای فارسی برویم که درباره حضرت علی (ع) سروده شده است. این شعر با نام «همای رحمت» شناخته میشود و شاعر آن را به زیبایی تمام، به توصیف بزرگواری و مهربانی حضرت علی (ع) پرداخته است.
در ادبیات فارسی، همای به پرندهای افسانهای گفته میشود که نشانهی خوشبختی و پیروزی است. وقتی در شعر میگوییم «همای رحمت»، منظورمان این است که حضرت علی (ع) مانند پرندهای مهربان و خوشیمن هستند که سایهی رحمت و بخشش خود را بر همه گستردهاند.
معنی شعر همای رحمت:
شاعر در این شعر، حضرت علی (ع) را به عنوان الگویی کامل برای همه معرفی میکند. او میگوید که اگر میخواهیم خدا را بهتر بشناسیم، باید به حضرت علی (ع) نگاه کنیم. حضرت علی (ع) آنقدر مهربان و بخشنده بودند که حتی به فقرا و نیازمندان هم کمک میکردند.
یکی از زیباییهای این شعر این است که شاعر از زبان حضرت علی (ع) به پسرش امام حسن (ع) توصیه میکند که با دشمنان او مهربان باشد. این نشان میدهد که حضرت علی (ع) چه انسان بزرگواری بودند.
چرا شعر همای رحمت مهم است؟
این شعر به ما میآموزد که:
- مهربان باشیم: حضرت علی (ع) همیشه مهربان و بخشنده بودند. ما هم باید سعی کنیم مثل ایشان مهربان باشیم و به دیگران کمک کنیم.
- به دیگران احترام بگذاریم: حضرت علی (ع) به همه احترام میگذاشتند، حتی به دشمنان خود. ما هم باید به همه احترام بگذاریم.
- خوب باشیم: حضرت علی (ع) الگوی خوبی برای همه ما هستند. ما هم باید سعی کنیم مثل ایشان خوب باشیم.
در پایان:
شعر همای رحمت یک گنجینه ارزشمند است که به ما میآموزد چگونه انسان خوبی باشیم. با خواندن و فهمیدن این شعر، میتوانیم بیشتر با بزرگواری و مهربانی حضرت علی (ع) آشنا شویم و سعی کنیم مثل ایشان باشیم.
شعر همای رحمت: سفری به دنیای مهربانی و بزرگواری
شعر همای رحمت یکی از زیباترین و معروفترین اشعاری است که در وصف حضرت علی (ع) سروده شده است. این شعر پر از معانی عمیق و مفاهیم انسانی است که برای همه سنین جذاب و آموزنده است.
چه کسی این شعر را سروده است؟
شاعر این شعر زیبا، شهریار یکی از بزرگترین شاعران معاصر ایران است. شهریار با زبانی ساده و شیوا، توانسته است بزرگواری و مهربانی حضرت علی (ع) را به زیبایی وصف کند.
چرا این شعر معروف است؟
زبان ساده و روان: شهریار در این شعر از کلمات ساده و عبارات روان استفاده کرده است تا همه بتوانند معنی شعر را بفهمند.
معانی عمیق: این شعر پر از معانی عمیق درباره مهربانی، بخشش، عدالت و انسانیت است.
توصیف زیبا از حضرت علی (ع): شهریار در این شعر، حضرت علی (ع) را به عنوان یک انسان کامل و الگو معرفی کرده است.
چه چیزهایی در این شعر آمده است؟
در این شعر، شاعر به ویژگیهای بارز حضرت علی (ع) مانند مهربانی، بخشش، عدالت و شجاعت اشاره کرده است. همچنین، شاعر از زبان حضرت علی (ع) به پسرش امام حسن (ع) توصیههای مهمی میکند.
چرا باید این شعر را بخوانیم؟
خواندن شعر همای رحمت به ما کمک میکند تا:
- با حضرت علی (ع) بیشتر آشنا شویم: این شعر به ما نشان میدهد که حضرت علی (ع) چه انسان بزرگواری بودند.
- مهربانتر باشیم: با خواندن این شعر، انگیزه میگیریم تا مهربانتر باشیم و به دیگران کمک کنیم.
- عدالتخواه باشیم: حضرت علی (ع) همیشه عدالت را رعایت میکردند. ما هم باید سعی کنیم عادل باشیم.
- به دیگران احترام بگذاریم: حضرت علی (ع) به همه احترام میگذاشتند. ما هم باید به همه احترام بگذاریم.
قسمتهایی از شعر همای رحمت:
علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را
که به ما سوا فکندی همه سایه هما را
این بیتها یعنی: ای حضرت علی، تو مانند پرندهی خوشبختی هستی که سایهی رحمت و خوشبختی خودت را بر روی همه ما گستردهای.
نتیجهگیری
شعر همای رحمت یک هدیه ارزشمند است که به ما رسیده است. با خواندن و درک این شعر، میتوانیم انسانهای بهتری باشیم و به جامعه خود کمک کنیم.
متن شعر علی ای همای رحمت
علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را
که به ماسوا فکندی همه سایهی هما را
دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین
به علی شناختم به خدا قسم خدا را
مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ
به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را
برو ای گدای مسکین در خانهی علی زن
که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را
به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من
چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا
به جز از علی که آرد پسری ابوالعجائب
که علم کند به عالم شهدای کربلا را
چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان
چو علی که می تواند که بسر برد وفا را
نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت
متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را
به دو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت
که ز کوی او غباری به من آر توتیا را
به امید آن که شاید برسد به خاک پایت
چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را
چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان
که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را
چه زنم چو نای هردم ز نوای شوق او دم
که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را:
«همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی
به پیام آشنایی بنوازد و آشنا را»
ز نوای مرغ «یا حق» بشنو که در دل شب
غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهریارا
۱. ای حضرت علی که همانند پرندۀ سعادتبخش هما، به دیگران بخشش میکنی، تو عجب نشانه ای برای وجود خداوند هستی.
۲. ای انسان اگر میخواهی خدا را بشناسی، فقط به چهرۀ حضرت علی نگاه کن. به خدا قسم میخورم که من خدا را از طریق حضرت علی (ع) شناختم.
۳. ای ابر رحمت الهی (ای حضرت علی) مگر اینکه در روز قیامت، تو شفاعت ما را بکنی، وگرنه آتش جهنم تمام موجودات را میسوزاند.
۴. ای گدای بیچاره برای گدایی به خانۀ حضرت علی برو، زیرا آنقدر بخشنده است که انگشتری شاهانهاش را به گدا میبخشد. (اشاره به داستان حضرت علی و گدا در مسجد)
ماجرای شعر معروف شهریار درباره حضرت علی (ع)
آیت الله العظمی مرعشی نجفی فرمودند شبی توسلی پیدا کردم تا یکی از اولیای خدا را در خواب ببینم. آن شب در عالم خواب دیدم که در زاویه مسجد کوفه نشستهام و وجود مبارک مولا امیرالمومنین (علیه السلام) با جمعی حضور دارند .حضرت فرمودند: شاعران اهل بیت را بیاورید. دیدم چند تن از شاعران عرب را آوردند. فرمودند: شاعران فارسی زبان را نیز بیاورید. آن گاه محتشم و جند تن از شاعران فارسی زبان آمدند. فرمودند: شهریار ما کجاست؟ شهریار آمد. حضرت خطاب به شهریار فرمودند: شعرت را بخوان!
آیت الله العظمی مرعشی نجفی فرمودند: وقتی شعر شهریار تمام شد از خواب بیدار شدم چون من شهریار را ندیده بودم. فردای آن روز پرسیدم که شهریار شاعر کیست؟ گفتند: شاعری است که در تبریز زندگی میکند. گفتم: از جانب من او را دعوت کنید که به قم نزد من بیاید. چند روز بعد شهریار آمد. دیدم همان کسی است که من او را در خواب در حضور حضرت امیر (ع) دیدهام.
از او پرسیدم: این شعر «علی ای همای رحمت» را کی ساختهای؟ شهریار با حالت تعجب از من سوال کرد که شما از کجا خبر دارید که من این شعر را ساختهام؟ چون من نه این شعر را به کسی دادهام و نه درباره آن با کسی صحبت کردهام. مرحوم آیت الله العظمی مرعشی نجفی به شهریار میفرمایند: چند شب قبل من خواب دیدم که در مسجد کوفه هستم و حضرت امیرالمومنین (ع) تشریف دارند. حضرت شاعران اهل بیت را احضار فرمودند: ابتدا شاعران عرب آمدند. سپس فرمودند: شاعران فارسی زبان را بگویید بیایند. آنها نیز آمدند. بعد فرمودند شهریار ما کجاست؟ شهریار را بیاورید! و شما هم آمدید. آن گاه حضرت فرمودند: شهریار شعرت را بخوان! و شما شعری که مطلع آن را به یاد دارم خواندید.
شهریار فوق العاده منقلب میشود و میگوید: من فلان شب این شعر را ساختهام و همان طور که قبلا عرض کردم تا کنون کسی را در جریان سرودن این شعر قرار ندادهام.
آیت الله مرعشی نجفی فرمودند: وقتی شهریار تاریخ و ساعت سرودن شعر را گفت، معلوم شد مقارن ساعتی که شهریار آخرین مصرع شعر خود را تمام کرده، من آن خواب را دیدهام. ایشان چندین بار به دنبال نقل این خواب فرمودند: یقینا در سرودن این غزل به شهریار الهام شده که توانسته است چنین غزلی به این مضامین عالی بسراید. البته خودش هم از فرزندان فاطمه زهرا (سلام الله علیها) است و خوشا به حال شهریار که مورد توجه و عنایت جدش قرار گرفته است.















