چرا خدا در سوره بلده فرموده است: انسان را برای رنج کشیدن آفریده است؟

شنیدن خبرهای تلخ بسیار بر روح ما تاثیر منفی می گذارد. بارها با خودتان فکر کرده اید که چرا این همه رنج و سختی در این دنیا وجود دارد و چرا شدت سختی بیشتر از روز های خوش و شادی های انسان است. اما باید بدانید که انبیا الهی در این دینا هم مصبیت های زیادی دیدند و بیشتر این سختی و ها و مصیبت ها برای پاک سازی افراد بوده است, انسان موجودی است که گاهی با رنج بسیار آمیخته میشود. با بررسی بلایای دنیوی درمی‌یابیم که بلاها شبیه هم نیستند. برای درک چرایی آفرینش انسان در رنج با ما در پرشین وی همراه باشید .

آفرینش انسان در رنج

«كبد» بر وزن«فَرَس» به معناي«سختي» و بر وزن«كَتْف» به معناي جگر و درد جگر سياه است.همچنين«كُباد» به معني درد جگراست.و بيش از يكبار در قرآن نيامده است.«كبد السماء» که در وسط آسمان است به «كبد انسان» كه در وسط بدن قرار دارد تشبيه شده است.مراد از«كبد؛ سختي» در آية، اين است كه انسان را در رنج و تعب آفريديم، زندگي او پر از مشقت و
رنج است و همين رنج و تعب است كه او را به كمال و ترقي سوق مي دهد.

اگرانسان در مشقت و سختي نبود براي از بين بردن آن تلاش نميكرد و اگر تلاش نمي كرد،‌ ابواب اسراركائنات به رويش گشوده نمي شد:«يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلي رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيهِ؛ اي انسان ! تو با تلاش و رنج به سوي پروردگارت مي روي و او را ملاقات خواهي كرد.»

آفرینش انسان

خلقت انسان در رنج

انسان از يك طرف داراي بُعد روحاني و از طرف ديگر داراي بعد جسماني است.آنچه از اين دو بقاء و جاويدان است؛ روح الهي انسان مي باشد.روح انسان، چند صباحي در اين دنيا با جسم، همراه مي شود جسم نيز و به سبب مادي بودن و تعلقاتاو؛ با دنيا داراي اثرات و توابع است.لذا زندگي روح با جسم در اين دنيا، همراه مشقّت و رنج است.تادر آزمايش الهي سر بلند بيرون آيند: «الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً؛خداوند مرگ و حيات راآفريد تا شما را بيازمايد كه كداميك از شما بهتر عمل مي كند.»

رنج های انسان

از اينكه قرآن مي فرمايد: ما انسان را در رنج آفريديم.» در بيان هدف از خلقت انسان است.چون هدف از خلقت انسان در آيات ديگر؛ آزمايش بندگان،عبادت، آگاهي از قدرت خداوند.رسيدن به رحمت الهيه و....معرفي شده است.آنچه آيه فوق در بيان آن است، اين است كه انسان با وجود جسم خاكي، از لحظه ايكه نطفه او در قرار گاه رحم واقع مي شود، مراحل زيادي از مشكلات و درد و رنج ها را طي مي كند تا متولد شود و بعد از تولد و دوران طفوليت و سپس جواني و پيري مواجه باانواع مشقّت ها و رنج هاست، حتي كساني كه زندگي مرفه دارند؛ نيز داراي رنج است زماني كه انسان از درد و رنج و خستگي نجات پيدا مي كند: كه روح الهي از جسم جدا گردد و به لقاء دوستملحق شود.

اندیشه قم