روز بیماری های خاص و صعب العلاج ؛ این بیماران چه نیازهایی دارند که نمیدانیم؟ + حمایتهای لازم

روز بیماری های خاص و صعب العلاج فرصتی است تا نگاه جامعه به سمت افرادی معطوف شود که سالها با دردها و رنجهای جسمی و روانی دست و پنجه نرم میکنند. این روز یادآور مسئولیت جمعی ما در قبال کسانی است که زندگی روزمره آنها با چالشهای فراوانی همراه است. بیماریهای خاص و صعبالعلاج طیف گستردهای از اختلالات و مشکلات جسمی را شامل میشوند که بسیاری از آنها نیازمند مراقبتهای ویژه، هزینههای سنگین درمانی و حمایتهای روانی هستند. اما آیا واقعاً میدانیم این بیماران چه نیازهایی دارند؟ چه چیزهایی از آنها پنهان مانده است که دانستنش میتواند زندگی آنها را متحول کند؟
در تقویم رسمی کشور، روزی به نام بیماران خاص و صعبالعلاج ثبت شده است. این روز فرصتی است تا سازمانهای دولتی، موسسات خیریه، مراکز درمانی و تک تک افراد جامعه به فکر چارهای برای کاهش آلام این قشر از هموطنان باشند. در ادامه این مطلب، ضمن معرفی برخی از این بیماریها، به اهمیت حمایت از بیماران و راههای کمک به آنها میپردازیم. شاید با خواندن این سطور، تصویر واضحتری از زندگی این عزیزان در ذهن شما نقش ببندد.
روز بیماری های خاص و صعب العلاج؛ فرصتی برای توجه ویژه
بیماریهای خاص به گروهی از بیماریها گفته میشود که به دلیل ماهیت پیشرونده، نادر بودن، نیاز به مراقبت طولانیمدت و هزینههای بالای درمان، از سایر بیماریها متمایز میشوند. برخی از مهمترین این بیماریها عبارتند از: سرطان، تالاسمی، هموفیلی، اماس (MS)، پیوند اعضا، دیالیز صفاقی و کلیوی، اوتیسم، بیماریهای متابولیک ارثی، و اختلالات نادر ژنتیکی. هر یک از این بیماریها میتواند زندگی فرد و خانواده او را به طور کامل تحت تأثیر قرار دهد و نیازمند سیاستگذاریهای ویژه در نظام سلامت است.
آشنایی با بیماریهای خاص و نیازهای ناگفته بیماران
بیماران خاص و صعبالعلاج نه تنها به درمانهای پزشکی پیشرفته نیاز دارند، بلکه نیازهای روانی و اجتماعی آنها اغلب نادیده گرفته میشود. بسیاری از ما نمیدانیم که یک بیمار تالاسمی ماهیانه چند بار باید خون دریافت کند، یا یک بیمار هموفیلی با کوچکترین ضربه چه بلایی سرش میآید. در ادامه، نگاهی خواهیم داشت به مهمترین نیازهای این بیماران که شاید تاکنون از دید ما پنهان مانده است.
- بیماران سرطانی: نیازمند درمانهای شیمیدرمانی و رادیوتراپی و حمایتهای روانی برای غلبه بر ترس و ناامیدی
- بیماران تالاسمی: نیازمند خونرسانی منظم (گاهی هر ماه) و مراقبتهای مداوم برای جلوگیری از عوارض جانبی
- بیماران هموفیلی: نیازمند فاکتورهای انعقادی بسیار گرانقیمت و جلوگیری از خونریزیهای داخلی خطرناک
- بیماران اماس: نیازمند داروهای گرانقیمت و توانبخشی مستمر برای حفظ توانایی حرکتی
- بیماران دیالیزی: نیازمند دستگاه دیالیز و مراقبتهای منظم چند بار در هفته (زندگی وابسته به دستگاه)
- بیماران پیوند عضو: نیازمند داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی مادامالعمر و مراقبتهای ویژه پس از پیوند
حملات ناگهانی؛ واقعیتی که کمتر کسی از آن میداند
یکی از چالشهای بزرگ بیماران خاص و صعبالعلاج که شاید کمتر کسی از آن آگاه باشد، مدیریت حملات ناگهانی بیماری است. این حملات میتواند در هر زمان و مکانی رخ دهد و بیمار را در شرایط بحرانی قرار دهد. برای مثال، بیماران مبتلا به اماس ممکن است در هر لحظه دچار حمله عصبی شوند و توانایی حرکت را از دست بدهند، یا بیماران هموفیلی با کوچکترین ضربه دچار خونریزی داخلی شدید گردند که میتواند زندگی آنها را تهدید کند.
متأسفانه بسیاری از افراد جامعه از نحوه برخورد صحیح با این حملات آگاه نیستند. نداشتن این آگاهی میتواند جان بیماران را به خطر بیندازد. در بیماران تالاسمی، نیاز به تزریق خون منظم یک ضرورت حیاتی است و هرگونه تأخیر در این فرآیند میتواند عوارض جبرانناپذیری مانند تجمع آهن در اندامهای حیاتی به همراه داشته باشد. بیماران دیالیزی نیز باید به طور منظم و چند بار در هفته تحت درمان دیالیز قرار گیرند و هرگونه اختلال در برنامه درمانی میتواند تجمع سموم در بدن و در نهایت مرگ آنها را به دنبال داشته باشد.
خدمات درمانی که آرزوی هر بیمار خاص است
بیماران خاص و صعبالعلاج به مجموعه وسیعی از خدمات درمانی نیاز دارند. این خدمات شامل تشخیص زودهنگام، دسترسی به داروهای تخصصی و بعضاً وارداتی، تجهیزات پزشکی پیشرفته، بستری در مراکز درمانی مجهز، خدمات توانبخشی، مشاوره روانشناسی و مددکاری اجتماعی است. متأسفانه به دلیل هزینههای سرسامآور این خدمات، بسیاری از بیماران و خانوادههایشان توانایی تأمین آن را ندارند و نیازمند حمایتهای دولتی و خیریه هستند. آیا میدانستید برخی از داروهای بیماران اماس ماهیانه چندین میلیون تومان هزینه دارد؟ یا یک جلسه دیالیز برای بیماران کلیوی چقدر است؟
یکی از مهمترین مطالبات بیماران خاص و خانوادههای آنها، پوشش بیمهای کامل هزینههای درمانی است. در حال حاضر، بخش قابل توجهی از هزینههای درمان این بیماران تحت پوشش بیمه نیست و خانوادهها مجبورند سالانه میلیونها تومان هزینه کنند. این فشار مالی میتواند بسیاری از خانوادهها را به مرز فروپاشی بکشاند. روز بیماریهای خاص و صعبالعلاج فرصتی است تا صدای این بیماران به گوش مسئولان برسد و زمینه برای رفع این مشکلات فراهم شود.
خانواده بیماران خاص؛ پشتیبانانی که خود نیازمند حمایتند
خانواده اولین و مهمترین پشتیبان بیماران خاص و صعبالعلاج هستند. اما بودن در کنار یک بیمار خاص، خود چالشهای فراوانی برای اعضای خانواده ایجاد میکند. استرس مداوم، فرسودگی جسمی و روحی، مشکلات مالی، انزوای اجتماعی و گاهی افسردگی از جمله مشکلاتی است که خانوادههای این بیماران با آن مواجه هستند. در نتیجه، حمایت از خانواده این بیماران نیز به اندازه حمایت از خود آنها اهمیت دارد. شاید ندانید بسیاری از مادران بیماران تالاسمی یا هموفیلی، خود نیازمند مشاوره و درمانهای روانشناسی هستند.
ارائه خدمات مشاوره به اعضای خانواده، ایجاد گروههای همیار و همدل، تأمین نیازهای مالی و معیشتی، و آموزش نحوه مراقبت صحیح از بیمار، بخشی از حمایتهایی است که باید در اختیار خانواده بیماران خاص قرار گیرد. روز بیماریهای خاص و صعبالعلاج، فرصتی است تا مسئولان و نهادهای حمایتی به نیازهای خانوادههای این بیماران نیز توجه ویژهای داشته باشند و برنامههای حمایتی جامعتری برای آنها تدوین کنند.
راههای کمک به بیماران خاص و صعب العلاج؛ از دستمان چی برمیآید؟
اگر میخواهیم روز بیماریهای خاص و صعبالعلاج فقط یک مناسبت تشریفاتی نباشد، باید بدانیم چه کارهایی از دستمان برمیآید. شاید نتوانیم هزینههای سنگین درمان این بیماران را به تنهایی تأمین کنیم، اما هر کدام از ما میتوانیم سهمی در کاهش آلام آنان داشته باشیم. در ادامه، چند راهکار عملی و ساده برای حمایت از این بیماران ارائه میشود:
- اهدای خون منظم برای بیماران تالاسمی و هموفیلی (هر سه ماه یکبار میتوانید یک زندگی را نجات دهید)
- حمایت مالی از موسسات خیریه فعال در حوزه بیماران خاص (حتی مبالغ کوچک در کنار هم میتواند معجزه کند)
- فرهنگسازی برای رفتار درست اجتماعی با این بیماران (از تمسخر، ترحم بیجا و طرد آنها بپرهیزیم)
- پیگیری حقوق بیماران از طریق سازمانهای مردم نهاد و مطالبه گری از مسئولان
- اطلاعرسانی صحیح درباره بیماریهای خاص در فضای مجازی و جلوگیری از شایعات
- همراهی و همدلی با خانوادههای این بیماران (یک تماس تلفنی یا یک سر زدن ساده میتواند روحیه آنها را تغییر دهد)
- فشار بر مسئولان برای پوشش بیمهای بهتر خدمات درمانی از طریق امضاهای جمعی و کمپینهای مجازی
حرفهای ناگفته یک بیمار خاص؛ از زبان خودش بشنوید
به مناسبت روز بیماریهای خاص و صعبالعلاج، سراغ یکی از بیماران مبتلا به اماس رفتیم تا از زبان خودش بشنویم که بودن با یک بیماری خاص چه حسی دارد؛ چه چیزهایی را تجربه میکند که ما از آن بیخبریم. او میگوید: «سختترین بخش این بیماری نه دردهای جسمی، که نگاههای ترحمآمیز اطرافیان است. ما بیماران خاص نه به ترحم، که به درک و همدلی نیاز داریم. نمیخواهیم کسی برایمان گریه کند، میخواهیم مانند یک انسان عادی با ما رفتار شود. تنها چیزی که میخواهیم این است که جامعه ما را بپذیرد و فرصت زندگی کردن را به ما بدهد.»
او در ادامه میگوید: «هر سال روز بیماریهای خاص و صعبالعلاج برای ما یادآوری تلخی است از اینکه هنوز تا وضعیت ایدهآل فاصله زیادی داریم. هنوز بسیاری از داروهای ما تحت پوشش بیمه نیست، هنوز مراکز درمانی مجهز برای بیماران خاص کافی نیست، هنوز برخی از مردم نمیدانند که ما چقدر به حمایت آنها نیاز داریم. اما همین که یک روز در سال به ما یاد میشود، خودش یک قدم رو به جلو است. از همه شما میخواهم نه فقط امروز، بلکه تمام روزهای سال به یاد ما باشید و اگر توانستید، دستی به سر و روی ما بکشید. خستهایم، ولی هنوز امید داریم.»
سخن پایانی در روز بیماری های خاص
روز بیماری های خاص و صعب العلاج فقط یک مناسبت تقویمی نیست؛ فرصتی است برای تأمل در شرایط هزاران هموطنمان که سالها با بیماریهای سخت و طاقتفرسا دست و پنجه نرم میکنند. این روز یادآوری میکند که ما به عنوان جامعه، در قبال این بیماران مسئول هستیم. مسئولیتی که فقط با چند برنامه تلویزیونی و سخنرانی رسمی به پایان نمیرسد، بلکه نیازمند اقدامات عملی و مستمر در طول سال است.
امیدواریم این روزها و بزرگداشتها بتواند زمینهساز تحولاتی جدی در نظام سلامت کشور شود و بیماران خاص و صعبالعلاج نیز بتوانند زندگی شرافتمندانه و با کیفیتی داشته باشند. باشد که روزی فرا برسد که دیگر هیچ بیماری به دلیل فقر و نبود بیمه مناسب، از درمان محروم نماند و جامعه ما به جایی برسد که توانایی جسمی یا بیماری افراد، مانعی برای مشارکت اجتماعی آنها نباشد. روز بیماریهای خاص و صعبالعلاج بر همه ما که دغدغه انسانیت داریم، گرامی باد.











