مجله اینترنتی پرشین وی؛ سبک زندگی، سرگرمی و خانواده
تبلیغات
امروز:
زنان

گشادی واژن ؛ علت‌ها، باورهای غلط و درمان

گشادی واژن ؛ علت‌ها، باورهای غلط و درمان

بسیاری از خانم‌ها، حتی در سنین جوانی، با نگرانی از «گشادی واژن» یا شلی عضلات واژینال به پزشک مراجعه می‌کنند. این دغدغه در شبکه‌های اجتماعی و جمع‌های دوستانه بسیار پررنگ شده، در حالی که در اغلب موارد شدت آن با واقعیت آناتومیک بدن همخوانی ندارد.

گشادی واژن و شل شدن عضلات واژن

برای اینکه بتوانیم در مورد گشادی واژن درست قضاوت کنیم، ابتدا باید ساختار و عملکرد طبیعی واژن را بشناسیم.

آشنایی با ساختار طبیعی واژن

واژن یک کانال عضلانی انعطاف‌پذیر است که دیواره‌های داخلی آن دارای چین‌هایی به نام «روگا» هستند. در حالت عادی، این دیواره‌ها روی هم خوابیده‌اند و حفره باز و دائمی مانند سوراخ بینی یا گوش وجود ندارد. فقط هنگام نزدیکی جنسی، معاینه پزشکی یا عبور تامپون و… این دیواره‌ها از هم فاصله گرفته و چین‌ها موقتا باز می‌شوند.

پس از پایان این وضعیت (مثلا بعد از رابطه جنسی)، دیواره‌ها دوباره روی هم می‌خوابند و چین‌ها تا حد زیادی به حالت اولیه بازمی‌گردند. بنابراین «باز بودن دائم واژن» یک تصور نادرست است و نباید آن را مثل یک سوراخ ثابت در نظر گرفت.

یک مثال ساده برای درک بهتر

برای فهم بهتر، می‌توان واژن را به یقه اسکی بلوز تشبیه کرد. تا زمانی که بلوز را نپوشیده‌اید، یقه کاملا جمع شده و حالت بسته دارد. اما وقتی یقه را از روی سر عبور می‌دهید، کش آمده و قطر آن موقتاً افزایش می‌یابد. پس از خارج کردن بلوز، یقه تقریبا به شکل اولیه برمی‌گردد. واژن نیز دقیقا همین ویژگی کشسانی و برگشت‌پذیری را دارد.

تغییرات طبیعی واژن در دوران بارداری

در دوران بارداری، تحت تأثیر هورمون‌ها، بافت‌های لگن از جمله عضلات کف لگن، مفاصل و خود واژن نرم‌تر و کشسان‌تر می‌شوند. این تغییرات کمک می‌کند تا کانال زایمان بتواند عبور نوزاد را تحمل کند. در ماه‌های پایانی بارداری این نرم شدن و کشسانی به اوج خود می‌رسد.

پس از زایمان، با کاهش تدریجی هورمون‌های بارداری، بافت‌ها کم‌کم به سمت وضعیت قبلی برمی‌گردند. ممکن است مدتی زمان لازم باشد تا تون عضلانی (سفتی) واژن بهتر شود؛ اما بخش زیادی از این تغییرات طبیعتاً برگشت‌پذیر هستند.

تعریف دقیق گشادی واژن

گشادی واژن در واقع همان احساس شلی یا کاهش تون عضلانی در دیواره‌های کانال واژینال است؛ نه یک «سوراخ بزرگ‌تر». وقتی عضله‌های اطراف واژن یا بافت همبند نگهدارنده آن ضعیف، کشیده یا شل شوند، فرد یا شریک جنسی او ممکن است حس کنند که کانال واژینال کمتر «در برگیرنده» است.

این احساس بیشتر جنبه عملکردی دارد تا اینکه صرفا اندازه دهانه خارجی واژن تغییر کند. یعنی صحبت درباره کیفیت انقباض عضلات کف لگن است نه فقط ابعاد ظاهری.

علت‌های اصلی گشادی و شلی عضلات واژن

۱. افزایش سن و تغییرات هورمونی

با بالا رفتن سن، تمام عضلات بدن مقداری از سفتی خود را از دست می‌دهند؛ همانطور که پوست گردن، بازوها یا شکم ممکن است شل‌تر شود. عضلات کف لگن و دیواره‌های واژن نیز از این قاعده مستثنا نیستند. کاهش کلاژن و الاستین در بافت همبند اطراف واژن باعث افتادگی نسبی این ناحیه می‌شود.

پس از یائسگی، کاهش شدید هورمون استروژن باعث خشک‌تر شدن، نازک شدن و شکنندگی بیشتر دیواره‌های واژینال می‌شود. در نتیجه ممکن است خانم احساس سستی بیشتر یا کاهش توان انقباضی این ناحیه داشته باشد که بخشی از آن طبیعیِ روند پیری است.

۲. ژنتیک و ویژگی‌های ارثی بافت‌ها

برخی افراد به طور ژنتیکی عضلات محکم‌تر و پوست سفت‌تری دارند؛ در حالی که گروه دیگری ذاتا بافت نرم‌تر و شل‌تری دارند. همانطور که نوع پوست صورت (خشک، چرب یا حساس) ارثی است، کیفیت بافت همبند کف لگن نیز تحت تأثیر ژنتیک قرار دارد.

به بیان ساده: در بعضی خانم‌ها احتمال افتادگی یا شلی زودتر ظاهر می‌شود؛ حتی اگر زایمان نکرده باشند یا اضافه وزن زیادی نداشته باشند. برعکس بعضی دیگر پس از چند زایمان هم همچنان تون مناسبی دارند.

۳. تغذیه نامناسب و سبک زندگی کم‌تحرک

عضلات برای حفظ حجم و قدرت نیازمند تغذیه مناسب (پروتئین کافی، ریزمغذی‌ها) و تحرک منظم هستند. سبک زندگی بی‌تحرک باعث ضعف عمومی عضلات بدن از جمله کف لگن خواهد شد. کسانی که ورزش منظم ندارند معمولاً دچار اندامی نرم‌تر و کم‌تون‌تر هستند.

از طرف دیگر تغذیه نامناسب می‌تواند زمینه‌ساز یبوست مزمن شود. زور زدن مکرر هنگام دفع مدفوع فشار زیادی به ماهیچه‌های کف لگن وارد کرده و به مرور زمان باعث کشیدگی و شلی بیشتر این ناحیه خواهد شد.

۴. بارداری‌های متعدد یا دو/چندقلویی

خودِ بارداری بدون زایمان نیز به دلیل هورمون‌ها سبب ریلکس شدن عضلات کف لگن می‌شود. وزن رحم باردار مانند یک بار سنگین بر این عضلات وارد شده و بخش نگهدارنده لگن را تحت فشار قرار می‌دهد. هرچه طول دوره بارداری بیشتر باشد، این اثر طولانی‌تر خواهد بود.

در حاملگی‌های دو قلویی یا چندقلویی فشار وارد بر کف لگن بسیار بیشتر است؛ زیرا رحم بزرگ‌تر شده و وزن جنین‌ها بالاتر است. اگر این نوع بارداری‌ها پشت سر هم اتفاق بیافتند، احتمال بروز احساس گشادی واژن بعدا بیشتر خواهد بود.

۵. زایمان‌های متعدد طبیعی (واژینال)

زایمان طبیعی اگر با مدیریت صحیح انجام شود لزوما منجر به گشادی قابل توجه نمی‌شود؛ اما زایمان‌های متعدد بدون رعایت اصول مراقبتی می‌توانند موجب کشیدگی بیش از حد یا پارگی در بافت‌هایی شوند که مسئول حفظ تون کانال واژینال هستند.

اندازه جنین، مدت زمان مرحله دوم زایمان (زمان فشار آوردن)، نوع بخیه اپیزیوتومی (برش کنار دهانه)، فاصله بین حاملگی‌ها و مراقبت پس از زایمان همگی نقش مهمی دارند. بنابراین عامل اصلی همیشه خودِ «زایمان طبیعی» نیست بلکه نحوه انجام آن اهمیت بیشتری دارد.

باورهای غلط رایج درباره گشادی واژن

باور غلط ۱: درد قاعدگی زیاد یعنی تنگی بیشتر واژن

شدت درد پریود هیچ ارتباط علمی با میزان تنگی یا گشادی واژن ندارد. دردهای قاعدگی معمولا ناشی از انقباضات رحمی، اختلالات هورمونی یا بیماری‌هایی مانند آندومتریوز هستند؛ نه قطر کانال تناسلی.

باور غلط ۲: شروع رابطه جنسی باعث گشاد شدن دائمی واژن می‌شود

شروع رابطه جنسی تنها باعث فعال شدن بیشتر عملکرد کشسان طبیعی واژن است؛ نه اینکه حتما آن را برای همیشه گشاد کند. بسیاری از دختران مجرد نیز ممکن است به دلایل دیگری مثل ژنتیک یا ضعف عضلانی احساس شلی داشته باشند.

باور غلط ۳: زایمان طبیعی همیشه عامل اصلی گشادی واژن است

باور غلط ۴: خروج هوا یا صدای حباب حتما نشانه گشادی زیاد است

برچسب‌ها: —
اشتراک‌گذاری:

از دیگر بخش‌های پرشین‌وی

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *